Trimloop - 4e Zomeravondloop Ter Spegelt Eersel (5,4km)

De laatste in een serie van 4 lopen. Tenminste, dat had het moeten zijn, maar door de extreme hitte van vorige week werd de 3e zomeravondloop afgelast.
Dat betekent wel dat de prijzen uit de loterij van vorige week bij die van deze week erbij komen. Dat biedt perspectieven. En in opdracht van het thuisfront gooi ik er € 5,00 tegen aan, goed voor 15 lootjes. Maar ik ben niet de enige. Iedereen die meeloopt doet dat minimaal hetzelfde. Inderdaad, minimaal. Er zijn er zelfs bij die er 45 kopen. Daarmee slinken wel mijn kansen, dat mag wel duidelijk zijn.

Dorie en Johan lopen niet mee en hebben de hondjes meegenomen om ons aan te moedigen. Joop loopt wel mee en Rik is nog op vakantie, evenals de kleinkinderen Jason en Ryan.
Ik doe intussen mijn inlooprondje en daarna klets ik wat bij met een 4-tal wat ik wel vaker op trimlopen tegenkom. We zien elkaar best vaak zonder echt wat met elkaar te buurten en nu dan eens wel. Tja, ik kan het zwetsen niet laten...  En zij zijn dan ook nog een Bentheim wezen lopen, daar waar wij ook nog eens een paar daagjes hebben vertoefd.
Enfin, Harrie gaat dit keer voor 4 rondjes net als ik maar ik weet dat hij veel sneller gaat . Ik kom altijd als laatste aan, laat ik weten en ach, dat maakt hier ook helemaal niet uit.

Na de mededeling van Kees dat er bij de loterij meer prijzen zijn omdat die van de 3e loop er aan zijn toegevoegd, gaan we van start.
Ik loop weliswaar niet achteraan maar dat duurt maar een paar 100 meter. Toch  haal ik in de 1e ronde wel weer 2 andere lopers in. De eerste doorkomst is wel bemoedigend. In ieder sneller dan vorige keer/keren. De 2e doorkomst idem dito. Ik haal nog een loopster in maar de frequentie van de ademhaling begint langzaam op te lopen. De 3e doorkomst is wat langzamer en in de laatste ronde begin ik toch wel echt buiten adem te raken en heb ik veel meer energie nodig om het tempo "hoog" te houden. Het laatste stuk richting finish nog even proberen te sprinten en dan eindig ik bruto in 33:22 en dat is meteen de snelste tijd van de 3 lopen. Netto, op mijn klokje 33:13
Uiteraard ben ik dan wel buiten adem maar valt het me best wel mee hoe lang dat duurt.
En Harrie is volgens de verwachting op 32 minuten gefinisht

Het is nu richting "De Keizer" waar ik mijn tijd doorgeef en waar de loterij zal beginnen. Harrie heeft de 15 lotnummers die volgen op die van mij. Ondanks dat er zo veel prijzen zijn gaat toch alles aan onze neuzen voorbij. Eigenlijk niet vreemd gezien de hoeveelheid loten die vandaag gekocht zijn. Maar ach, de loop is gratis en de opbrengst is voor de kas van DES en dat is toch weer voor een goed doel.
Rest nu alleen nog de hoofdprijs, een midweek in een bungalow op Ter Spegelt en er zijn maar 15 deelnemers die alle 3 de lopen hebben meegedaan. Maar ik ben niet degene die omgeroepen wordt en diegene is ook niet eens aanwezig en daarom gaat het opnieuw met de 14 overgebleven kandidaten. Maar helaas. Ook nu grijp ik, samen met 12 anderen, naast de hoofdprijs.
Nou ja. Het waren 3 leuke lopen, ondanks dat de belangstelling jammer genoeg terug loopt, aldus Kees. Hopelijk is het volgende keer toch weer want het blijft een leuke break in de vakantietijd.

Trimloop - Stratenloop Duizel (4km)

Lekker op tijd in Duizel bij Dorie en Johan aangekomen en daarom nog even tijd voor een kopje thee voordat we gaan inschrijven. Johan loopt ook mee en gaat voor de 4km met tussentijdse wandelpauzes. Joop en Kees T. zijn er ook weer bij voor respectievelijk 10 en 4km.
De inschrijving is intussen € 3,50 geworden. Het zij zo.

Bij de start is ook Daniëlle met echtgenoot er. Net terug van vakantie uit Denemarken en ze zagen deze loop voorbij komen. Ze zullen niet zo snel gaan en "we zullen wel als laatste binnen komen". Ik corrigeer nog wel even want ik ga voor de 4 en zal daar wel als laatste binnen komen en zij gaan voor de 10. "Dan zullen wij de laatste zijn op de 10km...", is dan ook meteen weer een logisch antwoord van Daniëlle.
Direct an het startsignaal gaat het ongeveer 50 koppig lopersveld van start. En niet bepaald rustig. Het aanloopstuk van start tot aan de finishlijn bedraagt zo'n 180 meter (volgens TomTom) en in die tijd loop ik al helemaal achteraan én los van het peloton én met een snelheid van nagenoeg 10km/u. Dat is sowieso al veel sneller dan dat ik tegenwoordig loop en al zeker als aanvangstempo. En dus moet de rem erop. Dat valt niet mee als de lopers voor me alleen nog maar op mij uitlopen. Alleen Daniëlle en echtgenoot lopen nog voor me, ook achtergelaten door de rest.

Het duurt echter een kilometer als ik al zie dat een jongedame toch wat ambitieus van start blijkt te zijn gegaan. Ze wandelt al en Daniëlle is haar al gepasseerd. Maar ze gaat weer hardlopen nog voor dat ik bij haar in de buurt ben. En dat herhaalt zich, ook als we de doorkomst van de 1e volledige ronde hebben gepasseerd. En dan heb ik amper de streep gepasseerd naar de 2e ronde of ik word al door de eerste van de 10km gedubbeld. En daarna, pas een paar honderd meter verder, ga ik de wandeldame eindelijk voorbij. Ik zal in ieder geval niet de laatste zijn op de 4km. 😀
Op mijn klokje heb ik geconstateerd dat ik nog steeds "hard" ga voor mijn doen. Het is dat ik weet dat dit al de laatste anderhalve kilometer wordt dat ik toch blijf doordrammen. Ik ben blij als ik de finishstreep passeer in 25:08 op mijn klokje. Johan is inmiddels rond de 22 minuten binnen en dat inclusief wandelpauzes. Het is voor mij in ieder geval erg lang geleden dat ik dit tempo op een trimloop liep. Ook al is het maar 4km.

Intussen gaat de 10km gewoon verder. Joop loopt op hartslag 140 rustig zijn rondje, uiteindelijk goed voor rond de 55min. terwijl Daniëlle helemaal achteraan zwetend tegen de sub 1 uur vecht. Als zij uiteindelijk voor de laatste keer doorkomen staat de klok toch nèt over het uur. Bruto zullen we maar zeggen en netto nog nèt binnen het uur... 😂 Maar ze waren niet de laatste. In die laatste ronde hebben ze nog een loper weten te verschalken.

Ik heb Dorie mijn fototoestel gegeven en ingesteld op een sluitertijd van 1/500 om bewogen foto's te voorkomen, echter de foto's zijn onbruikbaar. Enorm overbelicht en eigenlijk praktisch wit. Ik snap er niets van en het duurt ook even voordat ik door heb dat de gevoeligheid nog ingesteld staat op de donkere Poppodium 013 in Tilburg van vorige week zaterdag, nl. op ISO3200. Dat verklaart natuurlijk een hoop op deze dag met felle zon... 😒
Maar helemaal geen foto is ook niks en daarom doen Johan en ik nog een stukje hardlopen dunnetjes over. Speciaal voor de foto. Van Joop en Daniëlle kan ik nog wel "echte" wedstrijdfoto's maken.

Na de wedstrijd is het nog gezellig vertoeven bij Dorie en Johan met gebak, lunch ijstaart en bier. Voor mij dan Radler 2.0 en het is pas tegen een uur of 5 dat we allemaal weer weg zijn.

Energie en gewicht

Elektriciteit:

Standen:
Laag  = 1702 verbruik= 34kWh
Hoog = 1422 verbruik= 26kWh
Totaalverbruik:               60kWh (0) [8,6kWh/dag]
Zal ook wel te maken hebben met de extreme hitte van afgelopen week. Wasmachines, ventilators, koelkast en diepvriezen die harder moeten werken.

Gas:

Stand = 1136 Verbruik = 3m³ (-1) [0,4m³/dag]
Normaal in de zomer.

Gewicht = 80,6kg (+0,2)
Het gaat niet hard maar wel de verkeerde kant op...

Weekoverzicht 2019-30

Maandag 22-078-2019:
Training: 2x rondje Zeelst-Oost, 's avonds om 21:30u bij 25ºC: 4,75km in 33:22 (8,54km/u)

Zondag 28-07-2019
Trimloop: GVAC trimlopen, grote en kleine ronde TomTom-afstand en tijd: 10,14km in 1u10:06 (=8,68km/u)


Opmerking:
Deze week was uitzonderlijk warm met temperaturen zelfs tot boven de 40ºC en warmterecords over heel West-Europa. Ook de zomeravondloop in Eersel van woensdag is afgelast net als andere lopen en trainingen bij de atletiekverenigingen. Helaas voor mij ook de reden om mijn trainingen aan te passen of beter gezegd, even het niet te doen, mede door de ademhalingsproblemen die met de temperaturen en luchtkwaliteit te maken hebben.

Trimloop - GVAC Trimlopen (10,2km)

Als ik vanmorgen ontwaak belooft het al niet zo veel goeds. Ik voel me benauwd en heb last van moeilijke ademhaling. En net nu de temperatuur weer naar normale proporties is teruggekeerd. Mede te danken aan de regen van afgelopen avond, nacht en vroege ochtend. Dat is tevens de oorzaak van een hele hoge vochtigheid en dat zou best wel eens de oorzaak zijn dat het ademen zo zwaar gaat.
Enfin. Een week nagenoeg zonder trainen en met een 10Em en zelfs een Halve Marathon in het vizier zal ik toch aan de loop moeten. En voor vandaag heb ik gewoon een dicht-bij-huis loop gekozen, die van onze eigen vereniging: De GVAC Trimlopen.
Dat moeten dan 2 rondjes worden, 1 grote en 1 kleine, volgens GVAC moet dat 10,2km zijn.
Ik zal voor mijn eigen waarnemingen, wat niet wil zeggen dat dat nauwkeuriger is, de TomTom afstanden en tijden aanhouden. Anders weet ik ook niet waarmee ik het het beste kan vergelijken.

Het is in ieder geval nog niet druk als ik op de Kempen Campus arriveer.
Natuurlijk wel even inlopen om mijn longen "wakker" te maken. Een kilometertje is genoeg want niet lang daarna wordt we al weg gestart.

2 Weken geleden startte ik nog samen met Rik in een gezapig tempo. Dat moet ik nu ook weer doen. Langzaam lopen moet je ook leren! Alleen de langzamere (lees oudere dan ik....) ga ik voorbij en daarna hou is het het tempo vast houden.
De ademhaling gaat zwaar, erg zwaar. De eerste kilometer boven de 7min. is toch al sneller dan met Rik en dus mag het nog rustiger aan. Voorbij de 2km. denk ik er niet alleen aan of ik er vandaag 2 rondes van ga maken maar meer of ik deze ene grote ronde wel zonder wandelen kan afleggen. Maar langzaam lopen is ook een kunst en op die manier praat me eigen maar wat moed in. en langzamerhand kom ik in mijn ritme. Zowel qua loop cadans als ook in ademhaling. Dat resulteert meteen in kortere kilometertijden ondanks dat ik niet bewust aan het versnellen ben.
In de verte zie ik de man in blauw die altijd 2 rondes loopt en daarvoor loopt Frank. De afstand is nog aanzienlijk maar ik loop op ze in. Mijn kilometertijden zitten al onder de 7 minuten (gelukkig) maar dat niet alleen: ik heb intussen ook meer energie gekregen om toch die kleine ronde er achter aan te plakken.
Frank is niet voor mij voor zijn ronde gefinisht als ik voorbij kom voor mijn 2e. De man in blauw is nu niet meer zo ver voor me en weer op het fietspad ga ik hem voorbij.
"Ik loop maar een kleine ronde....", laat ik hem weten, en hij antwoord dat hij voor nog een grote gaat. Maar dat wist ik wel. "Misschien volgende keer...", is mijn antwoord en ik vergroot mijn voorsprong.
Ik zie de kilometertijden onder de 6:40 duiken, de 9km/u-grens. En ik voel me stukken frisser dan de eerste 3 kilometers. Bij het uitkomen van het bospad van de trimbaan, op de laatste anderhalve kilometer, durf ik wel een tandje bij te schakelen. Uiteindelijk finish in 1u10:06 op mijn eigen klokje. Achteraf is dat toch bijna 4 minuten sneller dat 2 weken geleden. Dan geeft me al weer wat hoop voor de toekomstige plannen. Natuurlijk wel even 2 rondjes uitlopen, huppelen en wat nog meer en dan ook nog even wat rek- en strekoefeningen aan het hek. Omkleden doe ik maar niet in de kleedkamer. Ik haal alleen mijn tas op in de dampende kleedkamer en kies buiten een plekje op de vrije bankjes. Dat scheelt wel in temperatuur en eenmaal afgekoeld en omgekleed kan ik naar huis.

Morgen staat de stratenloop in Duizel op het programma. Daar zal ik geen 10km doen. Dat kan ik de organisatie niet aan doen. Ook mezelf niet, nu ik vandaag al 10km heb gedaan. Nee, morgen hou ik het mooi bij 4km. 😁

Trimloop - 3e Zomeravondloop Ter Spegelt Eersel (Afgelast)

Vanaf gisteren is de temperatuur overdag nogal heftig gestegen. Tot aan de 35ºC zelfs of misschien nog wel daar over heen. Voor vandaag is de voorspelling ook al zo belachelijk voor Nederlandse begrippen.

Natuurlijk niet helemaal representatief maar om een uur of 6  gaf de Scenic nog onderstaande aan als buitentemperatuur:

Het is daarom ook niet geheel onverwacht als ik een Whats-app berichtje krijg van Johan dat de zomeravondloop van vanavond niet door gaat vanwege de extreme hitte. Een check op de website van DES bevestigt dat.
Wel jammer maar wel logisch.
Jammer omdat ik dit keer had voorgenomen de hele serie te voldoen.
Logisch omdat lopen bij 38ºC en misschien nog wel hoger niet verantwoord is voor zowel de lopers als ook de vrijwilligers.

Er volgt nog 1 loop volgende week woensdag en ik ga er vanuit dat ik daar weer bij zal zijn.

Energie en gewicht

Elektriciteit:

Standen:
Laag  = 1668 verbruik= 36kWh
Hoog = 1396 verbruik= 24kWh
Totaalverbruik:              60kWh (+8) [8,6kWh/dag]
Dat zat er wel aan te komen. Veel wasmachines maar vanaf afgelopen zondag brandt de (LED) verlichting onder de overkapping wel continue (!)

Gas:

Stand = 1133 Verbruik = 4m³ (0) [0,6m³/dag]
Normaal in de zomer.

Gewicht = 80,4kg (+0,5)
Logisch maar wel te verwachten.

Weekoverzicht 2019-29

Woensdag 17-7-2019
Trimloop: 2e Zomeravondloop Eersel, 5,24km in 33:42 (9,36km/u)

Zaterdag 20-7-2019
Funrun: 2e Tilburgse Kermisrun, ca. 5km geen tijdwaarneming, wel veel attracties op de kermis en diverse gebouwen bezocht.

Niet veel gesport deze week en fitness leeftijd is daarom ook nog steeds vergelijkbaar met die van iemand van 67 jaar... 😞

Trimloop - 2e Tilburgse Kermisrun

Het heeft even geduurd eer ik dit verslag af had en vooral te danken aan het hoge aantal foto's wat ik er bij geplaatst heb. Ga er dus maar goed voor zitten... 😀

Omdat we pas erg laat hebben ingeschreven (ik op 28-6-2019) maar nog wel op tijd voordat het maximum van 1.200 deelnemers was bereikt, mogen pas van start gaan in wave 4 op 10:30.
Start is in het poppodium 013 in Tilburg en dat is bijna naast de parkeergarage die gewoon toegankelijk is, ondanks de kermis. En dat betekent dat wij gewoon met de auto naar Tilburg afreizen en hem daar dan ook parkeren.
Marcia en gezin zijn er al om kwart over 8 en Rik volgt 10 minuten later en dus kunnen we mooi op tijd om half 9 vertrekken. Jochem rijdt achter ons aan en aangekomen in de parkeergarage aan de Heuvel is het op de 1e verdieping  nog nagenoeg leeg. En poppodium 013 ligt vrijwel naast de parkeergarage en eenmaal daar binnen kunnen we onze startnummers ophalen. Het gaat allemaal opmerkelijk snel, moet ik zeggen. Geen gezoek of zo. Zo ook met het uitreiken van de "-shirts en dat terwijl de rij er al bijna angstaanjagend lang leek.
Rest ons nog ruim de tijd om ons om te kleden.

Aan ruimte om ons om te kleden is totaal geen gebrek maar we kiezen er gemakshalve voor om dat te doen waar de onze startnummers hebben opgehaald, aan de balie. Daar ontmoeten we nog collega loopster Mariska en met Steph. Zij starten in wave 3 om 10:10 maar hebben blijkbaar al in mei ingeschreven.
We brengen onze tassen weg. Ook in no-time klaar en met mijn stickertje nr.336 op mijn startnummer geplakt, is het wachten op onze start. Wel hebben we nog al eerder door het raam de lopers van wave 1 voorbij zien gaan. In kleine groepjes, bewust zo gedaan om meer spreiding te krijgen.
Om de tijd te doden lopen we wat verkennend door 013 en pas dan kom ik er achter dat de start in de grote zaal blijkt te zijn. Daar zorgt een DJ voor een hoop gestamp en gebonk terwijl wave 2 zich opmaakt voor vertrek. Op de trapsgewijze verhoging van de staanplaatsen nemen wij even plaats terwijl wave 2 van start gaat.

We zien nu hoe de groepjes worden gevormd. Alles bij elkaar duurt het zo'n minuut of 10 eer wave 2 van het podium verdwenen is. En dan volgt wave 3 met Mariska en Steph. We weten nu intussen hoe het gaat en zodra wave 3 op het podium staat gaan wij de zaal in richting trap om vooraan in de wave 4 te kunnen starten. Nee, we kunnen niet stiekem eerder want op de trap wordt gecontroleerd van welke wave je bent en dat staat nl. duidelijk op het startnummer. Toch wat beter geregeld dan bij de PSV-run.
Een blik naar achteren om te kijken hoeveel er in wave 4 staan verbaast ons. Niet de hoeveelheid deelnemers maar het feit dat iedereen in wave 4 in een brede rij achter elkaar staat. En dat terwijl bij de eerdere waves iedereen gewoon in de zaal stond. Heel apart....
Als wij het podium op mogen staan we dan ook nagenoeg vooraan bij het startdoek en kijken we neer op de rij die ook nog het podium op moeten.
Voor Rik is dit een hele eer. Nog ooit heeft hij eerder op een podium gestaan....

Wanneer het onze beurt is om te mogen starten moeten we wel even op elkaar wachten omdat onze "groep" verdeeld wordt door de "groepjesstart maar dan kunnen ook wij behoedzaam de brede treden van de sta tribunes op en via de trap omlaag naar buiten. En daar is het net beginnen te regenen, tegen alle afspraken in. Gelukkig duurt dat niet lang en vindt mijn TomTom op een paar honderd meter vanaf de start eindelijk zijn satellieten. Niet belangrijk voor de tijd maar is wel leuk als we naderhand weten hoeveel we eigenlijk afgelegd hebben. We zijn nl. van plan een alternatieve route te volgen.
De bedoeling is dat we 5km. gaan doen, maar als je het parkoers bekijkt dan lijkt ons de splitsing voor de 5 en 10km niet te kloppen en zou je zomaar op het parkoers van de 5km veel meer kilometers maken en de leukere dingen van de 10km juist missen. En dus zullen wij gaan voor de 10km en na punt 14 van het parkoers afgaan en doorsteken naar punt 20. We zullen het zien.

Klik op kaartje voor vergroting

Het eerste punt waar we aankomen in Intermezzo, een ijssalon waar we de ene deur in gaan, langs de balie aflopen en de andere deur weer uit. Niets bijzonders eigenlijk, ware het niet dat we straks na afloop een roze muntje zullen krijgen waarmee we hier tegen inlevering er van bij aankoop van een ijsje, het 2e bolletje gratis krijgen...

Het 2e punt is de kamelenrace. Een balletje zo vaak mogelijk in de de gaten met de hoogste punten zien te rollen en dat bepaalt weer hoe snel je kameel vooruit komt. Degene die zijn kameel het eerst over de finish weet te krijgen is de winnaar. Helaas geen van ons en overigens worden er hier geen prijzen uitgereikt.

Na de kamelenrace is de splitsing 5 en 10km en wij gaan rechtdoor voor de 10km (ahum...)
Daar komen we uit bij Coolblue. XXL nog wel! Na een loop door de winkel komen we buiten een aantal lopers tegen die zich onder een grote doos van Coolblue voortbewegen. Aan de schoenen is te zien dat het lopers zijn maar die domme-dozen-act doen wij toch maar niet aan mee....

Onze volgende bestemming is Portagora. Het is dat ik het nog een keer op internet heb opgezocht want in eerste instantie wist ik niet wat ik van dit winkeltje moest denken. Een soort warenhuisje, daar lijkt het op. En het blijkt ook zo te zijn en misschien wel meer dan dat want het blijkt een kringloopwinkel te zijn die er dus erg goed uit ziet. Aan het einde van de winkel staat een rij lopers te wachten. Iedereen mag hier proberen een bal door een kijkgat van een klapdeur te gooien. Kinderen altijd prijs. Holly gaat er met een knuffel vandoor. Jochem gooit hem door het gat en ik ook.Mijn prijs is een zeverdoek voor baby's....

We slaan de volgende, de poffertjeskraam, maar over. Het is daar zo druk. Maar bij de buren moeten we ook zijn, de Nostalgische Cakewalk, in de volksmond ook wel bekend als "de sjimmie"... Je kent ze wel, eerste over een wiebel-de-kwiebel brug naar boven. Dan over een snelle lopende band nog een metertje hoger en eenmaal boven aangekomen via een lopende band in de vorm van een glijbaan met een noodgang weer omlaag naar vaste bodem onder onze voeten. Die omhoog lopende band valt niet voor alle leden van de ouwe garde mee, zo blijkt het maar gelukkig hoor ik daar nog net niet bij. Ik kom in ieder geval veilig en wel weer op moeder aarde terug.

Na even op adem te zijn gekomen van dit "avontuur" is de volgende stap ook niet ver weg meer:
De Kermis Expo. Een museumpje met feitelijk een kermis in het klein nagebouwd. Eerlijk gezegd hebben we niet zo veel trek om hier veel tijd te verdoen en we staan dan ook weer zo buiten.

We moeten weer een stukje (hard)lopen richting nr. 8 op het parkoers: Het Reuzenrad.

Hoog vanuit het reuzenrad is de volgende bezoeklocatie al te zien, nl. de buren: Heroes City XXL. Zo te zien een soort obstakelparkoers à la Nostalgische Cakewalk (?). Ik weet het niet want Rik en ik gaan niet mee naar binnen.
Het is intussen weer beginnen te regenen en daarom schuilen wij onder de gevaarlijk omlaag geklapte zijgevels van een tegenoverstaande kermisattractie terwijl de Gerwens hun ding doen.
Terwijl zij hun ding doen en wij voorbijgangers waarschuwen voor de gevaarlijke scherpe delen van de omlaag geklapte gevel, onze schuilplaats, zien we ook weer Mariska en Steph. Net uit de Heroes XXL maken ze zich op om de Kop van Jut te lijf te gaan. Maar wij hebben meer aandacht voor mijn familie die zo nu en dan, telkens een verdieping hoger, zichtbaar is.

Die Kop van Jut was overigens item nr. 10 maar wij rennen dus door naar nr.11 en dat is de suikerspin kraam. Een kleine rij voor ons en een dame vrouw die nagenoeg emotieloos en met een blik alsof iedereen 2,5 meter langs volledig op de automatische piloot een stokje door 2 machines haalt en de slinger suiker met een geoefende draai om dat stokje wikkelt. Weliswaar door 2 draaibakken zodat je ook nog eens 2 verschillende kleuren in je suikerspin krijgt. Heel bedreven, dat wel maar ook totaal niet gedreven. Er had ook een robot ingezet kunnen worden. Maar wij hebben onze suikerspinnen en ik heb hem ook in no-time naar binnen gewerkt. Nee niet zoals het hoort, zoals je een stokje saté naar binnen werkt en je tot aan je oren van de suiker plekt maar gewoon de watten eraf plukken en naar binnen werken. Dat gaat precies in 2 beurten... Nadeel is alleen de plekhanden maar gelukkig komen we wel langs een "verzorgingspost" waar ieder een bekertje water wordt uitgereikt. Het bodempje wat ik over laat is ook genoeg om de plek van mijn handen te wassen.

Terwijl we doorlopen komen we aan bij de Pop-Up Gamehal. Pop-Up, dus niet zo groot en we zijn er zo in en zo doorheen. Alleen buiten wil ik nog wel even met een standbeeld poseren...

De volgende stop is de Pathé. Hier heb ik in het verleden met Kathy wel eens Harrry Potter gezien. Met zijn tweeën in een grote zaal. Met luxe stoelen, geen klapstoelen zoals in Eindhoven. Wel even flink wat trappen op en neer en bij die laatste hou ik me toch maar aan de trapleuning vast wil ik niet als eerste beneden aankomen 😕

Het is daarna ook niet meer ver naar het volgende bezoek: Nr.14 Declathon!

De volgende stap volgens het parkoers is nr.15 maar dat gaan wij niet doen. Plan is om nu het parkoers te verlaten en rechtstreeks door te steken naar nr.20 Doloris Rooftop. Nou zijn we niet zo bekend in Tilburg en al zeker niet nu alles vol met kermis attracties staat, maar met het parkoers in ons hand weten we dat we richting het spoor moeten. Niet veel verder zien we al weer mensen in het roze lopen en daar aangekomen zien we ze van links verschijnen en naar rechts toe gaan. We weten niet waar we Doloris Rooftop precies moeten vinden en dus volgen we de lopers.
We komen niet uit bij Doloris Rooftop maar bij de achtbaan en dat is nr.22 op de lijst en tevens het laatste onderdeel. Dan toch maar hier in. Behalve Rik dan. Die blijft beneden wachten met zijn blijk op het tentje "Kip van Rick". Wat zal hij daar bij gedacht hebben?
Het zijn hangende karretjes voor 4 personen en wij zijn nu met zijn zessen en we besluiten om met de 3 mannen als eerste in te stappen en de 3 dames volgen ons in de volgende.
Nu is zo'n achtbaan op de kermis toch wel heel iets anders dan in een attractiepark. Deze gaat niet zo snel, geeft geen "kriebel-in-de-buik"-gevoel, is niet hoog, niet eng, tja, we zijn duidelijk "erger" gewend. Het enige "opwindende"was dan wel het enorme gehobbel-de-bobbel ten teken dan dit een achtbaan is die uit losse en weer demontabele onderdelen is gemaakt. Maar we hoeven niet te betalen en ook amper te wachten dus we klagen niet.
Op Moeder Aarde aangekomen is het wel goed uitkijken over de plaatstalen ondergrond. Ook hier is het door de regen spekglad geworden.

Eenmaal weer helemaal buiten spreekt Rik een fotograaf aan. "Of hij van ons een foto wil maken...". En warempel, hij doet het ook nog. Dat wil dan niet zo veel zeggen want intussen zijn wij ervaringsdeskundige geworden met betrekking tot foto's van ons op evenementen. Daar zien wij nl. nergens, nooit, nada iets van terug. Maar dit keer is het anders want we prijken zelfs op de fotogalerij van de website van de Tilburgse Kermisrun 😀

Toch missen we onze nummers 20 en 21 en we besluiten om op het "originele" parkoers de lopers richting nr.20 Doloris Rooftop" te volgen.
Dan lopen we weliswaar eerst ook nog langs De Duikboot, nr.21 maar daar komen we straks dan vanzelf weer op terug.
Doloris Rooftop, de naam Rooftop doet al vermoeden dat we hier het dak op kunnen en logischerwijs moeten we dan natuurlijk eerst naar de kelder. De parkeerkelder. En daarna via het trappenhuis een aantal verdiepingen omhoog. Ja, het blijft een run...
Eenmaal boven op het dak lopen we tussen de kanalen en apparatuur van de luchtbehandeling heen om uit te komen op een dakterras. Ook hier wel even goed uitkijken want ook hier ziet het er door de regen spekglad uit. Er valt niets te eten en via het binnen-restaurant vervolgen we onze weg naar een ander trappenhuis om weer naar beneden te gaan. Vreemd genoeg lijkt het omlaag gaan veel meer trappen te beslaan na naar boven. Onderweg komen we ook nog een spiegel tegen (?)

En eenmaal helemaal beneden en weer buiten staan we al dicht bij een knalgele duikboot. De "Yellow Submarine" van de Beatles, dat mag wel duidelijk zijn.
Wat dit voor kermisattractie zou moeten zijn kan ik me nog moeilijk voorstellen maar de werkelijkheid is al helemaal een openbaring, nl. totaal iets onbenulligs, voor zover je een "sjiek" restaurant onbenullig mag noemen. Nee, voor mij komt het slechts over als een tent voor VIPs omdat de tafels er heel sjiek gedekt uit zien. Klinkt wat oneerbiedig waarschijnlijk maar hoe dan ook,voor blijft het gewoon niet meer dan een tent...

We zijn klaar met onze kermisrun. Tijd om ons weer richting Poppodium 013 te begeven. Hoogste tijd ook voor Holly die ook al tegen het einde van haar loopconditie aan loopt. Moeders trekt haar behoedzaam richting finish en als de toegangsdeuren van 013 zichtbaar zijn is snelt ze er met een eindsprint naar toe. In het donkere binnen, wacht ons na ons "ontbijt" de felbegeerde medaille. En wat een mooie medaille, mag ik wel zeggen. Daar hebben we er nog niet veel van.
Uiteraard nog de nodige selfies en het nuttigen van het ontbijt en dan is het tijd om ons gereed te maken voor de thuisvaart. Alleen is het terugkrijgen van onze tassen nu wel wat minder prettig. Na een lange wachtrij te hebben overwonnen is het vooral de tas van Rik die ze maar niet terug kuknnen vinden. Ondanks dat er nummer 337 op staat heeft hij wel 3, 4 tassen aangeboden gehad met totaal andere nummers. Nee, die dame was niet zo snugger.

Ondanks de file onderweg,altijd op de weg van en naar Tilburg en ondanks de vakantietijd, zijn we toch om half 2 thuis. Dat viel nog mee.
Het was een hele leuke Urbantrail van Tilburg, vooral de combinatie met de kermis én met een mooie medaille én een (roze) T-shirt. Dat waren de hoge inschrijfkosten zeker wel waard.