Jammer maar helaas...
Er is een blik aanstormende nieuwe assistent-trainers opengetrokken. Die zullen de komende 5 weken worden opgeleid, zowel theoretisch als in de praktijk. En dat laatste, daar zit nu juist de crux want Theo van Diessen zit door een aantal botbreuken met zijn pootje in het gips. Marjollijn zal daarom het praktijkgedeelte van hem overnemen. Helaas ten koste van ons wekelijks donderdags-avondfeestje.
Maar ze heeft wel voor een goede vervanger, zeg maar vervangster gezorgd: Hanneke.
Overigens zal Marjolijn tijdens de warming-up ook nog achter ons aan blijven huppelen totdat het praktijklessignaal klink.
En zo doen we onze warming-up al meteen met Hanneke, gevolgd door de dynamische warming-up op het hoogspringdeel van de atletiekbaan. Andere oefeningen dan we gewend zijn, maar zo heeft iedere trainer wel zijn eigen voorkeur voor oefeningen.
Voor de loopscholing op weg naar het sprint-startvak zien we dat die "bezet" lijkt door een andere groep. Met 23 trainees en 2 trainers zijn we wel duidelijk in de meerderheid en nog voordat we bij het sprint-startvak gearriveerd zijn, is die al weer vrij gegeven.
Terwijl Marjolijn wordt weggeroepen verdelen we ons in 3 rijen van resp. 7, 8 en 8 mensen. Dat is wat anders dan 2 lange rijen wat we gewend zijn.
De loopscholing is niet anders dan we gewend zijn en in ieder geval in onze rij wordt ook gewoon gezellig gelachen.
Tijd voor de kern: 5x600m. waarvan de eerste 2min. rustig en de volgende 4min. hard. Tussendoor 1min. wandelen. "Dat is heftig", laat ik al meteen tijdens de eerste run horen. Ik vind dat we al best wel hard gaan en dus gaan we tijdens de 2e run wat kalmer weg. Vóór ons lopen 2 dames die toch aardig doorstappen. In ieder geval lopen ze op ons uit. In de 3e ronde zijn we toch weer op gelijke hoogte. "Zij lopen in het begin altijd harder", weet Dorie te vertellen,en dat klopt want vanaf de 4e run lopen wij voorop en lopen wij ook verder uit op hen. En toch lopen we niet harder, hebben we het gevoel. Aan het einde van de 5e run hebben we zeker 200m. voorsprong op gebouwd. Toch behoorlijk.
De cooling-down doen we buiten en deze is beduidend langer dan dat we bij Marjolijn gewend zijn.
Uiteindelijk zijn we pas na half 9 klaar met de training. Ik kan me tijden herinneren dat ik om die tijd al weer thuis was. Dat wordt dus even wennen. Maar wel lachen tijdens die cooling-down, maar dat is niet geschikt om hierover in mijn blog te schrijven, haha....
Met het weer blijft het ook nog wennen. Alleen de hoge vochtigheid en de daarbij opkomende mist verraadt dat we toch al diep in de herfst zitten. Aan de temperatuur is dat niet bepaald te merken. Hoewel van vertrek van huis deze toch al 12ºC en dalende was, is het met de korte broek en T-shirt met korte mouwen nog heel goed te doen. Maar voor alle zekerheid heb ik de longsleeve wel in mijn sporttas zitten...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten