... alleen ben ik vanmorgen al moe wakker geworden.
Meestal beloofd dat niet veel goeds. Maarrrr... ik ga er het beste van maken. Rustig aan, eigen tempo.
Het weer voelt best koud aan. Ik doe over mijn 2 T-shirts toch nog maar mijn hoofdpijn-gele jasje aan. Én de handschoenen!
Dorie wil vlak voor de start nog een stukje inlopen. Nou, daar voel ik niet zo veel voor en daarom blijft het inlopen bij 80 meter steken.
We starten in slow-mo. Uitgangspunt is 6:15 op de kilometer.
We krijgen 2 dames mee in ons kielzog. Anna en Lian, omdat zij vinden dat wij er zo'n lekker constant tempo op na houden.
De eerste kilometer is op een seconde precies goed, maar bij de tweede zitten we daar al 15 secondes onder. Dat is niet goed. En vooral omdat we de wind zowat pal op kop hebben.
Intussen hoor ik allerlei gezwets achter ons terwijl er niemand voorbij gaat. Schuilen achter mijn breder rug, zo lijkt het,en daarom werp ik maar eens een blik achterom.
Wow! Het blijkt dat we een hele bus op sleeptouw hebben. Zeker nog 10 lopers proberen achter ons uit de wind te blijven.
We draaien linksaf richting Moorman laan en dan beginnen we toch ingehaald te worden. "We gaan ook wel zóóó langzaam...". Maar liefst 6 heren gaan ons voorbij. Daarbij ook ouwe getrouwe Wim. Verder zit er nu niemand meer in de "onze" bus. Die hebben blijkbaar al eerder moeten afhaken.
Maar mij gaat het ook niet meer zo soepel. Ik bungel al een beetje achteraan, maar meer nog meer omdat ik mijn eigen tempo wil blijven lopen en omdat het nog zo ver is.
De tussentijd van 39:13 is echter veel belovend. Daarmee zouden we onder de 1u20 kunnen blijven. Zouden. want het gaat niet meer lekker. Ik begin toch serieus ademnood te krijgen. De eerste kilometer in de 2e ronde is net als de laatste kilometer inde 1e ronde ronde de 6:30 blijven steken. En de dames voor me beginnen zich krampachtig in te houden. Van mij mogen ze verder vooruit maar dat doen ze toch niet. Uiteindelijk moet ik er aan toegeven en besluiten om niet de 2e volle ronde te doen maar het bij een 2e kleine ronde te houden.Dan kan Dorie in haar eigen tempo met de 2 andere dames die ronde wel volbrengen.
Ik sla dus af richting Oeienbosch. Het geeft wel even rust. De neiging om eventjes uit te rusten is groot maar laat ik daar maar niet aan toegeven. Beter een tandje terug. Ik weet dat het nu niet meer zo ver is.
Eenmaal gefinisht kan ik opgelucht weer ademhalen. Let op: met opgelucht bedoel ik letterlijk dat de lucht echt op is. Na een ronde uitwandelen doe ik nog wel een rondje uitlopen als ik aan de finish de dames al weer zie naderen. Die gaan beslist onder de 1u20 finishen. Sterker nog, Dorie doet dat binnen de 1u19.
En dan er nog zo fit er uit zien.
Het is wel duidelijk dat er voor mij nog wel heel wat werk aan de winkel is.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten