Trimloop - 500e HEMA IJzeren Man Volksloop Weert - 3,8km

 

Vandaag is het de 500e IJzeren Man Volksloop in Weert.

Als je op tijd had ingeschreven, dan ligt er een T-shirt op je te wachten.

Nou, dat hebben wij dus wel mooi gedaan, Geert en ik. 

De grote opkomst (voor de gratis T-shirts?) heeft er wel voor gezorgd dat we niet op de normale parkeerplaatsen mogen parkeren. Daarvoor worden we, op voorhand al, verwezen naar de haven. Dat is toch wel een eindje tippelen. Reden voor ons om maar nog meer op tijd dan normaal van huis weg te gaan. Het is overigens mijn beurt om te rijden en dus pik ik Geert op.

 

In Weert aangekomen mogen we, inderdaad, niet de weg in naar de gebruikelijke parkeerplaatsen. Naar de haven hebben we ook niet zo veel zin in en daarom draai ik vlug om, om te parkeren op de parkeerplaats van het zwembad van De IJzeren Man. En daar is plek zat. En dan lijkt het opeens ook helemaal niet zo ver lopen naar de start van de Volksloop.

 

Daar aangekomen is er buiten een open tent opgezet waar de startnummers opgehaald kunnen worden en het T-shirt. Het startnummer is dit keer, en misschien wel voortaan, al voorzien van een chip op de achterzijde. We moeten het startnummer na afloop toch inleveren en dan is de chip meteen ook ingeleverd. Nu dus geen chip (meer) aan de schoen.

En dan het T-shirt ophalen. Even voor alle zekerheid passen, want ik neem voortaan een "M" i.p.v. een "L" en deze zit als gegoten. Ok Geert past hem aan en we besluiten meteen om deze ook maar aan te houden, i.p.v. het GVAC-shirt. 

Het is nu nog wel ruim de tijd voor onze start. Onze tassen laten we toch, zoals wel vaker, in de zaal achter en dan kuieren we wat rond.

We kijken toe als de start van de jeugd plaatsvindt. Ook al een grote groep met daarin één GVAC-er, tenminste, hij heeft zijn GVAC-shirt aan en wie weet lopen er meer rond maar dan zonder het clubshirt.

Als het tijd wordt voor de grote mensen, dan blijkt wel hoe groot deze groep is.

Ik ga maar voor 1 rondje van 4km, wat ongeveer 3,8km zal zijn. En dan zal ik ook nog eens elke kilometer 600m hardlopen gevolgd door 400m wandelen. Op het einde zal ik wel gewoon blijven hardlopen want ik ga niet wandelend finishen. 

Geert gaat gewoon de 12km doen.

Hij is dan ook één van de eersten die weg is.

Ik behoor tot de laatsten.

Maar uiteraard eerst nog de onsie vóór de start.

Vanaf de start ga ik wel meteen voortvarend van start en de 600m is zo voorbij en dus komen er al een aantal lopers mij weer voorbij. Maar niet iedereen. Ik zie sowieso Jos de kapper nog achter me lopen en nog enkele. En dan zie ik iemand voor me ook gaan wandelen. Afijn, die ga ik daarna voorbij en dat is het laatste wat ik van hem zie. 

De rest van de ronde is vrij eenzaam omdat iedereen al voor me uit is. Op het laatste stuk langs het water ga ik warempel nog een loopster voorbij.

Als ik op de finish afstorm zie ik nog net de allerlaatste van de jeugdloop finishen. Die heeft er wel heel lang over gedaan maar die moest dan ook vanaf de start onder luid schreeuwend protest door papa meegesleurd worden.

Aan de finish dit keer geen waardebon van de Hema. Ik lever mijn startnummer in en loop naar de tafel waar een mini tompouce voor mij klaar staat én een bakje koffie of thee. En daar krijg ik dan mijn Hema waardebon, ook nog voorzien van een lotje voor de tombola.

 

Ik wacht op de binnenkomst van Geert en als hij is gefinisht gaat ook hij aan de mini tom pouce en de thee. Nog even omkleden en we hebben al besloten om niet op de tombola te wachten want die start pas om 12:00u

 

En dus toch weer mooi op tijd thuis.

Het weer:

 

Zonnig maar helaas geen andere gegevens opgeslagen

Statistieken: 

Fitnessleeftijd: van 66 naar 69

VO2max: van 32 naar 33

HRgem: 144 bpm 

HRmax: 180 bpm op 1,25km

 

Energie en gewicht - Week 2022-34

Dit was de week van grote afwezigheid. Op vakantie zag ik al wel wat het betekent als het huis leeg staat. Ik heb allerlei "sluimerende" apparaten uitgeschakeld. Dus de televisies, opladers, computers, kortom alles wat normaal op stand-by staat. En dan is met name 's nachts het verbruik te zien wat normaal altijd 's nachts aanstaat. Dat zijn dan de buitenlamp aan de voorgevel, de 2 buitenlampen aan de achterkant, maar ook de ledlampjes onder de veranda. De grote "verbruikers" zijn echter de koelkast/diepvries-combinatie, de diepvries en de cv-ketel-pomp die af en toe moet draaien. Alles goed voor stiekem zo'n 18kWh per week

 

Gas idem dito. We zijn weliswaar helemaal niet thuis maar de cv-combi-ketel springt toch wel om de zoveel tijd aan om de kleine voorraadboiler op temperatuur te houden +  de waakvlam. Alles bij elkaar toch nog 1,4m³ in een week tijd.

Dan blijkt het toch wel gemakkelijk dat ik die P1-meter heb geïnstalleerd.

Wat het gewicht betreft....

Op de vakantie merkte ik al dat mijn broekriem van, een gaatje te kort, naar een gaatje over, was gesprongen. Dus vrijdag thuis gekomen meteen maar op de weegschaal gestaan en die gaf toen heel schrikbarend 79,3kg aan. Maar dat was vrijdagavond. Op de standaard maandagochtend is dat inmiddels al, gelukkig terug gevallen naar 78,0kg.... 😧

 

 

 

 

Energie en gewicht - Week 2022-33

Wat minder zon dan voorgaande weken maar het ziet er nog steeds goed uit. Ook voor de opbrengst van de zonnepanelen.

Er zijn de nodige wasjes gedaan, nog voor de vakantie en uiteraard nog van mijn short break in La Roche, maar bij de meterstanden van volgende week zal het energieverbruik wel wat minder zijn als we deze week in Luxemburg vertoeven.

Omdat we nu niet thuis zijn, kan ik dus ook niet mijn gewicht bepalen. Vandaar dat "?".

Stijging van de fitnessleeftijd komt hoofdzakelijk door mijn blessure en de ademhalingsproblemen waardoor ik ook nog maar weinig sportieve bewegingen heb gedaan.

 

 

 

Vakantie Luxemburg - Camping Nommerlayen - Dag#2 de spooktocht

Vandaag wordt een camping dag. 

Eerst uitslapen en san langzaam opstaan. 

We ontbijten eerst op ons gemak en dan eerst naar de campingwinkel. Kan nog net want het is 10 voor 12, nog 10min voor de lunch-sluiting. Daarna naar de receptie voor melding van 1 kapotte terrasstoel en het ontbreken van een schemerlamp volgens de inventarisatielijst. Ook hangt een gordijnroede op half 11. Niet dat wij daar last van hebben, maar ik wil niet voor eventuele schade opdraaien, toch? 

 

En dan op naar het tentenkamp van Marcia. Daar verblijven we in de partytent. In het begin is het best nog wat frisjes. Het heeft dan ook 's avonds geregend. Maar daarna klaart de lucht op en wordt het door door de zon al gauw een stuk warmer.

Ik ben, vreemd genoeg, nog steeds moe en na de lunch besluit ik de de standen van de campingstoel uit te proberen. Je kunt hem ook een stuk in de ligstand te zetten. Om wat uit te rusten, misschien wel te dutten. Het is toch vakantie. 😴 Vrouwlief vindt het maar niks dus die neemt de afwas mee om in het chalet de afwas te gaan doen.  

 

Als ik wat gedut heb heb en intussen al weer wakker, is Marcia ook al klaar met haar gehaakte alpaca. 

 

 

En Holly gaat even naar oma kijken want die blijft wel heel erg lang weg met de afwas. 

Op chalet 54 is geen oma te zien en als Holly voorzichtig naar binnen gaat hoort, ze aan het geronk wat oma daadwerkelijk aan het doen is, nl. datgene wat opa bij Marcia niet mocht doen.... slapen....!! En snurken dat het een lieve lust is! 

Als vrouwlief uiteindelijk met de schone vaat ook weer terug in het tentenkamp aangekomen is duurt het niet lang meer of Marcia slaat weer aan het koken. Het is nasi wat de pot vandaag schaft. Met een tiet-ei er bovenop, voor mij. 

 

Na het eten keren we weer terug naar chalet 54 en vrouwlief neemt de afwas weer mee. Niet veel later komen Luuk en Holly met Balou en Coco. Die blijven bij oma als wij vanavond de spooktocht gaan doen. Als Marcia er ook aan komt, terug van het schminken, blijkt dat wij pas om 11u vanavond van start kunnen. M.a.w. dan kan ik rustig nog even een nap doen 😁, want hoe dan ook, ik heb nog steeds slaap. Misschien komt dat ook wel door dat gedoe in mijn kuit. Wie zal het zeggen. En dus ga ik lekker plat op bed terwijl vrouwlief, Luuk en Holly zich bezig houden met de hondjes. In de tussentijd komen ze nog wel op de slaapkamer, maar daar slaap ik gewoon door heen. 

 

Marcia verzorgt de schmink van de spoken voor de spooktocht en daar is intussen al duidelijk geworden dat wij pas heel laat aan de beurt zullen zijn. Pas rond half 11 of zo. Dus hebben we nog wel een hele avond wachten voor de boeg. Als de tijd nadert gaan we richting het centrum waar we ons moeten aanmelden. Vanwege het late tijdstip zijn we ingedeeld met nog een andere groep, één van buren van Marcia. Maar we zijn nog niet aan de beurt dus wachten we nog even.

 

We vertrekken meteen maar het steile pad in de camping omhoog en daarna over het nog steilere pad de camping af en het donker bos in. Ik heb alleen mijn kleine Kruidvat zaklamp bij en die is net genoeg om te kunnen zien waar we lopen. Marcia loopt voorop en ik loop samen met Holly helemaal achteraan. En dan is het wel donker zo achter ons. Veel erger is eigenlijk, dat er voor 2 mannen flink lopen te paffen en dat slaat me op mijn, toch al moeilijke ademhaling, van de laatste tijd. En dus nemen we even een sprintje, de hele groep voorbij en lopen we nu helemaal voorop met Marcia en Luuk. Uiteindelijk lopen Luuk en ik nu helemaal vooraan.

Intussen horen we af en toe een schreeuw en zien we enge figuren uit de bosjes floepen. Ook "iets" wat snel voor ons het bospad lijkt over te steken. Naar later bleek een zak die over de grond getrokken werd 😂. En komen we op het hele steile gedeelte, waar Marcia ons al voor gewaarschuwd had. Tot nu toe ging nog best redelijk met mijn kuit en ik ben benieuwd hoe dat zal gaan.

Luuk gaat voorop en we gaan omhoog via bostrappen. En nogal een eind omhoog. En helemaal in het donker. Alleen wat lichtgevende sticks geven aan waar we heen moeten. 

 

Eindelijk helemaal boven komen we spoken tegen die we we in het dagelijks leven al vaker hebben gezien. Lizzie en Jochem. Snap die dat die niet geschminkt waren.... 😱😾😂😂

En we gaan verder en volgen de light sticks en LED-theelichtjes. En het pad wordt smaller, gaat omhoog en omlaag en af en toe worden we belaagd door griezels en enge geluiden. Na verloop van tijd komen we op een verharde weg uit die we volgen totdat in het donker 3 in enge nonnen onze weg versperren.

Gelukkig komen ook daar veilig aan voorbij en niet veel later komen we weer aan, achter op de camping. Ik herken de familieschommel en het douche- en toiletgebouw in tempelstijl. Maar wat stinkt hier naar zeik, zeg. Ben ik blij dat wij hier niet in de buurt staan. We komen terug bij de aanmeld tafel waar we ons afmelden.

Het was een hele leuke tocht en ja, er is nu eenmaal moeilijk aan vrijwillige spoken te komen, maar desondanks is het een leuke tocht geweest.

De spooktocht is vergelijkbaar met een trail dus een mooi parkoers. Helaas heb ik de TomTom Spark 3 te laat aangezet en zo maar 3km geregistreerd in 48min. Ik denk ongeveer een kilometer te kort. Het was in ieder geval wel heel leuk om te doen. 

 

Terug in chalet #54 wacht vrouwlief op ons met de 2 hondjes Coco en Balou.

Marcia blijft nog even naborrelen met het team van de spooktocht maar de rest gaat alvast terug naar hun tenten en wij duiken ook ons bed in. Morgen is er weer een dag.

 

 

 

Vakantie Luxemburg - Camping Nommerlayen - Dag#1 vertrek en aankomst in Luxemburg

Vandaag begint onze vakantie in Luxemburg! 😄

 

Jochem komt ons om 9u ophalen. We zijn al vroeg wakker. Ik om 5 voor 6 door de wekker maar vrouwlief is al eerder het bed uit. Die komt op de herrie van de wekker af met een koffie op bed. Het is nog vroeg dus we kijken nog even de rest van een aflevering van Death in Paradise deel 2 af en dan staan we op. 

Terwijl vrouwlief een douche neemt, stel ik de e-bike helemaal veilig met een extra kettingslot en de accu gaat eruit om die apart op te bergen. Als iemand hem willen stelen dan zullen ze er toch veel moeite voor moeten doen! 

Daarna nog de 5min therapeutisch fietsen op de hometrainer. Dan is het mijn beurt om te douchen. Het is intussen al 20 voor 9 maar dat haal ik wel. We vragen ons af of hij wel om 9:00u hier zal zijn. Dan zal hij wel heel vroeg vanuit Luxemburg moeten vertrekken. Bijna klaar hoor ik echter dat Jochem al voor de deur staat. Ik maak vlug het karwei af en dat betekent ook de koffer definitief inpakken en afsluiten. En zo ben ik om 1 minuut over 9 beneden, klaar voor vertrek. Jochem blijkt helemaal niet vandaag uit Luxemburg te zijn vertrokken maar gisterenavond al. Vandaar dat hij er al zo mooi op tijd hier kan zijn. En hij heeft Holly mee genomen.

Hoe dan ook, we laden de auto in en dan vertrekken we. Het is 9:12u Mooi op tijd. 

 

De reis verloopt in principe feilloos. In principe, want hoewel we geen last hebben van druk verkeer, wat aan de overkant van het tegemoetkomend verkeer niet gezegd kan worden, krijgen we toch wat te maken met vertragingen. De eerste keer vanwege werkzaamheden op de snelweg. Kilometers snelweg waarvan maar 1 rijbaan beschikbaar en geen werkzaamheden te zien. Uiteindelijk komen we dan een veegwagen tegen die wat onkruid wegpoetst. En daarom zetten ze kilometers lange snelweg af met 4,2 miljoen kegeltjes. Een rijdende afzetting zoals we die in Nederland kennen, daar hebben ze hier in België kennelijk nog nooit van gehoord. Maar daarna kunnen we weer op volle snelheid verder. 

 

Echter in Luxemburg aangekomen, rijden we weer achter een snoei en maai brigade aan. En we bevinden ons nu op een 2 baans weg met ook nog eens een aantal vrachtwagens voor ons. De geschatte tijd van aankomst is intussen al 12:09u. Ook hier komen we weer overheen en in de laatste kilometers zakt de tijd van aankomst tot 12:07. 

 

Bijna bij de camping aangekomen staan Marcia met Luuk en Lizzie en de hondjes ons al op te wachten. 

 

Niet veel later sta ik al aan de balie van de receptie om me aan te melden, de borg à 70 Euro te betalen en de zwembad- en slagboompasjes in ontvangst te nemen. En dan is het op naar de plek waar Marcia en gezin hun tentenkamp hebben opgeslagen. 

We lunchen op het tentenkamp en daarna vertrekken we met zijn allen naar Mersch voor boodschappen. We hebben immers zelf nauwelijks iets meegenomen maar van plan dat hier in Luxemburg te kopen. Eenmaal daar aangekomen gaan we eerst naar de duurste supermarkt, omdat ze hier wel de drankjes hebben die de kleinkinderen graag hebben. 

Vervolgens is het de beurt aan de C&A waar ik weer een cap scoor. 

Dan volgen nog de Aldi en de Lidl voor de nodige boodschappen en na een bezoekje door de dames aan een schoenenwinkel is het toch echt tijd om naar huis te gaan.  

 

Het is ook bijna 16:00u en ik kan de sleutel van ons chalet ophalen. Jochem zet het busje nog bij het tentenkamp en na wat gedronken te hebben laden we boodschappen over naar de Grand Scenic van Jochem. Marcia rijdt ons met de onze boodschappen naar chalet 54. 

Nu kunnen we alles uitpakken. Een heel karwei gevolgd voor het dekken van ons bed en dan moet ik even plat (voor een powernap) en ben dan ook zo vertrokken.  

 

We worden ge-appt dat de friet er is en we staan sowieso al op het punt te vertrekken en niet veel later schuiven we aan de campingtafel aan. Voor mij friet met mexicano en fricandel. Het gaat er allemaal goed in, bij een Grimbergen Blond van de Aldi. We brengen de avond verder in de partytent door. Na half 11 zijn we moe en opgeblazen genoeg om terug te keren naar chalet 54. 

 

Onze eerste nacht in dit chalet. Overigens zonder gordijnen en alleen vitrages. Een controlecheck leert ons dat "iemand" 's avonds van buitenaf zo vanuit het raam in de woonkamer onze slaapkamer in kan kijken als onze slaapkamerdeur open staat. En dus gaat de deur dicht... deze vakantie.

Gezondheid - Naar de fysio ivm kuitblessure - 2e keer

Voor de 2e keer naar de fysio en daags nadat ik terug gekeerd ben uit La-Roche-En-Ardenne.

- Hoe gaat het?

- Redelijk. Ik heb op "vakantie" een blokje om gedaan, was maar een kilometer maar dat viel me zwaar tegen, hoofdzakelijk door de steile hellingen daar.

- Waarom meteen een kilometer...?

- Eh... 😯

 

Hij vond die ene kilometer blijkbaar dus al te lang. Nou ja, ik achteraf ook. 😕

De status van de kuit wordt geïnspecteerd en die is toch wel ietsjes geslonken. En dat ondanks de vakantie. We gaan naar de zaal en ik moet plaats nemen op de hometrainer. Even rustig fietsen. Onbelast. Hij zet hem op 40W. Dat moet  ik thuis ook maar eens gaan doen. Ik heb zelf ook een hometrainer, weliswaar zonder vermogensmeter maar onbelast fietsen, ik denk wel dat ik dat kan vergelijken en voelen met wat ik hier nu fiets.

Voor komende week: 2x per dag 5min onbelast fietsen op de hometrainer. Daarnaast moet ik de beweging van de enkels nog blijven herhalen, 5x per dag 3x 30sec. 

En ik krijg er een extra oefening bij: met vingers leunen of steunen op een tafel of kast, voeten naast elkaar en dan de beide hielen 1cm van de grond tillen, 5x per dag 3x 30sec.

Ik laat hem weten dat ik deze vrijdag voor een week op vakantie ga nar Luxemburg.

"Is wel allemaal omhoog en omlaag...", kijkt hij me aan. 😐

Oké, ik weet het. En op zwemmen geeft hij aan dat baantjes trekken nog te inspannend is, maar ik red me eruit dat ik dat ook niet ga doen want daar is mijn conditie niet naar. Maar gewoon in het zwembad de normale zwembewegingen rustig uitvoeren kan geen kwaad.

Volgende afspraak: na de vakantie in Luxemburg op 29 augustus als ik inmiddels 1 dag 67jaar ben 😁

 

 

 

 

 

Energie en gewicht - Week 2022-32

Terug van La-Roch-En-Ardenne heb ik de meterstanden wat later dan gewoonlijk opgenomen. Dat is met wat rekenwerk wel weer tot normale proporties gebracht.

Het was wel een week met heel veel opbrengst.

Voor mijn gewicht is het niet zo best, voornamelijk door het minder lopen t.g.v. de ademhalingsproblemen en de kuitblessure.

Gek genoeg gaat het wel goed met mijn fitnessleeftijd. Maar ook daar zal wel gauw verandering in komen, vrees ik.

 

 

 

Sportvakantie - Fantome trail - dag #4 Maandag

Het zit er weer op voor ons, Geert en mij. Geert moet morgen ook weer aan het werk. Ik niet, maar komende vrijdag, vroeg in de morgen, word ik al weer opgehaald voor mijn volgende vakantie avontuur. In Luxemburg. 

Er wordt vandaag dan ook niet veel meer gedaan. Na lekker te zijn uitgerust van de inspannende dag van gisteren is het ons laatste gezamenlijk ontbijt gevolgd door het inpakken van onze spullen.

Liesbeth en Igno vertrekken als eerste en dan is het toch al middag.

Terwijl ook wij gaan inpakken ziet Geert nog een paardentuig met spiegel hangen, wat hem op het lumineus idee brengt om zoch zelf daarin te fotograferen. Dat lijkt hem wel iets moois hebben. Alleen dat gaat natuurlijk moeilijk als je dat zelf wil doen en daarom schiet ik hem te hulp.

 

 

Uiteindelijk, als we de wagen van Geert ook hebben volgegooid met bagage, gaan we samen met zijn viertjes nog even naar La-Roche-En-Ardenne. 

Het is even zoeken naar een parkeerplek, daar. Het is stiekem toch drukker dan we hadden gedacht en daarom worden Dorie en ik alvast bij de tank afgezet zodat de auto's een eind verderop geparkeerd kunnen worden. Dat is toch wel beter voor mijn kuit want echt normaal lopen zit er bij mij nog niet in.

In de tussentijd dat Geert en Johan de auto's parkeren poseer ik nog even voor de tank.

 

 

Het is eigenlijk best wel warm in de zon. Als Johan en Geert terugkomen gaan we La Roche binnen. We wandelen wat door La Roche. Op de 5e foto rechtsonder aan het water bij Lupulus, stappen we even naar binnen voor een hapje.

Daarna lopen we terug naar de auto's. Ja dat stuk kan ik best nog wel lopen...

Onderweg doen we ook nog een kerkje aan waar Geert een kaarsje aan steekt.

 

En dan is het toch echt tijd om naar huis te gaan. Liesbeth heeft intussen al ge-appt dat ze onderweg vreselijk weer hebben gehad met hevige buien. In ieder geval al tot Maastricht. Hier in La Roche, echter, schijnt de zon nog volop maar gek genoeg hebben we ook momenten gehad dat er zo nu en dan een verdwaalde regendruppel op onze neervalt.

Na het afscheid zijn we zo op weg en dan blijkt al meteen dat het buiten La Roche toch stevig geregend heeft. Onderweg komen we nog wel een buitje tegen. Niet heftig, maar aan de wegen te zien is de regen vóór ons uit al overal gevallen.

 

 

Precies op schema zijn we om 19:00u weer terug bij mijn voordeur.

Het einde van weer een trail-weekend, hoewel dat niet helemaal voor mij geldt...