Rik gaat vandaag voor het eerst mee naar Hivernal in Landgraaf waar we het
vandaag bij de Speedtrail gaan proberen. Het is "maar" 5,5km en we mogen er
zelfs 2uur over doen, maar we moeten wel op en neer over de Wilhelminaberg en
dat is toch echt wel een beul. Daar heb ik al wel ervaring mee. Maar we maken
er een gezellig dagje uit van. En het is vandaag ook nog eens prachtig weer en
de voorspelling is zonnig en droog en volgens de weer-app, een graad of 7.
We vertrekken om kwart voor 1 en na een rustig ritje, ondanks dat het op de
weg goed druk is, arriveren we op de parkeerplaats van de sporthal aan de
Hofstraat. Er wordt stevig gewerkt aan de parkeerplaats en daarom zijn alle
parkeerplaatsen op het grote veld nu niet meer beschikbaar maar gelukkig nog
wel die direct naast de sporthal. En daar zet ik de Grand Scenic neer.
Ik zie nog een jongedame, een beetje onzeker rondkijken als we ons al richting
het hek begeven, waarachter we, achterom naar de kantine kunnen. Tenminste, zo
was dat eerder ook altijd zo. "Ook voor de Speedtrail?', roep ik naar haar en
ze knikt bevestigend en meteen vult ze aan dat ze niet zo goed Nederlands kan
omdat ze Duitse is. Ook geen probleem. En het eerste wat ze nog meer vraagt is
hoe lang je er over mag doen, want is immers een speedtrail, toch? "Haha",
lachen wij. ""Keine sorgen, zwei Stunden...", verzeker ik haar waar ze toch
wel wat om moet lachen. We lopen samen verder naar de kantine/secretariaat.
Het is even binnen zoeken maar we vinden de inschrijftafel. We zijn weliswaar
vroeg en daarom moeten ze ter plaatse nog van alles bij elkaar zoeken. Omdat
we zo vroeg zijn hebben we ook alle tijd en daarom kletsen we ook vrolijk wat
af met de dames achter de inschrijftafel.
Het aantal startnummers voor de 5km is maar heel weinig. Is nog niet alles,
weet de dame te vertellen, maar onze nummers met namen zijn er er in ieder
geval wel. Die van Julliet, de Duitse dame, helaas niet. Er zijn sowieso niet
zo veel inschrijvingen en ze waren al bang dat ze het moesten afzeggen, weet
ze verder te vertellen. Dan laat ik ook weten dat de term "Speedtrail" of
"Sprinttrail" daar ook de oorzaak van kan zijn. Bij andere trails noemen ze
dat altijd "Start to Trail". Misschien toch iets om over na te denken om de
naam wat te wijzigen. Vooral als je er 2uur over mag doen.
En dan komt Danny binnen. Hij is net terug van het uitpijlen van het parkoers.
We kletsen wat bij en gaan dan op zoek naar de kleedkamers. Anders dan dat ik
gewend ben hier, wemelt het nu van de voetballers en zijn ook alle kleedkamers
bezet, zo lijkt het. Het kost nogal wat moeite en tijd en discussie met de
organisatie en beheerder maar uiteindelijk krijgen we een kleedkamer ter
beschikking.
In de kleedkamer check ik ook even de GPX-file op mijn klokje, maar die staat
er niet op. Ik was er van overtuigd dat ik mijn horloge toch echt had
gesynchroniseerd. Nou ja, dan moeten we het maar doen met de pijlen.
We hebben nog steeds tijd genoeg en als we eindelijk zo ver zijn, laten we de
tassen achter het secretariaat achter en wandelen we over de
parkeerplaats in aanbouw richting "de trap". Het is nog ongeveer een kilometer
en daarom gaan we over in een lichte dribbel als warming-up. Niet verkeerd als
je weet dat er ruim 500 traptreden op ons wachten.
Als we er aankomen zijn we compleet. We gaan alvast op de foto voor de trap en
Rik en Danny discussiëren nog even over wie nu eigenlijk de dikste buik heeft.
Ik kan er alleen om lachen 😂
We krijgen nog even wat instructies en dan wordt er afgeteld voor de start en
gaan we er vandoor. Eerst over de brug die lekker deint op het water en dan de
helse trap. Terwijl de meesten al rennend omhoog gaan,doen wij dat rustiger
aan. Rik gaat trede voor trede omhoog en ik, zoals altijd hier, met 2 treden
tegelijk en rustig aan. Desondanks ben ik al na een paar treden Rik al voorbij
en omdat ik gestaag zo door ga neem ik dan ook meteen afstand van hem. Eenmaal
boven aangekomen wacht ik uiteraard op Rik. Zodra hij ook boven is aangekomen
vraag ik de EHBO-er daar om nog even een foto van ons te maken met Landgraaf
op de achtergrond.
We vervolgen onze weg. De EHBO-er wijst ons de weg en de pijlen wijzen
ons verder. We dalen op een klinkerweg, een bosch naar links en naar beneden.
"Volgens mij moeten we hier ergens rechtsaf", laat ik Rik nog weten, maar
niets wijst er echter op dat we al naar rechts moeten.
We hebben toch al een eind afgelegd als de weg ook nog eens naar links afbuigt
en verder afdaalt. Ik weet eigenlijk al zeker dat we verkeerd zijn gelopen
maar hoe dan ook, ik heb nog nergens pijlen gezien. We volgen het
Mijnsteenpad, want zo heet dit weggetje, en opeens komen we andere lopers
tegen, de 2 dames Julliet en Jasmijn en 2 heren. "We zijn ook verkeerd
gelopen", weet een van de mannen te vertellen en"... we moeten hier heen...".
En ze lopen van de weg af een rotsenpad omhoog, waar wel pijlen de weg wijzen.
Het is wel balen maar we volgen dan ook maar die route.
Het gaat wel stijl omhoog en we zijn het viertal al vrijwel meteen uit het oog
verloren. Het is wel een mooi paadje hoewel het wel vrij stijl zigzaggend
omhoog gaat. En dan zegt Garmin dat we de 1km zijn gepasseerd. Nog even
klimmen en we zijn weer even op een stuk wat bijna vlak is.
Ik zie verderop een trap verschijnen. Vreemd? Dat zou dan die helse trap
moeten zijn 🤔. Maar zo ver komen wij niet want we moeten naar links en het
gaat weer even wat steviger omhoog en even later een wel heel steil stukje,
ook nog eens modderig. Blij dat ik die wielerhandschoenen aan heb.
Boven aan gekomen zie ik masten staan en dat zijn dus de masten die bovenaan
de helse trap staan. We zijn al weer terug 😮. Als Rik ook boven is aangekomen
lopen we samen het pad rond de top van de Wilhelminaberg en ja hoor, rechts
zien we de trap en voor ons staat de EHBO-er nog steeds. Ik zie halverwege de
trap ook het 4-tal waarmee we samen de verkeerde weg terug namen
"Er zijn blijkbaar pijlen weggehaald en zij zijn ook al terug...", wijzend
naar beneden, weet de EHBO-er te vertellen. Ik antwoord dat ik ook al raar
vond dat we niet rechtsaf gingen want ik wist dat dat al vrij vroeg moest.
samen met hem lopen we toch even weer het parkoers af, een stukje naar beneden
op zoek naar pijlen, als we aan één van de takken een tie-wrap zien hangen.
Maar dan zonder pijl. Die is er dus al van af gehaald en als mijn ogen dan het
pad, wat hier rechtsaf gaat, volgen zie ik in de verte weer pijlen hangen.
Oké, maar ik ga toch niet meer verder. De kans bestaat gewoon dat er verderop
nog meer pijlen zijn verdwenen en zonder GPX ga ik dat dan niet redden.
Ik ga weer terug en de trap af waar we de andere verkeerd-lopers
ontmoeten.
Tja is balen maar ik ga toch echt niet meer opnieuw beginnen.. Ik loop verder
naar beneden waar ook de rest van de organisatie staat te balen. En dan te
bedenken dat de pijlen amper een uur hangen!
De snelle mannen zijn nog niet binnen. die zullen wellicht op GPX lopen.
Vanaf de start kunnen we wel zien wanneer de eersten aan de laatste klim
beginnen want dat is de plek van waar ik de trap zal zag en waar we dus de
naar de laatste steile klim toe liepen.
In afwachting van die snelle mannen, krijgen wij alvast de medaille om
gehangen.
En als de eerste er aan komt vraagt de fotograaf of ik mijn medaille wil laten
zien als hij finisht. Dat doe ik dan ook maar.
Op de momenten dat ik stil stond heb ik mijn klokje ook stil gezet. Ik stel
Rik voor om de weg naar de sporthal dribbelend af te leggen. Zo hebben we
tenminste wat meer kilometers "hard"gelopen. En zo gezegd, zo gedaan.
We hebben daarom geen afstand en ook geen eindtijd. We houden als afstand maar
de totaal afstand aan die ik op mijn Garmin heb bijgehouden, inclusief de
warming-up naar de start toe.
De totale afstand komt dan op slechts 3,7km in 0:35:29
Uiteraard heb ik thuis ook nog gekeken hoe we werkelijk gelopen hebben t.o.v.
het uitgezet parkoers. Maar ook nog even gecheckt waarom de GPX-file niet op
mijn horloge staat. Lang verhaal, kort. Met synchroniseren gaat de koers (want
zo heet dat bij Garmin) niet mee naar het horloge. Alles gaat mee behalve de
GPX-en. Nee, die moet je naar je horloge verzenden. Gedaan en ja hoor, nu
staat hij er wel op. Niet dat ik er nu nog iets aan heb, maar zo werkt het
dus. Dan ging het op de TomTom toch een stuk gemakkelijker. Synchroniseren en
klaar!
De TomTom zette ook automatisch de GPX-route en de werkelijk gelopen route
over elkaar heen. Helaas doet de Garmin dit niet en dus heb ik de originele
GPX-parkoers gepakt, de werkelijk gelopen route, inclusief van de finish naar
de sporthal en als derde de gelopen route van start naar finish apart over de
GPX-parkoers gelegd. Een heel gedoe vergeleken met de TomTomspark 3 maar nu is
wel heel duidelijk te zien dat we alleen nog maar rond de top van de
Wilhelminaberg hebben gelopen. Daarom hoop ik wel dat ze volgend jaar opnieuw
organiseren zodat we dan wel, en voor alle zekerheid met GPX de hele
Wilhelminaberg kunnen aandoen.
Het parkoers volgens GPX
De route die wij hebben afgelegd volgens de Garmin Foreruner 245
De route die wij hebben afgelegd en geprojecteerd op het parkoers volgens de
GPX.
Het weer:
Zonnig en helder. T= 7,8ºC, Tgevoel=
5,8ºC. Wind kracht 2 (ZZW)
Statistieken:
Fitnessleeftijd: 39
VO2max: 41
HRgem: 138 bpm
HRmax: 185 bpm op 0,6km
