Veldhoven 10 Miles...

.... en dat i.p.v. de Vrijbuiters.

Vorig jaar was ik hier al 's morgens aan de gang, foto's maken tijdens de opbouw, maar dit jaar kost de "behandeling" van mijn benen nogal wat pijn en moeite en tijd zodat het pas 1 uur in de middag is als ik de eerste plaatjes van de opbouw van het evenement kom vastleggen.

Het weer is niet zo als enkele dagen geleden was voorspeld. De zon schijnt niet bepaald maar het is droog echter staat er wel een aardig windje. Zo aardig dat er maar één opblaas-boog opgezet kan worden. En die ene met na al een keer te zijn omgewaaid, m.b.v. de trekhaak van een auto op de atletiekbaan overeind gehouden worden.

Het begint tegen 4 uur aan te lopen en dat wil zeggen dat de kinderen en jeugd als eersten aan de beurt zijn om hun nummers af te werken.

Allereerst zijn de kleinsten aan de beurt. De Kiddyrun. De warming-up wordt verzorgd door Tineke, die ik nog zou moet kennen van zo'n dikke 25 jaar geleden toen ik leerlingen van de basisschool op uitjes begeleidde. Nou, niet dus.

Halverwege de warming-up beginnen de, inmiddels samengepakte donkere wolken, te lekken. Eerst wat druppels. Dan wat dikkere en vervolgens worden alle emmers omgegooid.

Het lijkt even wat verstandiger om deze bui af te wachten alvorens de kiddy's van start mogen.

Als dat zo ver is en de ouders de kinderen voor de startrij posteren, begint het helaas opnieuw te regenen, maar ditmaal gaan ze toch van start voor hun 400 m. Voorafgegaan door een paar voorlopers die er voor moeten zorgen dat er niet al te enthousiast wordt gestart met valpartijen tot gevolg ze de stoet zich in beweging.

De volgende start is die van de wat grotere kids. Deze kidsrun gaat ook maar liefst 1000m. verder. Zij hebben geluk want de regen is er mee opgehouden en zelfs priemt er zo nu en dan een zonnestraaltje door het wolkendek heen.

Ook Nicole loopt mee met haar nichtje Dana

De start van de jeugd over 2.500m is het volgende onderdeel en daar worden al wat kanonnen aan de start verwacht. De groep is duidelijk al gewend aan hardlopen. De 2 snelsten finishen zelfs al met een gemiddelde snelheid 15km/u.

En dan het hoofdnummer: De 10Em. met 5 minuten later de halve afstand van 5Em.

Het is een behoorlijk grote groep. Groter dan bij de eerste editie. En dat terwijl er toch heel wat afzeggingen zijn, waarschijnlijk mede door het wat mindere weer. Maar het weer is nu juist heel goed. Niet te warm, zoals de voorgaande jaren en het wordt uiteindelijk een mooie race met ook nog een parkoersrecord bij de dames.

Ook het veld van de 5EM doet het goed en zelfs Jo doet de 5EM terwijl hij die afstand toch al héél lang niet meer gedaan heeft.

De prijsuitreiking wordt gedaan terwijl de duisternis inmiddels intreedt.

Nog even wat in de kantine napraten en drinken en het is stiekem toch al 10 uur eer ik pas weer thuis ben.

En dan moeten de 2.000 foto's nog worden opgeschoond, ingedeeld en op internet gezet worden. Een hele klus maar uiteindelijk staan ze toch op internet.

Opbouw:

 https://plus.google.com/u/0/photos/108165439670794271052/albums/6053800033750723025

Kiddyrun 400m: 

https://plus.google.com/photos/108165439670794271052/albums/6053745127972420897

Kidsrun 1400m: 

https://plus.google.com/u/0/photos/108165439670794271052/albums/6053754274429142289

Jeugdloop 2500m: 

https://plus.google.com/u/0/photos/108165439670794271052/albums/6053794965140690289

Wedstrijd: 

https://plus.google.com/u/0/photos/108165439670794271052/albums/6053772444216588065

Het 60ste levensjaar is begonnen....

......vandaag heb ik er al 59 op zitten.

Een aparte verjaardag,vandaag. Voor alle zekerheid laat ik me vandaag door niemand de hand schudden of zoenen. Ik wil gewoon geen enkel risico lopen dat ik iemand besmet met wat ik nog niet weet wat ik heb.
De ochtend staat helaas nog volop in het kader van werken en dat ondanks een geplande verlofdag. Het is dat iedereen terug keert van vakantie en opeens weer aan het werk gaat. Dat is dus goed te merken. Maar 's middags zijner meteen de kleinkinderen die op mijn verjaardagsfeestje komen.
Ik wordt overladen met tekeningen en cadeautjes. Tja, de knuffels, die mis ik nu natuurlijk.

En ondanks dat ik mijn verjaardag slechts in klein comité vier wordt het een gezellige rest van de van de dag en avond.

Bij de Dermatoloog...

... in het Máxima Medisch Centrum.

Ik blijf het deprimerend vinden om voor een behandeling naar het ziekenhuis te moeten maar het kan niet anders. En dan ben ik mijn ponskaartje al weer al lang kwijt dus het eerste wat ik dan doe is vragen bij de info balie waar ik zo'n kaartje kan laten maken.

"... de blauwe balie, deze gang rechtdoor volgen, route 61..."

Route 61??

Dan pas vallen me al die borden met nummers op.

Oké, dat werkt goed. En bij de balie lijkt het alsof ze me opwachten.

Eerst even alle gegevens invoeren of controleren en dan nog even op de foto.

Foto?

Ja, foto. Het zijn geen ponskaartjes meer maar ook al van die creditcard pasjes.

Even een stap achteruit, de webcam richten en een minuutje later ben ik al weer een pasje rijker.

"... en dan weet u zeker ook wel waar ik dermatologie kan vinden...."

"Ja hoor, 2e verdieping,volg route 270..."

En daar ga ik weer.

Toch werkt dat wel want in no-time sta ik in de rij voor het loket.

Ik heb geluk want met mijn verwijsbrief van de dokter hoef ik als enige niet in de wachtkamer te wachten maar mag ik een eindje verderop plaatsnemen. En daar zit ik amper of ik word al opgeroepen. Een ongekende luxe, wat ik toch niet echt gewend bent in ziekenhuizen, afspraak of geen afspraak. Er zit doorgaans altijd nog een (lange) wachttijd aan vast. Maar nu dus even niet.

Of ze nu mijn gehoorapparaten heeft gezien of dat het iets anders ligt, dat weet ik niet, maar de dokter praat nogal luid tegen mij. Ik bedoel niet dat ze een luide stem heeft, nee, ze praat luid alsof ik doof ben.

Ik mag de onderbenen ontbloten en haarfijn uitleggen wat er aan scheelt. Bij het zien van de zweertjes haalt ze toch even haar "baas" er bij.

Dat het een bacteriële infectie is staat wel vast. En de voorgeschreven antibiotica van de huisarts en de Fusidinezuur-zalf zijn een juist beslissing van de huisarts. Ook wordt er stevig in mijn dikke linkerbeen geknepen, Er blijft een diepe deuk zitten, Er wordt duidelijk vocht vast gehouden. Ze besluiten wat wondvocht op kweek te zetten. Daarna komt een assistente nogmaals wat zalf op de wonden doen en dan gaat er een soort compressiekous over beide onderbenen om zo het opgehoopte vocht te verdrijven.

Ik moet de antibioticakuur afmaken, dagelijks de zweren zalven en overdag de (steun)kousen aan. Volgende week woensdag terug op controle. Hopelijk weten ze dan om welke bacterie het gaat en misschien ook hoe ik het opgelopen kan hebben,

Nog eventjes de foto twitteren en dan krijg ik warempel een reactie terug van het MMC !

Eindelijk naar de huisarts, incl. controle

Eigenlijk is het andersom. Controle en dan ook maar meteen voor dat eczeem probleem.

"Hoe het met me gaat?"

"Nou niet zo best en met name met mijn eczeem."

Een blik van de huisarts op mijn opgezwollen been en alle open wondjes doen hem toch wat schrikken.

"Nee, het is geen wondroos",  is zijn antwoord op mijn gelijkluidende vraag.

"Nee, hier moet een dermatoloog naar kijken...." en hij grijpt meteen naar zijn mobieltje.

Maar het gesprek met de dermatoloog aan de andere kant van de lijn loopt niet bepaald vlotjes.

"Nee, hij hoeft geen verband om..."

"Nee, hij heeft nu ook geen verband..."

"Nee, ook geen zwachtel, ik wil gewoon dat de dermatoloog er naar kijkt. Ik kan het niet helemaal definiëren gezien de voorgeschiedenis. In ieder geval secundaire infectie...."

"Kijkt hij er zelf ook naar...?"

Het gaat nog even door maar daarna is de afspraak gezet. Morgen om 10u10 Máxima Medisch Centrum Veldhoven, polikliniek dermatologie.

Nou, erg vriendelijk uitnodigend klonk het niet. Ben benieuwd wat me daar te wachten staat.

Voor nu alvast 2 medicijnen:

Uiteraard de antibiotica, 4x daags en elke keer op een lege maag. Dat betekent 1 uur voor het eten of 2 uur na het eten. En met eten wordt bedoelt alles wat eten betreft. Een snack tussen door is ook eten en dan gaan de 2 uren opnieuw tellen. 

Dat wordt dus eten en slikken op de wekker.

En dan een zalf. Weer een andere zalf. Overal op smeren, dus ook op de open wondjes... Maar ook op al die plekken waar ik mijn hand gelegd heb als ik aan mijn benen ben geweest. En als het op is en nog niet over, terugkomen en nieuwe zalf halen. Gelukkig heb ik meteen een herhaalrecetpt mee gekregen.

De hele uitleg is uitgebreid en duidelijk. Duidelijker dan de vorige keer, in ieder geval.

En dan heb ik thuis gekomen toch weer een vraag.

Hoe zit dat dan met de pillen die ik dagelijks slik. Als ik die eerst neem, ben ik niet meer nuchter...?

Tussendoor toch nog even de check-up:

Bloeddruk 145/85. Op het randje maar nog goed en dat gezien de situatie.

Vandaag haalt vrouwlief de kleinkinderen op van school. De reden is duidelijk. Alleen zwelt mijn linkerbeen tijdens het wachten behoorlijk op. Het voelt alsof hij op springen staat. De wondjes puilen uit door de druk en ik begin warempel te duizelen. Als vrouwlief weer arriveert maak ik dat ik naar boven kom en na insmeren met zalf moet ik plat met de benen stijl omhoog. Ik voel me even toch niet goed meer maar met de benen omhoog kom ik weer langzaam bij positieven.

Poehee, wat een gedoe allemaal. Als dat maar snel goed komt, want dit is echt niks zo.....

Energie en Gewicht

Elektriciteit:
Stand = 145.489 Verbruik = 61Wh (-2) [7,7kWh/dag]
Zo, terug naar normaal verbruik.

Gas:
Stand = 26.141 Verbruik = 6m³ (+1) [0,9m³/dag]
En ook met het gasverbruik zit het helemaal oké.

Gewicht = 83,2kg (-0,5)
Ondanks de grote hoeveelheid pasta deze week toch een meevaller. 
Of zou dat door het wandelen komen?

Het zit ook echt helemaal niet mee

Al sinds een aantal maanden heb ik last van jeukende onderbenen. Een vorm van eczeem zou het zijn volgens de huisarts. De voorgeschreven zalf hielp wel maar was in no-time op, ik denk omdat er een luchtbel in de tube zat en ik daarom minder zalf te besteden had. De werking was goed, genezing verliep voorspoedig maar vanwege ontbreken van zalf is het langzaamaan toch weer terug gekomen. Erger zelfs. 

Bij een volgend bezoek aan de huisarts een sterker middel voorgeschreven gekregen. Na anderhalve week smeren hier toch maar mee gestopt.

Ik weet niet of het aan de zalf ligt of aan iets anders maar beter werd het in ieder geval niet. Uiteindelijk zelfs nóg slechter.

Op mijn onderbeen, voornamelijk links, maar ook wat rechts, verschijnen blaasjes. Deze springen uiteindelijk open door de druk van het vocht onder die blaasjes en er ontstaan wondjes. Om deze wondjes ontstaan weer de duidelijke kenmerken van een ontsteking. Een grote rode cirkel om elk wondje. Mijn hele linkerbeen is één en al ontsteking, gloeit enorm, is ook erg pijnlijk en duidelijk opgezet en dikker dan mijn rechterbeen. Met paracetamols probeer ik de ontsteking wat te remmen. De doosjes zijn inmiddels niet meer aan te slepen.

De huisarts is pas volgende week dinsdag terug van vakantie en dan heb ik sowieso al een afspraak voor andere controle. Meteen maar dit probleem aan toegevoegd.

Intussen blijft de vorming van wondvocht onverminderd door gaan. Onder de dikke korsten van de wonden wordt weer druk op gebouwd en op een gegeven moment barst de korst open en stroom het vocht er uit. Smerig maar wel een opluchting omdat daarna de (druk)pijn eventjes iets wordt verlicht. Bij sommige wondjes komt zoveel vocht los dat zelfs de dikke korst loslaat en ik weer met een open wond zit.

Ook vrouwlief zoek driftig op internet en het lijkt er heel erg sterk op dat het wondroos is. Alle symptomen wijzen daarop. Er zijn verschillende remedies en in afwachting van de huisarts kies ik er voor om de benen wat rust te gunnen. En bij voorkeur de hoogte in. Dat werkte al eerder. Wikkelen in een nat verband zie ik niet zo zitten met al die open wondjes, maar wat ik al weken doe, nl. gedurende 10-15 minuten de koude douche erop, zie ik veel meer zitten.

Het kan ook niet anders dan dat ik er ook foto's van gemaakt heb. En nee, ze zijn beslist niet weblog-geschikt, maar wel om straks eventueel de dokter te tonen, mocht het onverhoopt opeens dinsdag over zijn. Google desnoods maar "wondroos" en kijk op afbeeldingen, want erg smakelijk is het niet.

Ik deed het weer, maar met andere schoenen dit keer...

... en wel de ASICS Oberon 7.

Dit keer niet 's avonds na het eten maar vroeg in de ochtend. En dat op mijn vrije vrijdag.

Terwijl vrouwlief al naar haar werk is vertrokken stap ik om 7:00 uur de deur uit om mijn rondje te doen. Weer de Ronde van Zeelst-Oost.

Het is nog niet heel erg licht maar dat komt natuurlijk door de bewolking. De temperatuur ligt op 11ºC. Vanwege de ontstekingen aan mijn onderbenen t.g.v. eczeem heb ik de korte broek maar aangedaan. De frisse buitenlucht is dan een welkome verkoeling op die gloeiende ontstekingen.

Dit keer dus de andere loopschoenen aan gedaan. Ook dit loopt toch heel anders dan de speciale wandelschoenen maar het lijkt me toch het beste voor de overstap naar weer het hardlopen. 

Nu is telkens opnieuw het rondje Zeelst-Oost lopen niet al te gevarieerd maar na mijn thuiskomst in 28:25 (5,45km/u) is het me wel duidelijk dat het tempo wat ik op gevoel loop telkens zo rond de 5,4-5,5km/u is. Volgende keer kan ik dan aan de hand van de verstreken tijd ongeveer bepalen welke afstand ik gelopen heb. Zo'n GPS-geval zou natuurlijk nog fijner zijn maar die heb ik niet. Ik heb deze week mijn snelheid geijkt en daar moet ik het maar mee doen.

Na dit keer is helaas wel wat meer gevoel in mijn rechtervoet opgetreden. Niet de echte pijn maar wel stijfheid en mogelijk weer wat opgezette voetzool. Ik weet daarom nog niet wanneer ik het hardlopen daadwerkelijk weer ga oppakken.

Ik heb het gedaan met mijn hardloopschoenen aan...

Na 3 dagen succesvol wandelen, en dat wil zeggen zonder noemenswaardige klachten, vandaag eens iets anders. Vandaag blijven de Lowa's in de kast en gaan de ASICS Cumulus 15 aan. Uiteindelijk zal ik toch weer willen gaan hardlopen en dan zal dat wel met deze schoenen moeten gaan gebeuren.
Het voelt dan ook wel meteen heel anders aan. Het lijkt er in het begin zelfs op alsof mijn rechtervoet het niet lekker vind in die Cumulussen. Met hetzelfde tempo als de voorgaande dagen doe ik weer de Ronde van Zeelst-Oost. Het is droog alhoewel de donkere lucht doet vermoeden dat er iets aan te komen staat. Maar de meegenomen paraplu hoeft niet open gevouwen te worden. 28:16 Later sta ik al weer onder het afdakje van de voordeur. Ook deze 2,58 is weer bedwongen (met 5,48km/u, voor de statistieken)
Eenmaal weer even thuis voelt de voetzool toch wel anders. Afwachten wat dat morgenvroeg is.

Wandelen na de mosselmaaltijd

We zijn vandaag uitgenodigd op de mosselen bij Kathy. Maar liefst 6 kilo jagen we er met zijn vieren doorheen met daarbij nog de friet en stokbrood. Ik zal mijn dikke kop wel houden. Na de koffie is het bedtijd voor de kleintjes en voor ons tijd om huiswaarts te keren. Vrouwlief doet dat in de Mercedes en ik in de Lowa's.

Ik wandel vanaf de Grasdreef over de Hovenring langs de Peter Zuidlaan terug naar huis, maar de afstand is zo kort dat ik, bijna thuis, pas 16 minuten onderweg ben. Dat wordt dan nog een aantal exta lussen aanbreien, door het parkje, de Borghoutspark en aan het einde daarvan, toch ook maar de hele lus van de Biezenkuilen tegen de wijzers van de klok in om uiteindelijk na 32:35 weer thuis te zijn. Ik denk wel dat ik het "normale" tempo heb aangehouden en dus niet sneller. Dat zou dan overeen komen met zo tussen de 2,9 en 3km.

Het weer was in ieder wel lekker.

Het valt me wel op dat dat wandelen zo na het eten toch behoorlijk laxerend werkt, al zeg ik het zelf.

En de voet voelt nog steeds goed, maar we blijven afwachten en heel langzaam op bouwen.

Nog maar een wandeling over Zeelst-Oost

Net als gisteren, alleen doe ik mijn grote boodschap nu alvast maar van te voren. Dat scheelt een heleboel druk onderweg. Daardoor is het tijdstip van vertrek wel met een half uurtje verlaat. En tot overmaat van ramp begint het na een 200 meter ook nog te regenen en daar kunnen mijn gehoorapparaten niet goed tegen en dus rechtsomkeert voor mijn grote paraplu. Weer voor de voordeur staat vrouwlief al uitgebreid te lachen, denkend dat ik voor dat beetje regen terug keer. Nee hoor, niets is minder waar. Alleen mijn autosleutels om de paraplu uit de Scénic te toveren. En dan gaat de stopwatch opnieuw aan voor vertrek.

Ik loop dan wel weer de "Ronde van Zeelst-Oost", maar dit keer dan wel in de tegengestelde richting. Ik wil maximaal het tempo van gisteren aanhouden. De wandeling van gisteren heeft de pijn in mijn rechtervoet niet noemenswaardig verergert. Ik denk eerder dat de conditie hetzelfde is gebleven en dat is dus een goed voorteken.

Een meter of 800 onderweg en de zon heeft de regen al weer verdrongen. Datzelfde zonnetje laat dan ook meteen een overwinningsboogje zien. Die moet ik dan meteen wel even vastleggen, uiteraard.

Onder het afdakje van onze voordeur heb ik er precies 28:55 over gedaan. Mooi. Heb ik me aan mijn afspraak gehouden om beslist niet harder te gaan als gisteren. En als de voet morgen weer net zo goed voelt als vandaag, zou ik de afstand voorzichtig kunnen vergroten.

Het is zo ver....HÈ WATTUH...?

Van vandaag ben ik officieel doof.

Vanaf vandaag wordt mijn gehoor gemaakt door 2 hoorapparaten, oftewel 2 gehoorapparaten. Gek genoeg mag je dat allebei zeggen. En nu kan ik dat ook allebei horen.

Alle gekheid op een stokje. Ik ben niet echt doof. Ben ik blijkbaar nog veel te jong voor, aldus de audicien. Nee, net die frequentie van spraak, dat wilt er bij mij niet goed in. Gesprekken waarbij veel personen tegelijk praten op recepties, vergaderingen, verjaardagen of op terrasjes... Ik hoor iedereen wel praten. Daar is niets mis mee, maar wat ze zeggen? Ho maar.

Met die oorprotheses kom ik nu wel een heel stuk verder maar de audicien heeft me al gewaarschuwd: 

Mijn gehoor wordt nooit meer zo goed als iemand met een normaal gehoor.

Een wandeling over het rondje Zeelst-Oost

Nou, laat ik het vandaag maar eens voorzichtig weer proberen. Nee, nog niet hardlopen of joggen. Nee, wandelen.
De rechtervoet blijf gewoon nog steeds gevoelig en pijnlijk. Het meeste eigenlijk 's morgens vroeg na een lange tijd voetrust. Maar naar gelang de dag vordert en ik meer beweeg gaat het ook steeds beter.
Dus.... Om half 8 vertrek ik voor een rondje Zeels-Oost, wandelen.

Valt niet mee want meteen is er de neiging om er een flinke pas in te zetten, maar nee, rustig aan, gewoon  wandelen. En nog mag in niet klagen. En het gaat lekker. De voet voelt lekker, niet pijnlijk. Het weer is goed. In ieder geval droog en lekker frisjes.
Ik had toch maar mij horloge ingedrukt. Waarom ook niet? En weer terug bij af blijk ik er 28:42 over gedaante hebben. En dat over een afstand van 2,58km. Natuurlijk reken ik dan ook de gemiddelde snelheid uit: 5,4km/u. Belangrijk ? Nee, of ja, eigenlijk wel. volgende keer dat ik weer ga wandelen mag ik daar gewoon niet over heen komen. Nog niet.

De voet voelt nog steeds goed, maar ik weet dat ik dat pas over een paar uur zal merken. En misschien pas morgen. Laat ik maar duimen....

Energie en Gewicht

Elektriciteit:
Stand = 145.428 Verbruik = 63Wh (-12) [9kWh/dag]
Zo, terug naar normaal verbruik.

Gas:
Stand = 26.135 Verbruik = 5m³ (-2) [0,7m³/dag]
En ook met het gasverbruik zit het helemaal oké.

Gewicht = 83,7kg (+0,6)
En we gaan weer verder omhoog....

In de bios: Guardians Of The Galaxy

Je houdt er van of je kijkt liever naar GTST.
Ik háát GTST dus.... zondag om kwart over 10 zit ik in de IMAX zaal te wachten wat er komen gaat.
Dan heb ik het over wéér een film van MARVEL.
Ik zit in de IMAX-zaal met IMAX 3D bril. Niet meer de leen versie maar de koopversie.
Helaas ik het IMAX geluid lang niet meer zo als het eerst was. Nog steeds wordt met veel bombarie aangekondigd dat de film en met name het geluid van IMAX kwaliteit is, maar ik vind om te beginnen al het volume veel te laag vergeleken met maanden terug.
Maar goed.

De film.
Het verhaal draait om een "bol" die heel wat schurken uit het heelal graag in hun bezit willen hebben. Dat gaat gepaard met een boel ruimte geweld. Dat is de rode draad in het het verhaal. Daarom heen gebeurt er van alles. Worden langzamerhand de Guardians samengesteld.

De hele film is een aaneenschakeling van fantasie, rechtstreeks uit de stripverhalen getrokken en doorspekt met humor en een tintje 20-eeuwse muziek. En uiteraard, na de aftiteling nog een toegift.
Écht een film voor de stripliefhebber en liefhebber van fantasiefilms.

Alleen dat geluid... Nee,hoor, geen IMAX kwaliteit als je het mij vraagt, maar dat zal hoofdzakelijk wel liggen aan de persoon die de volumeknop mag bedienen. Jammer.

Het was wel heel erg rustig bij de Vrijbuiters

Nog niet rijp voor een training ga ik wel bij de Vrijbuiters op de koffie, maar vandaag is het wel heel erg rustig. Weliswaar een grote wandelgroep met André, Jan, Dorris, Rien en Riet, Jos en Annie en ten opzichte van de groep trimmers, nl. alleen Germaine en Monique.

Toch hebbende 2 dames gewoon de training helemaal afgewerkt.

Naast ik, met mijn voetblessure, is daar ook Jo bij afwezig vanwege zijn blessure. En hij moet voorzichtig zijn want volgende week zondag moet hij op voor zijn 500ste. Zijn 500ste trimloop bij GVAC dan wel te verstaan. Maar nadat ik nu ook pas vernomen heb blijkt Riet ook geblesseerd. Blijkbaar na een kamikaze handeling op het tenniscourt is een en ander in de verdrukking geraakt, verdraaid, gedeukt maar nog net niet gebroken. Genoeg reden om het maar eventjes rustig aan te doen. Jaja mensen, we worden allemaal ouder.

Tijdens het gebabbel bij de koffie stip ik nog eens mijn voetblessure aan. Riet geeft daarbij aan dat zij die blessure wel kent. Zij heeft nl. precies hetzelfde. Niet gehad maar nog steeds. Gaat blijkbaar niet meer over. Dat is dus een hele geruststelling voor mij....

Energie en gewicht

Omdat ik vorige week een dag te laat heb gemeten is het verbruik nu over slechts 6 dagen gemeten.

Elektriciteit:
Stand = 145.365 Verbruik = 75Wh (+22) [11kWh/dag]
Geen idee waarom het afgelopen week weer zo'n hoog verbruik was (wasmachine)

Gas:
Stand = 26.130 Verbruik = 7m³ (+3) [ 1m³/dag]
En ook met het gasverbruik zit het nog oké.

Gewicht = 83,1kg (+1,3)
Zoals ik vorig week al zei....

Nou breekt mijn klomp

Nou baalde ik zelf al van de problemen met mijn kortademigheid van de laatste dagen. Het zal ongetwijfeld te maken hebben met temperatuur en vochtigheid maar hoe dan ook, ik blijf er last van hebben. En niet alleen tijdens het lopen maar de hele dag, etmaal, week.

Als dan het verslag van de training van afgelopen zaterdag in mijn mailbox valt, breekt mijn klomp bij het lezen van het deel van de 9,5km/u groep.

9,5km/uur: Rein, die de vakantie vierende Lau dus verving. Met zijn 16en op stap. Hij liep met deze groep een uitstekend parcours en kwam zelfs op 13,2 kilometer. Hoe precies hij dat voor elkaar kreeg, is mij niet bekend maar dat mag en zal de pret verder niet drukken. Alleen Jimmy en Frank kregen wat moeite met het tempo en zij lieten zich enigszins terugzakken. En met zijn tweeën is dat wel verantwoord, zeker als er kort daarachter nog een groep zit. Blijft natuurlijk wel de opmerking: zorg dat je een goede basisconditie hebt, voor je aan dit soort klussen begint. Elke week komt er overigens ook nog een kilometer bij. Goed binnengekomen en tevreden. Tijd: 1.23 met een gemiddelde van 9,5km/uur. Keurig.

Ik kon het tempo dus niet aan en mijn basisconditie is nog niet zo ver. Of lees ik dat verkeerd.

Nu ben ik aan deze training begonnen met de wetenschap dat ik 2 rondjes GVAC trimlopen met 10km/u afleg en de 10km ook met 10+km/u. Dan valt meegaan met een 9,5km/u toch echt onder training. Mijn ademhalingsproblemen worden me dus zwaar aangerekend.

Ik heb uiteraard wel op de mail gereageerd, dat ik deze opmerking niet gepast vind, dat het niets met het tempo te maken had en dat Frank geen problemen had maar bij mij is gebleven uit veiligheid.

Dankjewel. Deze trainingen van GVAC hoeven voor mij niet meer en ik trek me daarom ook terug.

Ik train wel lekker gewoon in mijn eentje, met de Vrijbuiters en met Dorie.

Het is alleen te hopen dat de blessure aan de onderkant van mijn voet geen roet in het eten gooit.

Energie en gewicht

Omdat ik vorige week een dag te laat heb gemeten is het verbruik nu over slechts 6 dagen gemeten.

Elektriciteit:
Stand = 145.290, Verbruik = 53kWh (-29) [8,8kWh/dag in 6 dagen]
We zitten weer op normaal zomer niveau.

Gas:
Stand = 26.123 Verbruik = 4m³ (-2) [ 0,7m³/dag]
En ook met het gasverbruik zit het nog oké.

Gewicht = 81,8kg (-1,7)
Alle keren dat ik dit keer op de weegschaal stond gaf hij deze waarde aan.
Je zou bijna denken dat ik afgevallen ben.
Nou, daar ik geloof ik zelf niet zo hard in. Volgende week staat er gewoon weer 2kg extra op, ben ik bang voor.

GVAC trainingsloop #2 13km (HME14)

Het programma voor vandaag is 13km.

Eigenlijk is dat maar net iets meer dan 2 rondjes GVAC trimlopen en die kan ik in 10 per uur doen. Vandaar dat ik vandaag dan ook met de groep van 9,5km/u vertrek.

Door de laatste sanitaire stop thuis ben ik pas bij GVAC als iedereen op het punt staat al naar buiten te gaan. Gelukkig hoef ik alleen mijn tas nog maar in de kleedkamer te gooien en mijn flesje water mee naar buiten te nemen. En zo sta ik net zo snel buiten op de baan als de rest.

Omdat ik het begin heb gemist moet ik nog wel even vragen wie de 9,5km/u doet. Dat is Rein.

Het inloop rondje is super kort. Slechts 300m en meteen daarna kan iedereen zich bij zijn groep aansluiten en vertrekken .

We lopen via de Moormanlaan richting Knegsel om daar door allerlei bospaden te crossen.

Het tempo is goed om te hebben. De temperatuur niet bepaald. Ondanks dat ik gisteren en ook vanmorgen al heel wat water tot me genomen heb, begin ik nu ook al vrij snel aan de drank. Snel, omdat ik denk dat we in tijd al veel verder zijn dan dat mijn horloge aan geeft. Dat valt me dus tegen. Als ik denk dat we op 40min. zitten zijn we net een half uur voorbij. Dat schiet dus niet op.

Waarom het niet op schiet weet ik niet, maar dat gevoel had ik vorige week ook al.

We naderen het uur en dan weet ik dat er nog een dikke 20 minuten te gaan is, maar ik begin naar lucht te happen. Ik maak mijn passen al wat kleiner om minder in ademnood te komen. Ik hang al achteraan en er valt al een gaatje. En als het zo ver is dan is dat geen goed teken.

Ik krijg gezelschap van Frank maar ik kan mezelf niet langer voor de gek houden. Het gaat gewoon even niet meer. Ik ben echt buiten adem en haak af, moet wandelen. Frank blijft bij me. Na melding bij Rein gaat de groep verder en wij in marstempo in afwachting van de groep van 9km/u die achter ons aan  komt.

Die zien we echter maar niet aankomen en intussen zijn we al bij de kortere route naar de baan, via een zandpad. Die nemen we dan om het laatste stuk naar de baan toch maar weer dribbelend af te leggen.

De rest van de groep is nog niet zo lang binnen. Zij  hebben 13,2km afgelegd. Wij 11,8km in 1u25:05 waarvan ongeveer de laatste 2km. wandelend.

De warmte heeft toch zijn invloed op mijn  ademhaling. Zelfs na de training hoef ik slecht enkele bewegingen te doen om meteen weer buiten adem te zijn. Even wat zoeken in mijn tas, een blikje drinken naar binnen werken, afdrogen, droge kleren aan, telkens sta ik even te hijgen.

Misschien wordt het toch weer even tijd om wat langer rust te nemen. De volgende training wordt daarom pas de GVAC wegtraining op dinsdag.

Eenmaal weer thuis is de pijn onder mijn voet weer enorm toegenomen. Eerst maar eens koelen in een bak koud water, maar dat haalt niet veel uit. Dan maar de coldpack er tegen aan. Dat gaat het beste als ik die in een hoek van de lege bak zonder water leg en dan de buiten zijkant van mijn rechtervoet er tegen aan zet. Duidelijk dat er dan wel iets van stof tussen moet en dus gaat de sok weer aan. Maar het voelt alles behalve prettig. De voet gaat steeds meer pijn doen. Er op staan gaat al niet meer en dus lopen al helemaal niet. Met wat massage probeer ik de pijn wat te verlichten. dat duurt alles bij elkaar wel lang maar uiteindelijk zakt het wat.

Intussen red ik het niet meer om nog naar de Vrijbuiters op de koffie te gaan en op de roomsoesjes die Dorie zou meenemen. Nee, helaas. De voet is nu veel te pijnlijk.

Het is nu een etmaal dat ik geen paracetamol heb gepakt tegen de pijn. Blijkbaar heeft dat de genezing ook niet verder bevordert. 

Langzaam aan begin ik te twijfelen of die Halve Marathon van Eindhoven er nog wel in zit. Ik kan geen weken meer rusten. Dan haal ik het niet meer voor de 12 oktober.

Zo is het ook elke keer iets. Zucht.

Resultaat van vandaag: afstand 11,8 km in 1u25:05, gemiddelde snelheid 8,32km/u