De Vrijbuiters - training

Het is druk vandaag. Maar liefst 14 Vrijbuiters aanwezig. En ook nog eens eerlijk verdeeld.

De helft doet mee aan de training, de ander helft gaat aan de wandel.

Ook nu geef ik weer de training en uiteraard beginnend met de warming-up. Alles bij elkaar doen we daar een kwartiertje over. Ik check regelmatig mijn horloge. Ik probeer in de training van alles een beetje in te stoppen. Een kwartiertje warming-up, 10 minuten intensief, 10 minuten kracht, 10 minuten duur en weer een kwartier om af te bouwen.

Voor Moniek is mij als trainer nog nieuw en tijdens de warming-up is ze nog overfanatiek. Zeg maar erg opgewonden, overenergiek. Pas na het stuk heen-en-weer-rennen, eerst 5x en dan nog maar eens 3x omdat een tweede keer 5 maal misschien wat te vermoeiend is, komt ze weer terug op aarde. En zo gezegd zo gedaan volgend er nog wat kracht en duur oefeningen en dan is het langzaam terug naar de koffie. Dat langzaam wordt nogal letterlijk genomen. He gaat inderdaad te langzaam. Dat wil zeggen, dat we daardoor wat laat bij de afsluiting van de training komen. De dames hebben het te druk met recepten uitwisselen en ook Jo is nog druk in gesprek. Zo doe ik alleen samen met Dorie de afsluitende oefeningen, even later ook bij gestaan door Herman.

Al met al weer een vruchtbare training want we voelen, ik tenminste wel, dat we vandaag weer "iets" gedaan hebben. Daarbij was het vandaag helemaal niet koud, heb ik mijn handschoenen zelfs niet aan gehad en scheen het zonnetje gedurende de hele training. Wat wil je dan nog meer?

Inschrijven voor de oliebollenloop in Weert?

Naar aanleiding van een mailbericht werd ik op deze oliebollenloop van AV Weert gewezen. Inmiddels al de 10e aflevering. Op de laatse dag van 2014, dat kan geen kwaad, lijkt me.
Maar de informatie bevreemdt me nogal.

12,00 uur 1 km jeugd tm 12 jaar

12,15 uur 3 km jeugd tm 15 jaar

12,15 uur 5 km Vrouwenwedstrijd (en trimloop voor mannen)

13,00 uur 10 km Mannenwedstrijd (en trimloop voor vrouwen)

Ja, het staat er toch echt:
De mannen recreanten mogen alleen maar 5km hardlopen, samen in de wedstrijd met de vrouwen, en de vrouwen recreanten mogen alleen maar 10km lopen en dat samen met de wedstrijd van de mannen.
Zou het alle 9 voorgaande keren ook zo gegaan zijn?
Toch maar even om informatie een mailtje gestuurd naar de organisatie. Je weet maar nooit.
Hoewel ik het ook helemaal niet erg vindt om "slechts" 5km te gaan doen.

Wordt vervolgd....

GVAC baantraining - 6 Minutentest.

Het is weer zo ver. Tijd voor opnieuw een 6 minutentest.

De vorige keer stopte de tijd na op 1.225 meter. Dat was op 25 september, precies 10 weken geleden. Toen was ik net weer terug van de zoveelste blessure, in dit geval een infectie aan mijn benen die overigens nog steeds niet is genezen. In de tussentijd heb ik wel getraind en dat moet er vandaag dan ook uit komen.

Alleen is het nogal erg koud voor mij. Ik heb een nogal lange warming-up nodig om goed te presteren. Maar onze warming-up bestaat maar uit 3 rondes. # en een half eigenlijk want we zijn ook een keer terug gelopen maar is dan ook wel inclusief wat oefeningen.

Helaas ben ik dan nog niet op bedrijfstemperatuur en het is al tijd voor de 6 minutentest.

Ik denk, laat ik maar als een gek weggaan en kijken waar het schip strandt.

En de eerste ronde, voorop lopend gaat ook goed in 1:39,4. Halverwege de 2e ronde klom ik al in mijn eigen tempo. De ademhaling gaat al wat moeizamer, tussentijd op de 2e rond 1:554 , 16 seconden langzamer dan de 1e ronde. Mijn ademhalingsconditie, oftewel mijn uithoudingsvermogen begint het aardig te begeven. Ik ben nog lang niet op ronde 3 als de fluit voor de laatste minuut klinkt. Dat  wordt harde werken om nog op de 1.300 meter uit te komen, reken ik vlug uit. Intussen is Bas me tot op de hielen genaderd maar met die laatste fluit gooi de laatste kolen op het vuur. Helaas. Nog voor de 1.300 meter klinkt het langgerekte fluitsignaal als teken dat de 6 minutentest ten einde is. Ik tel nog 3 passen tot aan het 1.300 meter-punt,oftewel, ik heb op 3 meter na de 1.300 meter gehaald, m.a.w. 1.297 meter. Dat is dan ook de afstand die ik aan Marjolijn door geef. Bas zat me echt op de hielen en zal, denk ik op 1.295 zijn uitgekomen.

Oké, ik ben dan niet echt moe en ook nel weer op adem. Feit blijft dat het mij toch is tegen gevallen dat ik niet aan de 1.300 meter ben gekomen. Qua snelheid zit het wel goed, maar die ademhaling.... Ik kom duidelijk nog uithoudingsvermogen te kort. Te kort op dat tempo. Dan zal ik mijn trainingen toch wat moeten aanpassen, denk ik.

We sluiten af met maximaal 6x400 meter in eigen tempo. Omdat we in baan 6 loepen (de andere groepen doen in de banen 1 & 2 intussen de Coopertest) lopen we dan wel wat meer dan die 400 meter.Voor de variatie lopen we de 2 middelste runs wat harder.

Resultaten:

 

Baantraining na afloop 6-Minutentest

Terug van APK

De Scénic is terug van APK. Goedgekeurd. Maar er moeten nog winterbanden op. Dat gebeurt pas volgende week dinsdag.
Onderweg naar huis ook maar meteen de afstand gemeten die ik gisteren heb gelopen: 4.7km.
Met die tijd van 48:04heb ik toch een tempo van 5,9km/u gelopen.
En ik dacht nog dat ik het redelijk rustig had gedaan.

APK

Het is weer bijna tijd voor de jaarlijkse APK van de Scénic. En elk jaar komt daar iets extra's bij aan reparaties. Hij is dan ook wel de 15½ jaar al gepasseerd. Nu lijkt het er sterk op dat beide achter schokdempers de geest hebben gegeven.

Hoe ik dat denk te weten?

Omdat er op de plek waar ik de Scénic parkeer duidelijke olieplekken te zien zijn op het wegdek en wel op de plek van de achterwielen. Maar zo heb ik het niet ontdekt, hoor. Nee, dat gebeurde al onder het rijden. Waren het eerst de drempels waar de auto met een behoorlijke harde bonk op reageerde, nu is elke put in het wegdek een bijna griezelige ervaring om over heen te rijden.

Maar de weg naar de garage hebben we overleefd. Morgen aan het einde van de dag weet ik hoeveel ribben uit mijn lijf het zal kosten.

Om de gemiste training van gisteren bij GVAC te compenseren wandel ik vanaf de garage naar huis. Wat zal het zijn, een kilometer of 5?

Ik wandel niet op mijn snelst maar gewoon een beetje vlotjes.

Het is aardig koud en mijn jas is wel herfstproof maar niet winterproof. Het is dat het wandelen me een beetje warm houdt, alleen die koude wind blijft geniepig.

Natuurlijk klok ik en dan blijkt dat ik er 48:04 over gedaan heb. Het zal dan wel geen 5km zijn. Morgen toch eens met de Scénic na meten.

En omdat ik vanmorgen in de winterse kou ook nog eens op de fiets naar mijn werk ben gegaan heb ik de gemiste sportiviteit van gisteren ruimschoots ingehaald.

Morgen wacht de baantraining. Dat wordt de 6-minutentest, zo is ons in een mail al meegedeeld.

Kan ik morgen mooi kijken waar ik nu sta. (Die zin moet je eigenlijk een paar keer lezen....)

Geen GVAC wegtraining, wel Sinterklaas met de kleinkinderen

Dat komt nu eenmaal zo uit. Elke dinsdag zijn alle 7 kleinkinderen bij opa en oma. En als het dan tegen 5 december aanloopt, dan komt die Goedheiligman altijd eerst even langs het Hileind.

De oudsten, en niet gelovig meer, zijn al dagen zenuwachtig. "Wanneer is het Sinterklaas bij oma?", wordt er al 3 dagen gevraagd. Bij het ophalen van school is ook dat de eerste vraag die mij gesteld wordt. Natuurlijk kan ik dat helemaal niet weten. Ik ben natuurlijk Sinterklaas niet!

Als iedereen op het Hileind is afgeleverd staat er, zoals gewoonlijk, weer de chips, koekjes en drinken klaar. Maar dit keer ook wat extra hapjes. Waarom? Ik weet niet.

Als ik na een verplicht telefoontje weer terug in de woonkamer ben zijn de kinderen buiten in de tuin aan het spelen. "De oudsten vragen hoe het zit met de racebaan. Hoe ver je er mee bent....", vraagt vrouwlief.

Onze schuur wordt nl. het nieuwe domein van de Formule 1. Alleen dat moet nog gemaakt worden. Grotendeels leeggemaakt moet er nog wel wat gedaan worden aan onderstel en dan de bouw van de racebaan. Het schiet even niet op en met de minder mooie dagen snakken de jongens naar dit soort tijdverdrijf. En daarom zal ik ze wel even laten zien hoe ver dat ik er mee ben.

Luuk heeft de schuurdeur al open gemaakt, naar binnen gekeken en met een brede smile de deur weer gesloten. En dus doe ik hem weer open. Nu stapt ook Damian naar binnen en draait meteen om naar buiten. Intussen leg ik uit dat er nog een kast verschoven moet worden, een stellage afgebroken en dat dan tegen de hele achterwand een tafel moet komen waar de racebaan op komt. Intussen wijs ik met mijn armen aan hoe groot de racebaan moet gaan worden. En terwijl ik dat doe staan er al meer kleinkinderen om me heen. Ik sta, terwijl ik sta uit te leggen, nl. midden tussen een stapel kadootjes. En die kleinkinderen zijn zo gek nog niet. Die weten wel hoe laat het is. Voordat ik nog maar iets verder verteld heb zijn de zakken met kadoos al naar de woonkamer gesleept.

Ja, nu is iedereen opgewonden.

Oma nestelt zich op de grond, de kleinkroost er omheen en dan kan het verdelen beginnen en het openen van de pakjes. Maar ook opa en oma komen aan de beurt. De schrijver van dit blog mag zich verheugen op een nieuw paar Asics Cumulus 15. Vrouwlief kan de chocomel voortaan uit een nieuwe mok drinken en samen worden we ook nog verwend met een kussen voor op de bank tijdens de Kerstdagen, vrolijk versierd met flitsende lampjes.

Het uitdelen en uitpakken neemt minder tijd in beslag dan voorgaande jaren, maar die keuze is dan ook bewust gemaakt. Met de groei van het aantal kleinkinderen is de spanning ook te groot als het te lang gaat duren. Maar uiteindelijk is iedereen tevreden. Dik tevreden.

Als ook alle ouders er zijn om hun kroost weer op te halen eten we nog gezamenlijk Indisch. Daarna hebben opa en oma weer rust.

In de slaapkamer worden we toch nog verrast met nog ieder een kado. Voor vrouwlief is er een suncatcher. Een sieraad om voor het raam te hangen. De naam zegt al waar het voor dient. Ik mag me verheugen met wat lekkers, 2 grote chocolade letters "O'. Of het zijn 2 hele grote kerstkransen. Maakt niet uit. Ik eet ze toch op.

 

Mijn kado heb ik alvast maar nuttig gemaakt, vóór de kachel. Staat ie alvast klaar voor vrijdag. 

Energie en gewicht

Elektriciteit:

Stand = 146.354 Verbruik = 61kWh (-10) [8,7kWh/dag]

Gas:

Stand = 26.390 Verbruik = 52m³ (+16) [7,4m³/dag]
Ja ja, het begint nu echt kouder te worden

Gewicht = 82,0 (-0,8)
Tja...

Trimloop: No-Limits Najaarscross Bladel - 10,4km.

Als onderdeel van de Crosscompetitie staat vandaag de 2e cross op het programma. Dit keer in Bladel bij de Tipmast. Dit jaar  met een nieuw parkoers.

Gisteren zitten puzzelen hoe dat eigenlijk in elkaar zit met die rondes en afstanden.

Als 5 rondes 10.400m is en 4 rondes 8.450m, dan is elke ronde 1.950m. Alleen blijft er dan nog 650m. over. Dat zal dan wel een eerste aanloopronde zijn, vermoed ik.

Het liefst zou ik er gemiddeld 10km/u over willen doen, overeenkomend met een tijd van 1u02 maar laat ik mezelf gewoon een minuutje meer geven: 1u03

Als ik al voor 9 uur bij Dorie in Duizel ben gearriveerd zijn we niet veel later al in Bladel waar het duidelijk wordt hoe het parkoers nu in elkaar zit. Ik had wel gelijk dat elke ronde 1950m is, maar de 650m "extra' blijkt een aanloop en uitloopstuk te zijn vanaf de start naar "het parkoers" en terug naar de finish. Elk dus 325m. lang.

Intussen hebben enkelen het nieuwe parkoers al verkend. Het zou een erg gemakkelijk parkoers zijn, vlak en slechts op één plek een klein stukje modder. Ik daarom ook niet weg op spikes. Ook gaat er 1 T-shirt met lange mouwen uit. Gezien de voorspellingen die een temperatuur van 0ºC aan gaven rond 10uur heb ik me in "laagjes" gehuld. 2 T-shirts met lange mouwen en daar over het GVAC-shirt. Maar dat worden nu dus gewoon slechts 2 T-shirts. De handschoen gaan dit keer wel aan.

Na het startschot gaat het veld er als een haas vandoor. In no-time loop ik bijna achteraan. Dorie loopt al vooruit. Ik ben een slow starter en mijn missie vandaag is, de 10,4km volbrengen en dus doe ik mijn eigen ding. Het parkoers stelt inderdaad niet veel voor. Heel vlak, geen enkel bultje. Alleen een modderplekje rondom een grasveld om even later al door te komen voor de volgende ronde. Dorie heeft na de eerste ronde pakweg 20 meter voorsprong op mij. "Of ik dat gat even wil dichten...", laat Johan vanaf de zijlijn me weten. Halverwege de 2e ronde gaat dat dan ook inderdaad gebeuren als ik Dorie passeer. En zo verschalk ik nog een aantal lopers.

Met ingang van de 4e ronde komt onvervalste vermoeidheid opzetten. Nog steeds heb ik die 5 rondes in het vizier staan en daarom gaat het nu een tandje terug. Dat is genoeg om in de laatste ronde het tandje weer terug te zetten. Het parkoers is inmiddels nagenoeg verlaten en de enige dame voor me gaat zelfs keurig opzij als ze mij aan hoort komen. En dan is die laatste 325 vanaf het parkoers naar de finish nog best een eind. Ik klok 1u03:21 (netto). Jammer, 21 seconden te lang. Officieel zelfs 28 seconden.

Ik zal niet ontkennen dat ik behoorlijk moe ben. Ik voel de donderdagavond en zaterdagtraining ook nog in mijn benen. Dat zal maandag en dinsdag nog wel wat worden, ben ik bang voor.

We kijken alleen nog naar de afloop van de wedstrijd van de dames en heren en dan verlaten we het strijdtoneel. Later vandaag zal ik op de uitslagen zien dat er ook vandaag weer veel GVAC-ers op het podium terecht gekomen zijn.

Terug in Duizel duiken we nog even de saunakast in en na 2 koppen erwtensoep is het voor mij weer tijd om richting Veldhoven te rijden. Een mooi einde van deze sportdag.

Blog Statistieken

Normaal valt hier niet zo veel over te vermelden.

Doorgaans ligt het aantal lezers van mijn blog op gemiddeld 20 per dag. Niet schokkend maar mijn blog is dan ook op de eerste plaats een logboek voor mezelf.

Vandaag valt me echter opeens iets op.

Het aantal pageviews, of zoals de vertaling wil zeggen, het aantal pagina's die vandaag en gisteren zijn bezocht is explosief gestegen in verhouding tot alle voorgaande dagen, weken, maanden.....

In cijfers uitgedrukt: gisteren - 226, vandaag (20:00uur) - 765

Daarbij kan ik ook nog zien van waaruit er gekeken is. Ook dat is verbazend, nl. uit Oekraïne. Wanneer ik de link aanklik kom ik op een facebook pagina uit van een jonge en zeer bevallige dame uit. Helaas zijn de teksten in het Russisch (?) of in ieder geval in die vreemde tekens en dus voor mij totaal onleesbaar.

Belangrijk?
Nou nee, niet bepaald.
Alleen opvallend.
Maakt me wel nieuwsgierig......
Waarom?

De Vrijbuiters - training

Ik heb stiekem laten doorschemeren dat er grote kans is dat ik er vandaag niet bij zal zijn. Reden is de werkzaamheden die ik de vannacht heb gehad. Nu was ik wel om half 4 al weer thuis maar hoe dan ook, toch pas om klokslag 4 onder de wol. Echter de biologische klok heeft voornamelijk op mijn vrije dagen de overhand en zo ben ik toch nog ruimschoots op tijd wakker om toch naar de Vrijbuiter training te gaan.

Nu moet ik toegeven dat ik toch nog vergeefs pogingen heb ondernomen om de slaap weer te hervatten, enigszins ondersteund door het checken van social media op mijn smartphone. En dat laatste is er meteen ook de oorzaak van, dat ik me alsnog moet haasten om op tijd in het bos van de Buitenjan te zijn.

Nu wijst mijn digitaal horloge nog pas 10:59 aan als ik het bospad oprij terwijl ik zie dat de Vrijbuiters zich al langzaam richting training begeven. Het is dat Herman mij ziet aankomen en de leden een halt toe roep. Terwijl ik vliegensvlug de Mercedes parkeer en de sporttas in de achterbak gooi word ik al stevig door Herman aangespoord. Ik heb niet veel tijd meer nodig want ik ben al er al helemaal voor aangekleed. In no-time ben ik de groep Vrijbuiters al voorbij terwijl ik hen nu aanspoor me te volgen.

Het is goed frisjes, ander woord voor koud, maar door de "haast" voel ik er, dit keer, niet zo veel van. Het valt ook wel op dat ik samen met Herman, de enige ben zonder handschoenen aan. 

Het clubje van vandaag bestaat naast Herman, Germaine en Dorie ook uit Lina, die vandaag weer eens langs kom. Samen met mij een handvol, dus.

Ik probeer weer zoveel mogelijk variatie in de training aan te brengen. Een goeie warming-up met veel beweging. Dit keer incl. een stukje hard heen en weer rennen met aanraken van de grond, zowel rechts als links. Verder de nodige krachtoefeningen, lunges, sprongen, opdrukken, en halverwege de training een stukje "duurloop", het relatief langste stuk dribbelen.
Ik word er zelf het meeste moe van.

Na de afsluiting met wat rekken is het toch weer een productieve training geweest, vind ik.

Als beloning koffie en/of thee met koeken van Dorris.

GVAC - baantraining

Het begon niet zo best vandaag.

Nog in het donker op de fiets richting Eindhoven voelen mijn benen loodzwaar. En ik heb niet eens getraind deze week! Het enig wat ik gedaan heb, is gisteren avond in een hoog tempo richting benzinepomp gewandeld waar vrouwlief aan het werk is. Maar dat is maar een kilometertje of 3. En ja ik heb geklokt, 29:17. Pakweg 3km? Dus 6km/u en dat is niet echt schokkend hard gewandeld.

Maar ook de werkdag is verre van relaxt. Zoals altijd is het ook dit jaar, zo de Kerst naderend een hectische zooi. Veel te veel kleine dingen, alles moet af, overal is haast bij. Kortom stress!!

En zo kom ik pas tegen zessen thuis met loodzware benen en loodzware oogleden.

Maar er moet nu eenmaal getraind worden vanavond, ondanks de miezelregen en de koude wind. Hoewel het me zwaar valt, hijs ik me toch maar in mijn loopkledij en reis ik met de Benz richting Kempencampus. In de kantine is echter vandaag geen Dorie te zien. Wel Herman.

Na de warming-up en loopscholing nog wat krachtoefeningen. De kikkersprongetjes maak ik toch maar niet af. Dat vinden mijn knieën niet fijn.

Dan maar naar de kern:

3x200m - 4x400m - 3x200m met tussen alle runs 100m rustig wandelen. Tempo: om en om, 85%, 90%, 85% van de 6MT.

Voor mij zou dat betekenen dat de 200-tjes in resp 1:09 (85%) en 1:05 (90%) gaan en de 400-tjes in 2:18 (85%) en 2:11 (90%) Ik ben echter alleen vandaag en kan daar nu gerust van afwijken. En dus besluit ik de eerste run van 200m op 85% af te wachten. Die gaat sowieso altijd al te hard en daarom probeer ik het toch rustig aan te doen. Het wordt 59,6 seconden. Een  minuut, dus. Dan moet de 90% op 2 sec/100m. sneller: 56 sec. De 400m op 85% in 2 minuten en op 90% in 1:52.

Nou, daar ga ik dan voor. En omdat ik de tussentijden op mijn horloge tussentijds niet kan aflezen in het donker en met die kleine cijfers, gaat alles op gevoel.

De resultaten liegen er niet om.

Nou lijken sommige runs wel erg snel maar dat is dan ook erg relatief. De afstanden zijn kort en de "lange" van 400m komen slechts 4x voor. Dat stelt dus eigenlijk niet zo veel voor.

Maar ik heb in ieder geval lekker gelopen.

En eenmaal weer thuis ontvang ik de Whats-app die blijkbaar al voor zessen verstuurd was: 

"Dorie komt vanavond niet", maar dat was mij al duidelijk.