Het gaat gewoon helemaal fout ( sorry Dorie... )

Donderdag en baantraining op het programma. De "dobbelsteen" loop. Dat zal ik met Dorie, mijn vast loopmaatje doen.

De Facilitair Coördinator heeft ons er al voor gewaarschuwd: Er zijn voorlichtingsdagen op de Kempen Campus wat zoiets betekent als dat parkeren nagenoeg onmogelijk gemaakt zal worden. En dat is ook echt zo. Waarschijnlijk omdat het grote deel van de aanwezige ouders wellicht moeder is. Hoezo? Nou, 80 auto's, 100 parkeerplaatsen, VOL. ! Nee, ik bedoel: Géén plaats meer! Inderdaad, ik schets hiermee de manier van parkeren.

 

Daarom volg ik het advies van de Facilitair Coördinator op. Ik kom met de fiets.

De sporttas ziet er inwendig dan wel anders uit.

Geen trainingspak. Wel de loopkleren er in i.p.v. aan.

Ik ga in mijn "burger" outfit naar de training, kleed me daar om in "sport-outfit" en weer terug in droge "burger-outfit" weer naar huis.

Omdat regen wordt verwacht gaat ook de regenbroek mee.

De fiets is deze week nog voorzien van een spiksplinternieuw achterlicht onder mijn zadel. Helaas zijn de nagelnieuwe batterijen al leeg zonder dat hij al aan is geweest. Action kwaliteit, zal ik maar zeggen. Geluk bij een ongeluk heb ik nog een lampje als herinnering aan een of andere trimloop achter de hand en wanneer die zijn rode licht volop naar achteren straalt, zwaai ik vrouwlief vrolijk toe. Op naar GVAC.

Ik ben Zeels-Oost nog niet uit en ik weet het al.
Mijn wijzerplaat horloge nog om. Niet mijn sporthorloge.
We zullen het vanavond alleen met de GPS-watch van Dorie moeten stellen.

2 Kilometer verder, op de doodlopende weg naast de UNA voetbalvelden, word ik gestoord door een steeds harder wordend geratel tegen de spaken van mijn achterwiel. Voorzichtigheidshalve kies ik er toch voor om dit nader te onderzoeken. Met een gracieuze beweging zwaai ik mijn rechterbeen achterwaarts over de achterkant van de fiets. Dat moet op die wijze omdat een herenfiets nu eenmaal anders gebouwd is dan een damesfiets. Helaas kan ik die vloeiende beweging niet afmaken. Halverwege blijft mijn voet steken. blijkbaar in één van de hengsels van mijn sporttas. Hij gaat niet meer voor- of achteruit, niet meer links of rechts. Even rij ik nog een eind door, linkervoet op de linkerpedaal, rechtervoet achterop mijn fiets. 

Dat kan niet lang goed gaan. De afloop is voorspelbaar maar ook onvermijdelijk. Met een smak kwak ik links van mijn fiets tegen het asfalt. Terwijl ik omrol neemt mijn rechtervoet in het hengsel, de sporttas mee uit mijn fietstas. Eenmaal weer overeind gekrabbeld zit mijn rechtervoet nog steeds verstrengeld in dat hengsel van mijn sporttas. En verdomd goed vast ook nog.

Damagecontrol.

Het valt allemaal mee. Eenmaal de fiets weer helemaal rechtop valt plots mijn zwaar hangslot uit mijn fietstas. Nee, niet zomaar, nee, van onderen. Mijn tas blijkt weggerot. Vandaar dus dat geratel. Het had dus nog veel erger kunnen aflopen als die zware ketting helemaal tussen mijn spaken terecht zou zijn gekomen. Onder het fietsen. Moet er niet aan denken.

Enfin, ik vervolg mijn weg en bijna bij de Burgemeester van Hoofflaan, we zijn weer anderhalve kilometer verder, schiet het me te binnen. Mijn schoenen! Mijn hardloopschoenen!

Die liggen dus nog thuis. Niet mee ingepakt. Die heb ik normaal gesproken ook al aan als ik, met de auto, naar de training rijd.

Nu is het wel genoeg geweest. Kan er nog meer mis gaan?

Rustig keer ik mijn fiets om in de richting van Zeelst-Oost.

Jammer Dorie, dit is onderhand wel overmacht.

Gedurende wel een uur hang ik liggend op de bank te balen van deze misser.

Blijkbaar heb ik me toch wat opgewonden want er is intussen wat duizeligheid opgestoken. Het is beter als ik de rest van de avond maar even rustig aan doe. Er is immers niets aan de hand en het had veel ernstiger kunnen aflopen als ik niet op die doodlopende weg was gevallen maar op een drukker stuk weg. Of rechtsom, in die ongemakkelijke houding.

Langzaamaan voel ik wat pijntjes opkomen. Natuurlijk. Zou het bijna vergeten. Ik ben ook nog gevallen. Morgen zal ik er wel meer last van krijgen, vrees ik.

Och, ik ben inmiddels al weer wat rustiger.
Er komen nog zo veel leuke trainingen.

Terugval vernaggelt mijn training

Langzaam heeft de beterschap zich in beweging gezet en datbetekent dat ik vanaf vandaag mijn trainingen weer ga hervatten. Niet de wegtrainingen bij GVAC maar zolang het nog donker is ga ik terug naar de fitness.

Maar het herstel lijkt van korte duur.Of het komt door het thuis, Het intensief getuur op de kleinte letters op het eveneens kleine beeldscherm van mijn laptop, dat al bij het afhalen van de kleinkinderen van de scholen, de bliksemschichten weer door mijn hoofd schieten. Nee, ik ben weer behoorlijk duizelig. Weer ogen-stijf-dicht-duizelig.

Nadat ik vrouwlief, terwijl ze me minachtend uitlacht, meedeel dat ik de training nog een keer uitstel, ontferm ik me over Lizzie, die even niet weet wat ze zal gaan doen. Wat ze zal gaan tekenen.

Als ze na mijn opdracht alleen maar met een kop van een olifant terugkomt helo ik haar wel een handje. Niet dat ik het wél kan, een olifant tekenen, maar dan wordt ze in ierder geval bezig gehouden. Lang genoeg totdat ze toch maar weer naar buiten gaat om te spelen.

Mooi. Sluit ik mijn ogen weer en denk aan de training, als ik er wel geweest zou zijn.

Meten is weten

Elektriciteit:

Stand = 143.445, Verbruik = 78kWh (+3)
Toch weer wat meer dan vorige week. Weet niet waarom.

Gas:

Stand = 25.624, Verbruik = 50m³ (+7)

Weer een tegenvaller. Afgelopen week was toch weerom een zacht-weer-week. in tegenstelling tot de verwachting. Ik had verwacht dat het verbruik minimaal minder zou zijn als de vorige week. Deze week wordt het iets kouder, zegt men. Net als vorige week. Dan zal het verbruik wel weer iets stijgen. Ik denk eerder dat het gasverbruik gelijk moet blijven.

Intussen heb ik de eindafrekeningen op internet terug weten te vinden.En ik ontvang € 154,57 retour.
Dat wordt op 24 januari op mijn rekening gestort.

Mijn nieuwe termijnbedrag wordt € 157,48 en is voor gas en elektra, inclusief alle bijkomende kosten en netwerkkosten. Laat dat bedrag nu op de 25e van de maand worden afgeschreven. Ik zal dus amper 24 uur plezier hebben van mijn "teruggave". Maar goed, voor deze maand betaal ik zo nog geen € 3,00 aan energie.

Gewicht = 86,3kg. (+0,3)

Afgelopen week was een hel door de ontwenningsverschijnselen door het stoppen met de antidepressiva. Ondanks de misselijkheid heb ik de hele dag honger en ik mag daar, gezien de situatie, dit keer wel aan toegeven. Daar maak ik dan ook dankbaar gebruik van. 

Ik ben daarom niet ontevreden dat de schade slechts beperkt blijft tot 300 gram meer dan vorige week.

Dieprijtcross Eersel - 2,5km

De 6e wedstrijd van de Kempische Crosscompetitie. Vandaag in Eersel.

Vorig jaar was ik ook al bezig met mijn herstel en deden Dorie en ik hier slechts 1 rondje maar gingen daarna meten al hardlopend door naar Huize Dorie in Duizel. Bijzonder? Nou nee. Alleen was het toen bikkelkou, lag er niet alleen sneeuw maar moesten we ons ook nog door een ijzige blizzard een weg banen over de glibberige en gladde binnenwegen richting Duizel.

Overigens is het allemaal nog in dit bericht uit mijn blog archief terug te vinden.

Vandaag is het anders. Wat zeg ik, héél anders.

Het weer is zacht, een graadje of 5 en er staat geen zuchtje wind. Het restaurant waar we ons vorig jaar nog omkleedden is nog niet klaar voor een nieuwe opening maar we kunnen keurig terecht in de kantine van de camping Ter Spegelt. Wij, trimmers, starten al om 10.00 uur en dus is het nu nog lekker rustig. Ook al is het wel even wat gedoe met de startnummers, ook dat is gelukkig ook zo gedaan. Maar vroeg of niet, ik heb blijkbaar altijd veel tijd nodig om me in gereedheid te brengen. Met nog 10 minuten op de klok moeten we ons al richting de start begeven. Nauwelijks een steenworp afstand van de kantine en dus is er zelfs nog tijd voor een korte warming-up en zelfs om mijn veters in de strakkere vorm te schikken.

Het is gezellig druk onder de recreanten, waaronder ook weer een stel GVAC-ers. Overigens niet herkenbaar want alleen Dorie en ik houden de GVAC-kleuren in ere. 

Karin Lepelaars waagt zich voor het eerst op de cross. "Waar moet ik op letten...?". Nou, ja, niet te hard weggaan en uitkijken waar je loopt, toch?

Ook oud collega Ilse is er. Die ben ik nu al een paar keer op de crossjes tegengekomen.

Oké, genoeg gezeverd, tijd voor de start.

Niet helemaal achteraan gestart stuift iedereen me meteen voorbij. Doet me denken aan 2 weken terug, aan de trail in Beek.

Vandaag ga ik het heel rustig aan doen. Alwéér? Ja,alweer. Na een week van dodelijke duizeligheid is het vandaag de eerste dag dat ik mijn ogen niet de hele tijd gesloten hoef te houden. Ik ben sowieso al blij dat ik überhaupt hier aanwezig ben. En dus gaat het gewoon maar één rondje worden en dat ook nog eens op mijn ooie dooie. Dorie heb ik meteen maar weggestuurd. Die moet haar conditie niet verknoeien om bij mij te blijven. Mijn tijd komt wel weer. Daarbij gaat ze voor 3 rondjes, zo'n 7,5km.

Na een paar honderd meter is het al rustig in de achterste gelederen. Geen polonaise-achtige taferelen. Het parkoers is daarvoor breed genoeg en nauwelijks voorzien van plassen water. Intussen werk ik op mijn gemak mijn kilometertjes af. Slechts één mini-heuveltje kom ik tegen op het parkoers en eigenlijk is het enige wat een beetje zwaar is, de oversteek over een stuk kaalgeschoren maisveld. Voor mijn gevoel veel sneller dan verwacht nader ik al het einde van de eerste ronde. Een tweede zou best mogelijk zijn, maar lat ik mezelf maar niet voor de gek houden en gewoon de finishfuik in lopen, denk ik. En zo gedacht, zo gedaan. In een zelfgeklokte tijd van 17:02 heb ik de 2.500m. volbracht. Een verschil van 4 seconden met de brutotijd en goed voor een gemiddelde snelheid van 8,8km/u. Geweldig! en dat gaat elke keer nog beter worden, wed ik.

Met Dorie gaat het al helemaal fantastisch. Officieel staat er 46:14 in de uitslagen. Dat zal netto dan wel 46:10 geweest zijn,oftewel gemiddeld 9,75km/u over 7.500m. Alhoewel. De GPS-machines geven een lagere afstand weer, zo'n 40 1a 50 meter per ronde, maar laten we gewoon maar die mooie ronde 2,5km. aanhouden, voor het gemak.

We blijven na onze "wedstrijd" nog even hangen om eerst de heren te zien zwoegen en daarna de dames met de junioren A. En we kunnen gemakkelijk genieten van deze wedstrijden want intussen is de zon zelfs doorgebroken en lijkt het zelfs meer dan lente. Dat maakt het ook een gezellige en sportieve boel hierbuiten.

Ik heb mijn fototoestel uit de Scénic gehaald en schiet nog wat in het rond. Zo pik ik nog net het "SvenKramertje" van Karin mee.

We maken de prijsuitreiking van de dames niet meer mee maar gaan intussen naar Duizel aan de koeken, marsen en erwtensoep en ook nog in de sauna. Ja ja, zo komen we de zondag wel door.

De foto's staan.inmiddels op internet. Je vindt ze hier.
Hieronder is al vast een voorproefje:

GVAC INDOOR 3-kamp pup/junCD

Bij afwezigheid van hoffotograaf Peter, vandaag bezig in Rucphen, val ik nu voor hem in.
Maar indoor wedstrijden fotograferen is toch wel iets anders. Zonder lichtsterke lenzen kom ik best wel te kort. Enfin, de ISO waarde omhoog geschroefd, zo ook de sluitersnelheid en om het af te maken pomp ik ook nog eens de flitskracht van mijn flitser omhoog.
Met het programma van Paul in mijn hand schiet ik de plaatjes om me heen.
Ik merk de onervarenheid. Ik heb het niet allemaal goed gepland. Met meerdere onderdelen tegelijk moet je redelijk wat wisselen wil je alle sportertjes vastleggen.
De laatste keer dat ik bij een jeugdwedstrijd aanwezig was, zal pakweg zo'n jaar of 50 geleden zijn geweest, toen zoon Danny ook nog GVAC jeugdatleetje was.

Het is wel leuk om al dat kleine grut zo bezig te zien.
Met het niet meer gebruiken van een oude versie van jAlbum heb ik geen mogelijkheid meer om mijn foto's op internet te delen. Met Google+ moet dat ook kunnen en dus daarmee maar aan de slag. Erg gebruiksvriendelijk vind ik het nog niet en vooral het uploaden duurt erg, héél erg lang. Ik laat de foto's maar zoals ze zijn en gooi alles linea recta het internet op.
Nog even een mailtje naar de nieuwe webmaster om aan te geven dat hij ze op de website van GVAC kan zetten en zit dit werk voor mij er weer op.
Alleen nog wel een verslagje voor de Korziaan in elkaar flansen.

Voor de foto's, alle foto's en dus een heleboel foto's klik je hier.

Alvast een voorproefje :