Het is eigenlijk voor het eerst dat ik naar een trimloop ga die, én zo laat
pas begint én ook nog zo'n eind weg én ook nog eens met het openbaar vervoer.
Dat is spelen met vuur!
Nou ja, Nijmegen, want daar ga ik naar toe, is eigenlijk niet heel ver weg,
maar om 21:00 pas starten is wel zo iets. Gelukkig ligt de start van de
Stevens Stadscross, want daar ga ik naar toe, op "een steenworp" afstand van
station Nijmegen, namelijk in het, van dat liedje van Frank Boeien, welbekende
Kronenburgerpark. Daarbij komt ook nog dat de laatste trein richting Eindhoven
rond half 1 vertrekt. Nou, dat moet wel lukken, toch?
Alleen is het best wel vervelend dat er geen kleedgelegenheid is. Er is
namelijk ook regen voorspeld. De sporttas kan je gelukkig wel in bewaring
geven maar er wordt wel gewaarschuwd dat het maar een kleine tas mag zijn.
Voor alle zekerheid heb ik nog wel even naar de organisatie gemaild want wat
is "klein"? De grootte van een school rugzak was het antwoord en als je nu een
gele tas pakt, die vallen wat beter op tussen al die zwarte tassen. In ieder
geval geen hele grote sporttassen...
Ik besluit mijn mini rugzak van de Decathlon te nemen en wat ik meeneem moet
dan ook minimalistisch zijn.
Zo heb ik in ieder geval een sporthanddoek aangeschaft, die, weliswwaar
130x80cm is, maar opgevouwen nog maar een rolletje van 15x10x4cm is.
Voor loopkleding 2 gele shirts waarvan 1 met lange mouwen en mijn gele jasje,
lange legging, bandana om mijn nek, de onafscheidelijke gele pet en voor de
verlichting mijn verlicht reflectiehesje.
Wat in mijn rugzakje gaat is dan, naast de handdoek, een dun runnersbroekje
voor over de legging. 2 droge T-shirts waarvan 1 met lange mouwen en de
reflecterende regenjas. Dat pas mooi allemaal in dat kleine rugzakje. En dan
natuurlijk ook mijn nummerband en voor alle zekerheid ook een nekkoordje om
mijn smartphone aan vast te maken.
Ik ben er klaar voor.
Maar dan moet je vervolgens toch zo wat de hele dag wachten eer je eindelijk
van huis weg kunt.
Het reistijdschema voor vandaag is:
18:15u met auto naar station Eindhoven
19:04u trein naar Den Bosch
19:24u overstappen in Den Bosch naar trein naar
Nijmegen
19:52u aankomst station Nijmegen
Wandelen naar Kronenburgerpark
Omkleden in buitenlucht en tas inleveren garderobe-tent
21:00u start
22:00u finish
Tas ophalen en omkleden
22:10u wandelen naar station
22:38u trein naar Den Bosch
23:08u In Den Bosch overstappen naar trein naar
Eindhoven
23:26u Aankomst in Eindhoven
23:45u Thuis
En dit is wat het verwachte parkoers van vanavond wordt:
De reis naar Nijmegen verloopt voorspoedig. Daar aangekomen begint het al dat
ik het koud heb.
Ik wandel naar het Kronenburgerpark. De weg er naar toe wordt met borden
aangegeven, alleen zie ik die niet in het donker. Ik volg gewoon de anderen.
Aangekomen op het park is het weer net een festival. Hoewel ik er al een uur
van tevoren ben is het er al ontzettend druk. Omdat het zo donker is, lijkt
het dan nog drukker.
Ik zoek de tent met startnummers en gelukkig heb ik mij nummer snel gekregen.
Ik wil echter ook alvast het nummer voor morgen hebben. Daarvoor moet ik bij
een van de andere tenten zijn. En dan besef ik pas dat er nog meer startnummer
tenten zijn en dat ik toevallig bij de goeie stond. Gelukkig zijn er niet veel
mensen die al een startnummer van morgen komen ophalen. Sterker nog, het
mailsysteem van de de Zevenheuvelen, waar dit blijkbaar onder valt, gaat er
niet vanuit dat er ook mensen zijn die 2 dagen achter elkaar hier komen lopen.
zo komt het dus dat ik geen nummer voor morgen heb ontvangen en daar heb ik
daarom, via de mail, apart naar moeten navragen. Met dat nummer kan ik nu met
een gerust hart mijn startnummer voor morgen ophalen.
Startnummers binnen en nou maar eens verder kijken.
Het is zo druk en zo donker. Ik kleed me ergens bij een standaard van de
verlichting om en nu de tas nog inleveren en klaar.
Nog even een selfie laten maken.
Ik wandel maar alvast naar startvak oranje. Die is weliswaar nog dicht maar er
staan al wat lopers te wachten.
Het startvak gaat open en ik ga maar meteen naar binnen. Zo sta ik bijna
vooraan ennu maar wachten wanneer we mogen starten. Oranje is het laatste
startvak en rechts boven ons is startvak groen wat ook al vol begint te lopen.
Wij mogen starten als vak groen leeg is 😮.
Het duurt lang natuurlijk, maar dat is niet het enige probleem. Het is
namelijk stervenskoud en de temperatuur daalt langzaam naar tegen het
vriespunt. Ik ben dan gelukkig wel winters gekleed maar ik zie om me heen toch
veel blote armen en benen. Brrr....
Het startvak is om 20:30u open gegaan en de start is pas om 21:00u.
In de tussentijd worden vermaakt door de speaker.
Uiteindelijk geeft hij aan dat er gestart is. Daar merken wij dus helemaal
niets van.
5 Minuten gaan voorbij, 10 minuten, 20 minuten en het groene vak boven ons
staat er nog bewegingsloos bij. Het zal wel ronde 25 minuten zijn dat het
groene vak langzaam beweegt.. Langzaam, en we weten dat wij pas aan de beurt
zijn als zij allemaal weg zijn.
Dan is het intussen al 30min. We staan er dus al een uur!
W schuiven een klein beetje3 naar voren en krijgen zicht op de startboog en
die is nog een en vóór ons, inclusief een hele rij wachtende lopers. Maar we
schuifelen naar voren, langzaam richting de startboog.
Dan wordt goed duidelijk waarom het allemaal zo lang duurt. Er mag
telkens maar één persoon tegelijk door een poort door naar de startstreep. De
smalle doorgang wordt ook nog eens door 2 mannen geflankeerd die er voor
zorgen dat er ook echt maar één persoon tegelijk passeert. Ik denk dus per
seconden zo'n 2 personen. Als het mijn beurt is staat er op de klok onder de
startboog 21:37. Ik ben dus pas 37 minuten na het startschot met mijn
stadscross begonnen. en dat na een half uur wachten voor het startschot. Een
simpel optelsommetje makt duidelijk dat ik dus 1 uur en 7 minuten in de kou
heb staan wachten. En er staat nog een rij van meer dan 100m achter me te
wachten om te mogen starten.
Maar goed, ik ben op weg. En al meteen vanaf mijn start word ik van alle
kanten ingehaald. IK ga niet eens zo langzaam maar mijn benen zijn wel erg
stijf en afgekoeld door die kou. Ik doe het, hoe dan ook, gewoon rustig aan.
Ik heb een geschatte eindtijd ingegeven van 56min dus dat moet wel te doen
zijn.
Het valt me echter tegen dat het het allemaal zo op en neer gaat. Vooral dat
omhoog gaan kost me, net als bij de trails, de nodige
ademhalingsmoeilijkheden.
Het parkoers kronkelt door Nijmegen. Alles zijn klinkers of kinderkoppen. Er
is niets vlak, alle weggetjes gaan omhoog of omlaag, of er zijn ontelbare
trappen. We lopen langs volle terrasjes waar we worden aangemoedigd. Net als
bij ander urbantrails of gewone trails, neem ik het er af en toe van om even
te wandelen. Ik ben overigens niet de enige. We lopen door een kerk die van
binnen helemaal rood verlicht is. Weet niet of dit de Stevenskerk is maar zou
zo maar kunnen.
Jammer genoeg valt het niet mee om buiten in het donker te fotograferen. Ik
wil wel graag die trappen in beeld brengen maar ook al sta ik stil om even een
foto te maken, dan is het nog bewogen, gewoonweg omdat de sluitertijd dan al
gauw 1/13 of 1/20sec is en dan moet je de telefoon ook wel héél stil houden.
Jammer want een voorbeeld hieronder is een aantal trappen die door verlichte
LED-slangen zijn verlicht.
Het volgende gebouw is de bibliotheek. Weliswaar is het daar volop verlicht
maar lopend foto's maken met een smartphone geeft toch altijd wat
bibberfoto's, helaas.
Eenmaal weer buiten komen we na weer de nodige trappen op en neer langs wat
verlichte kunstwerken "waar we zeker even voor moeten stoppen om foto's van te
maken", aldus de speakerman bij de start. Oké dan, ik stop even, maar dan wel
voor het kunstwerk wat de meeste indruk maakt.
Als ik mijn weg weer vervolg terwijl ik ook nog steeds door anderen wordt
ingehaald, slaan die aan het einde van deze weg linksaf en ik volg bijna.
Bijna, want er komt een man aanstormen die aangeeft dat we niet naar links
moeten maar naar rechts want het parkoers gaat namelijk die kant op. Een
beetje verbaasd maar ook wantrouwend sta ik, samen met een paar anderen even
stil maar zien inderdaad dat daar rechtsaf het parkoers verder gaat. "oh dat
is kl*te voor die mensen die verkeerd gelopen zijn...", hoor ik de
anderen nog zeggen.
Wij gaan rechtsaf en aan het eind weer links en links en daarna weer een lange
trap omhoog met lastige brede treden. Die wandel ik en de meesten met mij
omhoog. En dan verder komen we uit op de verlichte spiraal die op elk filmpje
van de Stadscross wel te zien is. Wel heel grappig. We lopen de spiraal in en
draaien door naar het middelpunt toe en van daaruit draaien we de andere kant
uit en er zo weer uit. Zo kom je dus de andere lopers onderweg tegen.
We hebben de spiraal amper verlaten of we staan opeens stil. Er is niet te
zien waarom omdat de weg omhoog loopt. Heel langzaam komen we voetje voor
voetje vooruit. Als we boven zijn aangekomen wordt het duidelijk wat er aan de
hand is. We naderen het museum, het 3e en tevens laatste gebouw waar we
doorheen lopen. Maar er staat ook iemand van de organisatie te roepen dat
degene die niet door het museum willen, langs de rij af kunnen lopen en zo het
parkoers kunnen afsnijden. Dat ga ik niet doen. Dat zeggen de anderen om me
heen ook. We hebben voor een heel parkoers betaald, dus....
Ben je eindelijk binnen, ben je er nog niet. Sta je nog in de file voor de
trap omhoog. En ben je boven moet je ook weer met een wenteltrap naar beneden,
2 verdiepingen laag. Kom je uiteindelijk uit bij de onderaardse gangen van de
Bastei, wat dat dan ook mogen wezen.
En dan zijn we weer buiten. dat was kort maar kracht maar heeft toch,
inclusief de wachttijd, maar liefst 8½minuut geduurd. Ik heb onderweg helemaal
niet op mijn klokje gekeken maar achteraf blijk ik over die 6e kilometer maar
liefst 17:23 gedaan te hebben,waarvan dus de helft alleen al voor het museum
en de file 😮.
Maar we kunnen weer door. Ik ben intussen wel aardig moe aan het worden van al
die trappen. Ook omdat ik met het afdalen van de trappen toch wel voorzichtig
moet zijn, wil ik niet op mijn bek gaan of nog erger, omlaag kukelen.
De laatste kilometer gaat echt op overleven.
Het allerlaatste stuk is ook nog eens of alweer een eind helling op en vrijwel
iedereen wandelt totdat wel langs een stuk met terrasjes komen en dan gaan we
toch maar weer voor het laatste stuk. naar de finish. die is overigens niet in
het Kronenburgerpark maar midden in Nijmegen.
Mijn eindtijd 1:05:42 op mijn Garmin. Dat is 10min langer dan dat ik had
opgegeven. Dat komt deels ook door de file bij het museum, maar dan toch. De
afgelegde afstand is ook nog eens minder en volgens de Garmin "slechts"
6,87km. Dat komt neer op een gemiddelde snelheid van 6,27km/u of 9:34min/km.
Zo'n beetje het tempo wat ik op een echte trail doe....
Achter de finish krijg ik "iets" in mijn handen gedrukt waarvan ik denk: "Wat
is dat nou?". Het is een beker die ik kan gebruiken om verderop wat drinken te
halen.... O ja, bedenk ik me opeens. Stond ook op de website. Iets verder
krijg ik dan de milieuvriendelijke medaille omgehangen. Ik had veel liever
zo'n metalen geval,vooral omdat je er ook nog apart voor moet betalen maar ja,
dat is dan de vooruitgang, zullen we maar zeggen.
En nu nog terug zien te komen bij het Kronenburgerpark. Ik loop maar met de
meute mee en zo kom ik er wel want zo in het donker kan ik echt niets
herkennen.
Het is gelukkig niet druk bij de tassen garderobe en ik heb mijn tas dan ook
zo terug. Het is overigens helemaal niet zo druk meer. Ik ben gewoon één van
de laatsten, denk ik. Veel van de tenten zijn inmiddels opgeruimd en dat geeft
me de kans om in van die tenten me om te kleden, samen met nog een andere
groep lopers.
Of ik alleen ben, vraagt één van de andere lopers, waarop ik bevestigend
antwoord. Zij zijn er met een hele groep en zo heb ik meer gezien. Groepjes
doe samen liepen, samen op de fot gingen en zo. Nee, helaas, ik ben maar
alleen. Ze zijn klaar en wensen me een goede reis en vertrekken naar het
station.
Zodra ik ook zo ver ben ga ik dat zelfde doen en dat is toch weer even zoeken
waar dat ook al weer was. Maar dat lukt uiteindelijk wel. En eigenlijk ben je
dan zo weer op het station maar de trein die ik volgens mijn reistijdschema
had opgesteld, die van 22:38u, die is al lang weg. Het wordt de trein van een
uur later.
Op het station is het nogal rumoerig door een aantal jongelui die al een fiets
over de poortjes tillen en vervolgens met een hoop herrie en schreeuwend over
het perron rennen. Samen met een vrouw loop ik over dat zelfde perron. "Ik ga
in de trein niet bij hun in de buurt zitten...", laat ze me weten, terwijl ze
wat benauwd omkijkt. Het ontgaat me ook niet dat ze een beetje bij mij in de
buurt blijft lopen, als onze trein inmiddels is binnen gereden. De
Herrieschoppers gaan vooraan de trein in, inclusief de fiets. Wij lopen
verder, zo veel mogelijk naar achteren.
Onderweg naar Den Bosch beginnen we weer tijd te verliezen. Dat betekent dat
we de overstap op station Den Bosch, om 00:06u niet gaan halen. De reisplanner
geeft dat al aan. Maar ook zie ik dat onze aansluitende trein ook vertraging
begint te krijgen. Het zou dus alsnog goed kunnen uitpakken.
Als de trein Den Bosch binnen rijdt zien we helaas geen trein aan de andere
kant van het perron staan. Helaas. Maar eenmaal uitgestapt, blijkt die zelfs
nog niet eens binnen te zijn en de vertraging van die trein schijnt opgelopen
te zijn naar 15minuten. Verwachte aankomst 00:25u
Dat wordt dan even de tijd doorbrengen op dit ijskoude perron.
En terwijl we wachten op die trein verschijnt politie en security en nog meer
bewakingspersoneel op het perron. Het is blijkbaar toch voor de
herrieschoppers. Er worden er 2 uitgehaald inclusief de fiets, die ze tussen
de stoelen in de dubbeldekker hadden geparkeerd.
Eindelijk komt onze trein dan binnen en vlug er in om het weer warm te
krijgen. Dit keer ga ik toch weer 1e klas zitten. Het is er druk genoeg
voor.
Niet lang daarna vertrekken we richting Eindhoven en laat de machinist weten
dat de reden van de vertraging van deze trein te wijten is aan een lolbroek
die meende leuk te zijn om aan de noodrem te trekken. Die is uit de trein
gehaald en daar hebben we geen last meer van.
Het is 10 over half 1 als ik in Eindhoven uit de trein stap en het is 1 uur
als ik daarna eindelijk weer thuis ben.
En dan te bedenken dat ik vandaag weer nar Nijmegen terug moet maar dan voor
de Alfa Laval Stevensloop. Dat wordt een kort nachtje.
Het weer:
Bewolkt en koud. T= 1,1ºC, Tgevoel=
1,1ºC. Wind kracht 1 (O)
Statistieken:
Fitnessleeftijd: 33
VO2max: 43
HRgem: 146 bpm
HRmax: 178 bpm op 3,81km
