..... valt dit jaar op maandag en maandagavond is zwemavond. Voor ons sowieso geen pakjesavond. Kathy heeft vergadering op het werk, dus dat wordt alleen Eric en ik.
Net als vorige week ben ik moe thuis gekomen van het werk en lig ik na de avondmaaltijd uitgeteld op de bank. Er wordt niet afgebeld. Voor alle zekerheid om 19:34u. toch maar een What's Ap-je naar Erik gestuurd, maar ik krijg geen antwoord dus sta ik bijtijds op en begeef me naar Den Ekkerman.
De parkeerplaats daar is meer dan leeg. Wauw, echt niks te doen, zo lijkt het..
Inderdaad. De sporthal is donker en verlaten. De dame achter de kassa weet ook te vertellen dat ook bij het zwemmen geen trainingen zijn. En het is ook niet zo druk.
Om 10 over 8 noch geen spoor van Eric. Die zal niet meer komen. Fijn om te weten.
Als ik bij het bad kom blijken de gebruikelijke vaste banen nu helemaal links te liggen en de "vrije" ruimte helemaal rechts. Ik kies uiteraard voor baan 2, niet de kantbaan.
Slechts 2 personen zwemmen in deze baan. 2 Dames. En hoe kan het ook anders, ze zwemmen naast elkaar in die ene baan. Ik kan me dat enigszins voorstellen als ze toch de enige zijn, maar dat is nu voorbij.
Als ik tijdens de mijn eerste baantje ze tegemoet zwem, zie ik ze denken, "moeten we nu opzij?" Maar aangezien ik onverschrokken kom opzetten gaat de dame op mijn koers toch maar opzij.
Na mijn keerpunt zijn zij nog niet aan de andere kant van het zwembad gearriveerd en ben ik zelfs genoodzaakt tussen de dames door te passeren. En na het volgende keerpunt kom ik ze dan weer van voren tegen. Ze lijken er niets van te snappen. In ieder geval zwemmen ze daarna niet meer naast elkaar en een minuutje later heb ik baan 2 helemaal voor mezelf.
Ik maak rustig mijn kilometer af. Aan één stuk. Kom net boven het half uur uit.
Weer thuis zie ik een bericht op mijn smartphone.
Van Eric: "Hoi nee bij Danny", om 20:08u.
Toen stond ik al 10 minuten te wachten.
Ik heb in ieder geval mijn sportieve maandagplicht gedaan.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten