Gisteren Pau enWitteman gezien? Ik toevallig wel. Toevallig? Ja, toevallig. Ik zet dat programma nooit bewust op. Pau met zijn stopwoord "want..." waarmee hij zijn gasten onderbreekt is altijd het eerste wat me opvalt/irriteert als het programma toevallig opstaat of tijdens de zap-reeks voorbijkomt.
Maar gisteren stond hij op omdat vrouwlief de afstandsbediening in haar macht had. En een tv die aanstaat valt moeilijk te negeren. En dan valt opeens één gast op. Een vrouw, waarvan ik in eerste instantie denk dat het een pop is. Een stijf wassen-beeld-gezicht waarvan alleen de ogen heen en weer (kunnen) bewegen. Is dat echt? Volgende scene in beeld en weer datzelfde tafereel. Als de naam valt, Olcay Gulsen, gaat erbij mij totaal niets rinkelen en dus wordt het Google'n.
Maar gisteren stond hij op omdat vrouwlief de afstandsbediening in haar macht had. En een tv die aanstaat valt moeilijk te negeren. En dan valt opeens één gast op. Een vrouw, waarvan ik in eerste instantie denk dat het een pop is. Een stijf wassen-beeld-gezicht waarvan alleen de ogen heen en weer (kunnen) bewegen. Is dat echt? Volgende scene in beeld en weer datzelfde tafereel. Als de naam valt, Olcay Gulsen, gaat erbij mij totaal niets rinkelen en dus wordt het Google'n.
O.k., duidelijk Supertrash miljonaire. En toch komt haar uitdrukkingsloze gezicht me bekend voor.
Ik moet diep in mij geheugen en dus in de tijd teruggraven,
Ik moet diep in mij geheugen en dus in de tijd teruggraven,
Ja, ik weet het weer: The Thunderbirds!
(De foto is gelukkig vele malen beter dan de werkelijkheid in de uitzending.)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten