Eigenlijk ben ik er min of meer naar toe gestuurd omdat ik er gewoon even uit moet. Niet dat ik er nou zo veel zin in heb, maar vrouwlief moest er ook even tussen uit en die is naar een rommelmarkt en ik ga kijken wat ik er hier vandaag van terecht breng.
Het rondje inlopen samen met Dorie is echter al geen succes want na 300m sta ik al weer te kokhalzen. De ademhaling gaat nog niet lekker en daarom wacht ik maar in het "startvak" wat er gaat gebeuren.
"Nee, ik ga maar voor een klein rondje....", laat ik Dorie weten, omdat ik niet weet hoe het over 6km zal gaan. En desnoods loop ik daarna nog wat op de baan.... "Je kunt ook met Rik mee...", oppert Dorie en direct na het startsignaal nestel ik me ook achter en even later naast Rik. Nee beslist niet sneller. Theo volgt wat later omdat hij tijdens de start nog stond te bellen.
We lopen in een kleine langzame groep helemaal achteraan de baan af.
We kletsen wat over hoe het gaat en zo en dan vind ik het tijd om ook Theo op de hoogte te brengen van het slechte nieuws. We houden meteen in en laten de rest vooruit lopen. Ook bij Theo hakt het er in en ook nu kost het me moeite de emoties de baas te blijven.
We lopen intussen een zeer gezapig tempo, maar dat geeft ons wel weer de kans om rustig met elkaar te praten. De afslag naar het kleine rondje sla ik zelfs over. Nee, in dit tempo en samen met Theo durf ik die "grote" ronde wel aan. Halverwege de afslag naar het Oeienbosch staan we even stil als we Paul tegenkomen die met de honden aan het wandelen is en 40seconden later (tja, dat registreert zo'n sport-watch natuurlijk precies) vervolgen we onze route.
We zien Joke voor ons lopen en die loopt ongeveer ons tempo, misschien een ietsiepietsie langzamer omdat we toch heel langzaam dichterbij komen.
Uiteindelijk stopt Theo ook na deze ronde i.p.v. er nog één aan te plakken. Daar had hij nu ook geen zin meer in.
Uiteraard is de tijd van vandaag niet om over naar huis te schrijven maar vandaag was het dan ook meer bezigheidstherapie, met de nadruk op therapie.
Douchen doe ik thuis wel en na even nog met Rik wat bijgekletst te hebben ga ik vlug weer naar huis.
Johan heeft intussen laten weten dat ze met 2e Paasdag de Sahara-trail in Lommel gaan doen. Tja, voor mij is het nl.totaal onbekend hoe ik er dan voor sta, al zou ik die ook best graag willen doen, althans, tussen mijn oren. Maar zo lang het tussen mijn oren en wat mijn lichaam kan, nog niet overeenkomt moet ik er voorlopig maar van afzien.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten