Zwaargewicht op de baan.

Altijd, 2 dagen later krijg ik last van de spieren. Vandaag is het zover, maar niet echt last van de spieren. Eerder veel last van mijn gewrichten, voornamelijk de knieën.

Bij het "rondje" voor dat de training begint zijn er eigenlijk ook maar 2 personen die iets te melden hebben, waaronder ik, met gewrichtspijnen. Voor de rest gaat het met iedereen goed. Kneusje?

Ik had nog geen mail van Marjolijn ontvangen, blijkbaar toch nog niet opgenomen in de mailinglist, maar het programma van vandaag is 4x800 meter met tussendoor 200 meter rust. Wel is het de bedoeling dat van elke run, de tweede 400 meter sneller moeten worden afgelegd dan de eerste,

Maar eerst nog de warming-up. Eerlijk gezegd, ik heb het koud. Niet direct door de temperatuur maar door de harde wind. Zoals zo vaak heeft Marjolijn ook nu weer aparte oefeningen in haar warming-up-pakket. Even wennen, maar uiteindelijk word je er ook goed warm van.

En dan de training zelf. Ik vergeet mijn klokje aan te zetten en dan heb ik geen controle over mijn "snelheid". Ik ga dus te hard. Niet voor mijn benen maar wel voor de luchttoevoer. Na de eerste run ben ik zo buiten adem dat ik na die 200 meter wandelen nog lang niet op adem ben. Er worden tandjes teruggeschakeld en de versnellingen in de tweede 400 meters zijn miniem, zo niet nihil.

Op de laatste 100 meters halen een stel dames me, tijdens hun eindspurt, in. Daar kan ik nog wel even bij blijven. Één van de dames weet te vertellen dat "we" gemiddeld precies 9 km/u hebben gelopen, inclusief de wandelpauzes. Klopt dus, dat ik in het begin duidelijk te hard gelopen heb.

Maar goed dat mijn (slechte) conditie c.q. overgewicht me heeft tegen gehouden, want met mijn knie moet ik toch echt nog niet zo "hard" gaan.

Zo zie je maar weer: Elk nadeel heb zijn voordeel.

Vandaag weer een wijze les gehad.

De komende dagen zullen mijn spieren en mijn gewrichten me nog wel aan deze training herinneren.

Oh, oh, die Hovenring...

Op 30 december klinkt het bericht:
''Hovenring weer open...''.
Wéér ???
Voor de eerste keer bedoelen ze. Mag onderhand wel. Man, wat duurde dat lang, zeg. En aan het weer kan het niet gelegen hebben.

Waarom dat gemopper?
Omdat er niet gedacht is aan fatsoenlijke omleidingsroutes en verkeersregeling. Nee sterker nog, er werden de meeste onzinnige wegafsluitingen verzonnen.Op plaatsen die werkelijk nul-komma-nul te maken hebben met de Hovenring. helemaal aan de andere kant van Veldhoven. Gevolg, veel extra verkeer door woonwijken met 30km-zones. Ook vrachtverkeer. Dat die Hovenring dan eindelijk eens open ging was eerder een enorme opluchting. Typisch auto-pesterij.
En nog veel erger is het voor de fietsers. 5km. omrijden voor een stukje van normaal 2 km. is voor een auto al veel, laat staan voor fietsers, die daarbij ook nog eens met extra lange wachttijden te maken krijgen door zeer slecht afgestelde stoplichten. Ja stoplichten, niet verkeerslichten.

En dan staat vandaag opeens Twitter bol van de berichten over opnieuw de afsluiting van de Hovenring. Ook Omroep Brabant is van de partij en de landelijke pers maakt verslag op radio en tv. Bijzonder. Dat moet wel want blijkbaar is dit de eerste ''zwevende fietsrotonde"  van de wereld.
Het moet dus een kunststukje worden. Een beetje reclame kan dan geen kwaad. Wel ten koste van de weggebruikers blijkbaar.
Nu blijken de tui-kabels te veel te trillen en kunnen de bevestigingen losraken.
Ja, ja, ben benieuwd of we de echte redenen ooit te weten komen.

Intussen is de boel weer dicht. Minstens tot donderdag-avond.
We mogen moeten weer kilometers omrijden.
En de fietsers? Die moeten sowieso nog een half jaar wachten tot dat zij over die hypermoderne fietsrotonde mogen. Wie weet, gaat het nu nog langer duren.

Zwevende fietsrotonde op Hovenring

Zie hier en hier ook de fotoreportages van collega Peter Kramer

Beginner bij GVAC

Een week uitstel maar vandaag is het dan de dag.
Wegtraining bij GVAC.
Na het vorig debacle van pakweg een maand of 3, 4 geleden is nu het motto: ''Slow behind Jo''
Als ik zorg dat ik achter Jo Jansen blijf dan moet ik wel langzaamaan in de loopsport terug kunnen komen.
Dat is de gedachtengang achter mijn come-back.
Hoe anders pakt het uit.
De groep van Jo is niet de langzaamste groep (meer) binnen groep 1.
Momenteel zijn dat de absolute beginners. En met die groep mag ik mee.
Programma: 5x3 minuten ''hardlopen'' en tussendoor 2 minuten wandelen.
Natuurlijk na de aparte warming-up. Apart wil zeggen niet met de overige recreanten mee.

Het is even wennen.... hardlopen....
Maar het heeft wel iets, 7 dames en ik als enige heer.
Ik denk dat ik een hele tijd bij deze groep blijf.

Tijdens 4 van de 5 blokken volg ik de snelste dame op de voet. Volgen, want het gaat voor mijn doen al aardig pittig. Hoe wrang kan het zijn als ze aan het einde van training meldt dat haar horloge/stopwatch/GPS/whatever niet goed heeft gewerkt omdat die zo was ingesteld dat-ie beneden de 10km/u niets registreert. Ging het dan echt zóóó langzaam? Marjolein weet te vertellen dat haar GPS 3,45 km. heeft geregistreerd. Met 5x3 minuten (hardlopen) plus 4x 2minuten (wandelen) is dat gemiddeld 9 km/u

De cooling down doen we binnen, in de warmte van de gang. Ik mag dat wel.

Eenmaal thuis melden de eerste tekenen van trainingspijn zich al. Nee, niet de spieren, maar de gewrichten. Ik kan me opmaken voor een paar dagen spier- en gewrichtspijnen.
Wat is sporten toch leuk....

Boy or girl...?

Onaf of Onafha?
Kees of Denise?
Dieter of Vanessa?
Jongen of meisje?

Het zal afwachten worden.
De eerste week van juli, laten we zeggen op 4 juli, zal hij/zij ons kleinkinder-legioen komen versterken.
Nummertje 7.
Natuurlijk weten wij dat al langer maar dat wil nog niet zeggen dat we dat meteen aan iedereen wijs maken.
Nou vooruit, bij deze dan!

De eerste kilometer in het water

Het wordt de 1e keer in 2012. Ook Eric is van de partij. Hij betaalt de volle mep terwijl ik een nieuw halfjaar passe-partout aanschaf. Met nog wat stempels over op mijn strippenkaart, hoef ik verder ook niets bij te betalen. Dubbele "winst" want de passe-partout entree is verhoogd van 90 Eurocent naar 1 Euro (ruim 11%).

De garderobe hangt vol. "De goede voornemens...", was al voorspeld. En ook in het water is dat te zien. Doorgaans is dat gelukkig maar een maand of 2, of wellicht tot aan de carnaval en dan is het bad er weer alleen voor de Die-Hard's, zoals wij...

Samen met ons lopen 2 tattoo macho's mee. Gezien de afwachtende houding aan de rand van het volle zwembad, ook met goede voornemens, dus. Het is duidelijk: die zullen we hier niet vaak zien!

(Grappig, wist je dat tattoo met dubbele ''t'' wordt geschreven en tatoeage met maar één ''t'' in het midden? )

Wij nemen gewoon weer baan 5. Is wel even wachten eer ik kan invoegen, dat dan weer wel.

Wanneer ik in het water spring lijkt het bad dieper dan anders. Zou niet kunnen, eigenlijk, maar dit zwembad heeft een verstelbare bodem. Het lijkt alsof die niet helemaal in de hoogste stand staat.

Ik trek mijn baantjes. Niet meer van plan om een kilometer aan één stuk te zwemmen, doe ik telkens 100 meter maar dan op ''tempo", en dan weer even bijkomen. Heb het idee met deze vorm van ''interval'' meer conditie op te bouwen.

Die conditie heb ik ook wel nodig. Het kerst-overgewicht zal daar ook wel de oorzaak van zijn want de rustpauzes tussen de baantjes door zijn beduidend langer dan de baantjes zelf.

Uiteindelijk kom ik toch tijd, energie en 200 meter te kort om mijn kilometer te halen.

Volgende keer beter.

Wanneer dat is, is nog niet zeker. Het schijnt dat het sportbad, in ieder geval op maandag, tijdelijk gesloten is vanwege water polo wedstrijden. Europese kampioenschappen?

Enfin, morgen zou het allemaal op internet staan.

Wat een energie

 

Nadat we eind december zeer onaangenaam werden verrast met een eindafrekening van tegen de 400 Euro en een stijging in de maandvoorschotten met ruim 30 Euro lijkt het me verstandig om het elektriciteitsverbruik, want daar heb ik het dan over, maar weer eens goed bij te houden.

Op 1 januari is de eerste stand genoteerd en omdat ik het gisteren was vergeten, vandaag de tweede meting.

Ik val steil achterover.

140kWh verbruikt in één week!

De kerstboom en alle verlichting is vanaf donderdag al opgeruimd en "alleen'' het lichtsnoer onder de carport brandt nog tijdens de donkerte. Die gaat dus meteen uit.

Met nog een weekje vakantie maakt mijn pc overuren. Dat ''kacheltje'' zal ook een aardige bijdrage doen.

Maar eens zien hoe het aanstaande zondag heeft uitgepakt.

Ik heb het donkerbruine vermoeden dat dat 20-meter lichtsnoer ook een aardig kacheltje is.

Maandag, een gewichtige dag ...

Zeg maar gerust een zwaargewichtige dag.
Één week in het nieuwe jaar is verstreken en mijn gewicht is alleen nog maar gestegen.
Met bijna een kilo erbij sta ik nu muurvast op de weegschaal.
86,3 kg. geeft hij aan.
Een absoluut hoogterecord.
Gaat dit nog verbeterd worden?
Laten we hopen van niet.
Vanavond maar weer eens het zwemmen oppakken.
Om mee te beginnen.

GVAC oliebollenloop en nieuwjaarsreceptie

Omdat de 1e zondag van het jaar tegelijkertijd valt op de 1e dag van het nieuwe jaar vindt deze oliebollenloop pas vandaag plaats. Aansluitend de nieuwjaarsreceptie.

Ik ben nog niet aan lopen toe, maar het is droog en reden genoeg om met mijn camera wat plaatjes te schieten.

Het is lekker droog en een gesluierd zonnetje. Mooi fotoweer. Helaas voor de fotograaf breekt de zon even later stevig door waardoor de foto's wat harder worden. Voor de lopers is deze zonnige dag echter een dankbare traktatie na een week vol regen en wind.

Ik mis wel een aantal lopers. Die zullen ongetwijfeld naar Egmond zijn.

Desondanks toch de nodige kiekjes kunnen maken.

Ook op de aansluitende nieuwjaarsreceptie.

Alle foto's kun je hier terug vinden.

En hieronder alvast een indruk:

Nieuwjaar bij de Vrijbuiters

 

Al bijna traditiegetrouw maak ik op de eerste trainingsdag van de Vrijbuiters een groepsfoto.

Nee, ook vandaag heb ik (nog) niet mee gedaan met de training. En dat terwijl het toch mooi weer is.
Maar goed, aan het eind van de training ben ik wel van de partij.
Ter ere van de 69e verjaardag van André afgelopen 2e Kerstdag hebben we vandaag appelflappen. En omdat Doris ook nog appelflappen over heeft en die heeft meegenomen is het vandaag dubbele pret.

Helaas ontbreken 2 Vrijbuiters. Misschien kan ik ze nog achteraf erbij Photoshoppen als ze er één van de volgende keren wel bij zijn én ik mijn camera bij me hebt. We zullen wel zien.

Nog meer foto's

In de bios: Nova Zembla (2)

 

Wat Willem Barends niet lukte, daar heb ik dan weer weinig moeite mee, nl. weer naar Nova Zembla gaan. De eerste reis was op 25 november 2011, samen met Marie-José en op 6 januari 2012 dan opnieuw. Dit keer met Kathy. 

Het komt me allemaal wel erg bekend voor. 

Nederlandstalige film met Engelse aftiteling en mannen die na 17 maanden ontberingen nog hetzelfde kapsel hebben. Maar het blijft een mooie film.

Saillant detail:

Een moeder met dochter gaan naar dezelfde film. De moeder blijkt precies dezelfde plaatsbewijs te hebben als wij nl. rij 5 stoel 8. Maar wij zitten er al en dus nemen zij maar stoel 9 en 10.

Vreemd...

Wie ''A'' zegt ...

 

... die moet ook ''B'' zeggen.

En nadat op 17 december van het vorige jaar het zwemdiploma A al was gehaald, is het nog geen 3 weken later al weer het examen voor het zwemdiploma B.

Lizzie heeft haar hele kerstvakantie geoefend en is er helemaal klaar voor. Alleen nog eventjes laten zien.

Op deze vrijdagavond worden zowel de A-tjes alsook de B's en C's tegelijkertijd afgenomen. Hierdoor wordt niet helemaal de vereiste afstand gezwommen. Niet zo erg omdat dat in de voorgaande lesweken al is bewezen. Wel natuurlijk de andere dingen. Door het ''gat'' zwemmen, borst- en rugcrawl, drijven op buik en rug, watertrappelen, het gaat Lizzie gemakkelijk af. Zelfs een duik vanaf de kant om zo gemakkelijker door het gat te kunnen zwemmen. Het kan niet op. Prima!

Terecht neemt ze dan ook glunderend haar diploma in ontvangst. 

Geen prijzen voor de mooiste tekeningen vandaag, maar naast een medaille natuurlijk wel weer een roze beker van tante Keet en oom Dennis.

Nu nog "C''en dan is het genoeg geweest.

Baantraining?

Mooi niet!
Het weer is er sinds dinsdag niet beter op geworden, eerder slechter.
Ik sympathiseer met de mensen met het hoge water in het noorden van het land en blijf maar gewoon veilig thuis.

Nu even niet ...

Eerste wegtraining bij GVAC.
En dat terwijl er een noordwesterstorm over het land trekt.
Een geselende wind die de schommelbank voor de zoveelste keer doet kantelen en een striemende regen...
Nou, vergeet die training voor vandaag maar gerust.
Het moet wel leuk blijven.
En per slot van rekening train ik nog nergens voor, voorlopig.
Dus, laat maar mooi waaien.

 

Hoor ik achteraf dat het toch helemaal droog is gebleven.
Bij ons in Zeelst in ieder geval niet...

Maandag, een gewichtige dag.

Steevast op maandag ochtend, met de weegschaal op exact dezelfde plek, controleer ik mijn gewicht.

Controleren is meer omgeslagen naar opnemen want het gewicht blijft alleen maar stijgen.

Gaf ik voorheen niet eens de stand weer, maar alleen de stijgingen en af en toe de dalingen, voortaan zal ik ook de absolute waarde meedelen.

Voor 2 januari staat die op 85,4 kg. Een nieuw hoogte record!

Met als excuus, de volvreetdagen van Kerstmis en de jaarwisseling.

Néé, geen dieet als goed voornemen, gewoon doorleven want morgen kan ik al dood zijn. 

O.k. ik zal wel wat oppassen en dat gewicht moet hoe dan ook toch wat omlaag.

Voor schrikkeljaar 2012 staan daar na vandaag nog 364 dagen voor.

Moet lukken.

Beste wensen en goede voornemens?

Met ''beste wensen'' denk ik meteen aan het werk. (grrrrr....)
Aan het begin van het jaar het beste wensen en aan het eind van het jaar stevig de grond intrappen.
Blij dat ik de eerste 2 weken van 2012 nog niet naar het werk hoef.

En goede voornemens?
Die bestaan niet. Hooguit voornemens. Die hoef je, net als principes maar tijdelijk ''vol'' te houden en vervolgens stilzwijgend overboord te gooien .
En toch... Ik heb wel een goed voornemen.
Ik neem me voor dat ik al die personen die mijn bevordering hebben tegengehouden niet zelf zal vernietigen.
Ik zal dat maar aan de goden overlaten. Zal ik ze meteen ook maar het ergste voor het nieuwe jaar toewensen. CENSUUR  (jammer dat ik geen voodoo kan....)

Voor alle andere, gewone, onschuldige mensen om mij heen:

''een gelukkig nieuwjaar'', met veel liefde, geluk en verdraagzaamheid.