Die inhuldiging blijft een lastig gepuzzel...

... maar het is me uiteindelijk toch gelukt.
Op de dag van de inhuldiging van onze koning is de Jan van Haasteren Puzzel af.
En ik moet zeggen, die laatste loodjes waren best zwaar, terwijl je denkt dat dat bij een puzzle juist niet zo is.
Nu nog inlijsten en dan is de volgende aan de beurt.

 

Torenloop Hilvarenbeek - 10km

Eergisteren nog in Lieshout en vandaag in Hilvarenbeek en weer voor de10km.

Ik moet zeggen dat ik van Lieshout geen naweeën heb gehad. Niet stijf of spierpijn. Een goed voorteken, eigenlijk.

Dorie gaat in ieder geval voor de 5km. 2 Keer 10kmin zo'n korte tijd is niet aan haar besteed.

Johan gaat dit keer ook mee, en hij gaat voor de 15.

Omdat Hilvarenbeek vanuit Duizel dichterbij is, chauffeur ik vandaag.

Langs alle binnenweggetjes komen we zo'n 3 kwartier voor de start in Hilvarenbeek aan.

Het is er niet zo druk als ik gedacht had en het blijkt dan ook een wat kleinschalig wedstrijd c.q. trimloop te zijn. Maar daarom ook niet minder gezellig.

Er is ook een kidsrun, maar daar krijgen we, behalve het startschot niets van mee omdat we in een café op een groot scherm de inhuldiging van Willem Alexander aan het volgen zijn. Live. En nota bene op een Duitse zender.

Na een sanitaire stop is het tijd voor een korte warming-up en en op naar de start.

Vreemd genoeg is hier helemaal geen startstreep of startdoek.

Iedereen staat zo'n beetje op de hoek van de straat te wachten op het startschot.

Wij kiezen zoals gewoonlijk onze plaatsten achterin.

Na het startschot gaan we niet zo rustig weg als anders, omdat Dorie slechts voor de 5km gaat. Maar ik zal bij haar blijven zolang als het lukt. En dat lukt aardig. De kilometers gaan in rap tempo. Kilometerpaaltje 2 staat wat te vroeg, waardoor de tijden op kilometer 2 en 3 niet juist zijn.

Op een paar honderd meter voor de finish krijg ik nog wel mijn broodnodige druivensuiker van Dorie (2 om precies te zijn omdat de eerste op de grond valt) en gaat zij voor de eindspurt.

Ik er achter aan, maar het laatste stuk naar de finish is lastig en erg smal. Hierdoor wordt ze wat afgeremd en kan ik nog in haar voetsporen blijven.

Zij gaat rechtsaf onder de finishpoort en  ik linksaf voor de 2e ronde, eindtijd 28:02

Tja, en dan is het voor mij proberen om dit tempo vast te houden.

Na kilometer 6 komt er al de klad in. Ik voel al de vermoeidheid, waarschijnlijk nog van eergisteren. Ik neem even wat gas terug en laat me weer passeren door een stel die ik net ingehaald had en laat ze gaan. Even later kan ik het tempo weer oppakken, maar niet echt meer aanzetten en dus blijf er mooi achter aan hangen tot aan de finish toe.Zo gaat de 2e ronde in 28:43. Beduidend langzamer dan de 1e ronde, maar met een eindtijd van 56:45 heb ik mijn tijd op de 10km weer scherper gezet, sinds mijn terug keer in de loopwereld.

Uiteraard ben ik wel goed moe aan de finish maar daar toch redelijk snel van hersteld.

De herinnering, een bidon, komt straks goed van pas bij de fitness...

En dan ook nog de foto's van Johan en van Pieter van der Nat:

Ik ben weer erg benieuwd na energieverbruik en vooral.... mijn gewicht

Elektriciteit: Stand = 140.583, verbruik = 67kWh (-8)
Eigenlijk net wat ik verwachtte, na de "piek" van vorige week.

Gas: Stand = 24.881, Verbruik = 10m³ (-2)
Dit zal tot en met september zo ongeveer het wekelijks verbruik moeten worden, denk ik.
Dus alleen afhankelijk van gebruik van warm water

Gewicht = (55,4kg. oef! Was dat maar waar...) 85,4kg (+1)
Dit gaat helemaal de verkeerde kant op...

Oranjeloop Lieshout - 10km.

Één van de lopen uit ons standaardpakket is ook wel deze Oranjeloop in Lieshout. Vroeger nog op Koninginnedag zelf maar sinds een paar jaar op de voorafgaande zondag. "Omdat de belangstelling op Koninginnedag terugliep door het alcoholgebruik overdag...", weet iemand in de kleedkamer me te vertellen. Maar dat het nu drukker is kunnen we niet zeggen. Al bij aankomst, bijna een uur voor de start is het nog erg rustig. In tegenstelling tot andere jaren kunnen we nu gewoon een parkeerplaats uitkiezen. Maar ook in de sporthal en dus ook in de kleedkamers is het erg rustig. 

Bij het afhalen van onze startnummers horen we dat er slecht 37 voorinschrijvingen voor de halve marathon zijn. Op de startlocatie is het niet veel anders. Er zijn wel aardig wat deelnemers, ca. 400 heb ik gehoord (?), maar we zijn het hier veel drukker gewend.

Ook Nicole is van de partij. Ze gaat voor de halve marathon, maar dat is nog niet alles, ze probeert het in 1u35 te doen. Nou, nou, die heeft de smaak weer te pakken. Mooi zo!

Nu starten de halve marathonners gelijktijdig met de andere afstanden (5, 10 en 15km) maar dan in tegengestelde richting. Na een extra lus vervolgen ze het standaard parkoers van het rondje van 5km.

Ondanks dat het weerbericht vanmorgen een gevoelstemperatuur van 12ºC aangeeft op het starttijdstip voelt dat helemaal niet zo. Voor mij reden om de korte legging toch maar te verwisselen voor een lange en ook nog een extra shirt met lange mouwen onder mijn GVAC-shirt aan te doen. En dan nog vind ik het fris in het startgebied.

Samen met Dorie en Nicole lopen we wat in en daarna nog wat warming-up oefeningen.

Terwijl Nicole in volle galop de ene kant op stuift, starten wij heel rustig de andere kant op. Ik hou het tempo van Dorie aan. Zoals altijd heb ik het in het begin altijd moeilijk met mijn ademhaling, maar het gaat gelukkig nog goed. We vinden een koppeltje voor ons wat een lekker tempo loopt en blijven achter hen hangen. Jammer genoeg lopen ze niet echt constant. Dan weer lopen ze uit en even later lopen we bijna op hun hakken. Maar we halen beslist niet in.

De kilometerpaaltjes lijken niet erg nauwkeurig neer gezet. De eerste kilometer passeren we na 6:22. Dat is wel heel erg langzaam, maar Dorie's GPS-machine geeft 1,1km. aan. We mogen dan ook gerust aannemen dat dat paaltje echt verkeerd staat. De volgende paaltjes geven kortere tijden aan, maar het kan ons toch niet ontgaan dat het niet helemaal klopt met de onderlinge afstanden. Waarschijnlijk met een fiets of auto met de kilometerteller uitgezet i.p.v. een meetwiel.

Eenmaal buiten Lieshout draaien we de hoek om en nu met de wind in de rug voelt het opeens 10 graden warmer aan in dat ferme zonnetje. Na 2,5 km. worden we al door de eerste dame van de halve marathon ingehaald. Dat blijkt Nicole te zijn, die nu dus al ruim een kilometer voorsprong op ons heeft. Na 3 km. gaan onze hazen er vandoor. We blijven ons eigen tempo aanhouden want zij zullen waarschijnlijk voor de 5km. gaan. Onze doorkomst in 29:04 is uiterst bevredigend. Dorie heeft intussen alt te kennen gegeven de 10km vol te maken, maar in de 7e kilometer zakt het tempo toch in. Het kaarsje dreigt langzaam uit te gaan en "als ik harder kan moet ik dat vooral doen...". Langzaam loop ik bij haar weg. Natuurlijk wil ik vooral niet meteen te hard gaan. Kilometer 8 is daarom maar een fractie sneller als die zelfde kilometer in de 1e ronde. Met kilometer 9 gaat er al een schepje bovenop en in de laatste kilometer ga ik helemaal los. Lekker voluit loop ik in stevig tempo door tot een netto eindtijd van 57:31 aan de finish, ruim een minuut sneller op dezelfde kilometer in de 1e ronde. En na de finish zit ik er niet doorheen, zoals in Reusel.

Ik zie Dorie eindigen in 58:43 (op mijn klokje) en dat is slechts 1:12 langzamer. Dat wil toch zeggen dat ze niet echt is in gezakt maar na mijn vertrek toch stevig is doorgegaan.

Nicole is eerste dame geworden in 1u33 en nog wat. Met een gevulde Jumbo tas als prijs kan ze terug naar Waalre. Ook krijgt ze, net als wij, als herinnering een paarse "Fontys" cap mee, die ze, net als Dorie, prompt aan mij geeft.

Op de website van Runners Club Lieshout staan de uitslagen die blijkbaar ook nog eens met 7 à 8 seconden moesten worden gecorrigeerd. Mijn brutotijd komt daarmee op 57:49 en die van Dorie op 59:01. En netto? Precies dezelfde tijd. De chip dient alleen voor uitlezen van de finishtijd. Ik ben dus blijk dat ik zelf ook geklokt heb. Overigens zijn alle genoemde tijden, tijden die ik zelf  geklokt heb en die willen ook weleens een seconde afwijken van het klokje van Dorie. Een kwestie van eerder of later aanzetten, lijkt me.
Rest mij nog de vraag, waarom er hier met een chip gelopen wordt... ?

Over 2 dagen is de volgende loop: De Torenloop in Hilvarenbeek.

Weer bij de Vrijbuiters

Beter laat dan nooit arriveer ik weer eens in het bos "De Sprankel" voor de Vrijbuitertraining.

Het zonnetje schijnt volop, maar daar is met de temperatuur niet echt veel van te merken. De koude noord-oostenwind koelt nog behoorlijk af en daarom maken we nog steeds dankbaar gebruik van jasjes en lange broeken, en Jan zelfs nog van handschoenen, ook al hebben die dan geen vingers meer.

Die ene spaarzame natte dag van gisteren heeft grote delen van het bos toch al omgetoverd in een modderpoel. Bijna ben ik een keer plat gegaan. Natuurlijk doe ik het wat rustig aan. Mijn bovenbenen voel ik nog van de donderdagavond training en de Hypotheker Beekloop van afgelopen woensdag en dan moet ik morgenvroeg ook weer aan de bak voor de 10km in Lieshout.

Germaine is vandaag jarig en daarom is ze er vandaag niet bij. Voor de verandering heb ik daarom maar eens een pakje cakejes meegenomen voor bij de koffie en thee.

Half 1is weer tijd om naar huis te gaan. Daar wacht nog een lijst met klusjes, nu vrouwlief aan het werk is.

GVAC Baantraining - Ontmoetingsloop

Als ik vandaag mijn werkplek verruil voor het thuisfront blijkt vrouwlief niet thuis te zijn. Die is vandaag naar een wandeltocht langs kunstwerken van de kinderen van de basisschool van Luuk, Lizzie en Holly.

Dus magnetroniseer ik een bordje spaghetti in voorbereiding op de baantraining. Even horizontaal uitbuiken wordt me echter fataal. Het is dat ik van mijn eigen gesnurk wakker wordt want anders zou ik de hele training van vanavond missen. Nu ben ik "slechts"een minuut of 5 te laat.

Groep 1 is nog niet eens begonnen met inlopen.
Ik heb dus nog helemaal niets gemist.

Het is wel ontzettend rustig. De hele baan is leeg. Ik zie nog wel groep 4 en 5 aan de gang (of is het nou groep 3 en 4?), maar van groep 2 geen spoor te bekennen.

Natuurlijk is dat ene rondje inlopen voor mij al behoorlijk hijgend. Daar is niets aan veranderd.

De warming-up en loopscholing gebeurt weer op het hoogspringgedeelte. Marjollijn heeft nu een zig-zag-kwadrant uitgezet waarop we al slingerend onze oefeningen doen. Vermoeiend en warm en we zijn blij als we aan de kern mogen beginnen.

Dat is vandaag een ontmoetingsloop.

Van een koppeltje loopt de een hard de ene kant op en de ander wandelt de andere kant op. Op punt van ontmoeting gaat de een over in wandelen en de ander in hardlopen. En dit 15 minuten lang. Even 5 minuten pauze en dan weer het zelfde alleen in de andere richting.

Dorie en ik moeten het wat rustig aan doen omdat we gisteren de Beekloop hebben gedaan. We doen het ook rustig aan. Met het hardlopen loop ik beslist niet harder dan sommige anderen. Alleen wandel ik met een veel steviger tempo, zodat ik toch een steeds grotere voorsprong krijg.

Bij de 2e ronde, in omgekeerde richting gooi ik er wel een tandje bij. Ik ben inmiddels ook al behoorlijk ingelopen. Met het ingaan van de 15e minuut ga ik nog even voluit, maar de tijd is toch te kort om er nog een laatste ontmoeting uit te persen.

Toch wel heerlijk zo'n training.

Ik moet de algemene ledenvergadering aan me voorbij laten gaan. Ik heb nl. geen droog T-shirt bij me. Vergeten in te pakken? Dan maar naar huis. En het is nog hartstikke licht...

De Hypotheker Beekloop, met "de broer van..."

De inschrijving stamt nog uit de wintertijd. Toen had ik nog de goede hoop op een voorspoedige training. Om de motivatie wat kracht bij te zetten had ik me daarom alvast maar, zeer voortvarend,  voor de 16km ingeschreven.

Maar wat was deze winter een deceptie. Deze winter? Zeg maar gerust deze winterS. Ik kan niet herinneren zoveel winters in één seizoen te hebben meegemaakt. En dat tot diep in de lente. Dat heeft wel zijn uitwerking gehad op mijn trainingsschema. Kortom, van training voor die 16km is nagenoeg niets terecht gekomen.

Niet veel anders is het voor broer Thony die zelfs helemaal niet getraind heeft. En dan is die 4km aardig vergelijkbaar met de marathon. En toch komt hij opdraven. Het zal in ieder geval een rustig rondje worden. Ikzelf heb al besloten om niet verder te gaan dan 8km., dus 2 rondjes waarvan ik de eerste met Thony mee loop.

Kwart voor 6 pikken Johan en Dorie ons op en het is iets na zessen dat we al op het Grote Beek Terrein lopen. We zijn dan wel al een uur van tevoren aanwezig, we zijn beslist niet de eersten. Het is al aardig druk.

Eenmaal in onze gestroomlijnde runners outfit gestoken, kunnen we voorzichtig aan wat aan de warming-up doen. Intussen zijn Anja en Leo ook gearriveerd. Anja en Dorie gaan ook voor 8 en Leo gaat voor de 4.

Time flies, en voor dat we het in de gaten hebben staan we al helemaal achteraan opgesteld, klaar voor de start. Het duurt dan wel 51 seconden eer we over de startstreep zijn, maar dan pas druk ik mijn stopwatch in. Dorie en Anja zijn al in geen velden of wegen te bekennen. Die zullen wel wat verder vooraan gestart zijn.

Wij gaan in ieder geval heel rustig van start. Héééél rustig. Toch lopen we nog niet helemaal achteraan. Bij het eerste kilometerpunt geeft mijn klokje 7:19 aan. Zo langzaam hebben we nog nooit gelopen. De tweede kilometer gaat zelfs nog langzamer. Doordat we even gezelschap krijgen van Haroldinio lijkt het tempo iets omhoog te gaan, ook gezien de tussentijd op de 3e kilometer, maar ik heb ook het idee dat die kilometerpunten niet echt erg nauwkeurig staan.

In ieder geval is de eindtijd van Thony, en dus mijn 1e ronde tijd van 28:58 ook meteen een nieuw record, zij het dan in negatieve zin.

En nu kan ik "tempo "maken. Dorie en Anja bijhalen is een illusie. Dan zou ik nu 12km/u moeten lopen en daar hoef ik niet eens aan te denken.

Ik word constant ingehaald door de, 10 minuten later gestarte, 8 en 12-km-lopers. Die stuiven me echt voorbij. Gezien mijn tussentijd op het 5km-punt loop ik amper 10km/u. Iedereen die mij voorbij gaat schat ik op minimaal 12km/u. Maar het aantal inhalers wordt naarmate de afstand vordert wel steeds minder, en uiteindelijk begin ik zelfs weer mensen in te halen. Ook sommigen die mij eerst ingehaald hadden.

Bij de finish stop ik, ondanks mijn 16km-nummer. Deze 8 is voor mij nu genoeg.

De "goody-bag" bevat naast de nodige foldermateriaal, dit keer ook een fietsachterlichtje en een "buisje of zoiets", zoals Thony het omschrijft. Pas als ik hem uitleg dat het voor zijn smartphone is, wordt het hem pas duidelijk.
(Update: later zal uit een email van Joop Broeders nog een uitleg komen omdat, blijkbaar, er nog een heleboel andere onwetenden zijn, of misschien geen eigenaars van een smartphone. Wie zal het zeggen...)

Eenmaal weer thuis trakteer ik mezelf op een Texels Stormbock van 10%, terwijl Thony nog aan het bijkomen is van zijn marathon.

Koningslied origineel? Kom nou...

Het was wel lachen geblazen met de bekendmaking van het koningslied.
Een feestelijk stukje muziek waar alleen nog maar de uitvaartcentra blij mee zijn.
En dan te bedenken dat het origineel wél vrolijk klinkt.
Origineel...?
Hoezo origineel?
Kijkt, luistert en huivert...

Het origineel: Sarek - Alla Änglar Log

De cover: Gijs van Iersel - Jouw Lach (officiële videoclip)

Koningslied official John Ewbank DWDD

 

En wat te denken hiervan:

10,000 Reasons (Bless the Lord) - Matt Redman

Overigens had ik dit nummer zelf ook al gecomponeerd maar ben ik het vergeten om uit te brengen en op YouTube te zetten. Natuurlijk....

Koninklijk putdeksel

Vandaag gezien in Eindhoven:
een koninklijke putdeksel ter ere van de abdicatie en inhuldiging in 2013.

Lente en energie verbruik

Het verbruik van de afgelopen week:

Elektriciteit: Stand = 140.516, Verbruik = 75 kWh (+12)
Hoger gebrik dan de afgelopen 2 weken maar normaal vergeleken met de weken daar voor.
Oorzaak De PC heeft weer meer aangestaan en het hoge  aantal was- en vaatwasprogramma's

Gas: Stand = 24.871, Verbruik = 12 m³ (-18)
Ondanks de koude nachten en toch niet altijd warme avonden waarbij de verwarming toch nog wel eens vanzelf aan sprong is het verbruik verbazingwekkend laag. Houwen zo!

Gewicht: 84,4 kg (+0,7)
Dat gaat helemaal de verkeerde kant op. En dat ondanks dat ik weer meer in beweging ben....

35 jaar getrouwd - deel 2

We geven niet echt een feestje maar wie op bezoek komt kan rekenen op een lekkere traktatie in de vorm van een echte banketbakkers ovenverse slagroomtaart.
Op Dennis na is iedereen vandaag op bezoek geweest.
De kleinkinderen verwennen ons met tekeningen, een schilderijtje en wat knutselarij.

De gelijkenis is treffend, toch...?
 
van Jason
van Ryan 

En dan als avondeten halen we een berg afhaalchinees. Altijd weer goed voor 2 dagen.

35 jaar getrouwd

 

Alweer!
Alweer?
Ja, vorig jaar ook al.
Op 1 juli 2012 om precies te zijn.
Dat was onze wettelijke trouwdag en eigenlijk de officiële trouwdag.
Maar wij houden toch (ook) onze kerkelijke trouwdag aan. We zijn per slot van rekening toch niet voor niets voor de kerk getrouwd.

De Vrijbuiters en de groene blaadjes

Ik ben weer eens present. Ik weet niet meer hoe lang het geleden is maar nu waren er geldige redenen voor, zoals het uitstapje naar Texel en de JP Balki Run in Heeze.

Maar ondanks de mooie dagen van de laatste tijd en ondanks dat het zonnetje zo vroeg al zo vrolijk schijnt, geeft de thermometer op mijn smartphone aan, dat het om 9 uur 's morgens pas 1ºC is. Dat wordt echt geen korte broek en ook geen T-shirt vandaag. Nee, naast de lange legging gaan ook de lange mouwen aan en zelfs het windjack. Dat blijkt beslist niet de verkeerde beslissing te zijn.

Als ik onze ontmoetingsplaats in het bos oprij staan de Vrijbuiters al als een stel hangouderen op een hangplek klaar voor de start van de training.

Van de "hardlopers" zijn er slechts 6. We missen Germaine, maar die blijkt ziek te zijn. Anders zouden we precies met 7 dwergen zijn.

De training is niet zo intensief, vandaag. Ook Dorie en ik doen het wat rustig aan vanwege vermeende blessures. Alleen Riet loopt nog vlot en frivool vooruit en weer terug om ons op te halen. Ze krijgt daarom niet voor niets de stempel van"groen blaadje". Met haar antwoord "groen blaadje" richting Dorie, maar eigenlijk wijzend naar Jo, wordt ook Jo onbedoeld een groen blaadje. 

En zo hebben we bij de koffie met gebak, (Annie en Riet zijn jarig) van nu af 2 groene blaadjes.

Het was prachtig zonnig weer, maar natuurlijk moest de wind de gevoelstemperatuur weer danig omlaag brengen. Desalniettemin weer erg leuk en gezellig vandaag.

Astaan van lichaamssappen

Het is bijna weer zo ver.
Op 2 mei moet ik op controle. Controle op bloeddruk, cholesterol, gewicht, en wat nog meer...

En dat betekent ook dat ik van tevoren voor onderzoek zowel bloed als urine moet afstaan. Voor het eerst krijg ik een oproep waarin staat dat ik dan nuchter moet zijn en wat "nuchter" dan ook betekent. Welnu, vanaf 11 uur 's avonds niets meer nuttigen behalve water. Zelfs de lading pillen 's morgens pas innemen nadat ik bloed heb laten afnemen.

Dat eten is niet zo'n probleem en dat drinken ook niet. Ik ben de laatste tijd toch sowieso al aan de bronwater met bubbeltjes. Nee, het zit hem meer in het snoepen, de chocola, de chips, de drop....

Maar goed, ik ben de nacht gelukkig niet slapeloos doorgekomen en kan met een geruste harstslag naar "De Bolzen".

Ondanks dat ik een kwartier van tevoren al in de wachtkamer zit zijn er altijd nog mensen die nog vroeger zijn. In dit geval slechts 2. Maar dat maakt een dame van over de 90 (zo ziet ze er tenminste uit). Als de nummers 100 en 101 worden opgeroepen, rept zij zich, nog zonder rollator, naar de prikkamer. Ik denk er zo het mijne van, maar als ik, nummer 102, wordt opgeroepen blijkt dat oude vrouwtje toch nog buiten te zitten. Pas als de deur open gaat wil ze nog "voordringen", maar "neen", weet de bloedprikzuster te vertellen, "nummer 102 is nu aan de beurt..."

Mijn warme potje urine blijkt na het afgeven aan de buitenkant een beetje nat te zijn. Ik weet niet waarvan want ik heb toch echt goed gemikt. En er zijn maar 2 buisjes bloed nodig. Over een dag of 10 weet ik weer hoe ik er voor sta.

Hiermee is het begin van de vrijdag gemaakt.

Voor de vrijdag hebben vrouwlief en ik zo'n beetje een vast programma.

'S morgens even naar de kringloopwinkels.
Vandaag alleen "Het Goed" in Eindhoven.

Het blijft verbazingwekkend wat er daar allemaal nog aan de man gebracht wordt. Een goed lopend zaakje. Misschien is dat ook wel de reden dat alles steeds duurder wordt.

Nog steeds staat er een grafsteen te koop. Iemand die slechts de 40 jaren gehaald heeft, gezien de jaartallen 1948 - 1988. Uit respect is de naam wel met plakband afgeplakt, maar of er nu wel respect is om die grafsteen daar te koop te zetten, ik weet het niet.... Dus als er iemand € 125,00 voor over heeft...

Boodschappen, is de volgend stap en lunchen. Dat wordt McDonalds take-away. Dat is weer lang geleden. En daarna...?

Ik ga gewoon toegeven aan mijn eeuwigdurende slaperigheid en ga languit op mijn bioscoopstoel, een filmpje aan en 10min. later ben ik vertrokken, tot 6 uur 's avonds.

Eigenlijk wel jammer omdat het zo'n mooi weer is, maar dat zal mij verder worst wezen.

Voor mij is het weekend.

GVAC baantraining

Ja hoor! ik ben op de baantraining geweest.
Het zag er naar uit dat ik vanmiddag naar de witte boorden en bonussen bijeenkomst zou gaan,maar daar had ik echt geen zin in. Ik heb belangrijkere dingen te doen. En natuurlijk heb ik donderdags altijd sowieso mijn training. Die zou ik dan moeten laten schieten.

En dus treed ik vanavond weer aan bij groep 1. Even denk ik nog dat Wally is overgestapt naar groep 1 maar nee, toch niet.

We lopen vandaag maar 1 rondje in en dan doen we de warming-up op een parkoers op het hoogspring gedeelte van de atletiekbaan. Ik ben wel blij dat ik nog mijn lange legging en longsleeve aan heb plus daarover heen nog mijn windjack want ja, ja, die wind! het waait behoorlijk!

De kern van vandaag is een minutenloop.

De bedoeling is dat we 2min-3min-2min-3min-4min-3min-2min-3min-2min lopen waarbij we niet op de klok kijken maar uitgaan van het fluitsignaal van Marjolijn. Tussen de runs in is het 1 minuut wandelen. Daarbij lopen we om-en-om hard en harder. m.a.w. alle 3min-runs gaan harder dan de 2 en 4min runs.

De GPS van Dorie kan maar geen contact maken met het heelal, zelfs als we al gestart zijn. Ik heb mijn horloge wel ingedrukt maar ik vraag me eigenlijk af waarom. Marjolijn fluit wanneer we moeten lopen en wanneer we mogen wandelen en mijn horloge heeft geen GPS.

Hoe dan ook, we moeten toch op gevoel lopen en dat doen we dan ook. Het is tegen de harde wind in dan ook moeilijk te bepalen hoe ons tempo is.
De 3 minuten runs gaan lekker wat steviger. 3 Minuten is goed voor ruim 1¼ baanronde. Gelukkig is de 4 minuten run er eentje waarop je slechts "hard" hoeft.

 


Wat vervelend is, is dat mijn linkerknie vanaf het begin, de warming-up, al pijnlijk is. En de pijn wordt maar niet minder. Zelfs bij de cooling down kan ik de "ooievaarstand", het rekken van de quadriceps in mijn linker been niet uitvoeren omdat er dan te veel spanning op mijn linkerknie komt te staan. Vreemd omdat ik dat helemaal niet heb zien aan komen en pas bij de eerste hardloopstappen op de baan, ik het in mijn knie voelde.

Misschien ligt het wel aan mijn véél te oude schoenen, Ja, ik moet echt op zeer korte termijn over op echte hardloopschoenen. Dat is één ding wat zeker is.

De 3e donderdag van april: Secretaressedag

In de bios: Daglicht

Vrouwlief heeft vanavond avonddienst en ik maak van de gelegenheid gebruik om samen met Kathy naar de bios te gaan. Op ons programma staat vandaag "Daglicht"

Daglicht is een Nederlandse en ook Nederlandstalige film met in de hoofdrol Angela Schijf. Nu wist ik niet eens wie Angela Schijf was, maar dan blijkt weer dat ik die wel degelijk ken maar zoals gebruikelijk weet ik de gezichten niet aan de namen te koppelen. Tot vandaag dus. En nu niet meer vergeten.

Ik ga meestal op woensdag niet naar een avondfilm in mijn uppie omdat het dan "stierenavond" is, zoals wij dat vroeger noemden. Maar vandaag is het echt rustig. Kan niet anders dan dat de zwoele temperatuur daar mee te maken heeft.

In zaal 1 zitten we, zoals bijna altijd, achteraan in het midden. Het is ook in deze zaal helemaal niet druk, behalve op de achterste rij. Iedereen wil blijkbaar achteraan zitten.
En dan blijkt ook nog eens dat ik op die achterste rij de enige man ben. Zelfs in de rest van de zaal ontwaar ik slechts één andere persoon van het mannelijke geslacht. Dit is toch geen vrouwenfilm....???

De film.

Voor aanvang van de film had ik geen idee waar het eigenlijk over zou gaan. Geen voorfilms gezien, niks. Dan heb je meteen een open kijk op de film, vind ik.

Het verhaal gaat over Iris en haar zoontje. Die blijkt autistisch te zijn maar dat is blijkbaar nog niet officieel gediagnosticeerd. De drukke baan van Iris als advocate noopt haar om haar zoon geregeld bij haar moeder als oppas onder te brengen. Op een dag komt ze bij stom toeval erachter dat ze waarschijnlijk een broer heeft. Als blijkt dat ze ontwijkende antwoorden van haar moeder krijgt is dat voor haar de aanleiding om op zoek te gaan. Die zoektocht loopt niet bepaald op rolletjes. Ze loopt voortdurend tegen blokkades aan. Steeds meer wordt het duidelijk dat er een heleboel geheimen in elkaar verweven zijn.

Het verhaal start wat langzaam op maar zodra het loopt is het wel duidelijk een thriller.

Het is zeker een mooie film met goede rollen van Angela Schijf en Monique van de Ven.

Persoonlijk vind ik het jammer dat, volgens mij, enkele elementen uit andere films "geleend" zijn. Daardoor wist ik al vrij snel de ontknoping. Wel leuk als blijkt dat je aan het eind van de film gelijk hebt.

En het is géén vrouwenfilm...

Daglicht officiële trailer

Doortrainen op de fitness

Het is weer maandag en weer tijd om de fitness te bezoeken.
Na de trimlopen van zaterdag en zondag moet het wat rustig lopen en fietsen worden.

Eenmaal op de 7e etage aangekomen ziet het er allemaal anders uit. Er is een interne verbouwing aan de gang. Hierdoor staan alle apparaten anders opgesteld. Wat dichter bij elkaar of op heel andere plaatsen. Er is een muur weggebroken en de tv-schermen zijn weg. Maar eind mie moet alles klaar zijn.

Ik klim maar meteen op een loopband. Eigenlijk wil ik alleen maar 20 minuten rustig joggen met 9km/u maar het wordt automatisch toch een piramideloop. Eerst 10 minuten op 9km/u. Dan 5min. op 10, 5min. op 11, weer 5min. op 10 en dan terug naar 10min. op 9. Tenslotte elke keer 1 minuut op 8, 7, 6, 5, 4, 3, 2km/u. Ruim 40 minuten en ruim 6km.

Dan nog een dik kwartier op de fiets en dan is het weer genoeg geweest. Alles is inmiddels doorweekt. Mijn T-shirt, mijn korte legging, mijn handdoek....

Vanwege mijn bezoek aan Utrecht morgenmiddag zal het voor mij geen wegtraining bij GVAC zijn, maar dat was ik dit keer toch al niet van plan vanwege de baanwedstrijden.

En dan ben ik woensdagavond naar de bios en zal ik hoogstwaarschijnlijk ook nog eens donderdag namiddag verplicht naar Utrecht moeten. Dan zal ik dus ook weer niet naar de baantraining kunnen. Maar wie weet, kan ik er misschien wel onderuit komen....

Op een maandag in de lente

Het werd ook wel echt tijd!
Na die winterse wek in Texel is het dan eindelijk wat lenteachtig geweest. En voor komende week wordt het niet veel slechter. Dat moet in het energieverbruik ook merkbaar zijn, zou je zeggen.

Elektriciteit: Stand = 140.441, Verbruik = 63kWh (+1)
Gas: Stand = 24.859, Verbruik = 30m³ (-13)
Het is duidelijk. De omschakeling naar zomertijd en de voorzichtige intrede van de lente doet het energieverbruik duikelen. En dat is nou precies de bedoeling van dat uurtje vooruit.

Gewicht: 83,7 kg (-3,0)
Dat valt ook al weer mee, alhoewel ik zelf het gevoel heb dat ik nog veel te zwaar ben.
Over 2 weken moet ik op controle (Cholesterol, hoge bloeddruk) en dan zouden er nog een paar kilo van af moeten. Sterk als dat nog lukt...

In de bios: Dead Man Down

Ik moet echt nog heel wat films zien nou ik de laatste tijd in verhouding nog maar zo weinig naar de bioscoop ben geweest. Het vrije weekend is daar natuurlijk het ultieme tijdstip voor. Na eergisteren al 2 films te hebben bezocht wordt het vandaag maar eentje.

Ik heb gekozen voor een middagfilm en wel "Dead Man Down", omdat deze film de rest van de week alleen nog maar 's avonds laat draait.

Naar verwachting is het ook helemaal niet druk in de bioscoop. Nu zou je ook bijna gek moeten zijn om nu naar de bioscoop te gaan, terwijl buiten het zonnetje lekker volop schijnt en de temperatuur zelfs de 20ºC-grens zal passeren. Maar, terwijl de terrasjes druk bevolkt zijn met in rood en wit gehulde PSV supporters, wachtend op het treffen met hun rivaal uit het Amsterdamse, zoek ik de airco op in zaal 4 van Pathé Eindhoven.

De film:

Het verhaal is er een uit de misdaad. Een bende komt erachter dat een bendelid is vermoord. Tegelijkertijd wordt er een mysterieus puzzelstukje achtergelaten, bestemd voor bendeleider Alphonso. De jacht wordt geopend op de onbekende moordenaar.

Intussen bloeit er schijnbaar iets op tussen één van de bendeleden en zijn buurvrouw aan de overkant in een andere appartementenblok. Het pakt echter heel verrassend anders uit. Het bendelid raakt verstrikt in een web van bendeleden, andere bendes, gebeurtenissen en zijn buurvrouw.

Om de spanning er in te houden gaat het natuurlijk niet allemaal zoals het moet. Dat maakt het inderdaad dan ook spannend.

Een spannende film waar ook de factor tijd en geheimen belangrijke elementen zijn.

Dead Man Down Official Trailer #1 (2013) - Colin Farrell Movie HD

GVAC-trimlopen - uitlopen (?) na gisteren

Er wordt voor vandaag een bloedmooie en zonnige dat voorspeld met temperaturen die de 20ºC wel eens kunnen overschrijden. Alleen in de ochtend zou het er nog grauw en grijs uitzien. Dat laatste klopt ook wel. Het is zelfs meer dan grauw en grijs maar ook heel dreigend. Het blijft zelfs niet eens bij dreigen. Vlak voordat we gaan starten begint het warempel nog te regenen. Eventjes maar.

Ik ga vandaag voor uitlopen en heb ook niet eens ingelopen. En net als gisteren weer in korte broek en T-shirt. De tussentijd op het 1km-punt toont aan dat ik het inderdaad rustig aan doe. Voor me loopt Anita die mij vlak na de start is gepasseerd, maar ik loop er al weer vlak achter.

Ik twijfel nog. Zal ik de grote ronde van 6,3km doen of toch maar de kleine van 3,9km. Ondanks dat het goed voelt besluit ik toch maar voor de kleine ronde te kiezen. Tussen gisteravond en nu zit te weinig hersteltijd (ik zat er gisteren toch echt door heen) en de tijd dat ik 18 was is al 40 jaar (!) geleden.

Eenmaal de afslag van de kleine ronde genomen door het Oeienbosch gaat wel de turbo erop. Lekker met wat grotere passen en zeker wetend dat het nu nog geen 2 kilometer is, stuif ik door naar de atletiekbaan.

Eindtijd 22:08 en dat is zeker niet slecht voor "uitlopen".

JP Balki event - 10km. trimloop

Nou ja, 10km. Dat blijkt achteraf zelfs meer dan10,5km te zijn geweest.

Ik was er in ieder geval vroeg bij. Meteen na het bekend maken van het JPBalki Event heb ik me ingeschreven, voor de 10. Binnen GVAC hoor ik niet veel over mensen die daar ook gaan lopen, maar ach dat maakt mij niet zo veel uit. Ik ga al zo vaak alleen naar trimlopen dus dat maakt deze ook niet veel uit.

Dan wil ik er ook wel vroeg zijn met voldoende tijd om te relaxen. En zo rij ik om 3 uur Heeze al binnen en dan blijkt het al aardig druk te zijn. Ik vind nog redelijk dichtbij een plekje voor de auto maar eenmaal op het evenementen terrein, zo mag je dit gerust noemen, is het al behoorlijk druk. Die moeten er onderhand om half 3 of nog eerder zijn aangekomen, lijkt me.

Ik zie ook meteen een aantal GVAC-ers. En ook onze masseuse Sonja. De meeste GVAC-ers doen hier de 7km. omdat zij vandaag al 's morgens 15km gedaan hebben. Alleen Dick en Ronald gaan in ieder geval voor de 10. Terwijl mijn hoop gevestigd is op onder het uur te blijven, zeg 57min., gaat Ronald voor de 55min.

Ruim 10 minuten voor de start wordt iedereen opgeroepen om zich naar de start te begeven. Rijkelijk vroeg lijkt me. Dan sta je daar in het startvak en dan moet je nog 10 minuten wachten. Ik ga daarop maar naar de staart van het startveld en in het nog vrije stuk loop ik wat rondjes in. Ik moet die spieren toch een beetje opgewarmd hebben.

Na wat speeches en 1 minuut stilte ter gedachtenis aan Jean Paul gaan we van start. Niet bijster snel want het duurt wel even eer de achterhoede in beweging komt. En pas na 32 seconden passeren we de startstreep. We kunnen eindelijk "hardlopen". Niet dus... Na 5 meter staan we abrupt weer stil. Het pad is te smal en het is te druk. Wanneer we weer in beweging komen gaat het slechts tergend langzaam. Tja, er hebben zich nogal wat mensen ingeschreven voor de 3km en dat zijn dan ook de mensen die hier voor de gelegenheid mee doen. Ik schat daarom het tempo op amper 8km/u misschien zelfs nog langzamer. Inhalen? Vergeet het maar. De onervaren lopers lopen hier met zijn vieren naast elkaar, ruim naast elkaar, goed voor de breedte van het parkoers.

Ik denk dat we de kilometer al gepasseerd zijn als de 10-ers zich mogen afscheiden van de 3's en de 7's. Dat scheelt meteen! Wat een rust opeens en tijd om het tempo te herpakken.

Dat is wel lastig nu, maar uiteindelijk vind ik een tweetal gasten waarvan ik het tempo mooi kan bijhouden. Stiekem halen we zo een behoorlijk aantal lopers in.

Het weer is hartstikke mooi. De zon schijnt volop en daarom loop ik nu voor het eerst dit jaar in korte broek en in T-shirt. Er staat wel aardig wat wind, maar die hebben we in de rug. Helaas, want dat betekent dat we die op de terugweg van de ronde tegen hebben.

Er staan nergens kilometer aanduidingen. Jammer. Ik heb nu geen enkel gevoel of ik nu te hard ga of juist veel te langzaam. Als ik op mijn gevoel afga, is mijn tempo sinds de afscheiding van de andere afstanden, aardig te noemen. Toch wel 10km/u zou ik zeggen.

Op 31 minuten op mijn klokje schat ik dat we ongeveer halverwege zijn. Kan wel kloppen want we zijn wat gedraaid en de wind blaast nu van voren. De 2 "hazen" voor me lijken iets in het houden. Met mijn constant tempo loop ik uiteindelijk voor ze en neem ik nu het haaswerk over.

Nog steeds gaan we andere lopers voorbij. Jammer dat er tussentijds geen drankpost is.

Ik heb het parkoers wel goed bestudeerd. We moeten uit komen op de weg vanwaar we gestart zijn. Een paar keer rechts en linksaf, alleen hebben we het nu al zo vaak gedaan dat ik het gevoel heb dat het niet meer zo ver kan zijn.

Mijn stopwatch wijst 51 minuten aan. Ik schat het nog een kilometer te gaan. Weer een splitsing en daar staat dezelfde man die we bij de eerste splitsing al voorbij liepen. "Nog 2,5km", hoor ik hem zeggen. Nog 2,5km? Zo ver nog? Dan kom ik echt dik over het uur uit! En ik dacht nog wel dat ik er zo'n aardig tempo in had.

Die man was dus de man met de hamer. Oef wat heb ik het opeens zwaar. De laatst ingehaalde loper komt me weer voorbij en ook het dynamisch duo maar ik kan niet aanhaken. Elke keer rechts en links rechts, maar wat blijft die weg naar de finish lang weg. Als het dan eindelijk zo ver is weet ik dat het dan nog een kilometer is. Toch wel heel frustrerend als je er helemaal doorheen zit.

Maar ik kom er wel, maar "niet zo florissant....", zoals Sonja later het zo ongeveer zou beschrijven. Of ik er doorheen zat? Nou, reken maar van YES.

Maar gelukkig weten alle GPSsers te vertellen dat de afstand geen 10km was maar beduidend langer. Minstens 10,5km. Ik hoor 10,52 en 10,54  roepen. Laat ik het maar gewoon op 10,5km houden.

Omdat er alleen uitslagen zijn van de eerste 3 mannelijke en vrouwelijke finishers op de diverse afstanden heb ik mijn eigen tijden maar gehanteerd.

Op de 10,5km is de brutotijd: 1u03:56, maar belangrijker, de nettotijd: 1u03:24, goed voor 9,94km/u

De herinnering is een goody bag met Snelle Jelle, een flesje drank en een Elstar appeltje van de AH.

Ik vind wel dat ik een pilsje heb verdiend maar helaas, geld zat bij me, maar geen bonnen gekocht dus weet je wat, laat maar. Ik doe het wel met de isotone drankjes die ik zelf bij me heb.

Als ik me later bij de andere GVAC-ers voeg, word ik daar alsnog op een biertje getrakteerd.

Nee, geen prijs op mijn startnummer 92. Wel op 226 en dat nummer is van Hanneke, een mooie reiswekker van een juwelier uit Heeze waar ze vroeger gewerkt heeft.

En dan zie thuis ik op ED.nl een korte terugblik naar het JPBalki Event en laat ik nou toevallig op de bijbehorend foto staan.

De foto ziet er van dichtbij zó uit:

Volgend jaar weer?
Waarom niet!?

Nog steeds geen Vrijbuiters

Hoewel het goede voornemen er wel is om vandaag weer naar de Vrijbuiters te gaan, moet ik toch weer verstek laten. Nee, vanavond sta ik aan de start van het JP Balki Event en wel voor de 10km. In mijn jongere jaren stelde dat niets voor, 's morgens en 's avonds lopen. Tegenwoordig is het toch wel een stuk verstandiger om met die beslissing eerst maar eens mijn conditie te raadplegen.
En het advies luidt: Niet doen!
Dus ook vandaag voor mij geen Vrijbuiters. En er was nog wel wat koek over van de de traktatie van Herman naar aanleiding van zijn 69ste geboortejaar.

Weer eens op de baantraining

Ja, dit jaar is het er nog niet zo veel van gekomen, maar nu het heel langzaamaan een klein beetje lente dreigt te worden mag het onderhand wel weer eens.

Maar de voorjaarsmoeheid zit in mijn lijf, ik voel het gewoon.

Als ik rond een uur of 5 van mijn werk thuis kom en na een maaltijd met een kop koffie op de bankt zit vallen mijn oogleden al weer dicht. Niet voor lang, een kwartiertje maar, want ik moet en wil toch echt weer naar de baantraining.

Daar kom ik dan eigenlijk nog maar net op tijd aan. Ik heb wat mededelingen gemist maar Dorie praat me bij. In ieder geval zijn er volgende week wedstrijden en moeten we ergens anders omkleden en trainen of zo... Ik heb geen zin in die rompslomp. Parkeerplaats zal dan ook wel weer vol zijn. Nee, dan ren ik maar een rondje thuis.

Na uitleg van Marjolijn over de opbouw van de training van nu af aan doen we onze warming-up. De loopscholing doen we in een opgesteld kwadrant in het vak van het hoogspringen. Het is wel weer lekker om al die oefeningen te doen, want de 2 rondje inlopen zijn voor mij al weer genoeg aanleiding om weer flink te hijgen.

De kern voor vandaag is een "vlakke" piramide. Qua afstanden niet eens echt een piramide, maar de te lopen snelheden maken het toch nét wel een beetje een piramide.

We gaan voor 200-300-40-400-400-300-200 met daartussen in 200m rustig wandelen en/of dribbelen. Verder worden de runs om-en-om gelopen in hard en harder, 85% en 95% van de snelheid op de 6 minuten test.

Dorie en ik hebben deze 6 minuten test niet meegemaakt en kennen onze snelheid niet. Daarbij wil ik het toch wat rustiger aan doen vanwege mijn ademnood. We gaan daarom voor resp. 34sec/100m en 32sec/100m. Niet wetend welke snelheid daar bij hoort.

Het rustige lopen valt tegen. We lopen te langzaam. Dat blijkt door de tegenwind te komen, die op een stuk van de baan niet mals is. De 200m. rustig doen deels wandelend, deel joggend.

Het valt niet tegen, maar het was ook weer een rustig begin van de baantraining in, hopelijk eindelijk, een beginnend loopseizoen.

Tijdens de cooling down is het nog even lachen geblazen met wat herinneringen aan de dingen die niet goed gingen tijdens mijn triatlons en die van Marjolijn.

GVAC-training gemist, daarom thuistraining

Ik heb er vandaag nogal moeite mee.

Gisterenavond lag ik al om kwart over 10 in bed en 5 minuten later, misschien wel 2, ben ik al vertrokken. En toch vandaag, de hele dag niet helemaal wakker te krijgen, zeg maar gerust voor max. 75%. Gelukkig ben ik op dinsdag wat eerder van het weg omdat ik 5 kleinkinderen van school moet afhalen.

En dan sta ik daar op de parkeerplaats, 10 minuutjes voordat de school uitgaat, te wachten op de eerste lichting van 3 kinderen. Wat heb ik zin om heel eventjes die oogleden te sluiten. Maar nee, dat doe ik niet. Heb ik één keer eerder gedaan en... meteen in slaap gevallen. Op de parkeerplaats. Gelukkig niet al te laat wakker geworden. De kinderen stonden nog vol spanning om een juf heen te wachten op een verlaten speelplaats.

Om 3 uur is de 2e lichting aan de beurt, dit keer de 2 jongens van Danny en Anoek en eenmaal ook hen bij mij thuis afgeleverd zoek ik toch maar vlug mijn filmkijkstoel op en hup, weg ben ik.

Als ik om een uur of 6 wakker geroepen wordt voor het eten, gaan er nog vlug 2 kleine bordjes macaroni naar binnen. Omkleden in hardloopkledii en toch even naar het toilet omdat moeder natuur roept. Dat pakt helaas iets anders uit dan verwacht. Ik zal niet uitweiden maar het komt er op neer dat ik uiteindelijk te laat ben om naar de training te gaan. Kan wel, maar tegenwoordig kan ik niet meer meegaan met een groep zonder aan de warming-up te hebben meegedaan.

Maar niet getreurd. Ik heb mijn loopkleren al aan en ik ga gewoon weg voor 3 rondjes door de wijk. Ook goed voor bijna 7,5 km.

Alle begin, zonder warming-up, is tegenwoordig moeilijk. Meteen al buiten adem en dat ondanks dat ik volgens mij toch echt niet te hard ga. Nog maar een tandje terug maar het hevige gehijg neemt maar niet af. Ik ben op een paar honderd meter van de doorkomst na de volgende ronde en vraag me toch ernstig af of ik wel moet doorgaan. Niet dus. Ik stop gewoon na dit ene rondje.

De tijd: 17:27 en dat over een afstand van 2,58km.: 8,87km/u !!

Ik kan dus gerust zeggen dat ik écht niet te hard gelopen heb.

Ik kan helaas dat ademprobleem, luchttekort, niet verklaren. Het lijkt er sterk op dat dit bij mij typisch een voorjaarskwaal is dat zich sinds enkele jaren manifesteert. En dat elke keer eind april en in de maand mei.

Of zou het voorjaarsmoeheid zijn, omdat ik ook zoveel slaap heb ?

Weer thuis aan de karakteristieken

Eenmaal weer thuis kan ik de wekelijkse opnames van de meterstanden weer zelf uitvoeren:

Elektriciteit: Stand = 140.378, Verbruik = 62 kWh, (-11)
Een behoorlijk minder verbruik dan gewoonlijk.
Ligt het aan de zomertijd die afgelopen weekend is ingetreden?
Of komt het doordat de computer op mijn kamer een week niet is aan geweest?
Wie zal het zeggen.
Eens zien hoe het er bij de volgende meteropname uit ziet.

Gas: Stand = 24.829, Verbruik = 43m³, (-11)
De afgelopen week is weer koud geweest. In ieder geval op Texel. En dan heb ik het niet eens specifiek over de temperatuur, want die schommelde tussen overdag en 's nacht rondom het vriespunt. Nee, dan heb ik het over die harde wind die alles continue afkoelt.
Al met al blijkt het hier in Veldhoven toch nog aardig meegevallen te zijn. Met een lager verbruik van 11m³  mogen we niet klagen. Ook dat kan te maken hebben met de ingang van de zomertijd.
Komende week is zachter weer voorspeld (dat is iets anders dan mooier weer!).
Ik verwacht dan ook dat het gasverbruik onderhand aardig richting de 10m³ zal gaan lopen.

Ik heb direct na thuiskomst van Texel de weegschaal opgezocht. Mijn nettogewicht blijft hangen op 84,5kg en laat dat nu net de stand zijn waarop ik naar Texel vertrokken ben.
Ik heb dus quitte "gespeeld" tijdens mijn vakantie.
Maar dat was afgelopen zaterdag. Inmiddels zijn we weer 2 dagen verder en de stand is nu:
Gewicht: 86,7kg  (+2,2)
Heb ik me een week lang mooi ingehouden en dan kom ik in minder dan 2 dagen 2,2kg aan!
Lijkt wel of ik de schade moest inhalen.
En dat nog wel nadat ik zaterdag ook nog eens aan een 10km trimloop heb meegedaan.

Dat zal wel heel moeilijk worden wil ik over een maand onder de 80kg zitten.... :-(

Trimloop: Grensloop Reusel

Vanmiddag terug gekomen van vakantie en vanavond weer aan de zwier in Reusel!

Mooi op tijd pik ik Dorie en Johan in Duizel op en ondanks dat we nagenoeg een uur voor de start van de 10EM al in Reusel zijn, staat het op de startlocatie al barstens vol met auto's. Gelukkig kan ik de 20 jaar oude Mercedes nog mooi ergens tussen in proppen.

We zien veel bekenden hier in Reusel. Dat is niet altijd het geval want Reusel ligt toch een aardig eind uit de richting van Eindhoven. Bovendien stikt hier ook altijd van de Belgen, die ook nog eens allemaal wel erg snel zijn. Ook ontmoet ik oud collega Ilze. Inmiddels moeder van 3 kinderen maar nog even knap. Zij doet hier vandaag ook de 10km. 

Ondanks het mooie weer voelt het frisjes aan. Ik waag het toch maar met 2 T-shirts, lange mouwen en de korte mouwen van mijn GVAC-shirt. Terwijl ik alvast inloop blijft Dorie toch nog even binnen in de warmte van de kleedkamers, samen met Nicole. Pas tegen de start van de 10EM gaan ook wij naar buiten.

Er wordt eerste een rondje op de asfaltbaan gelopen voordat de hele stoet richting België vertrekt. Veel GVAC-ers zijn er tegenwoordig bij. Dat was vroeger wel anders.

10 Minuten later zijn wij aan de beurt.
Ook wij beginnen met een rondje op de baan maar wij volgen daarna gewoon de route van de voormalige stratenloop van Reusel. Die is mij wel bekend, maar Dorie niet.

We lopen al vanaf de 1e kilometer onder ons schema, d.w.a. onder de 6 minuten. Na anderhalve kilometer doen we toch maar een tandje terug en worden we door de groep die we net zijn gepasseerd weer ingehaald. Ondanks dat tandje terug gaan we nog steeds onder het schema. Wel valt met op dat het 2 km. punt op een lantaarnpaal is bevestigd. Dat kan bijna niet precies de juiste plek zijn. Na afloop zit er op dit punt dan ook "toevallig" een dip. Met een correctie van 2 seconden op zowel het 2 als het 3 km.punt zou het allemaal wat beter kloppen.

In de 2e ronde, als ik aangeef dat we bijna op de helft zijn, geeft Dorie aan er al door heen te zitten. Die klinkers zijn niet haar favoriet en zij zal het bij 2 rondes houden. Daarom blijf ik bij de groep hangen die voor me loopt. Eenmaal weer wind in de rug ga ik erop en erover. Stuk voor stuk verschalk ik andere lopers voor me. Op 6km. hoor ik iemand achter me. Het blijkt Dorie te zijn die haar krachten weer heeft hervonden en die gebruikt om eerst mij voorbij te gaan en vervolgens een goede tijd op de 6,85 km. neer te zetten. Hier ben ik intussen ook Ilze voorbij gegaan.

foto gemaakt door Henk Knapen

Voor mij begint de 3e tevens laatste ronde en het gaat lekker. Ik ben intussen al heel wat lopers voorbij gegaan maar een echte eindsprint op de baan krijg ik er toch niet meer uitgeperst. Ik zie de klok op 50 sec. staan, maar nee, onder de 57 minuten is me uiteindelijk op 3 seconden na, nét niet gelukt. Wel een behoorlijke verbetering met de Kempenrun in Hapert waar Sanne me vlak voor de finish nog voorbij raasde. Dat is nu niet het geval. Ik ben al hoog en droog binnen als ik haar zie aankomen.

Geen herinnering maar wel een consumptiebon, maar die gaat naar Johan. Hij blijft nog hier terwijl wij alvast terug gaan naar resp. Duizel en Veldhoven.