Feest - Jubileum: 45 jaar getrouwd

 

Het is vandaag, 1 juli, 45 jaar geleden dat we 's middags op het gemeentehuis van Veldhoven in 5 minuten tijd, elkaar het JA-woord gaven voor eeuwige trouw in lief en leed enz. enz..... 

Kortom, we zijn vandaag 45 jaar voor de wet getrouwd.

 

 

Speciaal hiervoor heb ik de afgelopen dagen eindelijk eens de toegangsdeur naar de JIM aan de kant van de veranda geschilderd en het het wandje aan de veranda-kant met kraaldelen afgetimmerd en ten slotte de elektrische installatie onder de veranda helemaal afgewerkt. Met de best wel hoge temperaturen en zeker onder de veranda en al helemaal vlak onder het doorzichtige afdak waar de ene thermometer 44ºC aangaf en de andere helaas niet verder kan dan de 40ºC. Het kost daarom veel meer kruim en energie en wat voornamer is, veel meer tijd dan ik in gedachten had. Om die reden heb ik de training met Rik van gisteren voor alle zekerheid maar afgezegd. Ik wil de boel gewoon af hebben. Rik zal dat wel erg jammer vinden maar wellicht kunnen we dat volgende week dan met een extra trainingsdag en/of een extra lange trainingsafstand wel weer goed maken.

Maar vandaag, de dag, is het allemaal klaar. Ook de inrichting: de picknick-tafel ook onder de veranda er bij gezet en onze eettafel ook nog waar straks de catering op wordt uitgestald. Omdat dat nog niet genoeg is toch ook maar 2 campingtafels voor de borden en bestek en de overige koude gerechten. Het lijkt wel professioneel... 😁. Nu staan er dus in totaal 5 tafels onder de veranda met 14 stoelen. 14? Inderdaad, want Damian kan er helaas niet bij zijn maar de rest van de kinderen en kleinkinderen wel.

Rond het middaguur word de catering geleverd en het ziet er allemaal goed uit.

Wel lijkt het allemaal "niet zo veel...".

Om 10 voor half 5 gaan de vlampotjes onder chaving dishes aan en dan zou het nog anderhal f à 2 uur duren eer het allemaal helemaal warm is. Komt goed uit want we gaan zo ongeveer tussen 6uur en half 7 aan tafel. Iedereen moet nl. nog thuiskomen van het werk en douchen en zo.

Maar om kwart over 5 beginnen de gasten al binnen te druppelen.

Het was niet nodig maar we krijgen toch nog de nodige kaarten, tekeningen en cadeautjes en dan tegen half 7 open ik het buffet.  

 

 

Het is echt lekker en ook meer dan genoeg. Uiteindelijk blijken we ook nog wel heel erg veel over te hebben. Het "lijkt allemaal niet zo veel..." is puur gezichtsbedrog.

We sluiten af met ijs en daarna gezellig samen zijn. De kleinkinderen vermaken zich in eerste instantie in de speeltuin en daarna op de smartphone maar als vrouwlief voorstelt om een potje te gaan bingoën doet ook nog bijna iedereen mee. Het is wel lachen geblazen en het zijn elke keer dezelfde die de prijzen winnen. Niet zeker of dat komt omdat er, op basis van vertrouwen, maar niet gecontroleerd wordt op een geldige bingo.

Het is al tegeneen uur of 11 als de eersten aanstalten maken om te vertrekken en een dik half uur later zijn we weer alleen thuis. Moe maar voldaan.

En nu... op naar de 50. Het lijkt zo gewoon maar we moeten het eerst nog maar zien te halen. Je weet het maar nooit met alles wat er om ons heen gebeurd.

Vrijbuiters - Geen Vrijbuiters maar feest: Marie-José 58 jaar!

Inderdaad, geen training bij de Vrijbuiters voor mij vandaag.

Overigens weet ik niet of er wel getraind wordt. In het kader van de nationale schoonmaakdag is er ook vanuit de Vrijbuiters het initiatief geopperd om "ons" Vrijbuiterbos van zwerfvuil op te schonen. Nu is niet iedereen daar even enthousiast over. Maar het is dan ook op vrijwillige basis.

Ik doe daar verder niet aan mee. Ik heb het thuis al druk genoeg, vandaag. Vandaag is nl. de 58ste verjaardag van vrouwlief en dat vieren we ook vandaag.

Mijn kado, die moet ze zelf nog uitzoeken maar intussen heb ik wel mijn eerste experimentele kunstwerk in kadopapier verpakt. Mijn impressie van het nep-kasteel van Cochem. Echt nep, want ook ik heb er wat extra torentjes aangebracht.

En dan is er ook nog het schilderij van Kathy. En zo heeft ze dan meteen 2 werkstukken uit onze workshops in onze huiskamer hangen.

Wel jammer van het pokkenweer maar desondanks is het toch weer een leuke verjaardag geworden. Niet zo heel erg druk maar wel des te gezelliger. En de belangrijksten zijn toch gekomen.

 

Een feestje voor de kleinkinderen

Nog een paar nachtjes slapen en dan wordt vrouwlief weer een jaartje ouder. Steevast is er dan apart nog een feestje voor de kleinkinderen. Een oma-feestje.

Maar kleinkinderen worden stiekem al grote kinderen. Welke spelletjes vinden de grote kinderen leuk en tegelijkertijd ook de kleinsten. M.a.w vermaak voor alle leeftijden, tussen de 3 en 10 jaar.

Ondanks dat er regen is voorspeld ziet het er droog uit en de keus is gevallen op een uitstapje naar het bos. Maar zo ver zijn we nog niet. Eerste nog de kleinkinderen-afhaal-procedure. Bij toeval hoef ik er vandaag 2 van 6 niet op te halen maar worden Damian en Kay keurig thuis bezorgd.

Kado-uitpak-tijd. O, ja. we zingen de verjaardagsliedjes wel een andere keer.

Kadootjes uitgepakt en tijd voor gebak en limonade voor iedereen die geen aandacht voor het tablet heeft.

Time flies when your having fun. In no-time is het 4 uur geweest. We zullen toch echt nu naar het bos moeten vertrekken. De roedel wordt verdeeld over de Mercedes en de Scénic en een klein kwartier later staan we al op het bospad van het Oeienbosch geparkeerd.

We volgen het trimparkoers en iedereen doet maar wat hij of zij leuk vindt.

Het bos ziet er erg onverzorgd uit. Dat zal ongetwijfeld te maken hebben met het onderhoud wat er aan gedaan wordt. In ieder geval lig ook dit bos (het Sprankelbos idem) bezaaid net stukken kreupelhout en afgebroken en afgezaagde takken en boomtoppen en omgewaaide of omgetrokken maar ook omgezaagde bomen. Voor de kinderen is dat natuurlijk wel dolle pret.

Na een paar dissonanties maken we nog een groepsfoto van oma met de kleinkinderen en dan is het na de laatste etappe van het trimparkoers tijd om naar het Hileind terug te keren.

Thuis resten nog 2 dingen.

Eerst mag iedereen in de achtertuin nog op zoek gaan naar een chocolade ei. Voor de jongens een"Cars" ei, voor de meiden zijn 2 "Frozen" eieren verstopt. Om het niet al te druk te maken mogen de oudste gewoon  nog even doorgaan op het tablet.

Veel vlugger dan verwacht zijn de eieren gevonden en omdat Lizzie dat zo leuk vindt verstopt opa speciaal voor haar nog eens 3 eieren. Daarvan weet ze er 1 zonder hulp te vinden en voor de andere 2 is het warm-warmer-koud-kouder spelletje nodig. Als ook de 2 oudste even van het tablet af moeten om hun eieren te zoeken is het inmiddels tijd voor het feestmaal.

Op het menu staan pizza, pizzaatjes, friet, frikandel, kroket, bamihapjes en ijs toe. De kleinsten blijken dan ook nog eens de beste eters te zijn.

Zo langzamerhand is het voor de kinderen tijd om naar hun eigen bedjes te gaan. We zitten al o 7 uur en we hebben beloofd het kroost bij de bij behorende ouders af te zetten. Goed dat we nog 2 auto's hebben.

Het is 8 uur als we samen de nog vlug even de afwas doen en de sporen van het kinderfeest opruimen.

Het was voor oma en de kleinkinderen in ieder geval een leuk verjaardagsfeestje.

Zaterdag is de échte dag en hopelijk wordt er dan wel gezongen.....