Verjaardag van Kathy en Ryan

De verjaardag van Kathy is al 8 dagen geleden geweest en de eerste verjaardag van Ryan is eigenlijk pas over een week of 4. Vandaag wordt het gewoon een combinatie van beide. Over het weer hoeven we in ieder geval niet te klagen. Een prachtig zonnetje en, ook al mogen we niet klagen, best wel warm.

   

Het belangrijkste van deze dag is uiteraard de verjaardagstaart van Ryan, Daar staan alle fotografen dus al helemaal klaar voor.

     

Alleen jammer dat Luuk tijdens een potje blote-voeten-voetbal zijn grote teen kapot gestoten heeft. Open grote teen, velletje eraf en veel verdriet want het doet pijn. En het is ook wel een beetje eng. En dan te bedenken dat er heel wat moet gebeuren voor dat Luuk huilt.

Na de broodjes hamburger ga ik als laatste gast naar huis.
Zonder mijn smartphone...

De Vrijbuiters - en het geheim van de kist...

Dat was weer even geleden maar ik ben er weer.

Het is niet bijster druk. Van de actievelingen zijn er 4 heren (André, Jan, Jo en ik) en 3 dames (Dorie, Carla en Monique) Annie, Jos, Co en Dorris maken het totaal, als wandelaars, compleet.

In de keren dat ik er niet was, is het bos behoorlijk veranderd. Niet alleen is het groeizaam weer geweest, ook zijn de houthakkers stevig aan de gang geweest. Sommige stukken zijn daardoor bijna onherkenbaar veranderd. En dan is het nu ook nog kurkdroog. De paden zijn veranderd in stroken strand, zeg maar.

We zijn amper aan de training begonnen of een stalen gereedschapskist aan de kant van het pad wekt onze aandacht. Jan en Jo hebben het al aan een inspectie onderworpen en ook al naar de inhoud gekeken. Loodgietersgereedschap. Maar wie zou zoiets nu net dáár achterlaten? Al dribbelend naar onze eerste oefeningen plaats draaien onze hersens al op volle toeren. Op de plek aangekomen komen we los.

- Er ligt ergens een aan stukken gehakt lijk en daar is dat gereedschap van.
- Er zit nog bloed aan dat gereedschap.
- Heeft iemand de kist al aangeraakt? Oei DNA!
- Wat deed die auto daar net, op dat bospad?
- Heeft er iemand het kenteken genoteerd?

Steeds meer vragen duiken op.

De rest van de training ontdekken we hier en daar nog meer veranderingen in het bos wat kan duiden op een plaats delict. Ligt er iets of iemand begraven? Wat doen die motorcrossers hier? Die fietser ziet er verdacht uit. Jan vindt zelfs een deel van een arm. Maar dat blijkt achteraf toch gewoon een tak te zijn. CSI Veldhoven draait op volle toeren....

 

Ondertussen wordt er ook getraind. Tenminste, we doen er alle moeite voor. Wie het blijkbaar totaal geen moeite kosten zijn Carla en Monique. Al helemaal van het begin van de training kakelen ze aan één stuk. Zij hebben die kist dan ook niet gezien. Nee, niemand kan er ook tussen komen. Menig keer moeten ze zelfs terug geroepen worden omdat we allang linksaf geslagen zijn en zij nog steeds rechtdoor aan het gaan zijn. Tijdens al dat gekwebbel en gezwets ontdekken we zowaar bij beide dames een zweetspoor op de rug van hun T-shirts. Dat komt niet van de training, Nee nee, hiermee is het woord "ZwetsZweet" is geboren.

We maken de training, hoe dan ook, verder af en bij de koffie is er nog notentaart van Co die onlangs jarig was. En die kist? Dorie zou hem wel willen, voor in de tuin, maar met al die achtergrondverhalen....

GVAC Baantraining - de eerste echte zomerse dag

Vandaag is het de eerste keer na de 6 minuten test.

Ik heb de resultaten ontvangen en weet nu ook wat 85%, 90% en 95% van de 6minuten test voor mij inhoudt. Maar was dat maar waar! Voor vertrek naar GVAC dacht ik er nog aan, "eventjes nog checken...", maar natuurlijk vergeten.

Maar ik ga het vandaag toch wat rustiger aan doen. Deze week zo veel last van vermoeidheid, lees slaap, gehad, dat ik even een stapje achteruit moet doen. Oftewel, minder energie verbruiken. Dus als ik het tempo van Dorie aan hou, doe ik een stapje terug.

De mededelingen worden vandaag buiten gedaan. Het is er ook het weer voor.

Groep 1 doet vandaag 5x600m met tussen in 200m rustig.

Maar eerst de warming up, terwijl de thermometer in de auto nog 27ºC aangeeft! En het valt wel op: 3 heren en, inclusief de trainer, maar liefst 23 dames! We warminguppen ons te pleuren. Tjongejongejonge, wat hijg ik weer als een rund.Ik ben, net als iedereen, blij dat we eindelijke aan het "echte" werk mogen beginnen.

Op baan 1 en 2 zijn 2 9minutentesten aan de gang, van groep 2 en groep 4. Dus moeten wij voorlopig uit die banen blijven. Dat wil dan wel zeggen dat de rondes die wij lopen, meer dan 400m zullen zijn.

Dat maakt ons niet uit. Ik hou het tempo van Dorie aan. We gaan voor 35 en 34sec. op de 100m.

Het gaat lekker, geen overdadige inspanning en van de warmte niet echt veel last. Alleen de laatste run die wat rustig mag doen we toch wat té rustig, maar voor de rest geen klagen.

Voor de cooling-down blijf ik en ook Dorie en Hannie maar van het gras af. Het krioelt er nu al van de minuscule kleine etter steekbeestjes .

Maar wel lekker getraind, ondanks dat ik bij het opstaan uit een stoel in de kantine opeens een steek in mijn linkerknie krijg. Hopelijk stelt dat niets voor.

GVAC wegtraining - of niet...?

Dinsdags is kleinkinderen-van-school-ophaal-dag.

Behalve ophalen moet ik er vandaag ook voor zorgen dat er van Damian en Kay samen nog een schoolfoto gemaakt wordt. Om half 4. Nou mooi niet. Het lukt om als 2e aan de beurt te komen en zo "verliezen" we maar 5 minuten van de middag.
Voor de kinderen is het prachtig buitenspeel-weer. Voor mij... Ik weet het niet. Om de een of andere reden ben ik al een paar dagen vreselijk vermoeid. Vermoeid in de zin van "slaap". Zo ook nu vandaag. Eenmaal thuis met de kleinkinderen val ik vrijwel ogenblikkelijk in mijn stoel in slaap. De hele middag verslapen. Dan voel ik daarna ook helaas niet veel meer voor nog een training bij GVAC. Gewoon maar op tijd naar bed.

Maar eerst mijn mail maar eens checken. Daar staat ook de mail van Marjolijn tussen met het resultaat van min 6 minutentest. Nu is het resultaat al bekend, maar wat dat voor de komende trainingen betekent wordt hierin verduidelijkt :

En dan naar bed...

Statistieken op maandag

Het is er weer tijd voor:

Elektricitteit: Stand = 140.929 , Verbruik = 65kWh (-3)

Gas: Stand = 24.950, Verbruik = 10m³ (-12)
Het wordt eindelijk lente...

Gewicht = 83,6kg (+0,6)
Dacht ik het niet...

Eerste Heilige Communie: Luuk en Lizzie

Het wordt wel steeds minder maar het is er nog wel, de Eerste Heilige Communie.
Vandaag doen Luuk en Lizzie dat. In totaal zijn het 18 leerlingen van de Startkabel die dat doen.
Om iet over tienen vertrekken wij alvast richting Heikant.

Oké, wel wat vroeg, maar we willen op tijd zijn om een goed plaatsje te hebben. Voor de opa's en oma's zijn in ieder geval wel stoelen gereserveerd. Er is ook een professioneel fotograaf aanwezig. Reden om iedereen mee te delen dat er in de kerk geen foto's gemaakt mogen worden. Zelf als fotograafvaak actief kan ik me daar goed in vinden.Er is nl niets zo hinderlijk als een fotomaken willen maken en dan komt er een flapdrol voor je staan. Of moet zoon- of dochterlief in een heel onnatuurlijke houding een andere kant op kijken,naar papa of mama. en alle andere kinderen worden door alle andere opdringerige "fotografen" afgeleid of zelfs opzij geduwd.... Een goed en juiste beslissing, al zal blijken dat de doorsnee aso zich daar werkelijk niets van aantrekt.
Maar voordat de mis begint schiet ik ook wel wat uit de heup, maar dan met mijn telefoon.

 

Het is alles bij elkaar wel een lange zit. Meer dan een uur en een kwartier duurt het. Daarentegen is het wel een zeer toegankelijk geheel. De kinderen worden erg goed erbij betrokken, hun voorbereidingen komen goed aan bod, kortom, een mis voor kinderen zoals die voor kinderen zou moeten zijn.

   

Eenmaal afgelopen kan ik mijn Canon ook voor de dag halen.
En dan is het op naar Meerhoven waar een feestje wordt gehouden.
Niet iedereen is uitgenodigd. Slechts een select gezelschap. Naast de lunch doen we ons ook te goed aan taart en versnaperingen. Tenminste, ik wel....

   

Als we allemaal nog even op de foto geweest zijn gaan wij weer terug naar het Hileind.

Weer geen Vrijbuiters maar wel noeste arbeid.

Wat donderdag niet door ging is opgeschoven naar vandaag.

De schutting vanaf de poort naar de berging aan de straatkant zal vandaag worden vervangen. Het laatste deel van het schuttingproject, fase #4

Om kwart voor 8 sta ik al de oude gecarbolineumde planken van de schutting los te slaan. De planken worden ook meteen naar de straat gebracht. De regels aan de betonnen palen zijn wat lastiger te verwijderen. De planken zelf zijn al zo rot als wat, maar de bevestigingen in de palen zijn helemaal vastgeroest. Het kost daarom veel energie en moeite maar uiteindelijk zijn ook de palen verlost van de schutting.

Die 33 jaar schutting heeft de palen behoorlijk uit het lood geslagen. Gewapend met snelbeton gaan Danny en ik ze te lijf. Alles waterpas. Het gaat snel. Moet wel. Het beton hardt in 10 minuten uit.

De volgende stap is de oude schutting, zo'n 30meter oftewel zo'n 175 planken moeten de aanhanger op en naar het stort gebracht. Dat is pas fitness....

Al dat "voorbereidende" werk kost stiekem veel tijd maar als neef Mark er 's middags ook bij komt, is het aanbrengen van de nieuwe schutting, het leukere werk, in rap tempo geklaard.

Na de deklatjes, die het meteen ook "af" maken wordt en passant ook nog het hekwerk langs de carport gefikst.

Als de 2 mannen na gedane arbeid zijn vertrokken, rest nog het opruimen van het slagveld. Het is intussen al 9 uur geweest als ik de achterdeur eindelijk op slot kan draaien. Tjonge, jonge, wat een lange werkdag. Ik voel het goed. Ben niet meer zo gewend aan al die fysieke arbeid.

Morgen wacht weer een drukke dag: de Eerste Heilige Communie van Luuk en Lizzie. Daarom op tijd maar naar bed. Het duurt dan ook niet lang meer of ZZZZzzzzzzzzzzzzzzzzzz.......