Hoewel de vuurkorf al heel het jaar in de tuin heeft gestaan is-ie dit jaar nog niet gebruikt. Wel voor het dumpen van afval, maar niet voor het stoken.
Met het prachtige lenteweer van vandaag heb ik weer wat hout in mootjes gezaagd en dat is dan meteen weer goed om er vanavond weer een ouderwets kampvuur van te maken. Nee, daar gebruik ik niet die vuurkorf voor. Die doet het overigens wel goed, maar de houtstapel is toch net wat te groot voor die vuurkorf. En daarom wordt de ouderwetse vuurschaal weer van stal gehaald.
Er staan 4 dozen met hout klaar. Flinke stukken hout. Te groot of te lang voor de vuurkorf maar ideaal voor de vuurschaal.
Wat klein aanmaak hout op de bodem, een wijnkistje gevuld met stro er boven op en dan doen een paar aanmaakblokjes wonderen. In nog geen minuut heb ik een kampvuur waar de vlammen al een meter hoog van afslaan. Een pyromaan zou er stront jaloers op zijn.
De capaciteit van de vuurschaal is beduidend hoger dan de vuurkorf. Stapels hout kan ik er in of op kwijt. De vlammen gaan zo'n 2 meter hoog. Er zijn tijden geweest dat die zelfs nog een meter hoger gingen. En het gaat hard. Het hout is ook kurkdroog, en al het verse hout wat op de brandstapel belandt vat ogenblikkelijk vlam. Dat geeft meteen ook een beeld hoe dat in een brandend huis te keer moet gaan.
Over huis gesproken, als laatste gaat ook een oud vogelhuisje op de brandstapel. Hij heeft zijn dienst gedaan, ook al heeft hij geen huurders gehad.
Wat daarna nog overblijft is een berg smeulend houtskool. Hetzachte briesje wind wat er nog staat doet de massa afwisselend opgloeien. Zo lijkt het net de lava die pas uit een vulkaan is gestroomd.
Even por ik nog door de smeulende resten om zo weer wat brandstof in de vorm van zuurstof onder in de hete massa te brengen en dan laat ik het doorsudderen. De hele nacht door. Maar eens zien wat er morgen nog van over is.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten