Altijd, 2 dagen later krijg ik last van de spieren. Vandaag is het zover, maar niet echt last van de spieren. Eerder veel last van mijn gewrichten, voornamelijk de knieën.
Bij het "rondje" voor dat de training begint zijn er eigenlijk ook maar 2 personen die iets te melden hebben, waaronder ik, met gewrichtspijnen. Voor de rest gaat het met iedereen goed. Kneusje?
Ik had nog geen mail van Marjolijn ontvangen, blijkbaar toch nog niet opgenomen in de mailinglist, maar het programma van vandaag is 4x800 meter met tussendoor 200 meter rust. Wel is het de bedoeling dat van elke run, de tweede 400 meter sneller moeten worden afgelegd dan de eerste,
Maar eerst nog de warming-up. Eerlijk gezegd, ik heb het koud. Niet direct door de temperatuur maar door de harde wind. Zoals zo vaak heeft Marjolijn ook nu weer aparte oefeningen in haar warming-up-pakket. Even wennen, maar uiteindelijk word je er ook goed warm van.
En dan de training zelf. Ik vergeet mijn klokje aan te zetten en dan heb ik geen controle over mijn "snelheid". Ik ga dus te hard. Niet voor mijn benen maar wel voor de luchttoevoer. Na de eerste run ben ik zo buiten adem dat ik na die 200 meter wandelen nog lang niet op adem ben. Er worden tandjes teruggeschakeld en de versnellingen in de tweede 400 meters zijn miniem, zo niet nihil.
Op de laatste 100 meters halen een stel dames me, tijdens hun eindspurt, in. Daar kan ik nog wel even bij blijven. Één van de dames weet te vertellen dat "we" gemiddeld precies 9 km/u hebben gelopen, inclusief de wandelpauzes. Klopt dus, dat ik in het begin duidelijk te hard gelopen heb.
Maar goed dat mijn (slechte) conditie c.q. overgewicht me heeft tegen gehouden, want met mijn knie moet ik toch echt nog niet zo "hard" gaan.
Zo zie je maar weer: Elk nadeel heb zijn voordeel.
Vandaag weer een wijze les gehad.
De komende dagen zullen mijn spieren en mijn gewrichten me nog wel aan deze training herinneren.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten