Langzaam heeft de beterschap zich in beweging gezet en datbetekent dat ik vanaf vandaag mijn trainingen weer ga hervatten. Niet de wegtrainingen bij GVAC maar zolang het nog donker is ga ik terug naar de fitness.
Maar het herstel lijkt van korte duur.Of het komt door het thuis, Het intensief getuur op de kleinte letters op het eveneens kleine beeldscherm van mijn laptop, dat al bij het afhalen van de kleinkinderen van de scholen, de bliksemschichten weer door mijn hoofd schieten. Nee, ik ben weer behoorlijk duizelig. Weer ogen-stijf-dicht-duizelig.
Nadat ik vrouwlief, terwijl ze me minachtend uitlacht, meedeel dat ik de training nog een keer uitstel, ontferm ik me over Lizzie, die even niet weet wat ze zal gaan doen. Wat ze zal gaan tekenen.
Als ze na mijn opdracht alleen maar met een kop van een olifant terugkomt helo ik haar wel een handje. Niet dat ik het wél kan, een olifant tekenen, maar dan wordt ze in ierder geval bezig gehouden. Lang genoeg totdat ze toch maar weer naar buiten gaat om te spelen.
Mooi. Sluit ik mijn ogen weer en denk aan de training, als ik er wel geweest zou zijn.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten