De jaarlijkse traditie op 2e Kerstdag: De Kangoeroeloop in Vught.
Ik weet niet eens meer hoelang we dit al doen en de hoeveelste keer het is. Wel weet ik nog te herinneren dat samen met Dorie ook Marie-José en Marcia een keer zijn mee gegaan. Parkeren was toen nog ergens midden in een woonwijk en zeker een kwartier lopen naar de atletiekbaan. Vaste herinnering zijn ook nog al die ganzen die voor de ramen van de woonhuizen stonden. Nog wel een jaar voordat het een landelijke rage werd.
In ieder geval zijn we er vandaag ook weer, Dorie en ik. En vandaag moet het 15km. gaan worden. Één van de afstanden waar je uit kunt kiezen uit 5, 7,5 , 12, 15, 21 of 27km. Alle afstanden zijn wel "ongeveer", omdat het hier een loop betreft wat niets om het lijf heeft. Geen prijzen, geen kilometeraanduidingen, puur voor vermaak. Zeg maar een Hypotheker Beekloop in het groot.
De 15km. waar we voor gaan is echt wel nodig, in ieder geval voor mij, als ultieme test voor de trail van 15,8km aanstaande 5 januari in Beek.
Ik voel me nog wel wat oncomfortabel, vooral na dat debacle afgelopen zondag. Maar hoe dan ook, we gaan voor die 15 km. En dat betekent voor mij dat ik uiterst voorzichtig van start moet gaan. Mijn "wedstrijd" goed indelen.
Het is alweer geweldig druk. We zullen wel weer die 3.000 lopers gehaald hebben.
Deze 2e keer op de nieuwe baan starten we anders. We starten op de finishplek, lopen vervolgens ¾ baan met de wijzers van de klok mee en verlaten dan de baan voor de gekozen afstand. Dat moet de opstopping voorkomen van vorig jaar toen het wel 5 minuten duurde eer we de naam konden verlaten.
We zien maar weinig bekenden. Behalve Geert alleen nog maar Jos de kapper.
Terwijl we ons in het starvak opstellen maken we nog even een "Selfie". De rij voor de startlijn beslaat de hele 1e bocht van de atletiekbaan. En dat over 8 lanen breed. Dat moeten wel haast meer dan 3.000 lopers zijn.
En dan de start. Natuurlijk. De voorsten gaan er als gekken vandoor en wanneer wij drie-kwart van de baan hebben afgelegd en da baan mogen verlaten, staat de staart van het startveld nog altijd stil. Gelukkig kennen ze hier geen bruto of netto tijden. Eigenlijk kennen ze hier helemaal geen tijden.
De "uitgang" om van de baan af te komen is een stuk breder dan die van vorig jaar, maar je kan er toch niet omheen dat ook hier enige vertraging ontstaat. Maar deze is zo gering, daar wil je gewoon niet over zeuren.
Nu begint het pas echt. In het begin rustig aan, heel rustig aan. Het gaat nu al te langzaam voor Dorie maar ik heb geen keus. Haar GPS geeft een tempo aan van 8,3km/u maar dit is pas het begin. Op 2 kilometer zitten we al op 8,73km/u. Het weer is in ieder geval ideaal om te lopen. Intussen zijn we Jos gepasseerd en houden we mijn tempo aan, ook al moet Dorie geregeld omkijken en inhouden. Op pakweg 5 GPS kilometers zitten we weer op 8,3km/u. Of we zijn zwaar in tempo gezakt of de bomen hebben de GPS een beetje "gedwarsboomd".
Bij elke splitsing wordt het rustiger en bij de afslag 15 km. lijkt het opeens helemaal gedaan. Vóór ons niemand en achter ons niemand. Lekker rustig. Pas in de verte zien we weer wat roods voor ons lopen. En even later warempel ook nog wat geels achter ons. Die gele gaat ons nog in ieder geval nog voorbij.
Vlak voor de GPS-10km is een drankpost waar ik, tegen mijn gewoonte in, een keer stilstaand mijn 2 bekertjes water naar binnen werk. In de laatste etappe worden we voortdurende door de halve marathonners ingehaald maar lukt het ons ook de voorgangers die we al een tijd in vizier hebben te verschalken. Op de laatste 3 kilometer gaat het tempo ook echt omhoog. We zitten inmiddels weer op 9km/u maar ik heb me goed gespaard en volg nu het tempo van Dorie,
Uiteindelijk ronden we met een laatste drie-wart baanronde, de 15km af in 1u36:28. De ongeveer 15km zijn volgens de GPS vanDorie in ieder geval 14,8km. Laten we het daar maar op houden. Dat is nog altijd goed voor een gemiddelde snelheid van 9,2km/u.
Eigenlijk ongelooflijk dat ik tevreden kan zijn met 1u36:28 op 14,8km terwijl ik 20 jaar geleden nog 1u04 deed over 15km. Meer dan een half uur sneller. Helaas, dat waren nog de goede en jongere jaren. Toch weet ik dat ik op deze afstand zeker weer boven de 10km/u zal eindigen. Gewoon blijven door trainen. Te beginnen in 2014.
Na afloop nog even een kiekje van een uitrustende ikke en een finish-selfie.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten