De Vrijbuiters, samen met Herman op weg naar Kerstmis

Naar Kerstmis?
Ja hoor! Zelfs hier, midden in het bos komen we al een versierde kerstboom tegen....

Maar begin bij het begin: ik neem vandaag maar weer eens een fototoestel mee. Dat heb ik dit jaar nog nauwelijks gedaan en over een paar jaar willen we toch wel weten hoe we er vandaag da dag uit zagen. Alleen begijpt trainer André blijkbaar niet zo goed wat dat is, een camera, maar na een flits en wat uitleg nadat hij daar weer van bijgekomen is, is ook hij weer helemaal op de hoogte. Het valt ook allemaal niet meer mee op die leeftijd.... Maar dat is ook wel te zien.

Het aantal wandelaars komt vandaag niet verder dan 3. Dat komt ook omdat Herman vanaf vandaag is overgestapt naar de trimmers. De dokter heeft hem toestemmig gegeven om weer wat te gaan lopen, te joggen, zolang het maar in oude-van-dagen-tempo is. En dus heten we hem vandaag van harte welkom.
Het is een lekker temperatuurtje en het waait niet. Toch is het vooral aan het begin van de training echt waterkoud. En tot overmaat van ramp begint het ook nog te regenen. Bij onze eerste warming-up oefeningen worden we al door 3 geparaplureerde vrijbuiter-wandelaars gepasseerd.
Als we onze weg door het bos vervolgen kunnen we al een idee krijgen wat ons morgen in Reusel te wachten staat: één blubzooi. Het is een en al modder, overal. Het is goed uitkijken welke kant van eenplas je uitkiest om er aan voorbij te gaan. Natuurlijk zijn er van die uitzonderingen die een betere weg denken te vinden. Niet dus.

En tussendoor valt de regen er ook nog eens met bakken tegelijk omlaag.

Door al dat geploeter en geworstel door de modder en regen schiet de tijd wel erg hard voorbij. Nog voordat het 12 uur is is het al 3 minuten voor 12. Tijd voor de cooling-down en de koffie of thee.

Vanwege het ontbreken van een fotoalbum hieronder dan de foto's van vandaag.
(Every picture tells a story...) 

                                   

Superrrr Bikkelssss.....

Dat zijn wij. Wij, die de zware noordwesterstorm, gepaard met hevige regenval, trotseren om vanavond de baantraining te gaan doen.

Ik verwacht ook een veel lagere opkomSt. Vanavond is immers pakjesavond en dat zal ook wel enige vertraging op lopen nu de Goedheiligman door de storm zich veel behoedzamer over de daken moet manoeuvreren.

Bij binnenkomst in de kantine is het wel heel erg rustig, maar dat was het op de parkeerplaats ook al. Er schijnen twijfelS te zijn. Moet het nu wel of niet doorgaan. Uiteindelijk gaat het wel door. Uiteraard in aangepaste vorm. Behalve voor Anneke dan. Zij is de enige wandelaar en zij keert daarom ook maar huiswaarts. De overige groepen, zo daar al sprake van is, gaan wel aan het "werk".

Wij, en dat is groep 1, zijn met 4 personen, 2xman en 2x vrouw, het beste vertegenwoordigd. Trainer Jos, van groep 2, zal zich ook bij ons aansluiten. Hij heeft niemand. Het wordt ook voor ons een aangepaste training, dat mag duidelijk zijn. Die 6x5minuten gaan vandaag niet door.

We beginnen eerst met het rondje inlopen en de ronde warming-up oefeningen. Daar maken we meteen kennis met de harde wind die vooral op het tweede deel van de eerste bocht goed te merken is. Gelukkig is het wel droog. Nog droog, want als we de alternatieve kern gaan doen begint het te regenen. 

Die alternatieve kern bestaat uit 5x600m in eigen tempo. Ik heb helaas, en hoe is het mogelijk, mijn horloge niet om. Dat wordt dus geen tijden registreren. Daarom ga ik het ook lekker rustig aan doen, gewoon met de anderen mee.

Maar die regen gooit wel wat roet in het eten. Het is nu echt ploeteren op het het wind-tegen-stuk.

De eerste run loop ik samen met die andere man maar die sluit daarna weer bij de dames aan. Maar Marjolijn, die intussen ook is aangesloten, werkt samen met mij de overige 4 runs verder af. Pas bij de laatste run houdt het op met regenen en valt de wind opeens ook een heel stuk terug. Op weg naar de cooling down, die we binnen doen, is het in ieder geval weer droog.

Tijdens de cooling down zie ik Harrie Welp in de kantine wat mistroostig uit zijn ogen kijken. Tja, verder niemand in de kantine. Zou er nog wel iemand voor de 8-uurs training komen?

Wij sluiten de cooling down af met de mededeling dat wij Super Bikkels zijn. En terecht!

Als ik op weg naar huis naar de auto loop zie ik Harrie in gezelschap van 2 anderen zijn rondjes op de baan trekken. Ook hij is dus niet voor niets gekomen.

Een gezellige en intieme training en ook weer erg vroeg thuis, dit keer....

Eten in plaats van hardlopen en dat zonder internet.

Het is dinsdag en ik ben vrij. Ik moet mijn verlofdagen opmaken. Zo gaat dat altijd en met iedereen zo tegen het eind van het jaar. Uitbetalen van overtollige dagen kan weer, maar met 23% netto is de motivatie gauw weggehaald. En dus hoef ik vandaag niet aan het werk.

Desondanks wil ik er vandaag gewoon op tijd eruit.

Er staat genoeg op de thuisplanning. Sowieso is het dinsdag kleinkinderen-van-school-afhaaldag maar er moet ook het een en ander van zolder gehaald worden en vanavond krijgen we eters. Maar hoe goed ik mijn best ook doe, mijn ogen zijn bijna niet open te houden. Een hele ochtend al vecht ik tegen de slaap. Nee, niet doen, gewoon doorbijten....

En ik kan er ook niet meer omheen. De werkdruk is tegen het eind van het jaar inmiddels zo groot, dat ik toch zwicht en er weer 2½ uur noeste arbeid tegen aangooi. Die uren schrijven we wel op.

Voordat ik de kleinkinderen, of moet ik héél modern "kids" zeggen, van school heb opgehaald, buig ik me weer over het internet probleem.

Raar maar waar, ik wil foto's van de iPhone overmailen naar mijn eigen email adres maar het werkt niet. Blijkt het dat ik opeens helemaal geen internet heb. Wel Wifi maar geen internet.

Router uit, aan, uit, aan, uit, aan....

Computer uit, aan, uit, aan....

Modem uit, aan...

Niets helpt. Toch heb ik wel netwerkverbinding maar geen internet.

Vreemd (?) genoeg heb ik wel telefoon.

Telefoon?

Ja, telefoon. De vaste telefoon-aansluiting gaat namelijk via VOIP, oftewel Voice Over IP, en dat wil weer zeggen dat de telefoonverbinding over de internetverbinding loopt. Kans is daarom wel erg groot dat het niet aan de externe verbinding ligt.

Voor alle zekerheid check ik Twitter, maar in de omgeving is nergens melding van een internet storing.

Dan maar voorzichtig een beleefde tweet de deur uit aan @UPC, of internet er uit ligt. En warempel, een retour-tweet. Of ik even mijn adresgegevens per DM wil doorgeven. Kunnen zij ook checken,

Het zal een dik uur later zijn als de vaste telefoon rinkelt, sorry jengelt, want welke vaste telefoon rinkelt er tegenwoordig nog. Anoniem en dan nemen we niet op. Kathy doet dat wel en wat blijkt? UPC! Of we al weer internet hebben. Het ligt nl. niet aan de externe verbinding. Of ik even de computer rechtstreeks van af het modem willen aansluiten, om eventueel het modem ook uit te sluiten. Dan zou het nog aan de router kunnen liggen.

Goed, ik weer naar boven, naar mijn domein. De router ligt steevast op mijn bureau, helemaal achter in de hoek. Daar komt verder niemand aan. En dan gebeurt het.

Ik wil de Cat5 kabel uit de internetpoort halen om die rechtstreeks in de computer te brengen, blijkt deze er niet (meer) in te zitten! Hoe is dat mogelijk? Die router ligt 3 jaar vastgeroest aan mijn houten tafel en de aansluitkabels lopen achterlangs, langs de muur naar de beneden verdieping. En tóch is de belangrijkste kabel eruit! Spooky!.

Even opnieuw erin pluggen en voila: En God schiep het Internet....

Zo iets simpels maar ook zo iets vreemds. Dat verwacht je gewoonweg niet van iets wat er al jaren ligt en waar ook al jaren niets aan is veranderd. Maar gelukkig. Ik kan weer aan mijn weblogs werken.

Intussen hebben we met zijn allen gegeten. De kleinkinderen, de "kids" weet je wel, mogen met zijn zevenen alleen aan de grote tafel en dat vinden ze toch prachtig. De ouders en ouden van dagen eten wel weer vanaf hun schoot.

Na het etentje is nog gezellig druk met oorverdovende herrie, gekrijs, ge-ren, rondslingerend speelgoed, een kleintje die alle drank omgooit, kortom, we hebben ze allemaal uiteindelijk ook met veel plezier uitgezwaaid. Ach we raken al een beetje gewend aan al dat puinruimen.

Daarom vanavond geen training. Ook niet bepaald mijn weertype. Koud, vochtig, mistig aanvriezende wegen en dan zo donker, maar dat laatste heeft in dit geval niets met het weer te maken.

Energieverbruik

Elektriciteit:
Stand = 142688, Verbruik = 68kWh (-7)
Voor het eerst sinds 3 weken een daling!

Gas:
Stand = 25.303, Verbruik = 47m³ (-5)
Ook hier voor het eerst sinds 3 weken weer een daling.

Gewicht = 83,0kg. (-0,7)
Oké Jimjimiz, volhouden zo.... 

Eerste Mispelhoefloop: "De 8 van Acht"

Joop Broeders heeft weer een nieuwe loop bedacht:

De Mispelhoefloop, ook wel de "De acht van Acht genoemd".

Deze is niet zo massaal als bijvoorbeeld de Hypotheker Beekloop. Nee, slechts maximaal 250 deelnemers mogen meedoen. En ik heb me ook ingeschreven. Dorie is er niet bij. Die heeft andere verplichtingen.

De start is bij de Mispelhoef aan de Oirschotsedijk nr. 9, pakweg 12 autominuten rijden.

Ik ben er vroeg, dan heb ik tenminste nog ruim de keus in parkeergelegenheid en kan ik op mijn gemak nog mijn ontbijtje nuttigen.

Het is in ieder geval al mooi weer want het zonnetje schijnt al volop, zoals ook voorspeld was. Daarbij is er ook nog geen wind. Bij 9ºC is dit toch wel ideaal loopweer.

Pas een kwartier voor de start zie ik een eerste GVAC-collegaloper. Loopster, eigenlijk: Saskia. Zij loopt al 10EM's en is dus al een stuk verder dan ik.

Henri van Limpt is geen voorstander van een startschot en daarom gaat de start met een toeter die hij speciaal heeft meegenomen.

Nog voor we bij het 1km[punt zijn loopt Saskia al naast me. Het 1km-punt in 5:51 voelt toch wel erg ambitieus. Ik ben dan ook niet de enige die dat vind. Nou is dat 1km-plaatje gewoon tegen een boom aan geplakt en zal het daarom ook niet precies 1km. zijn. Zo is het 2km-punt tegen een lantaarnpaal geplakt. M.a.w. die kilometeraanduidingen zullen niet zo nauwkeurig zijn.

Foto's: Peter Kramer

Saskia is echter direct na dat eerste kilometerpunt doorgelopen. Ik zie haar roze jasje steeds verder van me af gaan, maar na 3 km. blijft de afstand contant. Vanaf dit punt begin ik ingehaald te worden. Ik ben niet de enige diesel hier. Voor mij is het nog te vroeg voor een tempoverhoging, als die er überhaupt nog in zit. Met het ingaan van de 2e ronde in het zonovergoten Acht bereid ik me voor op het 6km. punt. De 4km. heb ik gemist of die staat er niet. Als ik op 6 kom wil ik het tempo wel gaan verhogen. Een tikje dan. En dan begin ik langzaamaan op mensen voor me in te lopen en te passeren. Dat geldt overigens niet voor degenen die mij 3km. geleden gepasseerd zijn. Die lopen nog steeds voor me, hoewel ze niet verder op me uitlopen. Ook kom ik langzaam weer terug bij Saskia.

Met nog zo'n, 500m. te gaan, ga ik toch weer voorbij. Helaas ie ik haar na de finish niet meer.

De eindtijd op mijn klokje is 47:04. Officieel is dat 47:23 dus duurde het toch 19 seconden eer we over de startstreep waren. Saskia heeft toch nog9 seconden op het laatste stukje moeten prijsgeven.

Ik ben snel hersteld. Het gaat dus weer beter met de conditie. Met een medaille om mijn nek kan ik weer naar huis.

   
Foto's Maurice van den Berge