Weer eens langzaamaan begonnen met een training voor mezelf. Moet wel rustig uiteraard en gewoon maar van plan om een rondje Hovenring te doen.
Het lijkt wel of ik in eeuwen niet meer gelopen heb, zo stroef gaat het. Alles is stijf en/of doet pijn. Maar ik weet dat dat ook grotendeels ligt aan het klussen in de Jim, ook al is dat momenteel hoofdzakelijk schilderwerk. Maar wel met onhandige houdingen en dat laatste is dan ook de oorzaak van die pijn in mijn rug en al die stijfheid.
Die eerste kilometer in 7:01 is dan ook helemaal niet verbazend, maar op de Hovenring ben ik toch al weer aan de 9km/u. Dat stemt wat tevreden. En dan terug en omlaag gaat er weer 17 seconden vanaf terwijl ik het toch rustig probeer te houden om te voorkomen dat ik buiten adem ga raken. Zoals gebruikelijk heeft kilometer #4 wat te lijden van die haakse hoeken op de Severinuslaan en dat kost dan ook weer 4 seconden t.o.v. de vorige kilometer. Het gas kan er op, kilometer #5 gaat weer vlotter en dan kan die laatste 500meter op eindsprint-niveau van dit moment, toch nog goed voor 10,55km/u.
Niet vreemd dat ik best wel moe ben. Toch ga ik na een wandel- en uithijgperiode van 200m voor een groot rondje uitlopen, echt in uitlooptempo en -ademhaling, 4/5 met in het park weer allerlei beenspieroefeningen en thuis ook weer het nodige rek- en strekwerk. En nu merk ik pas hoe stijf alles is, vergeleken met de tijd dat ik de SpringChallenge deed. Er is duidelijk weer (loop)werk aan de winkel.
En hoe kan het ook anders: Mijn fitnessleeftijd is na deze training weer gestegen van 78 naar 79 jaar!
Maar ook de VO2max is gestegen van 28 naar 29.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten