Training - Spring-Challenge #01 - Alternatieve Vrijbuitertraining alleen met Dorie

Vandaag begint voor mij de lente. Voor mij, want ik heb vroeger op school geleerd dat die altijd op 21 maart begint. Tegenwoordig, in de moderne tijd, begint die op verschillende tijdstippen. Op 1 maart, op 20 maart op 21 maart, naar gelang iemand zich daar erg belangrijk mee moet lijken. En daarom begint gewoon heel ouderwets de lente vandaag, op 21 maart.
Wat is daar zo bijzonder aan?
Nou, ik heb besloten om voor mezelf eens een Challenge aan te gaan. De Spring-Challenge. Om te beginnen vind ik de naam challenge al zo iets verschrikkelijks en daarom zal ik het vanaf morgen doodgewoon Lente-uitdaging gaan noemen, met alleen de letter "L" als hoofdletter.
En wat houdt die Lente-uitdaging in?
Elke dag minstens een mijl, 1,6km, hardlopend af te leggen. Wandelen mag ook maar dan moet het minstens 2 mijl, 3,2km, zijn. Voor de nauwkeurigheid: 1 Engelse mijl is 1.609,344m maar voor het gemak afgerond naar 1,6km. M.a.w. voor 10EM kom je dan al gauw bijna 100m verder. Als ik zover kom zal ik wel gaan afronden, maar gezien mijn conditie en elke dag lopen, zullen het best wel (erg) korte dagelijkse afstanden worden.

Vandaag dus de eerste dag en het is zaterdag en dus Vrijbuiters training.
Maar de Corona crisis en een club met nagenoeg alleen leden in de risicogroep van 60+ en 60++ en ook nog een aantal met verminderde weerstand door longklachten is in onderling overleg besloten dat iedereen toch maar thuis blijft. Behalve André dan, die komt wel even zijn rondje wandelen.
Ik heb ook afgezegd maar als er toch niemand is, dan kan ik net zo goed in mijn eentje een rondje door het bos rennen.
Op het moment dat ik Dorie app om te vragen of zij misschien toch ook wel zin heeft, met zijn tweeën is dat nog wel te overzien, appt ze mij tegelijkertijd met dezelfde vraag. En zo komt het dat we toch naar de Vrijbuiters gaan, maar alleen met zijn tweetjes.
En het is koud vandaag. Als ik 's morgens op de weer-app kijk ligt de gevoelstemperatuur op slechts 0,1ºC vanwege de schrale en harde oostenwind. Dus jasje aan....
Dorie is er al als ik 5 minuten voor de afgesproken 11uur arriveer. We hebben André ook al gespot en hij is om 10uur al aan zijn rondje begonnen en is nu klaar. Opgepaste afstand van elkaar spreken we elkaar nog en om te bewijzen dat we genoeg van elkaar verwijderd staan maak ik nog een zelvie. Jaja, laten we dat Engelse "selfie" ook maar meteen vernederlandsen 😁

Daarna gaan we op pad, Dorie en ik. We houden gepaste afstand van mekaar terwijl we naar stop 1 lopen voor wat warming-up oefeningen. We vervolgen onze weg over paden door het bos. Dorie neemt het voortouw en ik volg op gepaste afstand. Is het niet vanwege de Corona dan wel omdat ik niet weer op mijn snuffert wil gaan, zoals vorige week zondag. De paden zien er namelijk moeilijk begaanbaar uit. Los van de ongelijke bodem, de ene keer met plassen, de andere keer met modder en dan weer diepe sporen, ligt het ook bezaaid met takken en bladeren en van alles wat er van bomen af kan komen. Niet zo zeer door de herfst maar door de onderhoudswerkzaamheden die al een hele tijd hier aan de gang zijn. Het is ook wel duidelijk aan de kale plekken te zien dat de houthakkers stevig tekeer zijn gegaan. Enfin, daarom loop ik dus wat verder naar achteren zodat ik duidelijk zicht heb op de rommel voor me.
We bezoeken weer eens "het gat" en kronkelen door het bos met af en toe wat oefeningen. Als we aan de rand van het bos komen, daar waar we normaal gesproken ons sprintje trekken, gaan we links af. Nee, vandaag hebben we beiden geen zin in een sprintje. En hier merken we ook dat de gure windkracht 5 hier goed voelbaar is en daarom slaan we het eerste beste pad maar weer in, weg van de wind. En zo kronkelen we weer door om uiteindelijk weer bij de kantine uit te komen. Bij de afsluitende rekoefeningen staan we helaas weer volop in de wind, zelfs als we in de kantine gaan staan rekken.
We stoppen er maar mee. Het is genoeg geweest. Fijn dat we toch wat gedaan hebben. We hebben 4,45km afgelegd in een training die 48:23 duurde.
We staan minstens 3 meter  uit elkaar als we nog even een afsluitende zelvie maken.
De herdenkingskrans voor Jan ligt er intussen stilzwijgend maar voor ons veelzeggend bij.

Dorie raapt nog een handvol sigarettenpeuken op die nooit van één van de Vrijbuiters geweest kan zijn en we lopen naar de auto's om ons om te kleden. Even later vertrekken we tegelijkertijd. Voor morgen hebben we toch weer afgesproken voor het zelfde rondje als vorige week. Alleen zal ik dan toch maar een jasje aandoen want voor morgen wordt weer een schrale oostenwind en temperatuur in de ochtend rond het vriespunt voorspeld.
En dan bedenk ik me dat we onze training dit keer niet met ademhalingsoefeningen hebben afgesloten. 😤