Als 's middags de regen met bakken uit de lucht komt vallen en gepaard met harde, soms wel stormachtige wind, klopt dat wel enigszins met hetgeen gisteren al door de weermannen en -vrouwen op de televisie was voorspeld maar tegelijkertijd drukt dat meteen een domper op mijn zin om vanavond wel naar de baantraining te gaan. Ik, als mooi en warm weer-loper, pur sang... Edoch laat ik me niet kennen, ondanks het appje van Johan dat Dorie er vanavond niet bij zal zijn.
Het weer is echter omgeslagen. Normaal is dat negatief maar nu is niets minder waar want het is nu juist kalm weer. De wind (welke wind) is gaan liggen, het is droog (oftewel, het regent niet) en de temperatuur is nog steeds boven de 10ºC. Dat is meteen de reden waarom enkelen nog niet verder gaan dan een korte broek en korte mouwen. En dan te bedenken dat ik mijn handschoen al in mijn windjack heb gestopt.
Herman is er wel en na de 2 warming-up rondjes en de warm-up oefeningen krijgenwe een circuitje te verduren. We moeten al slingerend 6 baantjes afleggen en elke baan een andere oefening:
- skipping met handen op het hoofd
- kleine horden
- "schaatsen"
- over en tussen "petjes" lopen
- "stijve benen"-loop
- skipping met halverwege overgang naar hardlopen.
Een minuutje uit hijgen en dan nogmaals 3x
Vermoeiend, dat zeker. En aansluitend de kern:
Op de sintelbaan (hoe zo sintels?) buiten de atletiekbaan heeft Marjolijn op resp. ongeveer 150, 250, 350 meter en het einde een pion gezet. Bedoeling is dat gestart wordt aan het begin van de sintelbaan op 80% (praattempo), bij1e pion overgaan naar 85% (nog net praattempo) en bij de volgende pion naar 90% (praten niet mogelijk). En rechts lopen en links inhalen. Dat laatste heeft blijkbaar niet iedereen gehoord. Vervolgens mag je zo'n 150 meter wandelend of dribbelend afleggen tot het startpunt voor de volgende ronde. En dat gaan we een half uur doen.
Na een rustig start (ik kan er ook niet links aan voorbij!) volgt de 1e versnelling en de 2e en ik ben los van de langzamere groep. Voor mij lopen een aantal snelle jongens. Die ken ik wel uit de hogere groepen maar die vanwege een blessure tijdelijk ook in groep 1 vertoeven. Die gaan er stevig van door. Ik hou me zo veel mogelijk aan de opdracht en de eerste 2 rondje gaan nog samen met onze voorzitter Ger. Alleen wandel ik het stuk naar het startpunt wat sneller en na de 2e ronde loop ik al alleen. Na een ronde of 5 word ik door de eerste snellere gedubbeld. Dat gebeurt nog 2x. Bij de laatste valt het me op dat ik bij het versnellingspunt op hem inloop en bij het 2e versnellingspunt gelijk met hem op loop. Die loopt dus gewoon een constant tempo.
Uiteindelijk worden het 9 rondjes waarbij het laatste rondje boven het half uur uitkomt. En dat rondje doe ik ook nog omdat ik voor de 2e x gedubbeld wordt door Jeroen die me aanspoort om er nog eentje te doen, met nog maar een minuut te gaan op de klok.
Ik heb ze wel geklokt:
Ik heb geen idee hoelang de ronde in werkelijkheid is maar het zal wel zo om en nabij de 500m. zijn. Dan is de kern in ieder geval voor mij toch 4,5km lang geweest.
Wat rest is nog de cooling down en daar gebeurt het dat ik,bij de ooievaarsstand, hevig snijdende pijn in mijn linkerknie voel. Dat been doet die rekoefening dit keer niet!
Na afloop om advies gevraagd bij Marjolijn wat dat zou kunnen zijn, een scherpe stekende pijn alsof ik een enorme puist onder de huid van mijn knie heb zitten.
"Het kan zijn dat het een slijmbeurs is die zich daar tussen de knieschijf en de huid zit, of een huidzenuw", aldus Marjolijn, maar wat er aan te doen, want ik heb er wel last van bij het fietsen als de broekspijp langs de knie wrijft maar met hardloopoefeningen heb ik dat nog niet eerder meegemaakt. "Waarschijnlijk is de spanning over de knieschijf dan te groot. Proberen om het bovenbeen te masseren. Wellicht helpt dat." Ik zal het eens proberen....
Geen opmerkingen:
Een reactie posten