woensdag 10 december 2014

In de bios: de Hobbit Marathon

Dat mag je gerust een echte marathon noemen. De Hobbit marathon.
De 2 eerder verschenen delen en gevolgd door het laatste deel van The Hobbit, goed voor 570 minuten verblijf in de Pathé bioscoop.
Direct na het bekend worden van deze marathon zijn de kaartjes voor de IMAX 3D versie in no-time uitverkocht. Ook de 3D versie loopt hard maar omdat die op een zaterdag valt en dochter Kathy dan moet werken, hebben we voor de 2D versie gekozen. Deze draait van dinsdagavond 18:30u tot woensdagnacht 03:00 uur.

Wij zijn niet de enigen die wat proviand hebben ingeslagen om deze marathon tot een goed einde te brengen. Toch duurt het nogal wat tijd eer de deur van zaal 7 open gaat, terwijl we toch echt wel weten dat de zaal momenteel leeg is. En pas na half 6 worden de deuren geopend. Gekscherend zeg ik nog dat de film intussen al begonnen is. Blijkt het ook nog echt het geval te zijn. Ook zijn de lichten in de zaal al gedoofd. Een hele vreemde situatie nu iedereen nog ik het donker zijn plaats moet zien te vinden.

Wij zitten op de achterste rij en nagenoeg in het midden. VIP=plaatsen, zou je bijna kunnen zeggen. En omdat buurvrouw Daisy ziek is en daarom verstek laat gaan hebben we een extra stoel vrij om onze jassen op kwijt te kunnen.

Met onze verse koffie in de aanslag begint deel 1: An Unexpected Journey.
Het is maar goed dat ik deze film opnieuw zie. Ik kan het me nog amper herinneren. Na 3 uur ben ik weer helemaal bij en het open eind vraagt om een vervolg. dat duurt een half uurtje waarin er tijd is voor een sigaret en een versnapering.
Voor deel 2 gaan we aan de Ben & Jerry's ijs.

Het is 5 over 9 als deel 2 begint: The Desolation Of Smaug.
Deze heb ik niet kunnen zien en is dus nieuw voor me en sluit meteen mooi aan op de wat we de afgelopen 3 uur al hebben gezien. En omdat ik het niet eerder gezien heb word ik verrast door het abrupte einde. Het is maar goed dat daarom deel 3 meteen volgt, na de laatste pauze van een half uur.
De buurman friettent van Pathé heeft het er goed mee. Ook wij maken gebruik van zijn "diensten". Voor ieder een frikandel. Zo hebben we de snack ook weer naar binnen. Ook bij de 700 andere Pathé-gangers is de honger toegeslagen, gezien de lange rijen mensen voor de 4 kassa's.
We slaan het daarom dit keer maar over en gaan voor deel 3 over op de energiedrankjes, hoewel een lekkere warme koffie er eigenlijk ook goed in zou zijn gegaan.

Het is 10 voor half 1, tijd voor The Battle Of Five Armies,
Slechts af en toe zijn mijn oogleden aan wat rust toe maar echt in slaap vallen is er toch niet bij.
Het scheelt wellicht ook wel dat we naar een 2D film zijn gegaan. De 3D's zijn over het algemeen toch wel wat vermoeiender voor de ogen. Mijn ogen.

Het is 10 voor 3 als de aftiteling begint. Na een de laatste sanitaire stop is het 3 uur als we weer buiten staan. Na Kathy thuis te hebben afgezet parkeer ik de Mercedes om half 4 onder de carport en mezelf om 4 uur onder de wol.



Over de inhoud van de film(s): Daar moet je van houden. Zowel van het genre alsook van de lengte van elke film. Zoals altijd is, in mijn ogen, het eerste deel toch wel de mooiste film. Laat ik het zo stellen, op een podium zouden de plaatsen 1, 2 en 3 verdeeld worden in dezelfde volgorde waar ze zijn verschenen. Maar dat is mijn mening, natuurlijk.



maandag 8 december 2014

Energie en gewicht

Elektriciteit:
Stand = 146.424 Verbruik = 70kWh (+9) [10,0kWh/dag]

Gas:
Stand = 26.458 Verbruik = 68m³ (+16) [9,7m³/dag]
Ja ja, het begint nu echt kouder te worden, steeds kouder.

Gewicht = 82,0 (0)
Nog steeds.



zondag 7 december 2014

Inschrijven voor oliebollenloop in Weert (vervolg)

Ik heb antwoord op mijn mail:

"Je mag 5 of 10 km lopen (zelfs 3 als je wil) het verschil is alleen als je in de prijzen zult vallen. Geldprijs of prijs in natura (=vlaai)."

Eerlijk gezegd weet ik het nog niet helemaal zo precies.
Misschien gewoon maar naar toe gaan en ter plaatste inschrijven.
Of misschien weet Anja hoe het zit. Zij is lid van AV Weert.
Ik zag in de uitslagen dat ze vandaag ook aanwezig was op de Mispelhoefloop.
Heb haar helaas gemist.




Trimloop: 2e Mispelhoefloop - 8km.

Vorig jaar, bij de eerste editie was ik er ook bij. Toen, prachtig zonnig weer. Aan het aantal deelnemers was toe ook nog een maximum gesteld: 250. Dat heb ik nl. ook keurig in mijn blog van toen vermeld.
Voor dit jaar is er geen limiet. Sterker nog, nu  wil  men zoveel mogelijk deelnemers zien te strikken. Daarvoor is ook het parkoers gewijzigd. Zeg maar een compleet ander parkoers. Ging het in 2013 nog over een ronde door stil en saai industriegebied, in 2014 gaan we door de bewoonde wereld van Acht.

Net als vorig jaar ben ik ook nu ruimschoots op tijd. Kan ik de Mercedes gemakkelijk kwijt en heb ik alle tijd om nog wat aan ontbijt en koffie te doen. Mijn startnummer voor vandaag is 210.
Even later zie ik ook Gemma binnen komen en daarna Lian. Ingrid en Elise komen ook weet Gemma te vermelden. Zijn we in ieder geval met 5 GVAC-ers aanwezig. Gemma laat weten er zo´n 55 minuten over denkt te doen. Voor mij is wordt dat 48 minuten, uitgaande van 10km/u.
Zo tegen 11 uur verplaatsen we ons van de Mispelhoef naar de start, zo'n 500 meter verderop. Een mooi stukje om alvast in te lopen, c.q. te warming-uppen. Bij de oranje Start-Finish boog is het nog wel even wachten. Hier staat een vies windje. Dat, samen met een temperatuur van pakweg 2ºC, voelt behoorlijk koud aan. Het duurt wat langer eer het startsein wordt gegeven. Eerst zien we nog wat verlate 4km-lopers binnen komen. Die zijn om 10u45 gestart en zijn nu dus al ruim een half uur onderweg. Nog niet iedereen is binnen, maar we gaan toch maar van start. Over de weg omdat de achterblijvers van de 4km. nog ongestoord kunnen finishen.


Ik start gewoon rustig, Op 800m zie ik fotograaf Peter Kramer langs de weg staan. Laat ik maar even de berm in duiken, kan hij me ook zien.....
Ik weet waar ongeveer het 1km-punt moet zijn maar daar zie ik helaas geen bordje. Ook voor de 2km. niet. Intussen hobbel ik achter een "vader en zoon (?)" aan in hun tempo. Maar, of zij lopen niet constant of ik, want we halen elkaar om en om in. Dan zie ik opeens een wit blaadje tegen een boom geplakt. Het blijkt een kilometer-aanduiding van de 4km-loop te zijn en iets verder verschijnt zo'n zelfde "bordje" van de 8km met de aanduiding 3km. Ik druk dan wel mijn stopwatch in maar de tijd lijkt niet overeen te komen met mijn tempo.

 
Aan het parkoers te zien hebben we de eerst "8" ongeveer te pakken en gaan we die opnieuw maken. Ik heb me intussen losgemaakt van de "vader & zoon" en loop nu achter een stelletje met de kleuren van de atletiekvereniging uit St.Oedenrode aan. Ook hier weer het zelfde liedje. Eerst gaan ze mij voorbij, dan ik hen weer, zij mij.... Ik zet even een tandje bij voor die laatste dikke 3 kilometers. Ben er weg van.
En zo raap ik gaandeweg nog meer andere lopers op. Niet dat het nu gemakkelijk gaat.
Ik klok de 6km op 33 nog wat. Ik denk, ik ga veel te langzaam en ik ben al aardig moe. Nog 2km te gaan. Als het straks rechtsaf gaat is het nog één lang recht stuk van ruim een kilometer naar de finish.  Als het zover is komt het bordje 7km voorbij. Ach laat ik maar niet kijken, gewoon even dat laatste stuk nog afwerken. Tegen de wind in, ook nog. Als ik op honderd meter voor de finish nog bijna word ingehaald schakel ik vlug 2 tandjes bij. Zo, dat gaat niet gebeuren!
Ik klok 44:51. (bruto volgens de officiële uitslag 45:01)
Dat ging zwaar en dan deze tijd?!
Lang verhaal kort: ik kom er thuis eigenlijk pas achter dat ik verkeerd heb zitten rekenen.
Mijn uitgangspunt was een eindtijd van 48 minuten, maar tijdens de loop heb ik voortdurend 40 minuten tussen mijn oren gehad. Dan zou ik inderdaad te langzaam zijn gegaan. Nu ben ik dus véél te snel gegaan en dat rechtvaardigt dan ook mijn vermoeidheid. Stom, stom stom...

Van de finish naar de Mispelhoef, doe ik mijn cooling-down. Afkoelen gaat wel gemakkelijk tegen die ijskoude tegenwind in. Eenmaal terug bij de Mercedes kleed ik me in de auto vlug om, terwijl de motor milieu-onvriendelijk, de cabine alvast op ontdooi temperatuur brengt.
Ik ben nog niet zo lang thuis, lekker binnen in de warme woonkamer, als het buiten begint te regenen. Ja, Joop Broeders heeft gelijk gehad. Wij lopen als het nog droog is en pas als we klaar zijn gaat het regenen. Gelukkig,want ik vond het zo al koud genoeg, met mijn 3 T-shirts over elkaar heen.


(De foto bij het startvak is van mij, de overige foto's zijn gemaakt door Peter Kramer)


zaterdag 6 december 2014

De Vrijbuiters - training


Het is druk vandaag. Maar liefst 14 Vrijbuiters aanwezig. En ook nog eens eerlijk verdeeld.
De helft doet mee aan de training, de ander helft gaat aan de wandel.

Ook nu geef ik weer de training en uiteraard beginnend met de warming-up. Alles bij elkaar doen we daar een kwartiertje over. Ik check regelmatig mijn horloge. Ik probeer in de training van alles een beetje in te stoppen. Een kwartiertje warming-up, 10 minuten intensief, 10 minuten kracht, 10 minuten duur en weer een kwartier om af te bouwen.

Voor Moniek is mij als trainer nog nieuw en tijdens de warming-up is ze nog overfanatiek. Zeg maar erg opgewonden, overenergiek. Pas na het stuk heen-en-weer-rennen, eerst 5x en dan nog maar eens 3x omdat een tweede keer 5 maal misschien wat te vermoeiend is, komt ze weer terug op aarde. En zo gezegd zo gedaan volgend er nog wat kracht en duur oefeningen en dan is het langzaam terug naar de koffie. Dat langzaam wordt nogal letterlijk genomen. He gaat inderdaad te langzaam. Dat wil zeggen, dat we daardoor wat laat bij de afsluiting van de training komen. De dames hebben het te druk met recepten uitwisselen en ook Jo is nog druk in gesprek. Zo doe ik alleen samen met Dorie de afsluitende oefeningen, even later ook bij gestaan door Herman.
Al met al weer een vruchtbare training want we voelen, ik tenminste wel, dat we vandaag weer "iets" gedaan hebben. Daarbij was het vandaag helemaal niet koud, heb ik mijn handschoenen zelfs niet aan gehad en scheen het zonnetje gedurende de hele training. Wat wil je dan nog meer?




vrijdag 5 december 2014

Inschrijven voor de oliebollenloop in Weert?

Naar aanleiding van een mailbericht werd ik op deze oliebollenloop van AV Weert gewezen. Inmiddels al de 10e aflevering. Op de laatse dag van 2014, dat kan geen kwaad, lijkt me.
Maar de informatie bevreemdt me nogal.

12,00 uur 1 km jeugd tm 12 jaar
12,15 uur 3 km jeugd tm 15 jaar
12,15 uur 5 km Vrouwenwedstrijd (en trimloop voor mannen)
13,00 uur 10 km Mannenwedstrijd (en trimloop voor vrouwen)

Ja, het staat er toch echt:
De mannen recreanten mogen alleen maar 5km hardlopen, samen in de wedstrijd met de vrouwen, en de vrouwen recreanten mogen alleen maar 10km lopen en dat samen met de wedstrijd van de mannen.
Zou het alle 9 voorgaande keren ook zo gegaan zijn?
Toch maar even om informatie een mailtje gestuurd naar de organisatie. Je weet maar nooit.
Hoewel ik het ook helemaal niet erg vindt om "slechts" 5km te gaan doen.

Wordt vervolgd....


donderdag 4 december 2014

GVAC baantraining - 6 Minutentest.

Het is weer zo ver. Tijd voor opnieuw een 6 minutentest.
De vorige keer stopte de tijd na op 1.225 meter. Dat was op 25 september, precies 10 weken geleden. Toen was ik net weer terug van de zoveelste blessure, in dit geval een infectie aan mijn benen die overigens nog steeds niet is genezen. In de tussentijd heb ik wel getraind en dat moet er vandaag dan ook uit komen.

Alleen is het nogal erg koud voor mij. Ik heb een nogal lange warming-up nodig om goed te presteren. Maar onze warming-up bestaat maar uit 3 rondes. # en een half eigenlijk want we zijn ook een keer terug gelopen maar is dan ook wel inclusief wat oefeningen.
Helaas ben ik dan nog niet op bedrijfstemperatuur en het is al tijd voor de 6 minutentest.

Ik denk, laat ik maar als een gek weggaan en kijken waar het schip strandt.
En de eerste ronde, voorop lopend gaat ook goed in 1:39,4. Halverwege de 2e ronde klom ik al in mijn eigen tempo. De ademhaling gaat al wat moeizamer, tussentijd op de 2e rond 1:554 , 16 seconden langzamer dan de 1e ronde. Mijn ademhalingsconditie, oftewel mijn uithoudingsvermogen begint het aardig te begeven. Ik ben nog lang niet op ronde 3 als de fluit voor de laatste minuut klinkt. Dat  wordt harde werken om nog op de 1.300 meter uit te komen, reken ik vlug uit. Intussen is Bas me tot op de hielen genaderd maar met die laatste fluit gooi de laatste kolen op het vuur. Helaas. Nog voor de 1.300 meter klinkt het langgerekte fluitsignaal als teken dat de 6 minutentest ten einde is. Ik tel nog 3 passen tot aan het 1.300 meter-punt,oftewel, ik heb op 3 meter na de 1.300 meter gehaald, m.a.w. 1.297 meter. Dat is dan ook de afstand die ik aan Marjolijn door geef. Bas zat me echt op de hielen en zal, denk ik op 1.295 zijn uitgekomen.

Oké, ik ben dan niet echt moe en ook nel weer op adem. Feit blijft dat het mij toch is tegen gevallen dat ik niet aan de 1.300 meter ben gekomen. Qua snelheid zit het wel goed, maar die ademhaling.... Ik kom duidelijk nog uithoudingsvermogen te kort. Te kort op dat tempo. Dan zal ik mijn trainingen toch wat moeten aanpassen, denk ik.

We sluiten af met maximaal 6x400 meter in eigen tempo. Omdat we in baan 6 loepen (de andere groepen doen in de banen 1 & 2 intussen de Coopertest) lopen we dan wel wat meer dan die 400 meter.Voor de variatie lopen we de 2 middelste runs wat harder.

Resultaten:

 
Baantraining na afloop 6-Minutentest



Terug van APK

De Scénic is terug van APK. Goedgekeurd. Maar er moeten nog winterbanden op. Dat gebeurt pas volgende week dinsdag.
Onderweg naar huis ook maar meteen de afstand gemeten die ik gisteren heb gelopen: 4.7km.
Met die tijd van 48:04heb ik toch een tempo van 5,9km/u gelopen.
En ik dacht nog dat ik het redelijk rustig had gedaan.



woensdag 3 december 2014

APK

Het is weer bijna tijd voor de jaarlijkse APK van de Scénic. En elk jaar komt daar iets extra's bij aan reparaties. Hij is dan ook wel de 15½ jaar al gepasseerd. Nu lijkt het er sterk op dat beide achter schokdempers de geest hebben gegeven.
Hoe ik dat denk te weten?
Omdat er op de plek waar ik de Scénic parkeer duidelijke olieplekken te zien zijn op het wegdek en wel op de plek van de achterwielen. Maar zo heb ik het niet ontdekt, hoor. Nee, dat gebeurde al onder het rijden. Waren het eerst de drempels waar de auto met een behoorlijke harde bonk op reageerde, nu is elke put in het wegdek een bijna griezelige ervaring om over heen te rijden.
Maar de weg naar de garage hebben we overleefd. Morgen aan het einde van de dag weet ik hoeveel ribben uit mijn lijf het zal kosten.

Om de gemiste training van gisteren bij GVAC te compenseren wandel ik vanaf de garage naar huis. Wat zal het zijn, een kilometer of 5?
Ik wandel niet op mijn snelst maar gewoon een beetje vlotjes.
Het is aardig koud en mijn jas is wel herfstproof maar niet winterproof. Het is dat het wandelen me een beetje warm houdt, alleen die koude wind blijft geniepig.
Natuurlijk klok ik en dan blijkt dat ik er 48:04 over gedaan heb. Het zal dan wel geen 5km zijn. Morgen toch eens met de Scénic na meten.

En omdat ik vanmorgen in de winterse kou ook nog eens op de fiets naar mijn werk ben gegaan heb ik de gemiste sportiviteit van gisteren ruimschoots ingehaald.
Morgen wacht de baantraining. Dat wordt de 6-minutentest, zo is ons in een mail al meegedeeld.
Kan ik morgen mooi kijken waar ik nu sta. (Die zin moet je eigenlijk een paar keer lezen....)


dinsdag 2 december 2014

Geen GVAC wegtraining, wel Sinterklaas met de kleinkinderen

Dat komt nu eenmaal zo uit. Elke dinsdag zijn alle 7 kleinkinderen bij opa en oma. En als het dan tegen 5 december aanloopt, dan komt die Goedheiligman altijd eerst even langs het Hileind.
De oudsten, en niet gelovig meer, zijn al dagen zenuwachtig. "Wanneer is het Sinterklaas bij oma?", wordt er al 3 dagen gevraagd. Bij het ophalen van school is ook dat de eerste vraag die mij gesteld wordt. Natuurlijk kan ik dat helemaal niet weten. Ik ben natuurlijk Sinterklaas niet!
Als iedereen op het Hileind is afgeleverd staat er, zoals gewoonlijk, weer de chips, koekjes en drinken klaar. Maar dit keer ook wat extra hapjes. Waarom? Ik weet niet.
Als ik na een verplicht telefoontje weer terug in de woonkamer ben zijn de kinderen buiten in de tuin aan het spelen. "De oudsten vragen hoe het zit met de racebaan. Hoe ver je er mee bent....", vraagt vrouwlief.
Onze schuur wordt nl. het nieuwe domein van de Formule 1. Alleen dat moet nog gemaakt worden. Grotendeels leeggemaakt moet er nog wel wat gedaan worden aan onderstel en dan de bouw van de racebaan. Het schiet even niet op en met de minder mooie dagen snakken de jongens naar dit soort tijdverdrijf. En daarom zal ik ze wel even laten zien hoe ver dat ik er mee ben.

Luuk heeft de schuurdeur al open gemaakt, naar binnen gekeken en met een brede smile de deur weer gesloten. En dus doe ik hem weer open. Nu stapt ook Damian naar binnen en draait meteen om naar buiten. Intussen leg ik uit dat er nog een kast verschoven moet worden, een stellage afgebroken en dat dan tegen de hele achterwand een tafel moet komen waar de racebaan op komt. Intussen wijs ik met mijn armen aan hoe groot de racebaan moet gaan worden. En terwijl ik dat doe staan er al meer kleinkinderen om me heen. Ik sta, terwijl ik sta uit te leggen, nl. midden tussen een stapel kadootjes. En die kleinkinderen zijn zo gek nog niet. Die weten wel hoe laat het is. Voordat ik nog maar iets verder verteld heb zijn de zakken met kadoos al naar de woonkamer gesleept.
Ja, nu is iedereen opgewonden.

Oma nestelt zich op de grond, de kleinkroost er omheen en dan kan het verdelen beginnen en het openen van de pakjes. Maar ook opa en oma komen aan de beurt. De schrijver van dit blog mag zich verheugen op een nieuw paar Asics Cumulus 15. Vrouwlief kan de chocomel voortaan uit een nieuwe mok drinken en samen worden we ook nog verwend met een kussen voor op de bank tijdens de Kerstdagen, vrolijk versierd met flitsende lampjes.
Het uitdelen en uitpakken neemt minder tijd in beslag dan voorgaande jaren, maar die keuze is dan ook bewust gemaakt. Met de groei van het aantal kleinkinderen is de spanning ook te groot als het te lang gaat duren. Maar uiteindelijk is iedereen tevreden. Dik tevreden.

Als ook alle ouders er zijn om hun kroost weer op te halen eten we nog gezamenlijk Indisch. Daarna hebben opa en oma weer rust.
In de slaapkamer worden we toch nog verrast met nog ieder een kado. Voor vrouwlief is er een suncatcher. Een sieraad om voor het raam te hangen. De naam zegt al waar het voor dient. Ik mag me verheugen met wat lekkers, 2 grote chocolade letters "O'. Of het zijn 2 hele grote kerstkransen. Maakt niet uit. Ik eet ze toch op.

 

Mijn kado heb ik alvast maar nuttig gemaakt, vóór de kachel. Staat ie alvast klaar voor vrijdag. 






maandag 1 december 2014

Energie en gewicht

Elektriciteit:
Stand = 146.354 Verbruik = 61kWh (-10) [8,7kWh/dag]

Gas:
Stand = 26.390 Verbruik = 52m³ (+16) [7,4m³/dag]
Ja ja, het begint nu echt kouder te worden

Gewicht = 82,0 (-0,8)
Tja...