Ik wet dat Dorris vandaag niet komt. Dat heeft ze me in een ontmoeting in de Hema alvast verraden, Of ik wel de groetjes wil doen aan de anderen. Doe ik, natuurlijk....
Met remproblemen met de Scénic kom ik net niet op tijd in het bos aan. Lang niet zo druk als de vorige week maar ik kan nog net niet op tijd met de groep mee. Het is dat Riet zo sportief is om toch om te keren om de zwakkeren op te halen. Eenmaal na de eerste paar honderd meter warming-up kan ik hevig hijgend mijn jasje eindelijk dicht ritsen en de handschoenen aan doen. Ja, want het is vies koud. De 6ºC in combinatie met de koude wind en de hoge vochtigheid maakt het een gevoelstemperatuur van maximaal rond het vriespunt. En ook vandaag heb ik mijn fototoestel meegenomen. Zonder even alles te checken. Maar het geheugenkaartje zit er in. Alleen geeft de batterij al meteen rood aan.
Intussen doen wij onze wekelijkse stukjes hardlopen en heel af en toe nog afgewisseld met wat oefeningen. Sinds die wazige portretfoto van André 2 weken geleden is hij wel wat meer op zijn hoede. Dat geldt ook voor de jagers die we in hun oranje schutkleuren onmiskenbaar herkennen tussen al het groen.
"In welke richting zij gaan schieten? Dan gaan wij wel de andere kant op...."
En terwijl we in volle galop richting onze kantine draven horen we 2 harde doffe knallen. Er zal wel weer een kerstkonijn het loodje hebben gelegd.
Over dat lood wordt even later onder genot van de koffie of thee nog hard om gelachen.
Nog één training scheidt ons nog van 2014.
Och ja. Ik zou nog de groetjes doen van Dorris......
Geen opmerkingen:
Een reactie posten