Trail - High Tech Campus Night Trail, 5km

Officieel heet het: High Tech Trail - Exciting Nightrun ...

Ik ben helemaal niet zo van lopen in het donker en al helemaal niet als het een trail betreft. Maar de trail hier op de High Tech Campus beschouw ik meer als een fun-run. 2x eerder deed ik al mee met de overdag-versie en dat was inderdaad fun. Dus dan moet de night trail ook wel lukken. En voor alle zekerheid heb ik me dan ook maar ingeschreven voor 1 ronde, oftewel 5km.

Ik arriveer tegelijk met Inge en samen lopen we naar The Colour Kitchen waar de start ook zal zijn. Ze zal voor de 15 gaan, samen met Roy. Intussen heb ik het alarmnummer als starnummer ontvangen, incl. chip voor aan de schoen. Dat is de eerste keer dat ik hier een chip krijg. Het gaat vandaag dus werkelijk op tijd....  😉

En 10 minuten voor tijd is het nog maar bar rustig. Nog geen andere GVAC-er te bekennen. En als ik dan mijn tas in bewaring ga geven loopt het opeens vol. Nog eens 4 GVAC-dames die hun startnummer komen ophalen. en als ik om 5 min. over half 7 al vast buiten mijn satelliet ga zoeken wordt er omgeroepen dat we over 10 minuten gaan starten, oftewel een kwartier later dan gepland. Het Brabants kwartiertje zullen we maar zeggen. Nou, dan maar weer naar binnen voor een minuut of 5 en meteen weer satelliet kwijt. Gelukkig heb ik die als we ons naar de echte start begeven wel weer snel terug. Even nog wat foto's van de GVAC-ers en dan worden we met een heuse knal uit een pistool weggeschoten.

Nou ga ik sowieso al niet hard maar wil toch wel in de buurt van de 4, laatst binnen gekomen, dames blijven. We lopen ook meteen als laatsten en moi als allerlaatste. Zo heb ik in het donker wat meer zicht om wat er voor me gebeurt. Vandaag heb ik geen pet op maar in plaats daarvan een hoofdlampje. Geen speciaal hardlooplampje maar één van het werk. Die geeft toch wel beduidend minder licht dan de lampjes van de dames. Maar ik heb voor alle zekerheid ook nog een klein zaklampje meegenomen en die schijnt nog eens extra bij.
We hebben nog geen kilometer afgelegd als we de laatste dame voor ons passeren, net voordat we de bossen in gaan. Ik ben niet meer de allerlaatste. Uit het bos gaan we omhoog over de dijk langs de snelweg. Dat gaat niet snel. We lopen als een treintje achter elkaar maar de locomotief gaat niet zo snel en vooral niet als het omlaag moet. Voor mij geeft dat niet. Zo kom ik wel aan mijn rustpunten. Onderweg komen we Connie al flitsend tegen. Ben benieuwd hoe die plaatjes er uit zullen zien.
Aan het eind van de dijk gaat het even een stuk moeilijker omlaag. Nou ja,een stuk moeilijker... Wij trailers zijn wel wat gewend maar deze "trailers" nog duidelijk niet. We verliezen hier heel veel tijd, hoewel tijd er helemaal niet toe doet.

Foto's: Connie Sinteur

Als ook Bea voor me weer vaste grond onder haar voeten heeft, hebben de andere dames al een 20-30 meters groot gat geslagen. We zetten samen even aan en passeren en passant het groepje wat ons op het stuk op de dijk een beetje heeft opgehouden.
En dan gaan we nu een parkeergarage in. Slingerend omhoog en net als de vorige keren lijkt er geen einde aan te komen. Elke keer als Kitty denkt dat we er zijn moeten we nog een verdieping, oftewel 2x een haarspeldbocht omhoog. Eenmaal helemaal boven gaan we niet verder omlaag zoals voorgaande keren maar moeten we de trap nemen. Voorzichtigheid is geboden en daarom gaat het niet zo snel omlaag. En ook hier schijnt er geen einde aan te komen. Nee, hier binnen in de parkeergarage is het veel hoger dan er buiten, zo lijkt het...

Foto Peter Kramer Foto: Connie Sinteur

Eenmaal buiten kunnen we weer vrij lopen. In de parkeergarage zijn we weer een aantal lopers voorbij gegaan en nu stuiten we weer op een groepje dames. Het pad is echter te smal om ze te kunnen passeren en daarom gebeurt dat pas als er weer meer ruimte is.
We steken het water weer over en lopen langs de strip waar Connie ook weer aan het fotograferen is. Blijkbaar gaan we toch niet over de vlonders, zo lijkt het. En nu het lijkt het ook  alsof we op weg zijn naar de finish c.q. doorkomst en dat zou betekenen dat we maar één parkeergarage in het parkoers hebben. En dan blijken we inderdaad naar de finish te lopen. Ik wens de dames nog veel succes en zet mijn klokje stil op de matten van de elektronische tijdwaarneming.
"Dus geen 5km....", laat ik me ontvallen. Een mountainbiker van de organisatie vraagt welke afstand ik dan heb want volgens hem is er in de parkeer garage geen GPS ontvangst en daarom zou mijn waarneming ook korter zijn.
Daar zit wel wat in.

Maar thuis de TomTom gesynchroniseerd met de pc en dan blijkt er in de parkeer garage wel degelijk GPS ontvangst geweest te zijn, weliswaar met enkele happen er uit, maar zijn er wel op andere stukken buiten de parkeergarage geen afstandsmetingen oftewel GPS-bereik. Alle bij elkaar tel ik zo'n 190seconden waarop er geen afstand is geregistreerd, oftewel 3:10min. Dat is op ons tempo ongeveer zo'n 500m. en dat betekent dat we toch wel aardig tegen die 5km totale afstand aan zitten. Dan zal die 5km toch best wel eens kunnen kloppen en dat is alleen maar gunstig voor de prestatie die ik heb geleverd.
Mijn eigen geklokte eindtijd is: 33:58 bij 4,4TomTom-kilometers en dat is gemiddeld 7,77km/u
De niet geregistreerde buiten-GPS meters wel meegerekend dan zou het gemiddelde over 5km 8.83km/u zijn. Dat scheelt dan wel een hele hoop.
En wel fijn dat ik bij de dames kon blijven en dat ze zo nu dan wel even checkten of ik ze nog wel bij kon houden.  😊

Energie en gewicht

Elektriciteit:

Standen:
Laag  = 519 verbruik= 31kWh
Hoog = 473 verbruik= 36kWh
Totaalverbruik:             67kWh (+1) [9,6kWh/dag]


Het zal wel....

Gas:

Stand = 235 Verbruik = 57m³ (+23) [8,1m³/dag]
Weer een koude herfstweek met 3 dagen de schilder over de vloer en dus ramen en deuren open en daarna weer opstoken.... De warmte was wel nodig om het weer enigszins behaaglijk te krijgen.

Gewicht = 81,1kg (+0,2)

Weekoverzicht - week 47

Maandag 19-11-2018
Wandelen: 3,62km - 35:12 = 6,17km/u

Donderdag  22-11-2018
Baantraining op sintelbaan: ongeveer 5km gedurende een half uur.

Zondag:
Halve marathon van Ell: 7,8km (8km !) in 55:17 = 8,64km/u

Trimloop - Halve marathon van Ell - 7,8km

Dit jaar is er een nieuw parkoers in Ell. En dat terwijl het vorige parkoers nog wel gecertificeerd was. Ook is het parkeren t.o.v. het vorige jaar weer gewijzigd. Toen was er al om gemopper. Die paar honderd meter verderop liggende parkeerplaats was toch even ruim een kilometer. En dan was je nog niet eens bij de omkleedruimte op de camping. En na afloop zie iedereen hetzelfde, nl. meteen na omkleden naar de parkeerplaats terug en niet eerst het café in.

Nog voor 9:00 staat de Golf al voor de deur. Ik dacht dat afgesproken was tussen 9 uur en kwart over 9 en zit daarom nog rustig op de troon voor wat sanitaire ontlasting. Maar we waren al vroeg uit bed omdat de schilder vandaag voor het laatst komt en eigenlijk ben ik ook al helemaal klaar voor vertrek. Alleen mijn kont nog afvegen...

In Ell aangekomen is het parkeerterrein inderdaad heel ergens anders. Wat verder van het secretariaat in café "De Prairie" maar nog altijd stukken dichterbij dan vorig jaar.
Ik moet mijn na-schijving nog doen omdat ik door een communicatie stoornis net een dag te laat was voor de voorinschrijving. En dan is € 10,00 voor 7,8km. best wel een hele hoop geld in verhouding met het inschrijfgeld van de halve marathon. Enfin, we doen het er maar mee. Het is dan wel jammer dat je dan niet meedoet aan de tombola want nu wint Rik wel even een mooi T-shirt.
Ja, want ook Rik is vandaag meegekomen. Onderweg heeft Dorie me er al van overtuigd dat het voor me beter is als ik samen met Rik loop en bij hem blijf. Dat gaat wel een stuk langzamer maar dat zou best ook wel beter voor me zijn dan alleen maar tegen mijn top aan te hikken. En zo gezegd zo gaan we het ook doen.

In het café kom ik nog een bekende tegen. Nou ja, ze komt me bekend voor maar kan me haar niet direct thuis brengen (zoals zo vaak) maar het is Caroline, een Meerhoven24 estafette teamlid van "Fit for Friend". Tja, best wel schandalig dat ik dat al  zo gauw niet meer weet maar ik heb dan ook een geheugen als een zeef. (Eerlijk gezegd heb ik op de groepsapp haar naam ook weer moeten opzoeken...) Zij gaat in ieder geval voor haar eerste halve marathon.

De start is bijna boven op het viaduct over de A2. Het is een beetje, eigenlijk best wel heel erg, een zooitje daar. Geen startdoek of zo,maar wel een dun streepje over de weg getrokken. Dorie, Rik en ik posteren ons ergens achteraan. Nog even een selfie met het startveld op de achtergrond en dan opeens gaat iedereen weg. Later vernemen we dat er iemand had getoeterd en dat was het startsein. Menigeen is dan te laat met zijn stopwatch, maar wij drukken die toch pas in op moment dat we de startstreep passeren. Netto tijd,dusss... 😉

Na 200m lopen Rik en ik al helemaal achteraan. Voor ons lopen 2 koppels van Running Blind.
Rik loopt in zijn bekende wat zwoegende stijl en ik wat schuin achter en naast hem, zijn tempo volgend. Als de TomTom de 1e km. trillend meldt, zijn we 7:16 onderweg. Dat is wel even wennen. Meer mijn trail tempo. Maar het is wel lekker rustig, zeker om in te lopen. De 2e kilometer gaat al ruim 10 seconden sneller in 7:05.
We zien een jongedame langs de kant van de weg staan. De bezemfiets komt achter ons vandaan en rijdt naar haar toe. Ze lijkt geblesseerd en lijkt ook niet niet verder te kunnen. We passeren haar. "Zo, één loper ingehaald", laat ik Rik weten. "En die twee voor ons halen we ook  nog in", antwoord hij, duidend op het Running Blind koppel voor ons.
We lopen intussen al een stuk op een zandpad en het duurt niet zo lang meer of we gaan het koppel voorbij en hebben geen bezemfiets meer achter onze kont hangen. Intussen geef ik Rik nog de actuele afstand aan en daarbij behorende tussentijd. Niet dat hij daar zo blij mee is, maar dan weet hij het in ieder geval.

Bovenstaande 4 foto's: Jack van Montfort

Als we weer op de verharde weg komen lijkt het of Running Blind weer op ons inloopt. Wij draaien intussen toch kilometertjes van rond de 7:15, redelijk constant. En dan komen de eersten van de 12,5km ons voorbij. Het worden er steeds meer en de afstand tussenRunning Blind en ons blijft constant. Op 6km. geef ik weer de status door en ja, we zien de kerk al. Als we op mijn TomTom de laatste kilometer naderen geeft Rik aan dat ik wel mijn eigen tempo mag lopen. En dan druk ik, met ongeveer nog een kilometer te gaan, mijn stopwatch in en ga in verhoogd eigen tempo verder. Ik pik onderweg de dame op die al die tijd zo'n 200m voor ons liep op. Er op en er over. In de verte zie ik Dorie aankomen. Ze is al gefinisht en komt ons tegemoet. Ze loopt nog een eindje met met me mee maar draait dan toch om om Rik op te halen. Ik klok 55:17 netto op mijn klokje.
Die laatste kilometer blijkt toch wat verder. Iedereen heeft het er later over dat alle GPSsen toch rond de 8km aangeven en geen 7,8. Mijn TomTom geeft weliswaar 7,96km. aan maar die van Dorie en anderen in het café zelfs over de 8km. En zo was die "laatste kilometer" in werkelijkheid 1.150m. 😏.
De officiële uitslag is 55:37, oftewel hebben we 20 seconden gedaan eer we over de startstreep liepen. Rik is uiteindelijk gefinisht in een bruto/nettotijd van 57:19/56:59. Ben ik toch mooi 1:42 van hem weggelopen in die laatste 1.150m. met een gemiddelde snelheid van 11,25km/u.

Natuurlijk moeten we achter de finish nog even met onze "bekers" op de foto 😁
Geen prijsbeker helaas, maar wel een opvouwbare, voor als we weer gaan trailen.
Dorie is van ons drietjes de snelste met een bruto/nettotijd van 48:45/48:25, er van uitgaande dat zij er ook 20sec. over heeft gedaan eer ze over de startstreep liep.
Johan ging weer voor de halve marathon in 1u38:54 en valt met zijn 4e plek net naast het podium.

Bij de erwtensoep en praten we wat bij met de Buurtjes, Mirjam en Rudolf en na de vergeefse prijsuitreiking van Johan gaan we weer terug naar het Brabantse. Wel allemaal met een beker op zak.

Energie en gewicht

Elektriciteit:

Standen:
Laag  = 488 verbruik= 30kWh
Hoog = 437 verbruik= 36kWh
Totaalverbruik:             66kWh (+9) [9,4kWh/dag]

Wasmachine heeft wewer enkele keren gedraaid.

Gas:

Stand = 178 Verbruik = 34m³ (+10) [4,9m³/dag]
Afgelopen week was een koude vochtige herfstweek met een kille koude wind en nachtvorsten. Een teken dat de winter nadert. Ook is er 2 dagen in huis gesschilderd waar voor de ramen en deuren tbv ventilatie open hebben gestaan. Weliswaar met de verwarming uit maar daarna toch flink weer moeten opstoken om het een beetje behaaglijk te krijgen.

Gewicht = 80,9kg (+0,6)

Weekoverzicht - week 46

Zaterdag: Glowrun 4,87km in 41:27 = 7,05km/u (Fun-run met veel stops en selfies 😁)

Trimloop - Glowrun 5km Fun-run

Dochter Marcia doet al voor de 3e keer mee en laat ik ook maar eens meegaan. Bezwaar voor mij (gierigaard) zijn de hoge inschrijfkosten maar ach, het lopen gaat bij mij de laatste tijd niet meer zo best dus laat ik het maar bij een fun-run houden. Dan hoeft het ook niet zo hard 😀.
Ook al bij wijze van uitzondering ook nog een T-shirt gekocht om een beetje in dezelfde stijl van "ons groepje" te blijven. En "ons" is dochter Marcia en haar schoonzus Chantal die ook nog eens haar buurman heeft meegenomen.

Het belooft niet zo veel goeds.
Vandaag hebben we er al een 6 uur durende slentermarathon op zitten langs de kerstkramen door de gemeentegrot en de fluweelgrot in Valkenburg en daarna ook nog eens door het dorp zelf. Dat en met een terugweg die 40km langer is vanwege de afsluiting van een deel van de A2, dan hebben we bij thuiskomst wel even een siësta nodig op weer op krachten te komen. Gelukkig is de start pas om 23:00u en hoef ik pas om 21:45 Marcia op te halen.

In het beursgebouw is het in ieder geval een gedreun van jewelste. Nee, ik ben echt al te oud voor dat DJ-gebonk en nee, het is echt géén muziek, alleen maar gebonk en ook nog eens loeihard. Maar goed dat ik mijn hoorapparaten thuis heb gelaten.
We ontmoeten Chantal en buurman en na wat selfies en de gezamenlijke boem-boem-boem-warming-up maken we ons op voor de start door de geopende zijdeur aan de buskant.

Ik klok op moment dat we door de deur gaan en meteen daarna weer stil staan. Maar daarna gaan we langzaam op pad.
Man, man, wat is het koud. Ik heb er gezien die in korte broek en korte mouwen liepen. En ikke.... 2 st. thermoshirts met lange mouwen, 1 st. T-shirt met lange mouwen en dan nog het T-shirt met korte mouwen van de GLOW-run. Inderdaad, 4 lagen.gecompleteerd met handschoenen. En dan nog koud hebben....
We lopen ongeveer langs alle GLOW bezienswaardigheden. Marcia weet ze allemaal wel te herkennen omdat ze de route al wandelend heeft gedaan. Af en toe staan we stil omdat het pad dan te smal is voor de hele horde. Ander keren staan we stil om een selfie, of eigenlijk een "onsie" te maken.
Pas als we het PSV stadion verlaten en we opnieuw moeten wachten om bij de verkeerslichten over te steken, zien we pas dat er nog een hele grote groep achter ons was en die het stadion nog in moeten. En wij maar denken dat we ergens achteraan liepen.
Vanaf het PSV-stadion is het dan alleen nog via het fietspad onder de Fellenoord terug naar de beurs, onderweg nog langs de verlichte bankjes en de lichtshow onder in de parkeerkelder.
We lopen naast het beursgebouw onder de finsihboog door richting de zijdeuren van het beursgebouw waar we gestart zijn. Hier druk ik mijn klokje uit: 41:27 over een afstand van 4,87km. Nee, geen 5km, maar we hebben op de Vestdijk ook een stukje afgesneden omdat we daar helemaal vast kwamen te zitten voor de lus die we moesten nemen om een gebouw heen. Anders hadden we die 5km toch wel gehaald.
We ontvangen nog een medaille en een flesje water en na het omkleden is het tijd om te gaan.

Wel moet ik eerst nog even het station om daar de stationshal verlichting weer handmatig aan te zetten. Gedurende GLOW heeft hier ook een lichtkunstproject gestaan die voldoende verlichting gaf zodat de standaard verlichting uit mocht gedurende GLOW. Vreemd genoeg is dit project niet meegenomen in de route van GLOW.....

Nou. In ieder geval geen spijt van dat ik mee heb gedaan. Was weer leuk, deze fun-run 😊

Energie en gewicht

Elektriciteit:

Standen:
Laag  = 458 verbruik= 29kWh
Hoog = 401 verbruik= 28kWh
Totaalverbruik:             57kWh (-5) [8,1Wh/dag]

Ik denk dat dit een gemiddelde week is.

Gas:

Stand = 144 Verbruik = 24m³ (-12) [3,4m³/dag]
Afgelopen week was een herfstweek met toch wat zachte temperaturen. Het zou zelfs lenteachtig worden maar dat was toch wel wat overdreven. Toch is het wel aan het gasverbruik te merken.

Gewicht = 80,3kg (-0,7)
Dat is altijd na een loop-weekend, dit keer een 15,6km zware trail op Schiermonnikoog afgelopen zaterdag en dan op zondag nog een 15km lange wandeling, door de duinen en deels over het strand. En dan is het tijdstip van weging ook nog iet eens 's morgens vroeg op de nuchter maag.maar pas in de namiddag om half 6.

Weekoverzicht week 46

Maandag 5-11-2018
Wandelen: 2,52km - 24:00 - 6,3km/u

Zaterdag 10-11-2018
Trail: Devilstral Schiermonnikoog 15,65km in 1u19:52 - 6,7km/u

Trimloop, Devilstrail Schiermonnikoog, 15,6km

Dit keer kan ik niet kiezen voor een kortere afstand want de Lucifertrail van 15km is nl. de kortste afstand. Wally en Marique zijn ook op Schiermonnikoog maar dan wel voor de 30km. 12km. Is voor watjes, had Wally donderdag al laten ontvallen.

Op vrijdag met de pont gearriveerd en dan blijkt het huisje op amper 2 minuten lopen van de startlocatie te zijn. Dat is mooi.
Ik ga 's morgens niet alvast mee naar de start kijken van de 2 30km-dames. Ik spaar mijn krachten wel. Die zal ik hard nodig hebben.
Ik heb mijn fel oranje Duivelein T-shirt niet eens meegenomen. Totaal niet aan gedacht,maar het zal ook weinig uitmaken omdat mijn plan sowieso is om met 2 T-shirts, waarvan er 1 met lange mouwen met daarover mijn felgele windjack aan te gaan lopen. Nee, ik ben een koukleum en de aangekondigde temperatuur met bijbehorende harde wind hebben mij daar vast toe doen besluiten.

Als wij ons naar de start begeven is het ook inderdaad een dikke 2 minuten wandelen. We dribbelen wel alvast als een soort warming-up.
De start is bij een boerderij met stal. De overige aankleding is in de huisstijl van de Devilstrail:
Witten tenten voor de inschrijving, medailles, versnaperingen enz., een houtgestookte hottub, de opblaasboog met de Devilstrail-logo en RFID-tijdregistratie-apparatuur en de rookpot voor bij de start.
Nog even de nodige selfies en mededelingen en na terug tellen van 10 tot 0 zijn we weg. Ik druk mijn klokje pas in onder de startboog.
Dorie zal met Johan lopen. Ik zal langzaam gaan en uitgangspunt is 9min./km gemiddeld. Anja zal met mij meelopen.

Bij de start lopen wij al redelijk achteraan en na 500m zijn we zelfs de allerlaatste. En nee, er komen geen bezemfietsen achter ons aan.Toch duurt het niet zo lang eer we al iemand passeren. Ik denk dat we dan amper op 2 km. zitten.
De eerste 3km. gaan over verharde schelpenpaden en hoewel ons tempo lekker gezapig is, zitten we toch nog net onder de 7min./km. We zien wel dat Dorie en Johan in hun fel oranje stevig van ons weg lopen. Ik heb nog wel de kans om ze van ver af nog op de foto te zetten.
Na de 3km gaan we van de verharde weg af over onverharde paden of gewoon dwars door ongerepte natuur. In de duinen krijgen we zowaar de eerste bultjes. Al voorbij de 5km kom ik al aardig in ademnood waardoor ik kokhals neigingen krijg. Wat meer oppervlakkig ademend gaan we verder maar weer wat verder alweer het zelfde. Ik laat Anja weten dat ze maar verder moet want ik moet gewoon wat in tempo terug om weer op adem te komen. Uiteindelijk blijf ik eigenlijk maar een 10-20-tal meters van Anja verwijderd. Intussen hebben we al wel meer lopers gepasseerd. Sommige halen we in en die halen ons even later dan weer in,want waar het omhoog gaat, daar ga ik meteen over in de wandelpas.

En zo dribbelen we door, kom ik af en toe weer bij Anja en dan loopt ze weer weg.
We naderen de verzorgingspost bij de bunker en die ligt bovenop een stevige bult en dus gaat het tempo weer over in langzaamaan. Blijkt boven aan Leo te staan die mij fotografeert.
De verzorgingspost heeft voor mij niet zo veel te bieden. 'Eén van de mindere punten van de Devilstrails is, dat ze geen cola serveren op de posten. Zo ook hier en dus loop ik maar meteen verder het ruwe duingebied in. Ik loop moeizaam over een smal paadje langs een hek als ik een dame achter me hoor. Ik laat haar er maar langs maar daar is ze in eerste instantie niet zo blij mee "want ze gaat helemaal niet zo snel....". Nou ikke helemaal nog minder.... En dan loop ik haar achterna en dan kijk ik ook nergens anders naar en dan staan we opeens samen op de verharde weg. En waar nu naar toe? We zien nergens lintjes of pijlen als we iemand achter ons horen roepen dat we rechtsaf moesten.
En warempel. Nu zien we dat pijltje wel. Enzo gaat het pad gewoon weer verder langs het draadhekwerk waarvan de bovenste van schrikdraad is. Ik loop niet alles, wandel ook stukken omdat dit pad voortduren omhoog en omlaag gaat. Uiteindelijk buigt het pad naar links en komt uit op dezelfde verharde weg waar we eerst ook al op uitkwamen. De dame voor me loopt intussen al een stuk voor me maar eenmaal op de verharde weg neem ik de tijd om weer op adem te komen. In de verte zie ik dat we de verharde weg weer gaan verlaten. Anja,die wat langer bij de verzorgingspost heeft gestaan is me hier inmiddels weer voorbij gegaan.
Ik ga ook rechtsaf en het parkoers verandert in een modderpad. Zompig, en vol plassen en je moet hier uitgekiend lopen wil je je voeten droog houden. Ik let daar niet zo op en dribbel over de stukken waar ik vind dat ik goed kan lopen en soms is dat dan wel door het water of de modder. Een man die ons bij de start als laatste voor bij is gegaan komt me voorbij in voor mij raadselachtig hoog tempo. Hij kiest er voor om droge voeten te houden en maakt zo hele omtrekkende bewegingen terwijl ik met mijn kleine pasjes, immer gerade aus, hem elke keer voorbij ga. En als hij mij dan weer voorbij komt gaat dat meteen in sprint tempo. Ik snap er niets van want dit is niet bepaald een stuk waar je stevig van tempo moet wisselen, lijkt mij.
Ik zien het oranje shirt van Anja weer voor me. Ik weet dat zij moeite heeft met zulke parkoersen en langzamerhand loop ik weer op haar in. Op het moment dat we tegen een hek aan lopen ben ik bij haar. We moeten, of over het hek klimmen, wat sommigen doen, of naast het hek onder een draad door, de optie die wij kiezen. En dan ga ik maar meteen verder, Anja voorbij. Ik verwacht dat zij mij straks weer zal inhalen, zodra het parkoers het weer toelaat. Het blijft wel erg lang ploeteren door die zooi en daardoor zie ik Anja ook helemaal niet meer achter me. Wel zijn er genoeg 30km-lopers die voorbijkomen.
Als mijn horloge trilt voor kilometer nr. 14 is er nog 1km te gaan, denk ik, en tegelijkertijd moet ik weer kokhalzen. Toch weer iets teveel gevraagd. In een nog rustiger tempo werk ik mijn laatste kilometer af als ik opeens een bordje "NOG 1 KILOMETER" zie.... Nou, dat kan niet kloppen. Typisch een-man-met-de-hamer-gevalletje.
En dan zie ik de weg ook nog eens weer omhoog gaan als ik Johan zie aankomen. Dat ik toch Anja voorbij ben gegaan.... Ja, laat ik weten, ga haar maar halen....
Die laatste bult omhoog gaat natuurlijk weer wandelend. De mevrouw met de fiets bovenaan spoort me aan:"Nog maar 150 meter...".
"Nou", zeg ik nog, "dat kan niet want een stukje terug stond nog de laatste kilometer en zo ver ben ik nog echt niet..."
"Nee, hoor, echt, bij dat die boerderij is het", wijzend op een boerderij iets verderop.
Nou hoor ik wel de speaker en dus begin ik weer te dribbelen maar hoe dichter ik bij die boerderij kom, des minder leven er is en des te meer ik op de weg voorbij die boerderij nog mensen zie lopen. En ja hoor, hier is de finish helemaal nog niet. Net wat ik dacht. Wel staat Dorie me hier op te wachten voor het laatste stukje: "rechtdoor en met de bocht rechtsaf tot aan die boerderij maar dan moet je eerst ook nog linksaf om de boerderij heen en dan weer door de stal terug...."
Oké, na die inspirerende woorden ga ik toch maar weer terug in de wandelpas. Het is dus nog best ver en hier waait het ook nog eens flink met wind op kop. Tot aan die bocht en dan ga ik weer, maar voor ik zover ben komt de dame in het grijs me weer voorbij. We hebben elkaar al diverse keren om en om ingehaald en nu is het haar beurt weer. Ze spoort me aan voor die laatste meters en dus ga ik weer. Alleen niet in haar tempo. Het is echt wel een beetje op. Voorbij de bocht rechtsaf kijk ik even naar achteren en zie ik Anja samen met Johan er aan komen.
Bij de boerderij moet ik linksaf voor het blokje om en rond de boerderij maar, pfff, even wandelen hoor, totdat ik Karin zie staan die me aanmoedigt. Dat geeft me genoeg moed voor de laatste meters. Nog aardig wat meters, overigens, maar als ik rechtsaf de stal in loop, tussen de koeien weet ik dat de finish nabij is. Eenmaal weer buiten klok ik af aan het einde van de hekken, maar de tijdsmeting staat nog net binnen in de stal voor  de deuropening. Niet veel later komt Anja binnen.

Na ontvangst van mijn muntje zoek ik een bankje op want ik ben aardig kapot, qua ademhaling dan. De been spieren zijn wel moe maar niet zo moe als conditioneel. Ik weet dat ik vaker ooit heel lang op adem moet komen en nu dus ook. Als Marique binnenkomt lijkt het alsof zij er er net zo doorheen zit als ik, alleen heeft zij dan ook 2x zo ver moeten lopen.
Ik heb mijn 3e deel van de totale medaille verdiend en ontvang tegelijkertijd ook nog een houten kookspaan. Waarvoor? Geen idee. Hoort bij de 3e medaille blijkbaar.

Het muntje wissel ik in voor cola. Nee, geen bier, daar voor ben ik even te diep gegaan. Wij wachten niet meer op de binnenkomst van Wally (Johan wel) maar dribbelen terug naar het huisje. Dan is het toch wel lekker dat we zo dicht bij de start zitten.

En eenmaal thuis even de broodnodige rust op bed.

En dan blijkt de afstand ook nog eens meer dan 15km te zijn,net wat ik dacht.
Officieel is dat 15,56km maar mijn TomTom sporthorloge heeft er 15,65 van gemaakt. Zal wel aan het zigzaggen liggen in het moerasgebied. Enfin, in mijn tijdtabel heb ik de gegevens van mijn sporthorloge aangehouden.