Trimloop: Kraftman Trail Maasmechelen (B) 14km.

Ook op de baantraining van afgelopen donderdag had ik er al last van: vermoeidheid.

Een groot deel daarvan zal ongetwijfeld te wijten zijn aan de drukte op het werk. Het bericht dat Dorie is ingeschreven voor de 7km en niet voor de 14 komt mij daarom wel goed uit. Ik start dan ook gewoon op de 7, samen met Dorie..

"Helaas...." Het blijkt een vergissing van Johan. Dorie is toch ook ingeschreven voor de 14 en dat gaat hem dus ook worden. Met het vlakke Maasmechelen heb ik nog hoop op een redelijke afloop voor vandaag.

Bij aankomst in Maasmechelen parkeren we in de woonwijk vlakbij het vakantiehuis Fabiola waar we onze startnummers in de sporthal kunnen ophalen. In deze sporthal is tevens de finish en de doorkomst voor de 2e ronde van de hele marathon.

De start is even buiten de sporthal,

Ik vind het maar koud, hoofdzakelijk door de wind en ik doe toch maar een dun jasje aan over de 2 T-shirts en dat terwijl ik nog blote benen en armen om me heen zie lopen.

Om 11:00 start de halve marathon waar Johan en Reinier aan deelnemen. Zij zullen eerst de ronde van 7km doen en aansluitend de ronde van 14, de ronde die wij ook gaan doen over een kwartier. De vraag is: zullen zij ons inhalen...? Met wat rekenwerk zou dat best wel eens kunnen gebeuren zo in de laatste kilometer, denken wij.

En dan is het om kwart over 11 de beurt aan ons.

Na de start leidt het parkoers ons weg van het vakantiehuis en als we de brug over de snelweg gepasseerd zijn beginnen de bossen. En hoewel Maasmechelen zich in het vlakke landschap bevindt komen we toch wel wat korte heuveltjes van het type cross-parkoers tegen. De website zal wel niet voor niets spreken van een heuvelachtige natuurloop met mooie vergezichten op de toppen van de Mechelse Heide...

Ons uitgangspunt op trails is doorgaans 8 minuut per kilometer en als ik een keer op mijn klokje kijk en terug reken hebben we pas 3km afgelegd als ik de vermoeidheid al voel opkomen. Dat belooft niet veel goeds. Daarbij is het parkoers helemaal niet zo vlak als ik hoopte. Zo komen we toch wel stevige bulten tegen. Ik heb erg veel last van ademnood en het duurt dan ook niet lang eer ik het looptempo moet verruilen voor wandelen. Dorie daarentegen oogt nog zo fris als een hoentje. Voor haar de uitgelezen kans om eens een keer van mij foto's te maken hoewel ik daar natuurlijk niet op mijn allerbest op sta. Ik moet steeds vaker wandelen. Vooral omhoog en dan moet ik zelfs af en toe zelfs nog stil staan maar ook op de vlakke weg bij een laag tempo noopt mijn ademhaling me tot wandelen.Onderweg zien we ook weer de 2 kolenbergen van Genk die we 2 maanden eerder tijdens de Coalminerstrail al bedwongen hebben.

De heide, waar het parkoers over heen gaat, oogt mooi, ondanks dat ik er niet helemaal van kan genieten. Jammer genoeg kom ik er ook niet aan toe om zelf wat foto's te schieten. En zelfs de afdalingen waar ik normaal gesproken weer wat tijd kan goedmaken zijn vandaag niet aan mij besteed. Ik ben blij als de brug weer in zicht komt. Dan zijn we niet zo ver meer van de finish, maar dat is helaas toch een misrekening. Na nog een paar brede bospaden, als we voor ons gevoel er al zowat zijn, worden we van de weg af gestuurd (tja, het is een trail, hè) en volgen we het smalspoorlijntje van de speeltuin. Een lastig stuk want door de vele bladeren zijn de spoorbielzen niet te zien. En daarbij is het best nog een lang stuk langs dit spoor wat ook nog eens in een grote bocht loopt. Aan alles komt een eind en dus ook aan deze 14km (het was wel wat langer, hoor!) en in de sporthal finishen we. Op mijn klokje is dat na 1u50:15 oftewel 110 minuten en 15 seconden. Is toch nog onder de 112 minuten uitgangspunt. Wel heb ik de twijfelachtige eer om als allerlaatste heer geëindigd te zijn.

Ik ben zo moe dat ik zo vlug mogelijk een stoel aan één van de tafels opzoek. Als ik zou gaan liggen zou ik meteen in slaap gevallen zijn en nu zittend valt dat nog enigszins mee.

Johan en Reinier hebben ons niet ingehaald maar komen pakweg een minuut of 6 na ons binnen. Ik heb intussen nog wat recuperatietijd nodig voordat ik me, in het tropisch zwembad, op een hete douche trakteer.

Weer terug in de sporthal doen we ons nog evennog tegoed aan een hotdog en dan is het weer tijd om terug te gaan naar het Nederlandse Veldhoven.

Uitslagen (bruto):
Dorie    (14km) 1u50:23
Jim       (14km) 1u50:25
Johan   (21km) 2u16:39
Reinier (21km) 2u16:39

Weer:
Droog en zonnig met matige wind. Temperatuur ca. 5ºC

Training Vrijbuiters

Na een weekje overslaan moeten ze het weer met mij doen, de atleten-afdeling van de Vrijbuiters.

Bij aankomst zie ik al een Renault-Scénic-blauwe Citroën op mijn parkeerplaats staan. Dat kan alleen betekenen dat Hans er vandaag weer eens bij is. En hij gaat ook mee met de training. Ik hoor ook dat Monique er vorige week ook weer bij was. Die wist zeker dat ik toen geen training zou geven want vandaag is ze er weer niet bij, evenals Dorie, die zich waarschijnlijk voor de trail van morgen spaart.

Voordat de wandelafdeling zich in beweging zet feliciteer ik Jan nog even met zijn 70e verjaardag.

En dan gaan ook wij weer in lichte draf op naar de eerste stop waar we al dribbelend op de plaats met de nodige zwaai en draai-oefeningen het aardig warm krijgen. Warm genoeg om al dribbelend naar stop 2 af te reizen voor wat meer statische warming-up oefeningen. Het stukje heen en weer sprint is vandaag weer in groepjes van 3. Dit keer gaan we niet door de knieën.

We vervolgen het fietspad tot aan de verharde weg voor wat paaltje-paaltje en terug op eigen tempo. Hier, zo buiten het bos, merken we wel dat het hier een stuk harder waait dus daarom snel weer dieper het bos in.

Blijkbaar hebben we er toch wat tempo in gehad want al op de terugweg richting kantine hebben we nog wel 25 minuten te gaan. Tijd genoeg voor wat rustige rekoefeningen onderweg. Uiteindelijk slaan we de Vrijbuiter-oefening hoog-achter-voor ook niet over, net als de hakken-tenen-oefeningen. Maar daarna is het alleen nog wat rekoefeningen vóór de kantine waar de wandelaars al ongeduldig met de koffie en thee op ons wachten. Ongeduldig, want er staat ook wat gebak op ons te wachten. Van Jan natuurlijk.

Tijdens de koffie ontstaat even een felle discussie tussen Hans en Germaine. Hans, die, laten we zeggen, hele bevolkingsgroepen generaliseert, op wat er aan berichtgeving in de media verschijnt en Germaine die zich daar behoorlijk aan stoort. Laat ik me er dan toch maar mee bemoeien en trachten Hans duidelijk te maken dat de media er alleen is om de mensen te vermaken en dat te laten en zien en te schrijven wat de mensen graag willen horen en zien. Dat verkoopt tenminste. Gelukkig kan ik genoeg realistische voorbeelden de revue laten passeren. Het wordt ook hem (hopelijk) langzaam wel duidelijk dat er nogal veel mediabeelden "fake" zijn en ingestudeerd, gespeeld of totaal "off-topic".  Ook even proberen duidelijk te maken dat "echt waar want een kennis van een kennis of familielid heeft meegemaakt dat....", toch echt alleen bedoeld is om meer "echtheid" aan een gebeurtenis te geven, terwijl dat juist vrijwel nooit het geval is. Dat erg-dichtbij-gevoel werkt kennelijk goed op de waarheidsgetrouwheid bij goedgelovigen.

Desondanks gaan we na dit zware onderwerp toch allemaal weer heen in pais en vree.

Weer: Droog en wat frisjes. Er staat wel een matige wind,kracht 3-4  maar die staat zodanig dat we er geen last van hebben, alleen aan de bosrand op de verharde weg richting Steensel. De temperatuur is ongeveer 11ºC en gevoelsmatig 3 graden lager, wat voor mij de reden was om mijn jasje aan te houden. Achteraf was dat niet nodig geweest.

De totaal afgelegde afstand was vandaag 4,26km.

Training - GVAC baantraining

Het wordt bijna standaard dat ik elke donderdag zo moe ben. Zo ook vandaag weer. Maar ik ga niet slapen, geen powernap, maar gewoon naar de training. Wel van te voren nog even flink mijn honger gestild met zeker anderhalve bord spaghetti. Moet wel. Gaan trainen als je al moe bent en dan ook nog kans op hongerklop? Nee, dat gaat hem niet worden.Dan maar een volle maag op de koop toe. Overigens ben ik van plan het toch al rustig aan te doen vanwege de vermoeidheid.

Weliswaar niet te laat, arriveer ik in de kantine waar iedereen al aanwezig is. Dorie, Johan, Herman en aan "ons" tafeltje een in tropische kledij gestoken dame. Een nieuweling, zo lijkt het.

Tijdens de mededelingen wordt aangegeven dat de banen 1 en 2 vandaag bezet zijn voor de groepen die de ZOLAB-test gaan doen. Voor ons wordt dat vanavond dus de banen 3 en 4.

Eenmaal buiten in de kou, tenminste dat vind ik, krijgen we na de opwarmronde de warming-up van Toon waarna Marjolijn het stokje weer overneemt voor wat krachttraining en loopscholing. Daarna is het weer tijd voor de kern. Behalve ik, hangt iedereen de sportjasjes aan de wilgen voor de kern die vandaag bestaat uit een piramide met verschillende tempo's t.w. 200(85%)-400(90%)-600(90%)-800(85%)-600(90%)-400(90%)-200(85%). Ik heb intussen al een behoorlijk aantal keren staan geeuwen en het lijkt me daarom wijs om vandaag gewoon maar achter Dorie aan te lopen en haar tempo aan te houden. Dat zou dan respectievelijk 32s/100m(85%) en 30s/100m(90%) moeten worden.

En zo lopen we rustig onze rondjes. Gelijk optrekkend met ons loopt Toon met de tropische dame. We lopen ietsjes voor op hen maar op de top van de piramide gaan ze ons voorbij. Achteraf blijkt ook dat wij de 800m veel te langzaam hebben gedaan. In de afdalende reeks echter, gaan we hen weer voorbij. Na afloop, we hebben intussen een groot deel van het groep-1-veld gedubbeld, doen we nog een uitlooprondje er achter aan. En ja, na de top bereikt te hebben gaat ook mijn jasje uit en om mijn middel gebonden.

We eindigen met de cooling-down door Betty. Deels gaat dat buiten maar het afkoelen en rekken en strekken gaat binnen verder "aan het hek".

En dan is het weer genoeg voor vandaag. Nog even in de kantine napraten met Rik en we mogen weer naar huis.

Het weer:
Droog met wat wind. De temperatuur staat op ongeveer een graad of 12 en gevoelsmatig een graadje lager.

Op controle bij praktijkondersteuner

Het is weer tijd voor de 3-maandelijkse check-up.
Vandaag gaat dat weer bij Floor de praktijkondersteuner.
Bloeddruk: 138 / 70. Check
Polsslag: 60. Check
Gewicht. 82,0 kg met kleren aan. Check. En dan te bedenken dat mijn eigen digitale weegschaal een uur eerder nog 82,6 kg aan gaf, en dat zonder kleren aan!

Alles in orde
Over 3 maanden weer bij de dokter assistente

Energie en gewicht

Elektriciteit:
Stand = 149.591 Verbruik = 59kWh (+4) [8,4kWh/dag]
Redelijk normaal voor deze tijd van het jaar..

Gas:
Stand = 27.736 Verbruik = 20m³ (+2) [2,9m³/dag]
Het lijkt niet zo veel maar het valt me toch tegen omdat afgelopen week eentje met zomerse temperaturen is geweest. Zelfs tot aan 20ºC toe, een nieuw hoogte record .

Gewicht = 82,6 kg (-0,7)
Alweer geeft de weegschaal eerste een aantal keren 84,1kg aan maar daarna uiteindelijk deze 82,6 en dat 5x achter mekaar. Misschien moet ik de batterij eens vervangen.

Update 9-11-2015: Op controle bij de praktijkondersteuner is mijn gewicht slechts 82,0kg met kleren aan!

Witvencross - Fotograferen

Helaas. Top fotograaf Peter is verhinderd (elders aan het werk) en dan treedt plan B in werking. Of ik foto's wil komen maken van de Witvencross.

Dat kan, maar dan pas nadat ik zelf de finishlijn heb overschreden. Ik doe namelijk zelf ook mee. Aan de trimloop met de recreanten dan wel te verstaan. Voor alle zekerheid heb ik het maar op 4 rondes gehouden zodat ik toch nog ruim 20 minuten de tijd heb om de sportkleren voor gewone te verruilen en daar tussen in me zelf ook nog even op te frissen. Desondanks zijn die 20 minuten toch nog net wat te kort. Het startschot van de eerste wedstrijd is al afgegaan als ik nog niet op het strand ben.

Maar daarna schiet ik voor het eerst met de Canon 50D met 70-200mm telelens mijn sportfoto's.

Ik heb hem nog niet zo lang en ben daarom ook nog niet helemaal thuis met de instellingen. Of anders gezegd, ik kan het gebruik van de instellingen nog niet goed vinden. Boven op de camera, achter op de camera. Met het bovenste instelwiel, met het wiel aan de achterkant, poehee, dat gaat even nog niet lekker. Ik kies daarom vandaag maar voor de automaat, de voorinstellingen van de sportstand.

Die sportstand heeft dan wel het nadeel dat er ook verder helemaal niets meer anders is in te stellen. Wel even wennen. Vooral de highspeed van 5-6 foto's per seconde is mij wat te snel, of beter gezegd, ik krijg elke keer te veel foto's. Uiteindelijk zal blijken dat mijn nieuwe 8GB CF geheugenkaartje bij de pupillenwedstrijden al helemaal vol is. Gelukkig kan ik met mijn reservekaartje nog wel de wedstrijden en de prijsuitreikingen afwerken.

Update:

Het zijn er veel, meer dan 1.400 foto's!

Na de eerste schifting zit ik nog op 1350 stuks.

Dan de verdere schifting. 

Geen meerdere albums van de diverse leeftijdscategorieën maar alles achter mekaar brengt het uiteindelijke totaal op 701.

Het is pas woensdagavond als ik de links opstuur naar GVAC en AtletiekRegio14.nl. Helaas kan het ook niet eerder door de drukte thuis.

De foto's zijn te vinden op: https://goo.gl/photos/kQSQkBkLEykFCspj8

Trimloop - GVAC Witvencross (4 rondes)

De herinnering van de 2e editie vorig jaar ligt nog vers in het geheugen. Man, man, wat was het toen zwaar, met dat door regenwater volkomen verzadigde strandzand. Menige loopschoen is in dit drijfzand blijven steken. Zo ook die van Dorie.

Dit jaar ziet het er heel anders uit. De weersvoorspelling zijn ook zeer gunstig. Gisterenavond nog dacht ik dat het ook vandaag heel anders zou zijn als voorspeld. Reden is, dat ik gisterenavond onderweg van Breda naar Eindhoven, om 19:00 uur vertrokken, alleen maar noodweer heb gehad. Stormachtige wind gepaard met wolkbreuken. In het schijnsel van de lichtmasten (ja, gelukkig waren die wel aan!) zie je hele watermassa's door de harde wind van rechts naar links waaien. Ook de Scénic heeft het zwaar te verduren,of beter gezegd, de man achter het stuur, moi.  Voorbij Tilburg wordt het zelfs zo erg dat de snelheid op de snelweg terugloopt van 130 naar 70km/u. Op de linkerbaan dan wel te verstaan. Rechts gaat het nog langzamer.

Pas wanneer we de eerste afslag van Eindhoven naderen is het opeens afgelopen. En eenmaal in Veldhoven is er helemaal niets aan de hand. Ook niets aan de hand geweest. Dan blijft het dus gunstig voor de Witven-cross, heb ik dan ook meteen gedacht.

En het klopt.

Als ik om 9 uur mijn entree doe op het terrein schijnt de zon al en alle voorspellingen beloven een mooie dag, net zoals het er nu al uitziet.

Ik ben vroeg Omdat ik gevraagd ben om foto's van dit evenement te maken en dan ook vooraf wat sfeerfoto's. En zo maak ik even een rondje door het restaurant, buiten, rondom het start en finishgebied, de inschrijvers... dan is dat gedeelte tenminste al vast gelegd.

Dan is het omkleden voor de recreanten-wedstrijd, gewoon buiten naast de Scénic. Intussen zie ik ook Johan en Dorie arriveren.

Eigenlijk wil ik mijn spikes wel aan doen voor het geval het aan de overkant van het water modderig zou zijn. Dat schijn niet het geval te zijn en daarom gaan de gewone crossers aan.

Het is best wel een aardig startveld. Ook heel wat GVAC geel/groen aanwezig. Onze positie is weer bijna achteraan maar na het startschot schieten ook wij toch wat te hard weg, voor mijn doen. Na een paar honderd meter raak ik al helemaal buiten adem en dus met een: "Loop jij maar door, ik kom er straks wel weer aan..."richting Dorie, trek ik de handrem stevig aan. Ik zie Dorie meteen van me weg lopen. Ook Jozina en Wilma zie ik steeds kleiner worden.

De "bult" duikt op. Hoewel, hij ligt er gewoon en je kunt er gewoon niet omheen. Of je moet van het parkoers af.

File... Het beklimmen van de bult geeft blijkbaar nogal wat problemen. Als het mijn beurt is weet ik ook meteen wat het probleem is. De bult zand is er gewoon gestort. Gewoon, dus niet aangestampt en dat betekent weer dat je helemaal in het losse zand wegzakt. En erger nog, omlaag zakt. Maar met de nodige trail ervaring is ook deze bult overwonnen.

Het parkoers neemt nog een stukje camping mee om vervolgens richting het smalle bos te gaan. Eerst moet dan nog wel een trapje genomen en dan kronkelen we even tussen de bomen en met een hoge drempel komen we het bos uit aan de over van de plas. Nee, er ligt geen modder en de spikes zijn voor mijn tempo ook helemaal niet nodig geweest. Na nog een grote lus keren we terug naar de finish of naar de volgende ronde. Het wordt de volgende ronde.

Ik ga maar voor 4 rondes omdat ik ook de wedstrijden ga fotograferen. Heb ik wat meer tijd om op adem te komen en me om te kleden.

De rondes worden opgegeven als 1.485 meter lang, maar de start ligt zo'n 50m stuk voor de finish en daarmee is de eerste ronde dus ook langer dan alle overige. Maar goed. Voor de tabellen heb ik ze maar gelijk gehouden.

Ik klok telkens af als ik de finish, passeer. Bij de 1e (en langere) ronde ben ik de 9 minuten al gepasseerd. Slecht? Nee, juist niet. ik had nl. zo'n 10 minuten in gedachten. Het is immers een cross...

Ik zet er nu wat meer vaart achter. Ik moet de dames bijhalen.

De bult gaat nu al een stuk gemakkelijker. Trip, trip trip en ik ben boven terwijl ik iemand al klimmend inhaal en ik laat met meteen de diepte invallen. En dan is meteen voor het opkomen van de camping, Wilma de eerste prooi.  Voor Jozina duurt het wat langer vanwege het smalle stuk in het bos, maar eenmaal langs de oever heb ik ook haar te pakken en komt Dorie ook al weer in zicht. Nog voor we bij het startdoek zijn heb ik ook haar te pakken. Mooi, toch nog binnen de 2e ronde.

Maar de weinige trainingskilometers van de afgelopen weken beginnen op te spelen. Ik begin nu al moet te worden. "Bij 3 rondes laten? Heb ik meer tijd om uit te rusten voor het fotograferen... Ben-de-gek. Nee hoor, gewoon doorlopen. Dan maar een tandje terug", aldus de discussie tussen mijn linker- en mijn rechter hersenhelft.

De 4e ronde en ik moet,of ik ga, een tandje terug. De man in het geel voor me loopt iets van me weg. Op de bult heb ik de achterstand meteen weer goed gemaakt maar daarna wordt het weer groter. Vlak voor de finish dreig ik andermaal gepasseerd te worden door een dame die ik eerder al had ingehaald maar omdat ik niet verder ga voor een 5e ronde gaat dat ook niet meer gebeuren.

Ik klok zelf 34:00 rond en Dorie klok ik 34 seconden later.

De officiële bruto tijden zijn respectievelijk: 34:10 en 34:44

Het weer:
Prachtig zonnig weer en te warm voor de tijd van het jaar en windstil. Temperatuur: een graad of 15.

Geen training bij de Vrijbuiters vandaag maar een dagje Key Music Plaza in Rotterdam

De titel zegt het al: Vandaag een dagje uit i.p.v. training geven aan de Vrijbuiters.
Vandaag, samen met broer Thony naar Rotterdam, naar de music Store Key Music waar vandaag de Key Music Plaza wordt gehouden. Een open dag met clinics van diverse artiesten, demo's en workshops.

We zijn er al voor de aanvang van 13:00 uur en de QR-code op broers smartphone, gekregen bij de registratie voor dit "evenement" is nergens voor nodig, wordt niet eens naar om gekeken.
We kunnen ook gewoon naar binnen. Het eerste wat doen is ons goed doen een een broodje rookworst met zuurkool. Daarna lopen we door de winkel, bekijken de gitaren, versterkers, mixers, spelen zo nu en dan iets en intussen bezoeken we de demonstraties en clinics.
Het gitaarwerk is zoals altijd bij zoiets een demonstratie hoe snel de vingers over de snaren kunnen. Even een langzaam en melodieus nummertje en ja hoor, meneer de gitarist valt meteen door de mand. Nee dat ging toch niet echt goed.

Jaja, tattoo Ben Saunders is er ook. Het is dat we weer in de rij staan voor een broodje rookworst en en een broodje kipkerry maar anders had ik daar niets van hoeven te horen. Anders is dat met Laurén ter Horst, een voor mij in ieder geval onbekende Rotterdamse jongedame die haar singersongwriters talent ten gehore brengt. Jammer dat ze haar akoestische gitaar elektrisch versterkt i.p.v. gebruik te maken van een microfoon. Dat zou de combinatie met haar prachtige stem en mooie zang toch wel compleet gemaakt hebben.

Thony schaft nog wel een gitaarstandaard en een keyboard-hoes aan en dan vinden we 16:00 uur laat genoeg om weer naar huis, richting Breda te gaan.

Vrijdag: the day after,

Vervolg van gisteren:

Het is nog net geen 7:00 uur in de morgen als ik pas weer ontwaak na meer dan de klok rond te hebben geslapen. De plek naast me is leeg, maar duidelijk beslapen geweest.

Ik zie een Whats-app bericht van Johan: "Waar ik gisteren was. Te laat van mijn werk of bang om nat te worden?"

Even maar antwoorden dat ik gewoonweg de klok rond geslapen heb.

En dan is er koffie. Op bed. En even later ook nog een boterham met pindakaas. Lekker ontbijtje op bed.

Hoor ik ook nog dat het gisteren avond onwijs hard heeft geregend... tijdens de training. "Dat moet ik hebben geweten...", aldus vrouwlief. Eerlijk gezegd? Nee, toch niet geweten, nee. Overigens nog niet eens gemerkt dat het heeft geregend. Niets eens gemerkt dat ik 1, zelfs 3 Whats-app-jes heb gehad, terwijl mijn smartphone daar altijd een oorverdovend lawaai bijmaakt. Oké, toegegeven, als ik slaap heb ik mijn gehoorapparaten niet in.

Ik mag er gerust van uit gaan dat ik met bijna 13 uur slaap wel uitgerust ben. Dat zal ook wel moeten want ondanks mijn verlof dag moet ik vandaag, hoe kan het ook anders, nog weer wat af hebben.

Lang verhaal kort.... wederom 6 uurtjes die ik als tijd voor tijd weer terug ga pakken. Blijft de hamvraag natuurlijk: wanneer dan...?

De Korziaan: de bezorger.

Een hele poos geleden heb ik me als vrijwilliger aangemeld om ons clubblad De Koriziaan in mijn buurt te bezorgen. Ten minste voor diegene die aangegeven hebben dat ze hem liever in de brievenbus zien verschijnen dan dat ze hem zelf ophalen. Dat gaat op vrijwillige basis en gebeurt dan ook wanneer ik er tijd voor heb en het heb ingepland. En dat betekent dan ook weer dat ik me weinig aantrek van klachten van leden die menen te maken te hebben met een betaald abonnement op een 2-maandelijks blad en die dan precies op tijd in hun brievenbus dient te liggen. Gelukkig heb ik die "klacht" maar 1x hoeven mee te maken en die wandeldame kreeg hem daarna steevast als laatste bezorgd met als ultimatum: nog één klacht en je gaat hem zelf maar in de kantine halen...

Dat was al een hele poos geleden en sindsdien helemaal niets meer gehoord.

Verder is het aantal adressen drastisch gedaald. Blijkbaar stonden er in het adressenbestand nog namen die helemaal geen lid meer waren. Dat maakt de ronde op zich niet echt veel kleiner.

Vandaag heeft Henk de, met een week vertraagde, Korzianen, dit keer met Kim en Ellis op de voorpagina, weer bij me afgeleverd en nu heb ik even tijd en dus laat ik die vandaag dan ook maar meteen rond brengen.

Om 7 uur is het wel al goed donker. Vandaar ook dat ik mijn zaklampje meesjouw,want ik ga te voet Een wandeling doet altijd wel goed. De Endomondo-app gaat aan zodat ik achteraf weet hoelang en hoever ik vanavond loop.

Het is warm, veel te warm voor de tijd van het jaar. En met een vest onder mijn jas en de stevige pas druipt al na weinig tijd het zweet langs mijn rug omlaag. Nog geen uur (56:25) doe ik er over bij een afgelegde afstand van 4,93km.
Al met al toch weer een mooie wandeling.

Training - GVAC baantraining - nou, ik dacht het niet....

Het is altijd stressen in Q4, het 4e kwartaal. En dan vooral in november. Om de een of andere reden eindigt het jaar bij ons op het werk altijd op 30 november. Waarom? Snap jij het dan snap ik het. In ieder geval is 30 november een deadline voor alles en dus top drukte en dus gooit iedereen elkaars werk maar over elkaars schuttingen, kortom stress!!!

Zo heb ik in 3 dagen de officiële werkweek er al opzitten en dat met nog een dag te gaan, want vrijdag heb ik officieel een verlofdag. En dan toch op de donderdag gewoon weer een overvolle dag. en dan ben ik blij als ik thuis onderuit gezakt op de bank zit, in afwachting van de baantraining.

Maar het gaat me niet in de koude kleren zitten. Het is ook niet de eerste keer dat ik eerst nog even een powernap neem voordat ik me snel in sporttenue hijs en even snel me naar de atletiekbaan begeef. Dus dat ik mijn ogen even niet kan open houden is niet echt vreemd.

Wetend dat vandaag weer foutparkeerdersdag is op de Kempencampus spring ik op om er vandaag vroeg bij te zijn.
Het is net 5 over 6 maar het lijf werkt niet mee. Nee, het zijn niet alleen mijn oogleden die zo zwaar zijn. Ik hak toch maar snel de knoop door en amper 5 minuten later lig ik al onder mijn dekbed......ZZzzzzz

Nee, Jimjimz gaat vandaag niet naar de baantraining.

Update:

Het is nog net geen 7:00 uur in de morgen van de volgende dag (vrijdag) als ik pas weer ontwaak....

Energie en gewicht

Elektriciteit:
Stand = 149.532 Verbruik = 55kWh (+1) [7,9kWh/dag]
Bijzonder. Nog steeds een laag verbruik. Waarschijnlijk heeft ook deze week de wasmachine niet veel aangestaan. Ik verwacht daarom voor volgende week wel weer een stijging. Hopelijk niet zo hoog.

Gas:
Stand = 27.716 Verbruik = 18m³ (-8) [2,6m³/dag]
De verwarming draait nog wat minder dan vorige week.
Het is dan ook weer mooi weer geweest met temperaturen boven normaal.

Gewicht = 83,3 kg (-0,3)
Ik moet eerlijk toegeven dat de weegschaal eerst 84,3 aan gaf en zelfs 84,5 voordat hij aan de 83,3 kwam. Daar bleef hij wel 5x op steken en daarom is deze waarde dan ook maar ingevuld.