Training - Alternatieve Vrijbuiters training alleen met Dorie - Lente-uitdaging #08

De 8e dag van mijn Lente-uitdaging vandaag. So far so good, maar ik merk wel de vermoeidheid. De reden weet ik ook wel: ik ga gewoon te hard voor mijn doen. Daarom vandaag maar eens wat rustigere aan doen.
Dorie en ik komen ongeveer tegelijk aan op onze parkeerplaats van de Vrijbuiters. André is er vandaag niet, zo te zien aan het ontbreken van zijn auto en zijn fiets.
Na een korte onderonsje over het reilen en zeilen van de afgelopen week gaan we van start. En rustig aan, zoals we al hebben afgesproken. Na de standaard 1e stop gaan we meteen weer rechtsaf het singeltrack bospaadje in. Nog steeds bezaaid met los bos spul, zoals takjes, takken, dennenappels en ook nog de diepe sporen van de bomenrooi-machines die hier hebben rondgereden.
We komen aan bij "het gat" maar we dalen niet meteen helemaal het gat in maar rechtsaf hebben we ook een pad gezien waar we inslaan. Zo zien we links van ons in de "diepte" de grote plassen water staan. Het pad draait in een lus terug in omgekeerde richting. Nee, we gaan niet naar beneden maar blijven boven in de veronderstelling dat je daar beneden niet kunt lopen vanwege de plassen. Dat blijkt niet helemaal te kloppen want dat is toch wel mogelijk en daarom dalen we iets verderop toch "het gat" in. Het is wel wat behelpen maar we kunnen toch door het gat trailen zonder natte voeten te halen. Bijna op het eind voordat we "het gat" weer verlaten maken we nog wat foto's en zelvies van "het gat".

We vervolgen onze training door de bospaden. Voor we bij de plek waar we het autowrak vonden, doen we onze 2e stop met oefeningen. Bij de plek van het wrak inspecteert Dorie nog hoe het staat met de rommel en nee, helaas nog niet opgehaald. Even nog een foto maken die ik later naar Dorie zal sturen.

We gaan weer verder, doen het redelijk rustig aan, terwijl de vermoeidheid in mijn benen toch duidelijk merkbaar is. Maar met de grote "social distance" tussen Dorie en mij (zeker 5m) kan ik het ook wel rustig aan doen. Moet wel, want ik wil niet weer op mijn bek gaan. Op sommige "gemakkelijkere" stukken trek ik even aan om de voorsprong weer terug te brengen tot een metertje
 of 5 à 6.
Bij een kruispunt zien we in de verte een gezin evenwichtsbalk spelen op een boom die over het pad ligt. We gaan daarom niet verder maar even naar rechts om weer op gepaste onderlinge afstand wat krachtoefeningen te doen. We beginnen met squats en daarna wat lunges. Helaas door mijn snotneus en toch best wel dat ik nog steeds buiten adem ben, heb ik, voor we beginnen aan de lunges, eerst nog even een adempauze nodig. Intussen doet Dorie nog wat extra oefeningen.
Als het gezin het kruispunt voorbij is gaan we ook weer verder. Eerst een klein stukje wandelen tot aan de omgevallen boom. Laten we voor de foto ook even op deze "evenwichtsbalk" tekeer gaan. Dat valt echter vies tegen. Nee, ik kan amper een paar seconden overeind blijven door de ronde vorm van de boomstam maar ook blijft dat ding voor geen meter stilliggen, laat staan anderhalve meter 😂😂.
Dorie moet het ook even proberen, al is het alleen maar voor de foto. En dan gaan we weer verder.

Best wel een eindje nu en we komen uiteindelijk uit bij het bankje. Tijd voor wat rekoefeningen en daarna gaan we verder met al wandelend wat rekoefeningen: rekken op de tenen lopend, op de hakken, handen tussen de schouderbladen, rekken armen aan de voorkant, draaien met de schouders en zo doende komen aan bij de afslag naar de kantine. Nog mooi even tijd voor wat balansoefeningen maar die gaan mij niet zo goed af. Weer een teken dat mijn benen best wel vermoeid zijn.
In de kantine sluiten we de training af met de ademhalingsoefeningen.

Na de laatste rommel te hebben opgeraapt en weer terug bij de auto's heeft Dorie een kannetje met heet water voor elk 2 koppen thee. Helaas is er geen gebak wat ik beloofd had mee te nemen. Tot aan vertrek van huis was mij nog steeds niet duidelijk welk gebak ik nou eigenlijk mee kon nemen en dus werd het helaas niets. Maar daar smaakte de thee niet minder om. Na die, voor mij toch weer, vermoeiende, training zijn die 2 kopjes thee een welkome veraangenaming.
Hierna is het tijd om terug naar huis te gaan. Morgen gaan we weer in Duizel aan de gang.