In augustus bestond ons trimclubje De Vrijbuiters 45 jaar. Hoewel ik zelf niet
zo lang lid ben maar wel de "leden administratie" bij hou, heb ik ze er in
juli toch maar aan herinnert. De actie die daarop volgde was het uitzetten van
datumprikker en daar kwam dan als beste resultaat uit om op 27 september
"iets" te gaan doen om het te vieren.
En dan krijg ik ook nog, wat later, de uitnodiging van de 93e verjaardag van
mijn peetoom. Die heeft weliswaar al op 4 augustus die leeftijd bereikt maar
hij had even daarvoor een ongelukje gehad en had zijn heup gebroken. Kennelijk
was zijn conditie nog zo goed dat ze hem hebben geopereerd en zo kwam het dat
hij tijdens zijn verjaardag nog aan het revalideren was. Het feestje halen ze
dan in op... 27september.
Aangezien het mijn Peetoom is en ik ook nog maar 2 ooms hebben van zowel
vaders als moeders kant, wil ik daar wel graag naar toe, uiteraard. In
overleg met de organisatie-comité heb ik besloten om meteen na onze activiteit
door naar huis te gaan en meteen door naar Nieuwegein, naar de feestlocatie.
Het programma van het 45 jarig jubileum ziet er als volgt uit:
Zaterdag 27 september samenkomst in het bos op onze vaste koffieplek waar we
koffie of thee drinken met wat lekkers erbij
We laten de auto's staan en gaan samen om half 12 in de auto's van de
organisatie naar de activiteit en het lunchadres. Dit keer gaan we niet
wandelen.
En even voor half 11 ben ik er, tegelijk met Germaine.
Onze "kantine" is inmiddels wat versierd en de tafel is gedekt en er staan
bordjes met vla klaar evenals de koffie en thee.
Maar voordat we mogen aanvallen doet Carla nog wel even een woordje. We
bestaan immers al 45 jaar. En er wordt uit de doeken gedaan wat we vandaag
gaan doen en dat is dit keer geen wandelen maar midgetgolf bij de
Genneperparken.
En dan gaan we allemaal aan aan de koffie/thee met gebak.
Omdat we eindelijk weer eens helemaal compleet zijn, stel ik voor om ook
vandaag weer een groepsfoto te maken. De afgelopen jaren staan we er nl. niet
allemaal meer op omdat er telkens wel één of meerderen niet op de Nieuwjaar
Vrijbuiters Training komen opdagen.
En dus gaan we er vandaag weer even voor poseren. En dat heeft best wel wat
voeten in aarde. Uit ervaring weet ik al dat bijna niemand echt oplet als de
camera klikt en zo komt het dat er altijd wel iemand, net de andere kant op
kijkt of dingen doet die niet horen op de foto. Dat is dan ook de reden dat ik
altijd meerder foto's neem zodat ik de beste kan kiezen en in geval van nood
wat kan photoshoppen om er dan maar op die manier de beste foto uit te
krijgen.
En natuurlijk mag de organisatie ook prominent op de foto!
Het welkomsfeestje wordt verder afgesloten met nog even een inventarisatie van
de voorkeurswensen voor de lunch. Daarvoor krijgt iedereen een kleurig
papiertje met daarop een formuliertje, door Dorris in Excel vervaardigd en
waarop de keuze kan worden aangevinkt. Dat is in begin niet iedereen even
duidelijk. Ook hier is wel te merken dat de ouderdom toeslaat en daardoor
lijkt het net alsof iedereen in een koortje aan het zingen staat en waarbij
Dorris driftig staat te dirigeren 😂😂
Dan is het tijd om in de auto's te stappen op weg naar de Genneperparken.
Weliswaar met meer auto'dan gepland maar ter plaatse aangekomen is er
eigenlijk voor iedereen wel een vrije parkeerplaats.
Ik was hier nog nooit eerder geweest, sterker nog, wist niet eens van het
bestaan af. Het zier er in ieder geval gezellig uit. Een restaurant met een
overdekt terras en uiteraard de midgetgolf baan. Ook staat er een tent waar af
en toe een hoop herriemuziek uitkomt maar ik denk dat die er niet altijd staat
maar nu vanwege een feest of zo.
De organisatie haalt intussen de golfknuppels en -ballen op en blaadjes om de
scores te noteren.
Dan mogen we zelf groepjes gaan maken. Nou ja, het zou misschien sneller gaan
als dat aangewezen zou worden maar uiteindelijk zit ik dan in een groepje met
Dorie, Tineke, André en Hans. Ik schrijf.
En we gaan beginnen en het kan ook niet anders dan dat André per se als eerste
wil beginnen. En dan gaat het niet helemaal naar wens en bij mij uds wel, in
ieder geval de eerste 4 holes en dan dan begint ie meteen te klagen dat ik,
als laatste want ik schrijf, het veel gemakkelijker heb want ik heb al gezien
hoe het moet. Dan zal later blijken dat dat zo dus helemaal niet werkt want op
een van holes waar iedereen het in 2 beurten en zelfs Dorie in 3 beurten
klaart, ik gewoon niet eens aan de bak kom en 7 punt moet incasseren 😁
We maken niet alles af, helaas, want anders komen we helemaal in het gedrang
met onze lunch. Daarom tellen we de scores. En ondanks dat ik de eerste 4
holes met 3 punten afsloot en de 5e met 4 punten, ben ik daarna gruwelijk in
de mist gegaan, terwijl mijn tegenstanders juist in de lift gingen. Daardoor
eindig ik, samen met Hans, bovenaan in onze groep met 32 punten, gevolgd door
André met 34, Tineke met 38 en Dorie met 40 punten. Omdat we dus geen echte
winnaar hebben, doen Hans en ik nog even een shoot-out. Daarvoor kiezen we de
hole die boven op een heuvel ligt. Maar omdat we die allebei falen gaan we
toch maar naar een andere en wel de hole die boven op een heuvel in het midden
van 3 doolhof-cirkels ligt. Daar had ik het nl. niet voor mekaar gekregen en 7
punten gescoord tegen 2 of 3 door Hans. Maar.... nu doen we het om de beurt
totdat er iemand de hole maakt. En dat ben ik dit keer.
En nu gaan we naar binnen voor de lunch.
We zitten apart in het restaurant, in de serre.
Er moet wat met tafels geschoven worden om wat ruimte te kunnen creëren voor
de rollator van Jo maar uiteindelijk zit alles. Sommige wel aan een halve
tafel maar allez dan maar.
Hans heeft zijn plekje al gereserveerd.
Ik heb gekozen voor een uitsmijter met tomaat en champignons.
André voor de uitsmijter naturel
En zo krijgt iedereen wel wat hij/zij heeft besteld. De een misschien wat meer
dan de ander want Monique krijgt zelfs een heel glas witte wijn over zich
heen.
Het is weer ouderwets gezellig aan tafel.
Uiteindelijk sluiten we met een kopje koffie/thee af
Tijd om te vertrekken. Een deel met de organisatie terug naar het Vrijbuiterbos waar hun auto's geparkeerd staan. Een deel rechtstreeks naar huis en ik dus ook want voor mij is er de volgende stap, meteen doorrijden naar het volgende feest in Nieuwegein.
En nu nog maar eens zien of en hoe we het 50-jarig jubileum zien te halen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten