Zondag, en al voor 6 uur klaar wakker is balen.
Na het nieuws gelezen op mijn smartphone met de app van NU.nl, daarna ontbijt met Discovery en National Geographic op tv schakel ik over op 24kitchen. Het kanaal waar ik van begin af aan al dacht, wat moet je daar nou mee en nu mezelf erop betrap dat ik er eigenlijk wel heel veel naar kijk. Misschien iets te maken met één van mijn hobby's: eten?
Nu is het de beurt aan Anthony Bourdain. Kok, maar vooral ook schrijver en reiziger. Vandaag een aflevering waarin hij op bezoek is in Haïti. Het land wat een aantal jaren geleden zo getroffen is door een aardbeving en waar sindsdien de tijd amper vooruit is gegaan. Er komt weinig koken of eten aan bod maar voornamelijk het wel, maar vooral het wee van de armoedige bevolking in de (tijdelijke?) tentenkampen. Niet een programma wat je op 24kitchen verwacht. Toch, hoe kan het ook anders, neemt Anthony plaats aan een tafel voor een van de plaatselijke gerechten. Je ziet hoe een kokkin het eten klaarmaakt, het Anthony wordt getoond en daarna wordt geserveerd. Eerlijk toegegeven, ik vind het erg onsmakelijk uitzien maar koks zijn wel wat gewend. Maar het gaat hier niet om het eten maar wat er zich om heen afspeelt.
De kokkin heeft nog heel wat eten over maar kan er verder niets mee. Er is gewoonweg niemand die geld heeft om het te kopen. En dus blijft ze er mee zitten. Om de cameraploeg zoals altijd veel mensen, veel kinderen. Helemaal geen oog voor de camera's of de blanken. Alleen voor het eten.
Na overleg met de producers neemt Anthony een beslissing. Ze kopen al het eten op en laten het verdelen onder de kinderen. Een warmmoedig gebaar. Maar zoals altijd, als er gratis eten wordt verstrekt, stroomt in no-time de locatie vol. Veel gedrang en geduw, vechtpartijen ontstaan, er wordt met leren riemen geslagen. Er geldt opeens weer de wet van de sterkste, niet van de hongerigste. De camera's registreren hoe een goed bedoeld gebaar helemaal verkeerd afloopt.
In Bosnië in 2009 maakte ik iets soortgelijks mee. De bedelaars negeerden we, wetend dat dat voor ons beter zou zijn. Dan zien we opeens dat iemand op een terras een bedelaar wat toestopt. Een oude vrouw, ook bedelaar, kennelijk even tevoren daar afgewezen, stormt nu op hoge poten naar dat zelfde terras. Ik versta geen Bosnisch, maar het is mij wel duidelijk dat het hier om een scheldkanonnade gaat. Het volume waarmee dat gepaard gaat zorgt meteen ook voor de nodige toeschouwers. We hebben daarna geen bedelaar meer aangekeken.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten