Vrijdag 3 maart 2023: Vertrek naar Terschelling
5:30u en Marie-Jos‚ is vertrokken naar haar werk.
Ik lig nog in bed maar wel wakker, vooral omdat nu de wekker elke 9 minuten
tekeer gaat.
Om 6:50 sta ik toch maar alvast op en doe de laatste voorbereidingen voor
vertrek naar Terschelling.
Het is half 9 als het is wachten op Johan. Liesbeth appt intussen al dat ze er
ook aankomt en om 10 voor 9 zijn ze er allebei tegelijk. Iets over 9 uur
vertrekken we richting Harlingen, via Amsterdam en de Afsluitdijk. Wij in de
Golf voorop en Igno en Liesbeth er achteraan.
We rijden aan één stuk en arriveren om 10 over half 12 bij de parkeerplaats in
Harlingen en om 10 voor 12 zijn we bij de veerpont. Die vertrekt pas om 12:40
en daarom gaan we nog even het wachtkamer/restaurant binnen waar Inge en Roy
er ook al zijn. Ook net gearriveerd.
Na een kop koffie/thee kunnen we inchecken.
De boot is al aardig vol en we gaan maar naar het bovendek. Ik kan nog
plaatsnemen aan het raam en Geert neemt plaats naast mij.
We beginnen aan de overtocht die zo'n 50min duurt en eigenlijk gewoon saai is.
Er is gewoon weinig tot niets te zien. De aankomst in Terschelling is een
dikke 50minuten later waar de bevolking ons op de wal hartelijk zwaaiend
ontvangt. Wist niet dat ze van onze komst op de hoogte waren 😮.
We lopen naar ons huisje. Het wordt de kortste omweg maar dankzij Googlemaps
zijn we uiteindelijk om 10 voor 2 binnen in ons huisje Kraaienest (inderdaad,
met één "n")
Bij de eerste blikken in het huisje valt het uitzicht op de Brandaris wel
meteen op. We zitten er zowat met onze neus bovenop. Ben benieuwd of we er
vannacht last van zullen hebben, als hij zijn licht over ons zal laten
schijnen. Onze slaapkamer ook maar meteen eens bekeken.
Het is eerst even een kopje thee drinken en de bedden opmaken en daarna het
dorp in voor boodschappen. Ik koop vlug nog, in een souvenirwinkeltje, een
koelkastmagneet naamplaatje van Terschelling voordat het er niet meer van
komt.
De straatnamen in het dorp hebben nog een extra schildje met tekst, zoals deze
met "annemoois glop". Natuurlijk zoek ik wel even op wat "glop" betekent:
steegje of doodlopende steeg.
Dat weten we dan ook weer.
Dat weten we dan ook weer.
We lopen langs de imposante Brandaris en door het smalle steegje en de smalle
trap omhoog terug naar het huisje.
Als we eenmaal weer terug in het huis alles hebben opgeruimd gaan we aan de
wandel richting het strand en stoppen bij restaurant De Walvis voor een
borrel. Als het etenstijd is vertrekken we weer terug richting het dorp naar
restaurant El Mundo voor een gezamenlijk etentje met Inge en Roy. Dat wordt
een gezellig avondje tapa's eten.
Terug thuis doen Johan, Dorie, Geert en ik nog een potje Triominos maar die
maken we niet af want Geert valt intussen, geveld door de alcohol, om van de
slaap.
Eer ik het licht uit doe is inmiddels 10 voor 12.
