Vrijbuiters - training

Na een week met lente-achtige taferelen voel je dat de lente weliswaar in aantocht is maar hoe dan ook, het is toch nog steeds winter. Een blik op mijn weer-app op de smartphone, in alle vroegte, maakt dat nog eens goed duidelijk. Ik twitter maar alvast dat vandaag de handschoentjes toch nog steeds aan gaan.

Maar eerst om 8 uur boodschappen doen bij de Nettorama. Fijn dat dat al zo vroeg kan. En daarna ook nog even naar de Action. Het is ook precies "wat ze zeggen": we komen de Action uit met een hele winkelwagen vol met dingen die we helemaalniet nodig hebben. Zijn ze daar mooi weer in geslaagd.

Kijk, en dan ben ik deze lens rijker geworden. (Nou ja, het is geen echte lens maar een koffiemok in de vorm van een lens. Best grappig hebbedingetje., toch ...?)

Bij de Vrijbuiters aangekomen is het nog steeds koud, vind ik, en gelukkig ben ik niet de enige die dat vind. Voor de training zijn we met zijn vijven. Dit keer naast Germaine, Riet en Carla ook Hans en ik, als trainer, natuurlijk. Herman is er wel maar die gaat aan de wandel. De blessure is al weer opgestoken..

We draven een eind door, zoals de laatste tijd gewoon is, deels met warming-up oefeningen, en na de eerste stop volgt een stuk verder het korte maar wel intensieve deel: 2x 4 maal heen en weer en de grond aan tikken op een uitgezet parkoers. Ja, ja, nu zijn we wel warm. De rest van de training wordt gevuld met de nodige loopstukken en nu en dan wat oefeningen om de spieren wat te rekken, de gewrichten wat in beweging te krijgen en te zien hoe het met het balanceren is gesteld.

Klokslag 12 uur zijn we klaar.

Volgende week weer.

Het weer: 

Best frisjes, zeg maar koud, en vooral tijdens de training op de "terugweg" staat zelfs, op het fietspad in het bos, de koude oosten-wind, kracht 3, op kop. De temperatuur is volgens de thermometer in de Scénic 3ºC maar ik denk dat de gevoelstemperatuur rond of misschien nog wel net onder het vriespunt zal liggen.

Training - GVAC baantraining 6x600m

Na het debacle van afgelopen zondag heb ik een paar dagen zitten denken waarom ik zo kapot ben gegaan op die 12,6km bij GVAC. Als ik de 10km moeiteloos met 10,5 per uur kan afsluiten, waarom kom ik op die 12,6 dan niet eens aan de 10 per uur en ben ik daarbij ook helemaal total-loss.

Het heeft even wat tijd gekost maar ik denk dat ik er achter ben. Volgens mij heeft het niet aan die verkoudheid gelegen. Ik had ook geen griepje en ik had al aangegeven dat ik ook geen last had van ademnood. Nee, het zit hem eigenlijk meer in de voorafgaande dagen. Wat is er dan aan de hand?

Ik heb nl. niet zo'n natuurlijke drang om te drinken. Geen alcohol of zo maar gewoon vocht. En zo heb ik de dag voor de trimloop, de zaterdag, nagenoeg niets gedronken. Voor zover ik kan herinneren zelfs alleen een bekertje thee en misschien een kopje koffie.

Vocht te kort kan er dan inderdaad op duiden waarom zo plotseling rond een kilometer of 10 de benen niet meer wilden. De zogenaamde "man met de hamer". De ademhaling was toen nog probleemloos. Dat werd anders toen ik alle energie in het bewegen van mijn benen moest stoppen gedurende de laatste 2 kilometers. Dat vocht tekort kan ook wel verklaren waarom ik pas op de laatste 2 kilometer zo kapot gegaan ben.

Voor zondag heb ik daarom het goede voornemen om in ieder geval er voor te zorgen dat ik zaterdag voldoende drink en ook voordat de 10km van start gaat.

Dat was de inleiding tot de baantraining van vandaag. Moest ik toch even aan Dorie kwijt.

En voordat Marjolijn met de instructies voor vanavond begint overhandigt ze mij eerst nog de poster van de Veldhoven 10 Miles clinic van Loop & Leef waar een foto van mij op pronkt.

En dan beginnen we met onze training.

Met 18 mensen zijn we met 8 minder dan vorige week. Wel is Jo vandaag weer van de partij want Bets heeft vanavond gezelschap. Na de gebruikelijke warming-up rondjes en oefeningen en de loopscholing gaan we over tot de kern.

Die si vandaag 6x600m in tempo's om en om 85% en 90% van de 6MT met tussendoor 100m wandelen. Maar Dorie en ik hebben een wat aangepast schema i.v.m. de 60km estafette van Texel over een paar weken. Wij gaan voor resp. 85%-90%-95%-90%-85%. Een piramide, dus. Alleen komen we dan 1x 600m te kort. Dan kunnen we de top van de piramide afplatten door 2x 600m op 95% te doen, maar dat lijkt Dorie wat te veel van het goede. Enfin, we zien wel, anders doen we een 90% run als laatste er bij.

De runs gaan echter voorspoedig. Dat kan niet altijd gezegd worden van onze klokjes. Tot aan de top van 95% gaat alles nog perfect. Zo perfect dat Dorie misschien toch wel een 2e run op 95% wil proberen. Daarom wandelen we op de top 2x100m. Bij deze 2e 95% run laten onze klokjes ons in de steek. Ondanks hard drukken heeft die van mij daar niet op gereageerd, en de GPS van Dorie is eer helemaal van slag. Ook de 5e run geeft hetzelfde. Gelukkig is de laatste run, terug op 85% weer helemaal in orde.

De runs zijn goed gegaan. Voor de tijden op de 4e en 5e run zal ik de 100m wandeltijd tussen de andere runs gebruiken om die van de tijden af te trekken om zo toch tot een redelijk nauwkeurig tijd op die runs uit te komen.

Het weer: 

Vandaag was grotendeels zonnig, hoewel de temperatuur nog aardig fris was en voornamelijk de straling van de zon het warmer deed aanvoelen dan dat het werkelijk was. Met dat in vooruitzicht ben ik toch maar in mijn winterkledij naar de training gegaan. En terecht als je het mij vraagt. Het is best frisjes 's avonds en zelfs de handschoenen gaan nog aan maar voor de kern mag het jasje voor de eerste keer uit.

Het is in ieder geval droog  maar er staat wel een aardige bries, ONO en dat is dus van voren richting finish. De temperatuur ligt zo rond de 5ºC maar de gevoelstemperatuur een graadje of 2-3 lager. Aardig fris dus.

Energie en gewicht

Elektriciteit:

Stand = 147.571 Verbruik = 59kWh (-2) [8,4kWh/dag]
Het blijft al wat langer licht....

Gas:

Stand = 27.257 Verbruik = 51m³ (+6) [7,3m³/dag]

Geen idee vanwaar deze stijging, behalve dat er een paar nachtvorsten geweest zijn.

Gewicht = 82,6 kg (0)

Gisteren veel, misschien te veel vocht verloren, óf te weinig gedronken voor de 12,7km van GVAC, gezien de grote hoeveelheid vocht wat ik gedurende de rest van de dag ingenomen heb. En dan de dag afgesloten met een super vol bord stamppot om weer helemaal op krachten te komen. Dan denk je dat dat niet alleen aan de omvang van mijn sixpack te merken zal zijn maar ook op de weegschaal, maar nee, toch niet.

Mooi, valt dus niet tegen.....

Trimloop - GVAC trimlopen 12,6km

In het kader van de 60km-estafette op Texel volgende maand, staat vandaag een training op het programma. Samen met Dorie ga ik vandaag voor 2 rondjes GVAC i.p.v. de Karpencross in Eindhoven.

Na die 10km van vorige week moet dit als training gemakkelijk gaan. Het enige probleem ligt bij mij en dat is dat ik sinds gisteren ongelooflijk erg verkouden ben. Het zit sinds gisteren zo vast in mijn hoofd, en wel de driehoek tussen de ogen en mijn neus, dat ik zelfs gedurende 3 uur een siësta gehouden heb. Vandaag is dat nog niet zo veel beter maar ik hoop juist door de trimloop dat alles enigszins "los" gaat komen.

Inlopen zit er niet in maar dan doen we het de eerste kilometers toch extra rustig aan.

Ondanks dat de zon schijnt en er temperaturen met dubbele cijfers zijn beloofd, ben ik nog steeds gehuld in mijn winterlegging en met 2 lagen shirts waarvan er één met lange mouwen. En ik vind het nog steeds fris. Erg fris, zeg maar gerust, en dat is hoofdzakelijk te wijten aan de de wind die best wel stevig genoemd mag worden. Wat ons betreft is de voorspelling van 2 à 3 ambitieus te noemen. Zeg maar gerust 3 tot 4.

Nu gaat die eerste "rustige" kilometer in 6:10, de volgende kilometers gaan eigenlijk niet echt veel korter. Het zal wel aan de "wind tegen" liggen want eenmaal op de Moormanlaan op de terugweg duiken we ineens zelfs onder de 6 minuten.

We komen halverwege door in 38:15. Prognose eindtijd is dan 1u16:30

We gaan de 2e ronde in en de wind is er niet minder op geworden. Wanneer we het 2 kilometerpunt voor de 2e keer gepasseerd zijn begint vermoeidheid in mijn benen op te treden. Mijn ademhaling gaat echter probleemloos. Maar de benen worden zwaarder en zwaarder, alsof ze te lijden hebben van een griepje. Ik ben dan wel verkouden maar griep, nou nee.

Het kilometerpunt nummer 3 gaat voorbij en bij nummer 4 laat ik Dorie toch maar weten dat de benen het erg zwaar hebben. "Niet erg", vindt ze, "schakelen we een tandje terug."

Oké, we gaan wat terug in tempo, daarentegen moet ik nog eens extra bij schakelen om mijn benen vooruit te krijgen. En ja hoor, dat betekent dat ik nu langzamerhand een tekort aan lucht ga krijgen. Het wordt een dikke 2 kilometer tandvlees bijten maar uiteindelijk strompel ik na 1u17:43 over de finishstreep. Poehee, wat vielen die laatste 2 kilometers tegen. Dat moet te maken hebben met mijn verkoudheid, anders kan ik dit niet verklaren.

Één rondje uitlopen is voldoende en terwijl Dorie bij de dames doucht, kom ik in de herenkleedkamer langzaam op adem. Ja, ja, het lijf is écht moe. Als ik daarna de kantine binnenkom, blijkt Dorie ook al uit gedoucht. Kan ik haar meteen thuis afzetten. Met de Mercedes dit keer, zodat die ook eens een keer een wat langere afstand mag rijden.

Vandaag ook de smartphone-app Endomondo geactiveerd. Een runners-app die ik eigenlijk alleen wil gebruiken om te zien welke afstand ik afleg tijdens het lopen. Ongeveer natuurlijk. Ik ken de beperkingen van GPS, natuurlijk. De tijd interesseert me niet zo veel omdat ik dat met de stopwatch op mijn horloge regel. En dan blijkt de GPS-afstand 12,6km. te bedragen. Desondanks hou ik de meetwielafstand van 6,35km. aan. Die lijkt mij nl. nauwkeuriger. Overigens zou dat een afwijking van nog geen 1 procent betekenen (-0,8%)  dus dat valt ook reuze mee.

Het weer:

Lente-achtig. De zon schijnt volop maar er waait een stevige koude bries, windkracht 3 tot 4. De temperatuur ligt al op zo'n 13ºC echter gevoelstemperatuur komt niet in de dubbele cijfers.

Vandaag nog gaan inschrijven voor de Kempenrun in Hapert volgende week zondag. Voor 10km.

Vrijbuiters - niet op de training vandaag maar oppas opa

Al opa en oma hebben we nu eenmaal opa- en oma-taken. Is het niet oppassen, lees babysitten, dan is het wel het als toeschouwer bij de ontplooide activiteiten van de kleinkinderen. Vandaag is weer zo'n dag en meteen ook zo'n dag waarbij beide activiteiten ook nog eens samenvallen.

Vandaag passen we op Jason en Ryan, maar om half 11 heeft Holly een optreden van haar DD-dancers. Dat wordt splitsen geblazen. Oma naar Holly en intussen neem ik honneurs waar als oppasser.

Ik heb de Vrijbuiters al ingelicht dat ze het dit keer zonder mij als trainer moeten stellen.

Om toch een beetje te Vrijbuiteren besluit ik de 32 jongens mee uit wandelen te nemen in "ons" Vrijbuiterbos. Het bos vinden ze sowieso altijd wel leuk.

En zo gezegd, zo gedaan.

Als wij arriveren zijn de Vrijbuiters al even "op pad".

Wij nemen de kleine paadjes door het bos i.p.v. het grote pas. Ik ben hier al lang niet meer geweest. Het ziet er intussen erg slecht uit. Het is één en al modder en niet alleen de paden maar ook de bossen hier zijn bezaaid met omgevallen bomen, afgebroken takken en toppen. Het lijkt wel nog steeds het resultaat van de korte felle kou met ijs en sneeuw in het beetje winter wat gehad hebben en de daarop volgende storm een week later die de laatste resten afgezwakte boomtoppen en takken omlaag heeft gehaald.

De jongens vermaken zich kostelijk. Jason is de baas", vindt hij, en hij zegt welke kant we telkens naar toe moeten. De grote open plek, c.q. akker, midden in het bos, "daar heeft vroeger een boerderij gestaan", legt hij me wijs uit. "En die grote hoop daar, dat is poep van de reuzen", wijzen naar een grote stapel, op mest lijkende, plaggen. Intussen voert Jason ons steeds verder het bos in maar we kunnen, door de modder, de paden niet meer volgen zodat we nu echt dwars door het bos gaan.

Als ik het ver genoeg vind gaan we eerst richting het grote pad om vervolgens richting auto te gaan. Niet dat Jason het daar mee eens is, maar hij weet dan ook niet dat we intussen nog best wel een eind terug moeten lopen. Ryan heeft daar intussen al moeite mee. Of dat komt door vermoeidheid of door een volle broek of beide is niet helemaal duidelijk. Wel houd hij mijn hand stevig vast en terwijl ik probeer er een beetje vaart in te houden hangt Ryan een beetje achterover.

Bij de kantine aangekomen krijgen de jongens hun snoep en een stuk van de traktatie van Dorris ter ere van haar verjaardag.

En dan is het weer terug naar oma's.

Het weer:

Lente. De zon schijnt volop, het waait niet en de temperatuur ligt in de dubbele cijfers, ca. 13ºC.

Training - GVAC baantraining piramide

Het valt nu al op: het wordt al wat later donker. Dat is nét iets anders dan "het blijft al langer licht".

Zou dat de reden zijn waarom het vandaag zo stervens druk is?

Dat geldt ook voor groep 1. Ik tel 26 koppen waarvan 2 nieuwelingen. "Vader en zoon", stelt Theo hen voor aan ons, hoewel het toch écht een vader met zijn dochter  is....

Na de gebruikelijke warming-up en loopscholing is de kern vandaag weer een piramide. 

Het wordt weer een pittige:

200 (85%) - 400 (90%) - 600 (95%) - 800 (90% - 600 (95%) - 400 (90%) - 200 (85%) en tussen de runs 100m wandelen .

De 85%-90%-95% van de 6 MinutenTest zou voor mij betekenen, resp. 33, 31 en 29 sec. per 100m. Dat vind Dorie wat te zwaar en gaan we voor haar tempo wat een seconde hoger ligt. Dus resp. 34, 32 en 30sec per 100m.

En dat gaat niet ongemakkelijk. Wat wel ongemakkelijk is, is de enorme drukte op de baan. Als we door een horde worden ingehaald op het moment dat we moeten stoppen dan is een botsing bijna onvermijdelijk. Maar we hebben het er uiteindelijk zonder kleerscheuren van af gebracht.

Het weer:

Droog en de lucht ziet er al lente-achtig uit maar toch koelt het 's avonds nog hard af. Het waait dan wel niet of nauwelijks, maar met een temperatuur die zo rond de 5ºC ligt, ligt de gevoelstemperatuur toch maar amper boven het vriespunt.

Energie en gewicht

Elektriciteit:

Stand = 147.512 Verbruik = 61kWh (-4) [8,7kWh/dag]

Gas:

Stand = 27.206 Verbruik = 45 59m³ (-14) [6,4m³/dag]

Het leek deze week al weer aardig op de herfst, zo, met al die regen en wind, maar dan ook wel met herfsttemperaturen.

Gewicht = 82,6 kg (-1,4)
Eerlijk gezegd gaf de kilo-meter eerst 84,0 aan maar even later deze stand en laat ik die maar aanhouden, toch?

Trimloop - De 20 van Alphen: 10km

Nee, de 20km bleek een paar weken geleden toch nog wat te hoog gegrepen. Tenminste, voor een wat acceptabele eindtijd, want voor meer dan 2 uur ga ik niet. En daarom wordt het vandaag "slechts" 10km.

 Om 11 uur word ik opgepikt, nog even langs Anja en als zij ook achterin zit is het op naar Alphen aan den Rijn. Toch een rit van een uur en een kwartier of zo.

Onderweg komt de zon ons al tegemoet. Dat was vanmorgen in Veldhoven nog heel anders toen het er even met bakken uit de hemel kwam vallen. Alleen die wind, windkracht 4 tot 7 is voorspeld!

Nu heb ik al enkele keren vaker hier gelopen en het lijkt net of het dan altijd waait. Vooral op de 20km is dat langs het kanaal behoorlijk lastig. En aan het parkoers te zien is dat deel nog niet gewijzigd.

Wat wel gewijzigd is, is Alphen aan den Rijn zelf. Zo is het station vernieuwd en is er een onderdoorgang onder het spoor aangebracht. Dat is maar goed ook, want we worden met de auto naar een, overigens wel heel kleine, parkeerplaats aan de ene kant van het spoor gestuurd, terwijl de wedstrijd zich dus aan de andere kant bevindt. We weten niet hoe we, "er zijn voldoende parkeerplaatsen", moeten interpreteren want als we een uur voor aanvang arriveren zijn die paar parkeerplaatsen al bezet. Alternatief, misschien wel illegaal, blijft er niets anders over dan maar op plaatsen te parkeren die daar niet voor bestemd zijn. Zo zetten wij de Golf op een grasveld neer die al eerder door lopers als alternatief parkeren is geselecteerd. Niet echt heel verstandig, na even later blijkt, want de grond is door de regen van de afgelopen dagen behoorlijk doorweekt. Gevolg: er zit al meteen een auto weggezakt vast in het, tot modder omgeploegde, grasveld. Helaas hebben wij geen tijd, maar ook zeker geen zin, om de helpende hand te bieden. Wij hebben nog een eindje wandelen naar de start te goed. (En onze Golf staat ook niet zo gevaarlijk midden op het grasveldje....)

Het hele startgebied is helemaal anders sinds de laatste keer dat ik hier was. Nu weet ik eerlijk gezegd niet meer hoe lang dat geleden is, maar de "nieuwe" spoor-onderdoorgang stamt van 2010 en het moet dus al enkele jaren daar voor geweest zijn. Het is dus even zoeken, zoeken naar de plek waar we onze nummers moeten halen, ergens in het centrum.

Door de 5km loop, die al aan de gang is, is het inmiddels behoorlijk druk hier in het centrum. Ook hier blijft het zoeken en navragen waar we moeten zijn. Ja, het Castellium, waar vinden we die?

Natuurlijk vinden we die en het Castellium blijkt de plaatselijke bioscoop/theater te zijn. De omkleed-ruimte is in deze gelegenheid en dan wel in de zaal zelf. Dus gewoon op de stoffen klapstoelen van de bios. Het podium is in gebruik voor massage en tassen-inname.

Johan start om half 2 en is daarom ook eerder weg. Wij vertrekken pas een kwartier voor onze start van 2 uur. Eerst nog wel naar het toilet en die zijn er slechts een paar met lange rijen. Sneaky maken wij gebruik van de rustige toiletten van de business-lopers een verdieping hoger.

Weer buiten maak ik gebruik van mijn "gratis bon" voor een Powerbar. Helaas, vergissing. De bon is slechts een lotnummer voor, ik weet niet wat. Nee, ik zal het de 10km met een hongerig gevoel moeten gaan doen. En dan ben ik natuurlijk Anja en Dorie kwijt, en waar is nu eigenlijk de start....?

Dat wordt alwéér navragen. Waarom is dat toch niet duidelijker aangegeven?

Niet verderop word ik weer met de dames herenigd. De start is, zover ik het kan inschatten, wél op dezelfde plek als vroeger.

De race:

Ik heb het parkoers van tevoren een aantal malen bekeken maar echt duidelijk is het mij niet. We laten het over ons heen komen.

Het is erg druk in het startvak. Het duurt daarom ook enkele minuten voordat we de startstreep passeren. We hebben geen afspraken gemaakt of beter gezegd eigenlijk wel, nl. we lopen ieder voor zich. "Of ik voor 55 minuten ga?", heeft Dorie in de auto al nagevraagd, maar "Nee, dat zit er niet in. Dan zou ik 5½minuut per kilometer moeten doen en dat zal me nu nog niet lukken."

En daarom ga ik ook nu weer gematigd van start. Kan ook niet anders. Het is zo druk en het gaat ook echt langzaam. Inhalen is geen optie. Na een kilometer (ik heb geen bordje gezien) lopen we nog met de stoet mee. Ja "we", want Dorie en Anja volgen me op de hielen. De volgende kilometers verandert er weinig. Zigzaggen, inhouden, even vlug passeren, ga zo maar door. Het kost veel energie om vooruit te komen. Voorbij het 5 kilometer-punt loopt Dorie nog steeds achter en naast me. Óf ik ga te langzaam  óf zij gaat wel heel goed. En net op de 5 kilometer staat een klok en heb ik een tussentijd kunnen checken: 29:38. Dat is toch sneller dan gedacht, gezien de drukte tot nu toe. En ik ontwaar zelfs nog een 6-km. bord. Met 5:43 over deze 6e kilometer lopen we, ja Dorie is er nog steeds bij, op een goed schema. We zijn inmiddels op het 2e heen-en-weer-stuk aangekomen en we hebben eindelijk wat meer ruimte. Hier verlies ik Dorie uit mijn kielzog en kom ik Johan, op zijn 20km aan de andere kant van het heen-en-weer-stuk, tegen.

De loopruimte is nu wat beter maar dat geldt niet voor de kilometeraanduidingen langs de kant van de weg. Die kloppen werkelijk voor geen meter, behalve die van de 9 km., misschien, die ik in 51:55 passeer. Die laatste kilometer is het weer smaller. Ik heb nog genoeg energie over en zo zijn er meer, maar er zijn ook net zo veel als niet meer, die juist helemaal op zijn. Dat leidt tot best "grote" snelheidsverschillen. Ook finishen tegelijkertijd de 20km-wedstrijdlopers. Met andere woorden: De laatste kilometer naar de finish is het een drukte van belang.

Ik druk op mijn eigen horloge een eindtijd af van 56:48, wat later ook de officiële netto eindtijd blijkt te zijn. Heb ik 4:52 over de laatste kilometer gedaan, over de 12km/u. Of het juist is? Ik weet het niet, maar ik heb inderdaad die laatste kilometer er wel even "flink" aan getrokken...

Ik zie Dorie binnen komen op 57:51 op mijn horloge, 1 seconde later op de officiële uitslag, Anja passeert de finishlijn in 58:00 rond, op slechts 8 seconden achter Dorie.

Johan, tenslotte, heeft Dorie nog weten te "pakken" en verbreekt met 1u28:38 het GVAC clubrecord op deze afstand. Missie geslaagd.

Na wederom omkleden in de bios is het tijd om naar huis te gaan.

Op het grasveldje staan inmiddels weer 2 wagens te vechten om uit de modder te geraken. Wij hoeven alleen nog maar uit te kijken dat we niet van de te hoge stoeprand van het grasveld afrijden en dan kunnen we verder veilig richting Eindhoven en Veldhoven en Duizel.

Terwijl onderweg het weer al wat verandert van zonnig naar heel zwaar bewolkt en al diverse regenbogen gespot zijn, regent het ook in Zeelst-Oost weer als ik er weer uit mag.

Eerlijk gezegd ben ik nu best wel moe. Lichamelijk valt het wel mee maar als bijrijder, in combinatie met de zon en de warmte, zijn de oogleden toch aardig zwaar geworden.