Trimloop - SantaRun Eindhoven 5,4km

Ze zijn "in", de Santa Runs. Vooral dit jaar schieten ze als paddenstoelen uit de grond. En behalve een Fun Rum hebben ze ook nog een doel. Veelal is de opbrengst bestemd voor de voedselbanken.

Zo ook de SantaRun in Eindhoven. Met € 12,50 inschrijfgeld hoop ik wel dat er niet te veel aan de organisatie-strijkstok blijft hangen.

Het parkoers gaat dwars door het winkelhart van Eindhoven. Het parkoers zal 5,4km beslaan. Het kaartje bekeken lijkt me dat wel heel erg optimistisch. Maar het is een Fun Run, het gaat niet om tijd of plaats, laat staan prijzen en dus zie ik wel hoe het gaat lopen.

Minpunt is wel dat er geen mogelijkheid is tot omkleden of achterlaten van kleding en/of tassen. Ik heb het geluk dat mijn werkplek zich in het stationsgebouw bevindt en daar kleed ik me dan ook om. Slechts een klein rugzakje gaat mee om mijn windjack tijden de loop mee te kunnen nemen.

Richting start/finish lopend zie ik dat verscheiden aspirant SantaRunners hun kledij in een bagagekluizen achterlaten. Zo kan het ook.

Uitreiken van de startnummers en Kerstmanpakken is in de Heuvelgalerie naast de ingang van het casino. Mijn opgegeven maatje "L" wordt omgeroepen maar bij het aantrekken blijkt het toch echt een maatje "M" te zijn. Echt een maatje te klein.

Intussen is de warming-up op het marktplein in volle gang.

Door alle "vermommingen" is het maar moeilijk om bekenden te herkennen. Eentje nog wel, van de 24-uurs estafette van Meerhoven. Richard, geloof ik en Maurice van EA maar verder houdt het hier op, wetende dat er toch nog een GVAC-collega hier bij moet zijn. Verder is zowat iedereen min of meer in groepsverband hier, dus gezellig in een groepje. Als alleenstaande sta je hier echt alleen, jammer genoeg.

Als het tijd is, en dat is om half 8, wordt bij de blauwe boog het startschot gegeven.

Voor zover ik kan zien ben ik de enige die ook nog een bel heeft meegenomen en dat laat ik ook weten ook. Het te lopen rondje lijkt in het echt nog veel korter. Voor mijn gevoel zijn we dan ook in no-time terug bij de blauwe boog. Alleen loopt iedereen gewoon door. Het blijkt dus de bedoeling dat we dat rondje vaker gaan doen....

Tijdens mijn 2e rondje merk ik Paula, ons buurmeisje, op. Samen met haar kinderen moedigt ze me aan. Als we de blauwe boog bij de 2e keer passeren, kijk ik toch even op mijn stopwatch: 16 minuut nog wat, kan ik nog vlug ontwaren. Pakweg 8 minuten per rondje.

Na de 3e ronde stopt iedereen. Tenminste bijna iedereen. Ik klok 24:16 over 3 rondjes. Ook dit kan geen 5,4km. zijn, vinden ook de andere lopers en hup, we vertrekken (bijna) allemaal voor nog een rondje. Die klok ik af op 7:18, een totaal tijd van 31:34 over 5,4km. Één van de GPS-dragers laat me nog weten dat zij op 5,3km uitkomt, maar laat ik die 5,4 maar aanhouden. Dat rekent gemakkelijker over 4 rondes, t.w. 1.350m per ronde.

Als dank krijgen we ook nog een mooie medaille omgehangen.

Een leuke loop maar volgende keer toch zorgen voor een eigen gezelschap. Dat maakt het nog leuker. En een omkleedgelegenheid of in ieder geval een plek waar je je spullen kunt achterlaten, zou erg welkom zijn.

Helaas sta ik (bijna) nergens op de foto. Opvallend is ook data de meeste foto's die gemaakt zijn van de vrouwelijke Kerstmannen zijn. Volgende keer dus maar in de buurt van de Kerstvrouwen lopen.

...en van GVAC-collega José is wel een actie-foto geschoten.

Energie en gewicht

Elektriciteit:

Stand = 146.503 Verbruik = 79kWh (+9) [11,3kWh/dag]

Zondag is de energievretende tuinsierverlichting aangegaan. Die ene dag is al meteen te merken in het energieverbruik. Het brandt nu 24/7. Ik schat daarmee het verbruik voor komende week op 200kWh, misschien wel meer (normaal is dat gemiddeld 65kWh). Vorig jaar was dat nog 184kWh in een week waarbij die verlichting overdag en 's nachts nog uitging.

Gas:

Stand = 26.520 Verbruik = 62m³ (-6) [8,9m³/dag]
Eventjes een meevaller

Gewicht = 83,2kg (+1,2)
En zo voelde het ook. Een dikke buik en zwaar maar voor mijn gevoel toch niet echt veel (meer)  gegeten. Wel minder sportief bewogen. Daar zal het toch niet aan liggen?

Trimloop - Mescherbergloop Eijsden, 10,4km

Joop Slagboom rijdt vandaag met ons mee naar Eijsden. Hij is al vaker bij de Mescherbergloop geweest en ook voor hem is het al weer lang geleden hier.

De voorspelling is, dat het koud zal zijn. Temperatuur weliswaar een graad of 5 boven nul maar door de wind een gevoelstemperatuur die zo rond het vriespunt ligt. Onderweg naar het Limburgse schijnt in ieder geval wel het zonnetje op zijn opperbest. Dat betekent dat de stralingswarmte het altijd wat aangenamer maakt. Ook in Eijsden aangekomen schijnt de zon nog steeds maar de temperatuur, volgens de thermometer in de Volkswagen Golf, geeft toch al een graadje lager aan.

Zoals verwacht is het parkeren niet bepaald gemakkelijk maar Johan weet toch een plek achter een cafeetje te vinden en zo zijn we slechts een paar honderd meter van de start vandaan verwijderd.

Het ophalen van de nummers is in een tent nabij de start. Erg groot is deze niet en het is daarom ook een dringen vanjewelste. Het uitdelen van de nummers gaat op alfabetische volgorde en dat gaat gelukkig snel. Het vinden van de kleedkamers, aan de achterkant gaat wat moeizamer. Door de tent heen naar de achteruitgang is onbegonnen werk en daarom gaan Dorie en ik via de zijkant, achter een goal en over het voetbalveld naar de kleedkamers. Geen grote kleedkamers overigens. Het is behoorlijk behelpen op de vierkante meter, maar de gemoedelijke zuidelijke sfeer maakt veel goed.

Als we weer buiten staan is het behoorlijk fris onder de 2 lagen T-shirts. En dat ondanks dat de zon nog volop schijnt. Het is dan ook de straffe wind die ons behoorlijk afkoelt. Omdat het inlopen ons nog niet warm genoeg heeft gemaakt zoeken we wat warmte op tussen de andere wachtende lopers in het startvak.

Als het startschot heeft geklonken duurt het wel erg lang eer er bij ons achterin wat in beweging komt. Bijna 2 minuten (1:48) duurt het eer we de "zandloper-startlijn" passeren en maar dan zijn ook wij weg.

We lopen een heel eind over de weg en pas na linksaf een zijstraat te zijn ingegaan, steken we een omhooghellend grasveld in. Tussen de boompjes, modderpoelen en koeienvla's banen we ons een weg naar boven. Eenmaal boven begint het pad, ik denk naar de top van de Mescherberg want we gaan omhoog. Glibberig en ongelijk blijven we aldoor klimmen. Het duurt lang en dat is iets waar ik met ademhaling op den duur altijd in problemen kom. Of dat nu komt doordat ik de afgelopen week niet helemaal fit was, weet ik niet, maar eenmaal buiten adem kan ik weer niet terug komen in mijn ritme. Ik kan nog achter Dorie aan blijven hangen maar geef haar alvast aan dat ze niet op mij moet wachten. De afdalinkjes zijn dit keer niet aan mij besteed. Normaal kan ik lekker tempo maken maar de paden zijn mij wat te glibberig en als ik buiten adem ben kan ik dat ook niet goed.

Langzaam aan begin ik wat bij Dorie achterop te geraken. Niet veel, totdat mijn tempo omhoog zo sterk stagneer dat ik beter kan wandelen. Als ik het goed geteld heb, heb ik 4 keren (omhoog) moeten wandelen. Uiteindelijk krijg ik Dorie weer in het vizier, nadat ik haar al een tijd uit het oog was verloren.

Voor de eindetappe dalen af, weer over datzelfde grasveld waar we over zijn gekomen. Nu gaat dat afdalen weer wat sneller en ik loop weer op Dorie in, maar de afstand is veel te groot om ook maar dicht in de buurt te komen. Op het laatste asfaltstuk richting finish zie ik haar nog voor me lopen en finishen. Ik volg op bijna anderhalve minuut.

Geen herinnering hier, zelfs geen consumptiebon.

Johan en Joop finishen hun 15,6km later.

In de kleedkamer vertellen enkele snelle heren dat zij bij de beruchte trappen verkeerd zijn gelopen. Blijkbaar was er nog geen "aanwijzer"' aanwezig toen zij daar arriveerden zodat zij linksaf gingen daar waar zij rechtsaf hadden moeten gaan. Eerlijk geven ze toe dat ze een tijd hebben gelopen wat helemaal niet kan op dit parkoers, nl. zo rond de 50 minuten, goed voor zo'n 19km/u. Jammer maar helaas.

Ik heb de kilometerpunt die ik heb gezien wel geklokt maar vraag met toch af of die wel op de juiste plaatsen stonden. De verschillen zijn, ondanks de wandelpauzes, wel heel erg groot.

Het is ook bij lange na niet meer hetzelfde parkoers wat ik jaren geleden hier liep. Toen was het nog hoofdzakelijk door bossen terwijl her nu eigenlijk amper door bossen is gegaan. Maar het blijft en beproeving.

Als we terug gaan richting Veldhoven begint het al gauw donker te worden. Zo rond 6 uur 's avonds ben ik weer thuis.

Vrijbuiterstraining: ook al overgeslagen

Het zit niet mee.

Is de afspraak dat we vanmorgen om 8:00 uur al voor boodschappen weggaan, slaap ik nog als een os. Zo gaat dat. Moet je werken, kun je er niet uit, ben je vrij, ben je al om half 6 klaarwakker. Hoe dan ook, ik moet er toch uit.

Dan is er die rugpijn die nog steeds niet weg is. Tijdens het boodschappen doen wordt het er niet beter op. 2 Uur later weer thuis, eindelijk, zeg maar gerust, en is het mij intussen al lang duidelijk dat er vandaag geen training in zit. Naast de rugpijn komen nog meer ziektesymptomen naar boven. De typische griepgevoel-symptomen. Er zit niets anders op dan vlug weer onder de wol te kruipen. Maar voor alle zekerheid toch even Dorie "appen" over mijn afwezigheid op de training vandaag.

Het is al na 4 uur in de middag als ik opnieuw ontwaak.
Blijkt dat Dorie vandaag ook niet op de training is geweest.

Redelijk opgeknapt behalve de rugpijn. Ik heb nog een nachtje rust voordat we morgen naar Eijsden vertrekken voor de Messcherbergloop. Gelukkig is het "maar" 10km voor ons en dus zonder de beruchte trappen.

Mooi uitgangspunt is, dat de makers van het parkoers ook zijn uitgegaan van een snelheid van 10km/u oftewel 6min/km zoals rechts op het kaartje is te zien. Weten we meteen waar we op uit moeten komen.

GVAC baantraining overgeslagen

De baantraining van vandaag zou ik sowieso niet aan kunnen meedoen omdat vanavond het eindejaarsfeest van mijn werk is. Nu had ik daar niet zoveel zin in en min of meer al besloten er niet naar toe te gaan. Daarmee stond de deur naar de GVAC baantraining weer open. Stond, want het zit tegen. Fysiek dan wel te verstaan.

Al sinds enkele dagen heb ik wat last van )spier'pijn in mijn rug en met name aan de rechterkant. Dat gaat, of is er ´s morgens maar is daarna ook weer weg. Maar niet vandaag.

Vandaag is de rugpijn heviger en blijft ook de hele dag, ondanks een tegenoffensief van paracetamols.

Nee, helaas. ik moet de training voor vanavond toch aan me voorbij laten gaan.

In de bios: de Hobbit Marathon

Dat mag je gerust een echte marathon noemen. De Hobbit marathon.

De 2 eerder verschenen delen en gevolgd door het laatste deel van The Hobbit, goed voor 570 minuten verblijf in de Pathé bioscoop.

Direct na het bekend worden van deze marathon zijn de kaartjes voor de IMAX 3D versie in no-time uitverkocht. Ook de 3D versie loopt hard maar omdat die op een zaterdag valt en dochter Kathy dan moet werken, hebben we voor de 2D versie gekozen. Deze draait van dinsdagavond 18:30u tot woensdagnacht 03:00 uur.

Wij zijn niet de enigen die wat proviand hebben ingeslagen om deze marathon tot een goed einde te brengen. Toch duurt het nogal wat tijd eer de deur van zaal 7 open gaat, terwijl we toch echt wel weten dat de zaal momenteel leeg is. En pas na half 6 worden de deuren geopend. Gekscherend zeg ik nog dat de film intussen al begonnen is. Blijkt het ook nog echt het geval te zijn. Ook zijn de lichten in de zaal al gedoofd. Een hele vreemde situatie nu iedereen nog ik het donker zijn plaats moet zien te vinden.

Wij zitten op de achterste rij en nagenoeg in het midden. VIP=plaatsen, zou je bijna kunnen zeggen. En omdat buurvrouw Daisy ziek is en daarom verstek laat gaan hebben we een extra stoel vrij om onze jassen op kwijt te kunnen.

Met onze verse koffie in de aanslag begint deel 1: An Unexpected Journey.

Het is maar goed dat ik deze film opnieuw zie. Ik kan het me nog amper herinneren. Na 3 uur ben ik weer helemaal bij en het open eind vraagt om een vervolg. dat duurt een half uurtje waarin er tijd is voor een sigaret en een versnapering.

Voor deel 2 gaan we aan de Ben & Jerry's ijs.

Het is 5 over 9 als deel 2 begint: The Desolation Of Smaug.

Deze heb ik niet kunnen zien en is dus nieuw voor me en sluit meteen mooi aan op de wat we de afgelopen 3 uur al hebben gezien. En omdat ik het niet eerder gezien heb word ik verrast door het abrupte einde. Het is maar goed dat daarom deel 3 meteen volgt, na de laatste pauze van een half uur.

De buurman friettent van Pathé heeft het er goed mee. Ook wij maken gebruik van zijn "diensten". Voor ieder een frikandel. Zo hebben we de snack ook weer naar binnen. Ook bij de 700 andere Pathé-gangers is de honger toegeslagen, gezien de lange rijen mensen voor de 4 kassa's.

We slaan het daarom dit keer maar over en gaan voor deel 3 over op de energiedrankjes, hoewel een lekkere warme koffie er eigenlijk ook goed in zou zijn gegaan.

Het is 10 voor half 1, tijd voor The Battle Of Five Armies,

Slechts af en toe zijn mijn oogleden aan wat rust toe maar echt in slaap vallen is er toch niet bij.

Het scheelt wellicht ook wel dat we naar een 2D film zijn gegaan. De 3D's zijn over het algemeen toch wel wat vermoeiender voor de ogen. Mijn ogen.

Het is 10 voor 3 als de aftiteling begint. Na een de laatste sanitaire stop is het 3 uur als we weer buiten staan. Na Kathy thuis te hebben afgezet parkeer ik de Mercedes om half 4 onder de carport en mezelf om 4 uur onder de wol.

Over de inhoud van de film(s): Daar moet je van houden. Zowel van het genre alsook van de lengte van elke film. Zoals altijd is, in mijn ogen, het eerste deel toch wel de mooiste film. Laat ik het zo stellen, op een podium zouden de plaatsen 1, 2 en 3 verdeeld worden in dezelfde volgorde waar ze zijn verschenen. Maar dat is mijn mening, natuurlijk.

Energie en gewicht

Elektriciteit:

Stand = 146.424 Verbruik = 70kWh (+9) [10,0kWh/dag]

Gas:

Stand = 26.458 Verbruik = 68m³ (+16) [9,7m³/dag]
Ja ja, het begint nu echt kouder te worden, steeds kouder.

Gewicht = 82,0 (0)
Nog steeds.

Inschrijven voor oliebollenloop in Weert (vervolg)

Ik heb antwoord op mijn mail:

"Je mag 5 of 10 km lopen (zelfs 3 als je wil) het verschil is alleen als je in de prijzen zult vallen. Geldprijs of prijs in natura (=vlaai)."

Eerlijk gezegd weet ik het nog niet helemaal zo precies.
Misschien gewoon maar naar toe gaan en ter plaatste inschrijven.
Of misschien weet Anja hoe het zit. Zij is lid van AV Weert.
Ik zag in de uitslagen dat ze vandaag ook aanwezig was op de Mispelhoefloop.
Heb haar helaas gemist.

Trimloop: 2e Mispelhoefloop - 8km.

Vorig jaar, bij de eerste editie was ik er ook bij. Toen, prachtig zonnig weer. Aan het aantal deelnemers was toe ook nog een maximum gesteld: 250. Dat heb ik nl. ook keurig in mijn blog van toen vermeld.
Voor dit jaar is er geen limiet. Sterker nog, nu  wil  men zoveel mogelijk deelnemers zien te strikken. Daarvoor is ook het parkoers gewijzigd. Zeg maar een compleet ander parkoers. Ging het in 2013 nog over een ronde door stil en saai industriegebied, in 2014 gaan we door de bewoonde wereld van Acht.

Net als vorig jaar ben ik ook nu ruimschoots op tijd. Kan ik de Mercedes gemakkelijk kwijt en heb ik alle tijd om nog wat aan ontbijt en koffie te doen. Mijn startnummer voor vandaag is 210.
Even later zie ik ook Gemma binnen komen en daarna Lian. Ingrid en Elise komen ook weet Gemma te vermelden. Zijn we in ieder geval met 5 GVAC-ers aanwezig. Gemma laat weten er zo´n 55 minuten over denkt te doen. Voor mij is wordt dat 48 minuten, uitgaande van 10km/u.
Zo tegen 11 uur verplaatsen we ons van de Mispelhoef naar de start, zo'n 500 meter verderop. Een mooi stukje om alvast in te lopen, c.q. te warming-uppen. Bij de oranje Start-Finish boog is het nog wel even wachten. Hier staat een vies windje. Dat, samen met een temperatuur van pakweg 2ºC, voelt behoorlijk koud aan. Het duurt wat langer eer het startsein wordt gegeven. Eerst zien we nog wat verlate 4km-lopers binnen komen. Die zijn om 10u45 gestart en zijn nu dus al ruim een half uur onderweg. Nog niet iedereen is binnen, maar we gaan toch maar van start. Over de weg omdat de achterblijvers van de 4km. nog ongestoord kunnen finishen.

Ik start gewoon rustig, Op 800m zie ik fotograaf Peter Kramer langs de weg staan. Laat ik maar even de berm in duiken, kan hij me ook zien.....
Ik weet waar ongeveer het 1km-punt moet zijn maar daar zie ik helaas geen bordje. Ook voor de 2km. niet. Intussen hobbel ik achter een "vader en zoon (?)" aan in hun tempo. Maar, of zij lopen niet constant of ik, want we halen elkaar om en om in. Dan zie ik opeens een wit blaadje tegen een boom geplakt. Het blijkt een kilometer-aanduiding van de 4km-loop te zijn en iets verder verschijnt zo'n zelfde "bordje" van de 8km met de aanduiding 3km. Ik druk dan wel mijn stopwatch in maar de tijd lijkt niet overeen te komen met mijn tempo.

 
Aan het parkoers te zien hebben we de eerst "8" ongeveer te pakken en gaan we die opnieuw maken. Ik heb me intussen losgemaakt van de "vader & zoon" en loop nu achter een stelletje met de kleuren van de atletiekvereniging uit St.Oedenrode aan. Ook hier weer het zelfde liedje. Eerst gaan ze mij voorbij, dan ik hen weer, zij mij.... Ik zet even een tandje bij voor die laatste dikke 3 kilometers. Ben er weg van.
En zo raap ik gaandeweg nog meer andere lopers op. Niet dat het nu gemakkelijk gaat.
Ik klok de 6km op 33 nog wat. Ik denk, ik ga veel te langzaam en ik ben al aardig moe. Nog 2km te gaan. Als het straks rechtsaf gaat is het nog één lang recht stuk van ruim een kilometer naar de finish.  Als het zover is komt het bordje 7km voorbij. Ach laat ik maar niet kijken, gewoon even dat laatste stuk nog afwerken. Tegen de wind in, ook nog. Als ik op honderd meter voor de finish nog bijna word ingehaald schakel ik vlug 2 tandjes bij. Zo, dat gaat niet gebeuren!
Ik klok 44:51. (bruto volgens de officiële uitslag 45:01)
Dat ging zwaar en dan deze tijd?!
Lang verhaal kort: ik kom er thuis eigenlijk pas achter dat ik verkeerd heb zitten rekenen.
Mijn uitgangspunt was een eindtijd van 48 minuten, maar tijdens de loop heb ik voortdurend 40 minuten tussen mijn oren gehad. Dan zou ik inderdaad te langzaam zijn gegaan. Nu ben ik dus véél te snel gegaan en dat rechtvaardigt dan ook mijn vermoeidheid. Stom, stom stom...

Van de finish naar de Mispelhoef, doe ik mijn cooling-down. Afkoelen gaat wel gemakkelijk tegen die ijskoude tegenwind in. Eenmaal terug bij de Mercedes kleed ik me in de auto vlug om, terwijl de motor milieu-onvriendelijk, de cabine alvast op ontdooi temperatuur brengt.
Ik ben nog niet zo lang thuis, lekker binnen in de warme woonkamer, als het buiten begint te regenen. Ja, Joop Broeders heeft gelijk gehad. Wij lopen als het nog droog is en pas als we klaar zijn gaat het regenen. Gelukkig,want ik vond het zo al koud genoeg, met mijn 3 T-shirts over elkaar heen.

(De foto bij het startvak is van mij, de overige foto's zijn gemaakt door Peter Kramer)

De Vrijbuiters - training

Het is druk vandaag. Maar liefst 14 Vrijbuiters aanwezig. En ook nog eens eerlijk verdeeld.

De helft doet mee aan de training, de ander helft gaat aan de wandel.

Ook nu geef ik weer de training en uiteraard beginnend met de warming-up. Alles bij elkaar doen we daar een kwartiertje over. Ik check regelmatig mijn horloge. Ik probeer in de training van alles een beetje in te stoppen. Een kwartiertje warming-up, 10 minuten intensief, 10 minuten kracht, 10 minuten duur en weer een kwartier om af te bouwen.

Voor Moniek is mij als trainer nog nieuw en tijdens de warming-up is ze nog overfanatiek. Zeg maar erg opgewonden, overenergiek. Pas na het stuk heen-en-weer-rennen, eerst 5x en dan nog maar eens 3x omdat een tweede keer 5 maal misschien wat te vermoeiend is, komt ze weer terug op aarde. En zo gezegd zo gedaan volgend er nog wat kracht en duur oefeningen en dan is het langzaam terug naar de koffie. Dat langzaam wordt nogal letterlijk genomen. He gaat inderdaad te langzaam. Dat wil zeggen, dat we daardoor wat laat bij de afsluiting van de training komen. De dames hebben het te druk met recepten uitwisselen en ook Jo is nog druk in gesprek. Zo doe ik alleen samen met Dorie de afsluitende oefeningen, even later ook bij gestaan door Herman.

Al met al weer een vruchtbare training want we voelen, ik tenminste wel, dat we vandaag weer "iets" gedaan hebben. Daarbij was het vandaag helemaal niet koud, heb ik mijn handschoenen zelfs niet aan gehad en scheen het zonnetje gedurende de hele training. Wat wil je dan nog meer?

Inschrijven voor de oliebollenloop in Weert?

Naar aanleiding van een mailbericht werd ik op deze oliebollenloop van AV Weert gewezen. Inmiddels al de 10e aflevering. Op de laatse dag van 2014, dat kan geen kwaad, lijkt me.
Maar de informatie bevreemdt me nogal.

12,00 uur 1 km jeugd tm 12 jaar

12,15 uur 3 km jeugd tm 15 jaar

12,15 uur 5 km Vrouwenwedstrijd (en trimloop voor mannen)

13,00 uur 10 km Mannenwedstrijd (en trimloop voor vrouwen)

Ja, het staat er toch echt:
De mannen recreanten mogen alleen maar 5km hardlopen, samen in de wedstrijd met de vrouwen, en de vrouwen recreanten mogen alleen maar 10km lopen en dat samen met de wedstrijd van de mannen.
Zou het alle 9 voorgaande keren ook zo gegaan zijn?
Toch maar even om informatie een mailtje gestuurd naar de organisatie. Je weet maar nooit.
Hoewel ik het ook helemaal niet erg vindt om "slechts" 5km te gaan doen.

Wordt vervolgd....

GVAC baantraining - 6 Minutentest.

Het is weer zo ver. Tijd voor opnieuw een 6 minutentest.

De vorige keer stopte de tijd na op 1.225 meter. Dat was op 25 september, precies 10 weken geleden. Toen was ik net weer terug van de zoveelste blessure, in dit geval een infectie aan mijn benen die overigens nog steeds niet is genezen. In de tussentijd heb ik wel getraind en dat moet er vandaag dan ook uit komen.

Alleen is het nogal erg koud voor mij. Ik heb een nogal lange warming-up nodig om goed te presteren. Maar onze warming-up bestaat maar uit 3 rondes. # en een half eigenlijk want we zijn ook een keer terug gelopen maar is dan ook wel inclusief wat oefeningen.

Helaas ben ik dan nog niet op bedrijfstemperatuur en het is al tijd voor de 6 minutentest.

Ik denk, laat ik maar als een gek weggaan en kijken waar het schip strandt.

En de eerste ronde, voorop lopend gaat ook goed in 1:39,4. Halverwege de 2e ronde klom ik al in mijn eigen tempo. De ademhaling gaat al wat moeizamer, tussentijd op de 2e rond 1:554 , 16 seconden langzamer dan de 1e ronde. Mijn ademhalingsconditie, oftewel mijn uithoudingsvermogen begint het aardig te begeven. Ik ben nog lang niet op ronde 3 als de fluit voor de laatste minuut klinkt. Dat  wordt harde werken om nog op de 1.300 meter uit te komen, reken ik vlug uit. Intussen is Bas me tot op de hielen genaderd maar met die laatste fluit gooi de laatste kolen op het vuur. Helaas. Nog voor de 1.300 meter klinkt het langgerekte fluitsignaal als teken dat de 6 minutentest ten einde is. Ik tel nog 3 passen tot aan het 1.300 meter-punt,oftewel, ik heb op 3 meter na de 1.300 meter gehaald, m.a.w. 1.297 meter. Dat is dan ook de afstand die ik aan Marjolijn door geef. Bas zat me echt op de hielen en zal, denk ik op 1.295 zijn uitgekomen.

Oké, ik ben dan niet echt moe en ook nel weer op adem. Feit blijft dat het mij toch is tegen gevallen dat ik niet aan de 1.300 meter ben gekomen. Qua snelheid zit het wel goed, maar die ademhaling.... Ik kom duidelijk nog uithoudingsvermogen te kort. Te kort op dat tempo. Dan zal ik mijn trainingen toch wat moeten aanpassen, denk ik.

We sluiten af met maximaal 6x400 meter in eigen tempo. Omdat we in baan 6 loepen (de andere groepen doen in de banen 1 & 2 intussen de Coopertest) lopen we dan wel wat meer dan die 400 meter.Voor de variatie lopen we de 2 middelste runs wat harder.

Resultaten:

 

Baantraining na afloop 6-Minutentest