Kom ik op de Kempen Campus aan, ziet het zwart van de auto's. Aan de manier van parkeren zie je al meteen dat het chauffeurs betreft die niet vaak parkeren. Ik moet een keer heen en weer rijden als ik plots zie dat er mensen vertrekken. Een vrouwmens kruipt achter het stuur. Ik rij alvast een stukje door en zet hem alvast in zijn "achteruit". Ik wacht, En het duurt en het duurt.... Eindelijk beweegt het voertuig zich langzaam achteruit, het parkeervak uit. Tergend langzaam. Maar half erin, half eruit staat ze stil. En ze blijft stilstaan. Totaal geen beweging! Ik zie haar al denken: "Als ik er straks uit ben, dan kan ik er niet langs want er staat iemand 10 meter verderop te wachten. Dan moet ik links passeren. En dat heb ik op de rijschool niet gehad...."???
Dus wat doe ik. Ik rij nog 20 meter naar voren en daarna in zijn achteruit tot bijna bij de parkeerplek en sta stil op de linkerhelft van de parkeerplaatsweg. En ja hoor, madam rijdt nu helemaal het parkeervak uit, even niet in de gaten hebbend dat ze nu ook op de linker weghelft staat, en dan langzaam, tergend langzaam begint ze weg te rijden. In het gevecht om een parkeerplaats ga ik niet wachten tot de kust "veilig" is maar, hup in zijn achteruit, "gas" erop en achterwaarts het parkeervak in. O.k. ik scheer dan wel rakelings langs madam die van schrik het stuur loslaat, handen voor de ogen met een schreeuw van schrik, maar ik sta tenminste in "mijn" parkeervak. En niet eens netjes omdat links en rechts van mij de wagens ook half om half in de parkeervakken staan.
Ik ben er heilig van overtuigd dat het hier vandaag om een intake procedure gaat van "De allerslechtste chauffeur van Nederland", maar nee hoor, blijkt te gaan om een ouderavond. Wat moet het met die kinderen straks worden met zulke ouders, denk ik nog, terwijl ik richting GVAC loop.
Maar goed. Door al dat geharrewar ben ik net te laat binnen. Het appél is al geweest en we kunnen vrijwel meteen naar buiten voor de warming-up.
Het is niet bepaald lente. Het is weliswaar droog, maar daar is alles mee gezegd. De temperatuur is laag. Toen ik van huis vertrok was het 7°C en de koude oostenwind haalt daar nog een paar graadjes gevoelstemperatuur van af. Ik ben daarom ook weer winters gekleed, m.u.v. de handschoenen.
Een rondje inlopen en vervolgens op een vierkant parkoers dynamische warming-up oefeningen. Ik begin dan wel wat nat te worden onder de 3 lagen kleding, maar warm, ho maar. Toch, als we beginnen met de kern gaat het jasje uit.
De kern bestaat uit 5x 6 min. hardlopen, te beginnen met 2 min. rustig en vervolgens na het fluitsignaal 4 min. hard en na opnieuw een fluitsignaal 1 min. wandelen. Bij het volgende fluitsignaal begint het weer van vooraf aan met 2 min. rustig hardlopen. Dat is dus lang, 34 minuten.
Het rustig hardlopen en vervolgens hard hardlopen vereist de nodige discipline. Vooral met het rustige heb ik gauw de neiging om te hard te gaan. En dat heeft dan weer automatisch de consequentie dat ik het snelle stuk veel te hard ga. Maar het gaat niet zo snel. In de 4 minuten loop ik geen 2 volledige rondes, dus geen 12km/u en in de rustige stukken al helemaal geen volle ronde.
In het eerste blok leg ik, inclusief het wandelen net geen 3 rondes af.
Over de 5 keren passeer ik daarom net de 14 rondes + ca. 50 meter., dus ruim 14x400m+50m=5,65 km.
En dat in 34 min. Gemiddeld is dat net een fractie onder de 10km/u, en dat is dus inclusief 4x wandelen.
Dan mag ik eigenlijk niet klagen.
Maar ik ben wel echt moe. Anders moe dan toen ik vorige week de korte stukken in hoog tempo afwerkte. Nee vandaag was toch wel een test op de conditie.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten