Virtuele Trimloop - The Rain Run (5km)

Vandaag zou het eigenlijk de beurt zijn aan onze 4e virtuele vestingloop, namelijk die van Willemstad. Maar na, blijkbaar, een zonnige dag (ik kan er niet over meepraten, ik zat de hele dag in een geblindeerde mancave te thuiswerken...) begint het na mijn vertrek naar huis zowaar wat te druppelen. Eerst nog vrouwlief op haar werk afgezet en dan richting Duizel, dit maal via de landelijke route en onderweg vallener zoveel druppels tegelijk dat mijn automatische ruitenwisser zelfs automatisch in stand 2 springt. Inderdaad het regent. En daar had ik nou niet op gerekend.

Ik ben daar blijkbaar niet de enige in. Rik heeft nog niet eens door dat het heeft gerekend. En nee, hier in Duizel regent het niet. Nog niet. Wel die kleine druppeltjes die ik bij vertrek van huis ook had. En ook hier gaat het druppelen over in regen. En het is ook wel echte regen.

De plannen veranderen. We hebben immers ook nog een "Rain Run". Dan is dit eigenlijk het juiste moment daarvoor. Daarom print Rik voor mij nog vlug een startnummer uit. En ja, het regent, en dan doe ik mijn regenjasje ook aan en gaat het startnummer op de nummerband.

Het is weliswaar toch weer even wachten tot mijn TomTom zijn satellieten ziet maar eenmaal zo ver kunnen we uit de startblokken. We gaan voor een korte ronde van 5km even buiten Duizel om langs De Donksbergen.

Het regent ook niet meer zo hard en het begint op te houden met regenen. De temperatuur is toch tegen de 20ºC en dat voelen we ook wel in onze regenjasjes.

We maken naast Van de Leegte alvast een paar foto's. Die regen denken we er later wel bij.

We vervolgen onze weg over de Hapertseweg helemaal door tot aan De Donksbergen. Linksaf en dan verderop weer 2x linksaf en dan lopen we al weer richting Duizel. Met nog een stukje door het centrum van Duizel stoppen we precies voor de voordeur van Rik op 5km in 40:32, goed voor 7,40km/u gemiddeld.

Dat ging gemakkelijk. Wel jammer dat ik daardoor weer een jaartje ouder ben geworden en nu 65... Maar ja, dat was ik al...

 

 

GVAC - baantraining, 4x800m

Het zier er niet uit vandaag. De hele dag giet het al. Vanuit mijn kantoor zie ik de grote plassen nog groter worden. En et continue opspatten in die plassen maakt duidelijk dat het steeds maar blijft regenen. Geen gunstig vooruitzicht voor de avond training. Nee, ik moet niet hebben van die regen.

Maar we hebben geluk. De weervoorspellers krijgen gelijk. Tegen de avond klaart het op en... inderdaad, het regent niet meer.

Maar het is pas 6 uur. Ik heb mijn buik al vol gegeten en tijdens het uitbuiken worden mijn oogleden weer erg zwaar. Tijd voor een powernap, dan maar. En zo gezegd, zo gedaan. en om 5 voor half 7 is de powernap teneinde.

Op naar GVAC waar het in de kantine helemaal niet druk lijkt. Logisch,ik had niet anders veracht bij dit weer. Niet alleen Dorie is er niet, ook Herman laat het afweten. Moet ik het vandaag alleen klaren.

Dit keer is het niet alleen groep 1 die na het welkomstwoord in de kantine moet blijven. Blijkbaar geldt dat dit keer ook voor de groepen 3 en 4 voor hun ZOLADZ tests.

Wij gaan eerst voor 2 rondjes warming-up,wat oefeningen, loopscholing en daarna de kern: 4x800m in 85% van de 6MT (=6-MinutenTest). Ondanks dat het nu niet meer regent is het koud. Of beter gezegd, heb ik het koud. Op de eerste plaats komt dat natuurlijk omdat ik pas weer een half uurtje wakker ben, maar ook door de stevige en koude wind in combinatie met een bijna 100% relatieve vochtigheid.

Als we aan de kern beginnen doen de dames hun jasjes uit. Maar ikke toch niet. Nee, ik heb hem hard nodig. Vooral vanaf de 50 tot de 300m staat de harde wind pal op kop.

Vanwege de testen kunnen we niet in de banen 1 en 2 lopen en ik ga voor baan 3, al weet ik op dit moment niet precies hoe ver dat dan is. En zo ben ik vergeten te kijken welk tempo van 85% bij mijn resultaat van de 6MT. Ik ga maar uit van 32,5 sec per 100m. Die 800m zou dan moeten gaan in 4:20 als ik in de binnenbaan zou lopen. Ik heb geen zin in hoofdrekenen: 4:20 it is...

De 1e run en ik start op gevoel en dat in baan 3. De 1e "100" meter in 32sec., dat gaat goed. maar aan het eind van de run sta ik op 4:24. Eigenlijk dus iets te langzaam. En dan zegt mijn natuurlijk instinct dat de volgende runs sneller moeten. Dus.... En inderdaad, ze gaan sneller. Ik sluit mijn runs af met een extra uitlooprondje. Na nog een rondje met groep 1 en de cooling-down die we binnen doen zit het er weer op voor vandaag. Eenmaal weer thuis vul ik de juiste afstanden en tijden in en dan blijkt dat ik het zo slecht nog niet gedaan heb.

Het weer: Droog, d.w.z. het regent nu niet meer na een dag van stevige regen. Het waait behoorlijk en de wind voelt erg koud aan, vermoedelijk door de hoge vochtigheid.
De temperatuur 5 - 6ºC, gevoelstemperatuur rond de 2ºC

De Vrijbuiters - moessontraining

Afgelopen donderdag hebben we ervaren hoe het is om te trainen tijdens een wolkbreuk. Eigenlijk hebben degenen die met de fiets naar de training waren gekomen, onbewust mee gedaan aan een triatlon.

En vandaag is het weer niet veel beter.

Nadat er gisteravond nog een storm, gepaard met onweer en hagel over Brabant trok, is de hevigheid aan regenbuien nog niet afgenomen. Het is dat ik vandaag de koffie moet komen brengen anders was ik nog dieper onder het dekbed gekropen zodat ik de slagregens tegen mijn slaapkamerraam niet hoef aan te horen. Maar ja, de koffieplicht roept en dus stap ik met frisse tegenzin mijn bed uit.

Tijdens het koffiezetten belt Dorie nog op. Of beter gezegd "af". Jo vindt het te nat en Dorie ook en dus komt Lina vandaag ook niet. "En ik ben nog wel 2 kannen koffie aan het zetten!"

En dan vertrek ik nog net op tijd richting Vrijbuiters en dan kom ik op de Kempenbaan in de file te staan, of langzaam te rijden. Een grote vrachtwagen met er achter een oplegger plus kraan, beweegt zich uiterst langzaam over de weg. Zo'n lange combinatie heeft mijn schoonvader vroeger wel eens een boete opgeleverd want zo'n oplegger, samen met een, bepaald niet zo'n kleine, vrachtwagen vormen samen toch een behoorlijk lengte. Wettelijk te lang, blijkbaar. Dat is dan ook meteen de reden waarom het zo langzaam gaat. De rotondes vormen de grootste obstakels, uiteraard. Het wordt elke keer weer behoedzaam manoeuvreren. En wij daar achter maar wachten. Bij Baetsen is dan de laatste hindernis: hij moet hierin, een haakse bocht naar rechts het terrein op. En dan kan ik eindelijk richting onze kantine. Hopelijk zijn ze er nog want anders zal ik ze waarschijnlijk niet meer terug vinden, met onze nieuwe training parkoersen. Maar ze zijn er nog, nog net. Hebben speciaal op mij gewacht. En nu Jo er niet is mag ik gebruik maken van zijn parkeerplaats.

Voordat we starten moet ik toch nog even terug. Germaine zou ook graag zo'n petje willen lenen, tenminste als ik die nog één bij me heb. En die heb ik, dus nog even terug naar de Scénic en dan kunnen we, ware het niet dat nu Carla terug moet. Toch nog maar even de auto afsluiten.

En dan zijn we eindelijk op weg.

Er is min of meer al afgesproken dat we vanwege de verwachte modderpaden op de verharde weg of fietspaden gaan trainen. En inderdaad, de paden zijn glad, glibberig en bezaaid met plassen.

Maar zoals altijd weet Riet ons toch via allerlei paden en om plassen heen te amuseren. Ook nu weer de nodige loopstukken. Intussen blijft het maar regenen en hebben de 3 petdragers veel baat bij hun hoofddeksels.

Ondanks het pokkenweer en ik in mijn korte broek valt het met de temperatuur reuze mee. Alleen één keer, achteraan voorbij het koeienweiland, hebben we even wat beschutting moeten zoeken tegen de harde wind bij wat statische oefeningen, maar eigenlijk is dat het enige, terwijl we gedurende de rest van de training de overmaat aan zuurstof in de lucht mogen inhaleren.

Terwijl de paraplu brigade, de wandelaars dus, al in de kantine op de koffie wachten, sluit ik de training af. Nog even een selfie bij de koffie en dan zit het er weer op voor vandaag.