Trimloop - Drie-dorpencross Sint Oedenrode 9km

Vorig jaar waren we hier wel heel vroeg en wachtten we de start af bij een kopje thee in de naastgelegen manege. Dit jaar zijn er geen extra passagiers en zijn we iets later. Niet veel later, maar wel genoeg om te merken dat er al minder parkeerplaatsen dicht bij de start zijn.

Het is best frisjes maar lang niet zo koud als vorig jaar. Daarentegen heeft het de laatste dagen nogal wat geregend. Hopelijk valt dat op het parkoers wat mee.

Ik heb mijn blog van vorig jaar uitgeprint en daar valt uit te lezen dat het op 100m na de start nogal dringen geblazen is en zelfs hele stukken gewandeld moeten worden. Dorie en ik verkennen dit stuk van het parkoers alvast. Het valt meteen op dat het veel natter is dan vorig jaar. Modderstukken en plassen water komen we tegen, iets wat er vorig jaar helemaal niet was. Meer dan de eerste lus lopen we niet in.

De recreanten starten hier tegelijk met de Heren en dan nog is de groep niet bijster groot. Toch is het GVAC-geel/groen opvallend aanwezig. Zonder Femke, want die had een aardige snottebellekriebelhoest te pakken de afgelopen dagen.

Met onze ervaring van vorig jaar starten we gewoon rustig achteraan. Er valt meteen een gat, "maar dat maakt niet uit", laten we onze mede achterblijvers weten, "want we moeten straks toch wandelen...". Nou,daar hebben we ons dan dsnig in vergist. Er komt dit keer geen gewandel aan te pas. Zal er wel aan liggen dat het niet zo druk bezet is, vandaag.

Vanwege het smalle parkoers lopen we hier ook allemaal achter elkaar aan. Ik dus achter Dorie aan. Wel in mijn eigen tempo en dat betekent ook weer dat ik langzaamaan wat achterop raak. Niet veel, maar toch.

Na de doorkomst van de de eerste ronde moet Dorie even stoppen om haar schoenen wat te corrigeren. Ik loop alvast door. Onderweg weet ik nog 2, 3 andere lopers te verschalken en zie ik dat ik langzaam op Inge Jansen neerdaal. Dat is ook niet gebruikelijk want die loopt veel sneller dan ik dus zal die ook wel wat onder de leden hebben, want het is erg onwaarschijnlijk dat ik zo hard loop. Af en toe kijk ik om om te zien waar Dorie blijft en het lijkt telkens dat ze verder achterop raakt.

Na 2 rondes hou ik het voor gezien, met '36:31op mijn klokje. Dorie gaat daar uiteindelijk 1:09 (37:40) over heen. Blijkt dat ze in die 2e ronde nog eens 2x gestopt is om wat aan haar schoenen te frutselen.

Gelukkig ben ik niet zo kapot als in 2013 en ook weer snel herstel.

Na omkleden blijven we nog even de wedstrijd van de Dames en de Master Heren kijken en wat fotograferen. We zien Johan helemaal achterin het veld starten en in de 2e ronde een enorme opmars maken en zelfs Joop voorbij gaan. Na, bij de gegrilde-kippen-kraam, nog een erwtensoep op het startnummer te hebben verorbert is tijd om huiswaarts te gaan.

Bij de auto weet Dorie me nog op tijd te attenderen op mijn sporttas, die ik niet bij me heb. Die ligt nog bij de omkleedtent bij de start. En dus in galop terug naar de start en eenmaal weer terug bij de auto en weer helemaal warm gelopen kunnen we vertrekken.

Vrijbuiters training. Door mij, want ik ben er weer.

Tja, was ik vorige week, niet geheel onverwacht, rijp voor het ziekbed, vandaag geef ik toch weer acte de précense.

Het heeft de afgelopen dagen weer flink geregend en ik verwacht dan ook veel blub en water. Ik kan mooi met Herman overleggen over de route die we gaan doen omdat hij van te voren altijd even het bos alvast inspecteert.

We dribbelen zoals gewoonlijk naar de eerste opwarm-plek waar we onze dribbel, kniehef, hielaanslag en armzwaai bewegingen op de plaats doen. Herman heeft al te kennen gegeven dat hij toch weer last heeft van zijn hamstrings en dat hij daarom maar niet met de "sprintoefeningen" zal meedoen. Nou, ik ga het vandaag rustiger aan doen want iedereen heeft het in deze tijd drukker dan normaal maar die oefeningen zal ik toch niet overslaan. Nee Herman, truc mislukt. Maar hij mag het natuurlijk ook rustiger aan doen.

En zo belanden we na de 2e warming-up plek op de plek waar we even "heen-en-weer" gaan. 

Het "hardloopstukje" maak ik dit keer echt kort en ik laat ze de eerste keer maar 5x heen en weer gaan en de 2e keer slechts 3x. Toch genoeg om eventjes buiten adem te raken. Ik heb zelf wat moeite met de oefeningen omdat Dorie nogal recalcitrant doet en mij telkens de weg blokkeert. Betekent dat ik het hardloopstuk volgende keer maar weer wat langer moet maken. En misschien zelf niet meedoen en alleen maar "training geven". Dat zou wat zijn...

We lopen en dribbelen naar de openbare weg met onderweg nog een stop voor een paar natuurfoto's. Vanwege de harde wind slaan we daar linksaf richting het zandpad. Nou ja, zandpad. Zoals al gedacht is dit pad omgetoverd tot een heus modderpad. Maar daar laten we ons niet door tegenhouden, tenminste, niet wandelend. en dat doen we vandaag voornamelijk ook: wandelen. Geen duurloopstukje vandaag, gewoon veel rust.

 

We hebben vandaag ook van Jo gehoord dat hij zijn huis in Duizel gaat, of beter gezegd, moet gaan, verruilen voor een appartement in Veldhoven. In de Merefelt. Een hele verandering. En daar wordt, met alle goede bedoelingen, natuurlijk, veel over gepraat en dat is ook te merken aan de aandacht bij de oefeningen. Gelukkig is dit een Vrijbuitertraining waar het sociale deel toch nog steeds boven het sportieve deel staat.

Al wandelend en rekkend en strekkend lopen we terug naar onze "kantine". Onderweg schiet ik nog vlug wat plaatjes van een boom bedekt met zwammen. Dan is het nog even afsluiten met de laatste rek- en strekoefeningen en weer tijd voor de koffie. 

Nee, Herman en Germaine hebben vandaag niet eens gezweet. Wacht maar, volgende keer meer....

In de "kantine" laat André weer van zich horen m.b.t. het contributiegeld. We hebben het weer goed gedaan en of degene die via de bank betalen dat wel op tijd willen doen. Hij herinnert ons er nog aan dat hij toch die deurwaarder van begin dit jaar was. Inderdaad, ik was het al weer vergeten, zoals ik dat in mijn blog van destijds had beschreven. Toch leuk dat je dat dan weer terug kunt vinden.

Het was weer lachten geblazen vandaag.

Voor de training waren er vandaag Germaine, Monique, Dorie, Herman, Jo en ik.

Bij de wandelaars, Rien en Riet, Jan, Co en André.

Het weer:

Erg vochtig met op ¾ van de training even een buitje. Veel wind met een temperatuur van ongeveer 8ºC

Monique vond dat de trainer ook wel eens op de foto mag Nou goed, bij deze dan...

Trimloop - SantaRun Eindhoven 5,4km

Ze zijn "in", de Santa Runs. Vooral dit jaar schieten ze als paddenstoelen uit de grond. En behalve een Fun Rum hebben ze ook nog een doel. Veelal is de opbrengst bestemd voor de voedselbanken.

Zo ook de SantaRun in Eindhoven. Met € 12,50 inschrijfgeld hoop ik wel dat er niet te veel aan de organisatie-strijkstok blijft hangen.

Het parkoers gaat dwars door het winkelhart van Eindhoven. Het parkoers zal 5,4km beslaan. Het kaartje bekeken lijkt me dat wel heel erg optimistisch. Maar het is een Fun Run, het gaat niet om tijd of plaats, laat staan prijzen en dus zie ik wel hoe het gaat lopen.

Minpunt is wel dat er geen mogelijkheid is tot omkleden of achterlaten van kleding en/of tassen. Ik heb het geluk dat mijn werkplek zich in het stationsgebouw bevindt en daar kleed ik me dan ook om. Slechts een klein rugzakje gaat mee om mijn windjack tijden de loop mee te kunnen nemen.

Richting start/finish lopend zie ik dat verscheiden aspirant SantaRunners hun kledij in een bagagekluizen achterlaten. Zo kan het ook.

Uitreiken van de startnummers en Kerstmanpakken is in de Heuvelgalerie naast de ingang van het casino. Mijn opgegeven maatje "L" wordt omgeroepen maar bij het aantrekken blijkt het toch echt een maatje "M" te zijn. Echt een maatje te klein.

Intussen is de warming-up op het marktplein in volle gang.

Door alle "vermommingen" is het maar moeilijk om bekenden te herkennen. Eentje nog wel, van de 24-uurs estafette van Meerhoven. Richard, geloof ik en Maurice van EA maar verder houdt het hier op, wetende dat er toch nog een GVAC-collega hier bij moet zijn. Verder is zowat iedereen min of meer in groepsverband hier, dus gezellig in een groepje. Als alleenstaande sta je hier echt alleen, jammer genoeg.

Als het tijd is, en dat is om half 8, wordt bij de blauwe boog het startschot gegeven.

Voor zover ik kan zien ben ik de enige die ook nog een bel heeft meegenomen en dat laat ik ook weten ook. Het te lopen rondje lijkt in het echt nog veel korter. Voor mijn gevoel zijn we dan ook in no-time terug bij de blauwe boog. Alleen loopt iedereen gewoon door. Het blijkt dus de bedoeling dat we dat rondje vaker gaan doen....

Tijdens mijn 2e rondje merk ik Paula, ons buurmeisje, op. Samen met haar kinderen moedigt ze me aan. Als we de blauwe boog bij de 2e keer passeren, kijk ik toch even op mijn stopwatch: 16 minuut nog wat, kan ik nog vlug ontwaren. Pakweg 8 minuten per rondje.

Na de 3e ronde stopt iedereen. Tenminste bijna iedereen. Ik klok 24:16 over 3 rondjes. Ook dit kan geen 5,4km. zijn, vinden ook de andere lopers en hup, we vertrekken (bijna) allemaal voor nog een rondje. Die klok ik af op 7:18, een totaal tijd van 31:34 over 5,4km. Één van de GPS-dragers laat me nog weten dat zij op 5,3km uitkomt, maar laat ik die 5,4 maar aanhouden. Dat rekent gemakkelijker over 4 rondes, t.w. 1.350m per ronde.

Als dank krijgen we ook nog een mooie medaille omgehangen.

Een leuke loop maar volgende keer toch zorgen voor een eigen gezelschap. Dat maakt het nog leuker. En een omkleedgelegenheid of in ieder geval een plek waar je je spullen kunt achterlaten, zou erg welkom zijn.

Helaas sta ik (bijna) nergens op de foto. Opvallend is ook data de meeste foto's die gemaakt zijn van de vrouwelijke Kerstmannen zijn. Volgende keer dus maar in de buurt van de Kerstvrouwen lopen.

...en van GVAC-collega José is wel een actie-foto geschoten.

Energie en gewicht

Elektriciteit:

Stand = 146.503 Verbruik = 79kWh (+9) [11,3kWh/dag]

Zondag is de energievretende tuinsierverlichting aangegaan. Die ene dag is al meteen te merken in het energieverbruik. Het brandt nu 24/7. Ik schat daarmee het verbruik voor komende week op 200kWh, misschien wel meer (normaal is dat gemiddeld 65kWh). Vorig jaar was dat nog 184kWh in een week waarbij die verlichting overdag en 's nachts nog uitging.

Gas:

Stand = 26.520 Verbruik = 62m³ (-6) [8,9m³/dag]
Eventjes een meevaller

Gewicht = 83,2kg (+1,2)
En zo voelde het ook. Een dikke buik en zwaar maar voor mijn gevoel toch niet echt veel (meer)  gegeten. Wel minder sportief bewogen. Daar zal het toch niet aan liggen?

Trimloop - Mescherbergloop Eijsden, 10,4km

Joop Slagboom rijdt vandaag met ons mee naar Eijsden. Hij is al vaker bij de Mescherbergloop geweest en ook voor hem is het al weer lang geleden hier.

De voorspelling is, dat het koud zal zijn. Temperatuur weliswaar een graad of 5 boven nul maar door de wind een gevoelstemperatuur die zo rond het vriespunt ligt. Onderweg naar het Limburgse schijnt in ieder geval wel het zonnetje op zijn opperbest. Dat betekent dat de stralingswarmte het altijd wat aangenamer maakt. Ook in Eijsden aangekomen schijnt de zon nog steeds maar de temperatuur, volgens de thermometer in de Volkswagen Golf, geeft toch al een graadje lager aan.

Zoals verwacht is het parkeren niet bepaald gemakkelijk maar Johan weet toch een plek achter een cafeetje te vinden en zo zijn we slechts een paar honderd meter van de start vandaan verwijderd.

Het ophalen van de nummers is in een tent nabij de start. Erg groot is deze niet en het is daarom ook een dringen vanjewelste. Het uitdelen van de nummers gaat op alfabetische volgorde en dat gaat gelukkig snel. Het vinden van de kleedkamers, aan de achterkant gaat wat moeizamer. Door de tent heen naar de achteruitgang is onbegonnen werk en daarom gaan Dorie en ik via de zijkant, achter een goal en over het voetbalveld naar de kleedkamers. Geen grote kleedkamers overigens. Het is behoorlijk behelpen op de vierkante meter, maar de gemoedelijke zuidelijke sfeer maakt veel goed.

Als we weer buiten staan is het behoorlijk fris onder de 2 lagen T-shirts. En dat ondanks dat de zon nog volop schijnt. Het is dan ook de straffe wind die ons behoorlijk afkoelt. Omdat het inlopen ons nog niet warm genoeg heeft gemaakt zoeken we wat warmte op tussen de andere wachtende lopers in het startvak.

Als het startschot heeft geklonken duurt het wel erg lang eer er bij ons achterin wat in beweging komt. Bijna 2 minuten (1:48) duurt het eer we de "zandloper-startlijn" passeren en maar dan zijn ook wij weg.

We lopen een heel eind over de weg en pas na linksaf een zijstraat te zijn ingegaan, steken we een omhooghellend grasveld in. Tussen de boompjes, modderpoelen en koeienvla's banen we ons een weg naar boven. Eenmaal boven begint het pad, ik denk naar de top van de Mescherberg want we gaan omhoog. Glibberig en ongelijk blijven we aldoor klimmen. Het duurt lang en dat is iets waar ik met ademhaling op den duur altijd in problemen kom. Of dat nu komt doordat ik de afgelopen week niet helemaal fit was, weet ik niet, maar eenmaal buiten adem kan ik weer niet terug komen in mijn ritme. Ik kan nog achter Dorie aan blijven hangen maar geef haar alvast aan dat ze niet op mij moet wachten. De afdalinkjes zijn dit keer niet aan mij besteed. Normaal kan ik lekker tempo maken maar de paden zijn mij wat te glibberig en als ik buiten adem ben kan ik dat ook niet goed.

Langzaam aan begin ik wat bij Dorie achterop te geraken. Niet veel, totdat mijn tempo omhoog zo sterk stagneer dat ik beter kan wandelen. Als ik het goed geteld heb, heb ik 4 keren (omhoog) moeten wandelen. Uiteindelijk krijg ik Dorie weer in het vizier, nadat ik haar al een tijd uit het oog was verloren.

Voor de eindetappe dalen af, weer over datzelfde grasveld waar we over zijn gekomen. Nu gaat dat afdalen weer wat sneller en ik loop weer op Dorie in, maar de afstand is veel te groot om ook maar dicht in de buurt te komen. Op het laatste asfaltstuk richting finish zie ik haar nog voor me lopen en finishen. Ik volg op bijna anderhalve minuut.

Geen herinnering hier, zelfs geen consumptiebon.

Johan en Joop finishen hun 15,6km later.

In de kleedkamer vertellen enkele snelle heren dat zij bij de beruchte trappen verkeerd zijn gelopen. Blijkbaar was er nog geen "aanwijzer"' aanwezig toen zij daar arriveerden zodat zij linksaf gingen daar waar zij rechtsaf hadden moeten gaan. Eerlijk geven ze toe dat ze een tijd hebben gelopen wat helemaal niet kan op dit parkoers, nl. zo rond de 50 minuten, goed voor zo'n 19km/u. Jammer maar helaas.

Ik heb de kilometerpunt die ik heb gezien wel geklokt maar vraag met toch af of die wel op de juiste plaatsen stonden. De verschillen zijn, ondanks de wandelpauzes, wel heel erg groot.

Het is ook bij lange na niet meer hetzelfde parkoers wat ik jaren geleden hier liep. Toen was het nog hoofdzakelijk door bossen terwijl her nu eigenlijk amper door bossen is gegaan. Maar het blijft en beproeving.

Als we terug gaan richting Veldhoven begint het al gauw donker te worden. Zo rond 6 uur 's avonds ben ik weer thuis.

Vrijbuiterstraining: ook al overgeslagen

Het zit niet mee.

Is de afspraak dat we vanmorgen om 8:00 uur al voor boodschappen weggaan, slaap ik nog als een os. Zo gaat dat. Moet je werken, kun je er niet uit, ben je vrij, ben je al om half 6 klaarwakker. Hoe dan ook, ik moet er toch uit.

Dan is er die rugpijn die nog steeds niet weg is. Tijdens het boodschappen doen wordt het er niet beter op. 2 Uur later weer thuis, eindelijk, zeg maar gerust, en is het mij intussen al lang duidelijk dat er vandaag geen training in zit. Naast de rugpijn komen nog meer ziektesymptomen naar boven. De typische griepgevoel-symptomen. Er zit niets anders op dan vlug weer onder de wol te kruipen. Maar voor alle zekerheid toch even Dorie "appen" over mijn afwezigheid op de training vandaag.

Het is al na 4 uur in de middag als ik opnieuw ontwaak.
Blijkt dat Dorie vandaag ook niet op de training is geweest.

Redelijk opgeknapt behalve de rugpijn. Ik heb nog een nachtje rust voordat we morgen naar Eijsden vertrekken voor de Messcherbergloop. Gelukkig is het "maar" 10km voor ons en dus zonder de beruchte trappen.

Mooi uitgangspunt is, dat de makers van het parkoers ook zijn uitgegaan van een snelheid van 10km/u oftewel 6min/km zoals rechts op het kaartje is te zien. Weten we meteen waar we op uit moeten komen.

GVAC baantraining overgeslagen

De baantraining van vandaag zou ik sowieso niet aan kunnen meedoen omdat vanavond het eindejaarsfeest van mijn werk is. Nu had ik daar niet zoveel zin in en min of meer al besloten er niet naar toe te gaan. Daarmee stond de deur naar de GVAC baantraining weer open. Stond, want het zit tegen. Fysiek dan wel te verstaan.

Al sinds enkele dagen heb ik wat last van )spier'pijn in mijn rug en met name aan de rechterkant. Dat gaat, of is er ´s morgens maar is daarna ook weer weg. Maar niet vandaag.

Vandaag is de rugpijn heviger en blijft ook de hele dag, ondanks een tegenoffensief van paracetamols.

Nee, helaas. ik moet de training voor vanavond toch aan me voorbij laten gaan.