Trimloop - St.Pieters Bear Trail, 10km.

Geen zin het verslag te lezen maar benieuwd naar de foto's, scroll dan meteen door naar beneden!

We gaan weer naar het zuiden. Het uiterste zuiden. Maastricht. En dan ook nog aan de zuidelijke kant.

De Sint Pietersberg. Daar is het vandaag te doen: de Sint Pieters Bear Trail, met een keuze uit 3 afstanden, te weten: 10, 19 of 32 km.

Johan heeft zich ingeschreven voor de langste afstand terwijl Dorie en ik, "uiteraard", voor de korte afstand gaan, de "instaptrail" van 10km. Maar dit keer zijn we niet alleen met zijn tweeën. Nee, we krijgen dit keer gezelschap van Geert. Geert heeft ons de laatste tijd wat in de gaten gehouden voor wat betreft de trails die wij doen. Ik schrijf er namelijk ook regelmatig in geuren en kleuren over in ons clubblad de "Korziaan". Nieuwsgierig geworden door ons enthousiasme heeft hij uiteindelijk ook besloten zich in de ring te wagen. En na gisteren de laatste lange afstand als voorbereiding voor de halve marathon van Eindhoven te hebben volbracht, gaat hij vandaag zijn eerste trail uitproberen. Samen met ons.

De start is best wel laat en daarom staat de Golf ook pas om kwart voor 12 voor de deur. Geert is ook al opgehaald en nadat ik me voorin heb geïnstalleerd kunnen we vertrekken. Streeftijd, om 1 uur in Maastricht. Geen probleem. De parkeerplaats op de ENCI is nog niet eens half vol maar we hebben al wel veel atleten te voet naar de ENCI zien lopen. Die hebben hun voertuig duidelijk elders, verder weg geparkeerd.

Vanaf de parkeerplaats is het nog wel eventjes een kwartiertje lopen tot we in het traildorp arriveren.

En het is er druk. Erg druk. Had ik eigenlijk niet verwacht. Maar de rijen voor het afhalen van het nummer gaan snel, het in bewaring geven van de tassen echter niet. Er staat inmiddels een rij van wel 30 meter voor de provisorische balie waar Johan nog even voorkruipt en al onze tassen afgeeft.

En dan hebben wij in ieder geval wel ruim de tijd om ons in alle rust voor te bereiden voor onze afstand. Wat een onzin eigenlijk, want we bereiden ons nooit voor, behalve dan dat we nog even een sanitaire stop moeten doen. Bij ontbreken van dixies en plaskruizen en slechts 2 toiletten maken de heren, inclusief moi, maar gebruik van moeder natuur.

In afwachting van de start van Johan genieten we van het zonnetje. Ja ja, de zon schijnt. En dat na een dikke week van moesson regens.

Voor de start van de 19 en 32km.zoeken we een mooie plek. Ik ga midden op het parkoers staan. Inderdaad, midden op het parkoers, maar dan wel achter een dikke paal. Ze moeten toch om die paal heen en nu ik er achter sta, met mijn geel-groen GVAC shirt, valt die paal zeker op, redeneer ik maar.

En na het startschot is het wel een mooi gezicht, zo, al die mensen die op me afstormen maar wel langs me af gaan. En het zijn er veel, héél veel. Later hoor ik dat het totaal aantal deelnemers, inclusief de 10km., zo'n 1.200 telt. Het duurt dan ook wel even eer we Johan ontwaren. Hij gaat op de foto en dan is niet lang daarna het hele veld gepasseerd. Tijd voor ons om ons gereed te maken voor de start, die 15 minuten later zal plaatsvinden.

Nu valt dat wel mee met die 15 minuten. Nee, we gaan toch wel wat eerder weg, maar omdat we bijna achteraan staan halen we die 15 minuten toch bijna.

Het gaat meteen omhoog. Niet echt steil en ook nog redelijk breed. Je kunt zelfs nog met zijn vieren naast elkaar lopen. Geert en Dorie lopen al voor me uit maar even later ben ik er al weer bij. Nee, het tempo is nog laag genoeg dat ik niet buiten adem raak. Het blijft maar flauwtjes omhoog en omlaag gaan. Meer omhoog dan omlaag, dat wel, maar het is gemakkelijk te doen. Wel gaat het langzaam over in singletrails en dat betekent dat we in polonaise achter mekaar lopen. Intussen genieten we wel van de omgeving. Van de natuur, van de steile "afgronden" waar we langs lopen, de steile taluds aan de andere kant van het pad en de mooie uitzichten zoals die over de Maas. Dan pas beseffen we hoe hoog we al zijn aangekomen. Achter me hoor ik een bonk en er blijkt een dame achter met gevallen te zijn. Blijven hangen aan één van de takken van de doornstruiken, maar alles is goed afgelopen op wat schrammen na.

Het tempo is niet hoog maar inhalen op dit smalle pad met links en recht een diepte (we lopen eigenlijk op een soort rand) dat doe ik maar niet. En och, we hebben geen haast. Doordat ik stil heb gestaan om een foto te maken, lopen Dorie en Geert al een eindje voor me uit.

Opeens staan we stil. We bevinden ons in een kloof met aan de linkerkant een grot. Even een foto momentje. Als we eindelijk aan het begin van de file zijn blijkt het om een glibberige afdaling te gaan. Glibberig valt eigenlijk wel mee. Of komt het dat we al wat meer ervaring hebben? Wij zijn overigens niet de enige met "ervaring". We maken kennis met "Alex", die zelfs al eens een trail van 160km heeft gedaan in Nepal. In 3 dagen, dat dan weer wel, maar het blijven toch eventjes 160km.

Intussen zijn we bij de volgende file gearriveerd. Dit keer moeten we omhoog. Het duurt wel even. En intussen komen de eersten van de 19km er al aan en die mogen voor. Dus terwijl de beginners moeizaam de steile wand beklimmen, stormen de 19-kilometer-trailers daar gewoon even langs omhoog. Hoe kan het, zou je zeggen, maar het kán gewoon....

Maar wij komen uiteindelijk ook boven aan en dan blijkt dat Dorie de smartphone nog niet had aangezet en dus nog geen foto kan maken. Haar verkoudheid speelt nogal parten en Geert is vaker vooraan te vinden dan Dorie en daarom draagt ze hem op om maar foto's van ons te maken. Dat is geen probleem en na een spoedcursus fotograferen met een smartphone gaat Geert er voor.

We ploeteren verder. Het pad wordt weer breder en we dalen af, en dat kan ik goed. Het veld is intussen uit elkaar geslagen. We staan niet meer hutje mutje achter mekaar. Weer lopen we tegen een steile beklimming aan. Het gaat hier wel heel steil omhoog. En dat zonder touw. Ik ga maar rücksichtlos omhoog, mezelf aan de takken en wortels optrekkend en over het rood-witte lint. Over? Inderdaad. Blijk dat ik eigenlijk naast het parkoers aan klimmen ben wat nog moeilijker blijkt. Maar ik ben boven en kan zo mijn mede trailgenoten weer op de foto zetten. Die zijn intussen druk doende een van schrik verstijfde dame uit haar benarde positie in de struiken te bevrijden. Ze heeft er de schrik goed in en dreigt telkens naar beneden te glijden. Het lukt Geert en Dorie om haar heelhuids op de top te krijgen en we gaan weer verder. Terwijl ik nog een selfie maak met een mooi uitzicht op de achtergrond gaan mijn maatjes al vast verder. Ik volg en het is een afdaling. In no-time heb ik ze weer bij gehaald. Er op en er over en ik stort mezelf omlaag. En dan nog word ik door een 19km trailer gepasseerd. Die gaan dus écht snel. En zo afdalend komen we terug in het start- en finishgebied. Ik wacht hier beneden weer op mijn maatje voordat we weer samen verder gaan.

Ja, verder, want we gaan nog niet richting finish maar de groeve in. En dat terwijl we op de GPS van Dorie toch al voorbij de 8km zijn.

De groeve is een verhaal apart. Zo open, groots en magisch landschap. Aan de rechterkant ligt de "fabriek" waar we aan voorbij gaan met overal bergen zand, mergel, kiezel. We lopen om zo'n kiezelberg heen waar intussen de lopende band gewoon nog stenen op de top laat vallen. De fabriek draait blijkbaar gewoon door. Het is heel apart om hier te mogen lopen waar normaal gesproken alleen de gigantische trucks rondrijden. Hier en daar komen we wel reusachtige graafmachines tegen waar natuurlijk ook even voor geposeerd wordt. Ja, er worden nogal wat foto's geschoten en niet alleen door ons. Gelukkig zien we aan de kant ook Yvonne Silverentand weer fotograferen. Dan zijn we in ieder geval weer verzekerd van kwalitatief goede en betaalbare foto's.

We nemen echt de tijd in de groeve en desondanks zijn we absoluut niet de laatste van de 10km. Na het laatste bultje om uit de groeve te komen, lopen we na de laatste bocht over de finishmatten.

Eindtijd: 1u39:24 en terwijl we met zijn drieën tegelijk door de finish gaan, sta ik niet in de uitslagen.

Na de finish doen we ons te goed aan drank, ik hoofdzakelijk cola, en chocola en peperkoek. Onze tassen zijn tijdens ons avontuur verplaatst naar een andere, open plek. Dat kan omdat het gelukkig mooi droog weer is. Maar daardoor is het ook best wel afzien tijdens het omkleden in de tent. Zijn de "ramen" in de dames tenten keurig geblindeerd, bij de heren staan die gewoon wagenwijd open zodat Dorie later ook precies weet te vertellen dat ik schoon, hip, jeans stijl ondergoed heb aangetrokken.

Op het terras genieten we nog na, koffie en thee erbij en voor mij een pilsje, in afwachting op Johan zijn doorkomst naar de groeve. Intussen kunnen we mooi de foto's bekijken die onderweg gemaakt zijn. Mooi niet, dus. Geert weet blijkbaar niet hoe zo'n camera op een smartphone werkt. nul-komma-nul foto's blijkt hij gemaakt te hebben. "...maar hij piepte toch elke keer...". is zijn verweer maar Dorie pareert meteen door hem duidelijk te maken dat dat betekent dat hij dan pas heeft scherp gesteld. Nog eventjes drukken en dan heb je een foto....., zo, dus...

Gelukkig breng ik het er beter van af. Ik heb wel foto's en ik mag daar niet ontevreden over zijn, al sta ik er dan zelf niet in aktie op.

We zien Johan in de verte zijn laatste meters door de groeve afleggen en na 3u34:38 officiële bruto eindtijd zit zijn 32km er ook op.

Na met zijn allen nog een hamburger (ik een broodje curryworst) naar binnen te hebben gewerkt is het weer tijd huiswaarts te keren. Nagenoeg klokslag 7 uur vertrekken we weer van de parkeerplaats van het ENCI terrein. Precies een uur later sta ik weer op het Hileind, na een geweldige mooie en gezellige dagje uit, want dat was het weer vandaag.

Dat moet volgend jaar weer over en hopelijk weer met hetzelfde weer.

Het weer:

Prachtig zonnig weer en dat na dagen van onophoudelijke regen. Slechts een beetje wind en een temperatuur van ca. 18ºC maar door de zon voelt dat warmer aan.

Uitslagen:

10km, volgens de GPS van Dorie, 11km.: omdat we alle 3 tegelijk zijn gefinisht: 1u39:24

32km, Johan in 3u34:38

En hieronder een aantal foto's "onderweg" gemaakt met de smartphone Samsung S4. Ook 4 foto's van Yvonne Silverentand, altijd blij met haar kwalitatief geweldige foto's. Kijk ook naar de filmpjes van de trail op Youtube onderaan de foto's!

2 bovenstaande foto's door: Yvonne Silverentand


2 bovenstaande foto's door: Yvonne Silverentand 

Jaja, hier fotografeer ik Dorie eerst van achteren, sjees ik naar boven en dan weer een foto van voren.



Filmpjes op YouTube:

Duo-verslag 20 en 10km                                  Nog een verslag van de 20km

 

Dagje vrijwilliger                                         Start van de 10km

Energie en gewicht

Elektriciteit:
Stand = 149.129 Verbruik = 55kWh (-17) [7,9kWh/dag]
Gelukkig. We zijn weer terug bij normaal.

Gas:
Stand = 27.592 Verbruik = 8m³ (+2) [1,1m³/dag]
Ietsjes boven normaal in de zomerstand, want het is nog steeds zomer en de kachel is nog niet aan geweest, ondanks de lage temperaturen.

Gewicht = 82,5 kg (-1,7)
Het weekendje Meerhoven24 heeft blijkbaar toch wat gewicht gekost.

Training - GVAC wegtraining

Ik begin het ritme aardig onder de knie te krijgen. Volgens mij wordt dit al de 5e keer op rij dat ik aan de wegtraining ga meedoen. En vandaag staat ook nog eens de weg naar de Kempen Campus op de fiets op de planning. Komt min of meer ook omdat Harry W. vorige keer ons er al op attent maakte dat het de komende 3 weken ouderavond is op dinsdag en op donderdag. En dat betekent veel auto verkeer op de parkeerplaats. En dat betekent ook dat we weer te maken krijgen met mensen die überhaupt geen auto's kunnen parkeren. Met 100 parkeerplaatsen kun je met dat volk nog geen 80 auto's kwijt. Verstandig is dan ook om met de fiets te komen. Of heel vroeg. De fiets it is....

Overigens toevallig ook min of meer verplicht doordat de Scénic geheel onverwachts bij de garage staat. Rechter voorruit bestuurderszijde kapot. Tijdens maaiwerkzaamheden is een steentje dwars door de ruit gevlogen.

En dus pedaleer ik om 5 voor half 7 richting GVAC. Bijna 20 minuutjes doe ik er over en daarna nog 15 minuten om weer af te koelen. Precies op tijd weer klaar voor de warming-up...

Natuurlijk weer de 8 vandaag in het tempo 9,5km/u.

Voor het eerst kom ik onze schuin tegenover buurman tegen. En dat ondanks dat hij al 2 jaar lid is. Hij gaat ook mee in de groep van 8km, tempo 9,5.

De groep is groot en er wordt verdeeld in 10+, 9.5, 9 en waarschijnlijk nog een 8.8km/u

De groep van 9,5km/u gaat onder leiding van Anita en Philip.

We houden de groep van 10+ lang in het vizier. De eerste versnelling is vanaf de Knegselseweg een zandpad naar links. Er volgen er nog 2 en vooral de laatste op de Moormanlaan richting Veldhoven gaat in hoog tempo. Het is wel een leuk parkoers vandaag. Zo doen we ook een stukje trail-achtig door de bossen. Bij de deur van de kantine zet ik mijn klokje stil: 52:23. De Endomondo-app op de smartphone heeft 8,81km geregistreerd en dat is inclusief de stukken die ik na de versnellingen weer terug gelopen heb naar de laatste loper. Daarmee komt het gemiddelde uiteindelijk uit op 10,09km/u.

Dik tevreden. Maar ik voel het wel in mijn bovenbeenspieren.

Na een lange cooling down weer op de fiets naar huis. Kwart over 9 thuis.

Het weer is lekker, ondanks dat het er wat dreigend uitziet. De temperatuur is 15ºC en ondanks dat de gevoelstemperatuur iets meer dan een graad lager ligt voelt het toch aangenaam aan.Wellicht omdat het nauwelijks waait en het ook lekker droog is.

Energie en gewicht

Elektriciteit:
Stand = 149.074Verbruik = 72kWh (+18) [10,3kWh/dag]
Wat een gigantische stijging in het verbruik!!
Wat zou de oorzaak zijn?
Oké, risolles gebakken in de frituur, pakweg anderhalf uur à 2 of 3kW. (=3kWh)
Een terrasverwarmer heeft een dikke 2 uur staan gloeien à 3kW (=6kWh)
TL-lamp in en op de schuur hebben anderhalf etmaal gebrand. (=4kWh
Opgeteld kom ik toch maar net op driekwart van de stijging uit. 
En toch geen extra wasmachines gedraaid.
Dat wordt deze week weer eens goed opletten....

Gas:
Stand = 27.584 Verbruik = 6m³ (+1) [0,9m³/dag]
Normaal

Gewicht = 84,2 kg (+0,0)
Het is er niet beter op geworden maar wel constant gebleven. Maar dit was toch wel te verwachten na ons etentje afgelopen zaterdag met broers en zus. (Reden van de frituur en de terrasverwarmer...)

Etentje met broers en zus

Het was een goed idee, van broer Eduard, die tegenwoordig onder de naam Ed door het leven gaat, om ons zomaar ineens uit te nodigen voor een etentje. Ons, dat zijn vrouwlief en ik en broer Thony met Ilona. En dat was in de zomer.

Nu dacht ik, laat ik dat ook een keertje over doen en dat na de nationale feestdag, nl. mijn verjaardag. En dan nodig ik ook meteen zusje Mary uit Heerlen uit.

En zo ben ik samen met vrouwlief aan het kokkerellen geslagen.

Eerst nog maar eens een proef gedaan van wat ik zo al zal gaan maken. Het gaat in ieder geval wel iets Indisch worden.

De proef valt enigszins verrassend uit. De smoorkip in champignons en sambal goreng boontjes met garnalen zien er werkelijk voortreffelijk uit, al zeg ik het zelf. En de resolles die ik al een paar keer heb geoefend worden ook elke keer beter. Echter.... De smoorkip is super zout!  Blijkt achteraf dat ik de bouillon had moeten verdunnen en niet puur had moeten gebruiken.... Kleinigheidje. En de sambal goreng boontjes, daar had ik trassi bij gedaan, volgens het recept. Maar WTF is trassi en wat is een theelepel als ik alleen maar een brok trassi kan kopen. Nu weet ik het wel. Een theelepel van die brokjes is misschien wel minstens 10x te veel. Gevolg: Een ongelooflijke stank die nu nog in het behang zit. Vrouwlief heeft de rest van de trassi maar zo snel mogelijk onder in de grijze kliko weggestopt en we zijn bij het eten van de de sambal goreng boontjes maar na een paar happen zonder adem te halen maar gestopt en deze groenten maar in de groene kliko opgeborgen. Lees ook mijn bericht "Probeersels"

Maar vandaag is het anders. Vandaag is het wel wat beter gelukt. Ziet alles er smakelijk uit en smaakt het ook zo. Tenminste, dat vind ik.

Broer Thony arriveert al vroeg, al voor 5 uur zelfs. En dat voor een Dieterman. Tussen 5 en 6 uur was afgesproken, "maar je mocht eerder komen", herinnert hij ons er nog aan. En als op klokslag 6 uur de bel gaat en broer Ed samen met Riekie aan de voordeur staan denken we al weer: Nu al, dat kan niet, een Dieterman komt nooit op tijd.... De enige Dieterman die niet op tijd komt is de zus en die heet Crompvoets, inderdaad, een halfzus.... om kwart over 6. Helaas alleen want Paul is ziek thuis gebleven.

Na eerst van de resolles gesmuld te hebben wordt buiten de buffettafel opgediend. Ik maak nog even bekend wat de pot allemaal schaft en dan kan er aangevallen worden.

Er wordt goed van gesmuld. Goed dat we ruim gekookt hebben want zo veel blijkt er niet over te blijven. We vullen de avond rondom de grote vierkante tafel, wat later nog bij verwarmd door een terrasverwarmer. Het wordt een hele gezellige avond en om half 11 vindt iedereen het toch tijd om thuis te gaan uitbuiken. Wij kunnen in ieder geval terug kijken op een geslaagde avond.

De Vrijbuiters training

Het komt me eigenlijk erg ongelegen, de training van vandaag.

Vandaag verwacht ik bezoek. Mijn 2 broers en mijn zus met partners. Ik heb ze uitgenodigd voor een etentje bij mij thuis. Samen met vrouwlief bakken en braden we er een heel feestmaal voor. En we eten het buiten, onder de veranda. En om het wat aangenamer te maken heb ik wat afschermdoek besteld om de veranda wat winddicht te maken. En dat is ook nodig ook, nu de temperatuur pakweg 5º onder normaal ligt. Alleen is dat afschermdoek gisteren pas gearriveerd. En die moet ik dus nog gaan aanbrengen. En nog koken. Nee, die training komt niet echt gelegen op dit moment.

Maar ja, ik ben al weer enkele keren niet geweest door omstandigheden (Coalminerstrail, Veldhoven 10 Miles) en dus zal ik toch maar gaan omdat ik het volgende weekeinde er ook weer niet bij ben vanwege Meerhoven24.

En eigenlijk verwacht ik niet dat het druk zal zijn. Sterker nog, ik denk dat er helemaal niemand komt behalve ik.... Dorie helpt mee met de drankpost van de marathontraining. Germaine is op vakantie. Rien & Riet zijn op vakantie. Herman is op vakantie. Hans komt maar eens in de 2 maanden en die is pas nog geweest. Misschien Carla ?

En dan kom ik in het bos en wie staan er klaar voor de training?

Germaine, terug van vakantie,  Rien & Riet, die helemaal niet op vakantie zijn, Herman blijkbaar ook en dan is Carla er ook nog. Alleen Hans houdt zich aan zijn schema en Dorie is er niet.....

En dus geef ik vandaag toch weer een rondje training. Wel doe ik het zelf wat rustiger aan want om de een of andere reden kom ik maar niet van mijn rugpijn af. En ook Germaine moet weer helemaal uit de vakantie-modus getrokken worden.

Al met al wordt het toch nog en lekkere training. En meteen na afloop nok ik hem. Ik moet vlug naar huis want er staat nog zat werk te wachten. En volgende week? Dan zijn Riet & Rien écht op vakantie en ik bezig aan de 24-uurs estafette.

Het weer:

Droog maar frisjes. Het waait lichtjes maar de temperatuur is maar een magere 15º en de gevoelstemperatuur 1 à 2 graden daaronder. Desondanks heb ik toch nog geen jasje aangedaan en zijn we door de training toch voldoende opgewarmd.

Training - GVAC baantraining

Tjonge, wat ben ik moe bij thuiskomst van het werk. Misschien toch de inspanningen van 2 avonden hardlopen, tenminste, zo voelt het. Of ik niet ga trainen? Jawel hoor, zit gewoon in de planning. Ik wil het ritme blijven houden. Maar eenmaal op de bank hou ik nog maar met moeite mijn ogen open. Als vrouwlief met kleinzoon Ryan vertrekt, hoop ik niet dat ik echt in slaap val. Nou, dat is ijdel hoop. Het is dat mijn smartphone alarm slaat dat ik weer tot bewustzijn kom. In rap tempo mijn running outfit aan en dan ben ik ook nog eens net iets eerder dan Dorie en Johan op de Kempen Campus.

Naast 2 nieuwelingen wordt ook Herman door Marjolein weer welkom geheten.

De training voor vandaag zal na de warming-up gericht zijn op de armzwaai en stabiliteit. Tijdens die oefeningen moet ik toch even terug de kleedkamer in om een flesje water te halen. Moet wel om een opstekende kriebelhoest, heel toepasselijk, de kop in te drukken.

De kern is vandaag 3x 200-300-400in resp. 95%, 90% en 85% van de 6MT met tussen de runs 100m rustig/wandelen. Maar het heeft nogal wat voeten in aarde eer we kunnen starten. Het is zo druk p de baan dat we al voorrang verlenend aan degenen die al aan het lopen zijn en tevens alle banen bezetten,dat het zeker enkele minuten duurt eer we ons toch maar tussen de andere lopers wringen. Die paar extra minuten maakt Dorie nog mooi gebruik van om Johan om uitleg van haar GPS-machine te vragen. En als die het ook nog schijnt te doen kunnen we gaan.

Die eerste 200 meters gaan altijd wel wat vlotter maar er zijn er toch wel een aantal die als Dafne Schippers te keer gaan. Nou, dat is beslist geen 95%. Wij weten wel beter, dat duurt niet lang. En al bij de 2e run zijn we op 2 man na al iedereen gepasseerd.

Ons uitgangspunt is resp. 30, 32 en 34 sec/100m maar we zien wel onderweg waar we op uit komen. Sneller dus, wat we wel al enigszins verwachtten. Maar ja, het zijn maar korte stukjes dus dat valt dan ook reuze mee. Nee, we zijn na afloop niet echt moe.

Het weer:

Het voelt behoorlijk fris aan en menigeen draagt al een windjack tot aan de start van de kern. Ook Dorie. Ik probeer maar alvast aan de temperatuur te wennen door alleen wat kippenvel aan te trekken. De temperatuur ligt rond de 15ºC, gevoelstemperatuur een graadje lager, ondanks dat het windstil is. In ieder geval is het wel droog gebleven.

Resultaten:
Nu heb ik de werkelijke afstanden niet doorgekregen en omdat we toch vaak in baan 3 gelopen hebben, kunnen de snelheden nog best wel eens wat hoger uitkomen.

Trimloop - Hypotheker Beekloop, 8km.

Dit keer zonder Dorie en Johan, maar ook zonder Marcia en de kinderen en jammer genoeg staat de nekblessure van broer Thony het niet toe dat hij mag meelopen. En dus ga ik er vandaag maar alleen naar toe.

Maar ook ik had mijn twijfels, dit keer. En dat ligt voornamelijk aan de de inschrijfkosten die intussen al € 8,00 bedragen voor de 8km en langer. Daar zit dan wel meteen het toesturen van het startnummer bij, maar voor 8km betekent dat toch al 1 Euro per kilometer, terwijl dat voor de 4km met een inschrijfgeld van € 7,00 al veel meer per kilometer is. Voor mijn gevoel heb ik ook nog het idee dat het niet zo druk is als anders, maar daar kan ik de plank best wel mis slaag. In ieder geval heb ik naast mezelf nog één loper in GVAC-shirt gezien en weet ik nog 3 dames te spotten. Ongetwijfeld zullen er best nog wel meer zijn, maar duidelijk aanwezig is het GVAC-geel absoluut niet.

Ik ben er vanavond vroeg bij. Net iets voor zessen. En na de Scénic op de ventweg van de Boschdijk te hebben geparkeerd, wurm ik me weer door de voormalige zijpad ingang het terrein van de Grote Beek op. Voormalig, want ze hebben het nu afgesloten. De sporen laten echter duidelijk zien dat niet iedereen het daar mee eens is. Mooi, want ik volg gewoon die sporen.

Op het terrein is de opbouw nog in volle gang.Wel zie ik José aan een tafeltje zitten en even later ook Gemma. Kan ik mooi de tijd verdrijven met een gezellige babbel met de dames. Kom ik er ondertussen ook meteen achter dat José geen lid meer is van GVAC maar nu van Meerhoven loopt", of zoiets. Maar dat maakt niet uit. Als je maar plezier hebt. Beide dames gaan overigens voor de 12km.

Na het omkleden stuit ik ook op Anja. Zij gaat, samen met een loopcollega, voor de 12km. Gewenste eindtijd: 1u12. Dat is mooi, 10km/u. Met mijn ervaring van gisteren begin ik daar niet aan.

We starten gewoon in onze "groep", dat wil zeggen om 10 over 7. Ik zie nog een dame staan met een groen startnummer van de 4km. "De 4km is al gestart....",laat ik haar nog wijs weten, maar zij antwoord dat de kleuren er niet zo veel toe doen. "Je mag zelf weten welke afstand je loopt." Oké. Dat scheelt dus al meten al een Euro inschrijfgeld. Nog niet zo dom,dus....

De start is rustig, zoals het hoort. Al tijdens het warmlopen voel ik mijn linkerknieholte. Het lijkt de aanhechting van mijn kuitspier die wat geïrriteerd is. De 1e kilometer gaat over de 6 minuten voorbij. Ik zou het ook rustig aan doen, vooral omdat ik niet geblesseerd wil raken. Maar als ik door een dame gepasseerd word die daarna op 2 meter voor me blijft lopen, besluit ik in haar kielzog te blijven. Valt niet echt mee in die drukte en daardoor kom ik na 2,5km opeens voor haar te lopen. In mijn eigen tempo verder zie ik op 3km Anja voor me lopen en 500m voor de doorkomst ga ik haar voorbij. De doorkomst in 22:52 is voor mijn doen best wel rap. Eens zien hoe dit zich verder ontwikkeld.

De dame van voorheen is me intussen weer gepasseerd maar ik heb nu een andere dame gevonden waar ik me aan kan vastklampen. Een mooi tempo wat ik aardig kan bijbenen. Hoewel, na kilometer 5 begint de vermoeidheid in de benen al op te spelen. Stiekem denk ik er al aan om vanaf kilometer 6 het wat rustiger aan te doen, maar het vlees beslist nog steeds anders: Blijf bij de dame. And so be it...

Nog voor het 3 km-punt ga ik haar toch voorbij. Ik zie dat ze een zwart nummer draagt, goed voor 16km. Dus kan ik de laatste kilometer doorstomen. En dat doe ik ook. Ik verschalk deze laatste kilometer nog heel wat lopers. Nee, de energie is nog lang niet op. Ik zet mijn klokje stil onder het finishdoek: 45:08 Nou, daar mag ik best wel tevreden mee zijn.

Even wacht ik nog op de doorkomst van Anja. Dat gebeurt op mijn horloge op 46:35. Bijna anderhalve minuut achter mij. Een hele snelle tussentijd, gemiddeld 23:20 per rondje. Met een uitgangs-eindtijd van 1u12 hebben ze daar nog 25½ minuut voor. Dat gaat ze zeker lukken. Ik schat dat ze nog onder de 1u11 blijven. Helaas zie ik ze niet meer en kan ik dat helaas niet meer bevestigen.

Geheel tegen mijn natuur in doe ik nu wel een heel uitgebreide cooling down. Lang uitlopen, huppelen, slingerpasjes, kniehef- en hielaanslagoefeningen en daarna de nodige rekoefeningen. En dan pas omkleden in de conferentiezaal waar ik Paul en Jos de Kapper weer tref.

Het is al donker aan het worden als ik weer richting huis vertrek. En dat terwijl ik toch nog zeker 3 lopers aan de 4e ronde zie beginnen.

Eens zien hoe het gaat met de 59e versie van de Beekloop. Hoe de inschrijfgelden zich manifesteren. Het moet niet te gek worden, anders ben ik bang dat ze ten onder gaan aan hun eigen populariteit,en dat zou zonde zijn.

Weer:

Windstil en vochtig maar wel droog. De temperatuur is vrij laag, een graad of 15-16 maar tijdens het lopen voelt het, waarschijnlijk door de hoge vochtigheidsgraad, als erg benauwd aan.

Training - GVAC wegtraining, 8km

Zoals ik met André al min of meer had afgesproken, vanaf september gaan we voor de 8km op de dinsdag. Ik heb het mezelf wel moeilijk gemaakt door me van tevoren helemaal vol te laaien met macaroni maar dan doen we het gewoon maar rustig aan.

Na een rondje best wel snel inlopen worden de groepen samengesteld. Onze groep van 8km wordt na de warming-up in drieën gesplitst op basis van snelheid, t.w. 10+, 9,5 en 9km. Anna van D, is al snel met de 10+ vertrokken en wij volgen onder leiding van Philip.

Het tempo mag er wel zijn, al zeg ik het zelf. Of zou het aan mijn volle maag liggen?

En toch bij de 1e versnelling ga ik al mee. Niet al te hard maar wel voor de groep uit. Die 2e versnelling ook maar weer maar daarna is het toch een beetje op. In ieder geval niet meer met de voorsten mee.

Terug op de baan stopt de tijd op 50:29. Volgens de Endomondo-app na 8,15km. Dat komt neer op een gemiddelde snelheid van 9,69km/u.

Nou, was dat alles? Na zo'n inspanning amper iets meer dan 9,5km/u? Nou ja, dit is dan ook de groep van 9,5km/u maar ik ben na afloop toch wel behoorlijk moe. André ook. Zou het bij mij dan toch door het eten komen? En dan heb ik morgen dezelfde afstand op de Hypotheker Beekloop te goed.

Het weer: Droog maar frisjes, weinig wind. Temperatuur onbekend.