Ja, ja, dat is weer eventjes geleden.
Eerst was daar op opeens de zweepslag in mijn linkerkuit en daarna om en om de onderlinge afwezigheid. Maar vandaag zijn we er weer samen bij.
Net zoals ik verwachtte is het vandaag niet zo druk. In ieder geval niet in de kantine. Dat komt deels ook doordat groep 5 er niet bij is. Die mensen proberen zich vanavond in de knoop te Yoga-en. Ook vertrekt een deel van de GVAC-kudde vannacht naar Mallorca om daar een halve of hele marathon te gaan volbrengen. En natuurlijk is het ook nog pas een paar dagen geleden dat de hele en halve marathon van Eindhoven zijn geweest.
Voor Marjolijn betekent dat, dat ze snel klaar is met het doorgeven van het programma van vanavond. Wij, in groep 1, blijven zoals gewoonlijk nog even binnen.
Nog even napraten over de marathon. De marathon van Marjolijn, dan wel te verstaan. Een nieuwe PR: 3u49. Is mij nog nooit gelukt.
We gaan het vandaag rustig aan doen, zo na de marathon, maar eerst de warming-up.
Het valt buiten al meteen op dat ik van onze groep nog enig ben in een korte legging. Het is ook nog helemaal niet koud. En dat zegt een koukleum, kun je nagaan.
Na 2 rondjes inlopen op de baan gaat zelfs mijn windjack nog uit en moet ik het alleen nog van mijn longsleeve hebben.
Op het hoogspringdeel doen we de warming-up oefeningen. De heuvels van Winterberg zitten nog in mijn benen en samen met mijn wat fanatieke meedoen resulteert dat even later in kramp in mijn hamstrings. En er is geen beter vermaak dan leedvermaak, zo is te merken aan de reacties van mijn mede groepgenoten, de trainer incluis. Maar meelijden, ho maar...
Tijd voor de kern: 6x400 waar de eerste 200 hard en de tweede 200 harder maar in beide gevalle nog niet zo snel dat je nog wel enigszins kunt praten. Tussen de runs 100m wandelen.
Wat is hard en wat is dan harder? We besluiten gewoon rustig aan te beginnen en dan in een hoger tempo te gaan en de gelopen tijden als richtlijnen te gebruiken. Het duurt wel even totdat haar hightech-GPS-watch klaar is voor gebruik maar dan vertrekken we. De anderen hebben intussen al zowat een ronde voorsprong, maar die gaan doorgaans wel wat langzamer dan wij.
En zoals afgesproken gaan de eerste 200m. rustig en zelfs met de versnelde 200m kunnen we nog praten. Dat wordt naarmate het aantal runs vordert, van mijn kant wel wat minder terwijl Dorie nog volop kan tetteren.
In run 5 gaat het even mis. Een beginnersfout: mijn veter van mijn rechterschoen raakt los en ik moet heel even stoppen.
We zijn aan de 6e run bezig als mijn keel alweer piepende geluiden produceert. We gaan intussen ook wel wat harder. Dorie moet zelfs al even inhouden. We hebben wel het hele veld al gedubbeld en daarom zit er nog wel een toegift in. We doen het nog een 7e keer.
De cooling down doen we toch maar binnen. Staan we dichter op elkaar, kan er ook gezellig bij gekletst worden. En dat gebeurt dan ook. Van de trail die we in januari gaan doen tot mijn voorstel om 10kg af te vallen... Hoe dat zit?
Marjolijn stel voor om iedereen die een bepaald doe voor ogen heeft, dit haar door te geven. Bijvoorbeeld een halve marathon, of 10km of wat dan ook. Met mijn "evaring..." is het enige waar ik momenteel aan denk het reduceren van al die sixpacks tot één, oftewel: afvallen!
Tja, dan moet ik niet meer naar Winterberg gaan, op alle trainingen komen en niet meer zo veel (lekker) eten. Een zware opgave met de tijd die komen gaat. De tijd van chocolade letters, banketstaven en perpernoten. Vooral chocolade perpernoten blijken opeens bij de rest erg in trek. Na mijn "hoho, we gaan het niet over eten hebben...", wordt snel overgestapt op... rucolasla... haha...
Dat geeft wel aan hoe gezellig het hier bij GVAC is.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten