Dagje uit met Damian naar Railzminiworld

Herfstvakantie voor de kleinkinderen en ook opa heeft deze week vrij.
Omdat Luuk momenteel een paar dagen in Slagharen verblijft neem ik vandaag Damian mee naar Railzminiworld in Rotterdam.
Helemaal in stijl gaan we ook met de trein naar Rotterdam. Nou ja, ik heb een NS vervoersbewijs,  hij reist mee op een Railrunnertje, in crisistijd economisch gezien ook de beste keuze.

We reizen 1e klas, maar in de onschuld van zo'n klein manneke kent hij daar helemaal nog geen verschil in. Geeft niet. We hebben in ieder geval alle rust en ruimte en dus ook alle aandacht.

 

Aangekomen op Rotterdam Centraal kijkt hij zijn ogen wel uit in deze bouwput en de hoge gebouwen. "Is wel een grote stad...", laat hij tussen neus en lippen wel weten.

Mooi op tijd, direct na openingstijd staan we al voor de deur van Railzminiworld.
Hij kijkt zijn ogen uit. Nou ja, ik eigenlijk ook. Het is er groots. Veel, heel veel treinen die ieder zijn eigen weg gaan. De nagebootste havens van Rotterdam en alle bouwwerken zijn indrukwekkend. Ook de Thomastreintjes rijden overal tussendoor. Als elke 24 minuten de lichten langzaam doven tot de modelspoorbaan in duisternis gehuld wordt, is het even Rotterdam by night.

We houden het zeker 2 uur vol voordat we toch even in het restaurant moeten gaan foerageren.
Daarna nog even terug naar de "baan"en dat hebben we voorlopig wel genoeg gezien.
We gaan nog niet naar huis. Nee nog lange niet.
Damian heeft nog nooit in de metro gezeten en nu we er toch zijn....
In Eindhoven heb ik alvast een anonieme OV-chipkaart gekocht want in Rotterdam kun je niet meer zonder. En zo kan hij kennis maken met de Rotterdamse ondergrondse. Richting Zuidplein, een vreemde gewaarwording als die zelfde ondergrondse zich zo'n eind boven het water voort beweegt. En idem door de woonwijken.
In Zuidplein, niet uitchecken maar meteen de roltrap omhoog en de eerste de beste metro terug naar Rotterdam Centraal. Dat scheelt wel in kosten, merk ik bij uitchecken. Volgens mij is alleen het basistarief afgerekend.
Op weg naar huis in een bijna lege 1e klas rijtuig is hebben we nog de grootste lol samen.

 

Kwart voor 5 zitten we weer op Hileind. Damian ratelt zijn avontuur af, al vanaf het moment dat hij uit de auto is gestapt. Hij heeft duidelijk genoten.
Missie geslaagd.
Nu eens zien wanneer het voor Luuk uitkomt. Hij mag de volgende keer met me mee.