Vrijbuiters - training

Het 3e weekend in 2019 van de Vrijbuiters en tevens de 3e poging om weer de nog op de groepsfoto ontbrekende Vrijbuiters vast te leggen. Maar eerst nog de training. Die is vandaag met Herman en Carla. Riet is er door omstandigheden niet bij.
In tegenstelling tot de hele week is het nu eens voor de afwisseling niet alleen droog maar schijnt de zon ook nog eens volop. Dat geeft nog wel wat leuke plaatjes op de met witte rijp bedekte bomen en struiken. Voordat we van start gaan maak ik er mooi nog vlug even gebruik van om er wat foto's van te schieten..

Eenmaal op weg zien we ook de sporen van de zware machines waarmee de bomen gerooid en versleept zijn. Flauw als ik ben maak ik de opmerking dat die illegale crossmotors weer goed bezig zijn en dan is er natuurlijk altijd wel iemand die mij corrigeert en dat het geen sporen van motors zijn... In dit geval Carla, maar ze komt er ook meteen achter dat ik inderdaad niet serieus was. 😅

Het is wel goed koud en daarom gaan we vandaag vooral bewegen, heb ik al aangegeven. We doen onze 1e stop oefeningen maar in plaats van verder over het fietspad steken we die nu over en gaan we een keer door het bos. Eens een keer wat anders. Maar dat valt toch wat tegen door de diepe sporen van de boskap machines en daarom slaan we gauw linksaf een ander bospad in. Overigens wel een leuk pad. Het gaat lekker op en neer. Ik ben al vergeten waarom we hier eigenlijk nooit meer langs gaan. Als we aan het einde van het pad zijn aan gekomen, (Carla is la weer vooruit gesneld) gaan weer linksaf om bij de 2e stop aan te komen. Eventjes weer wat oefeningen en dan maar weer over het fietspad verder en bij het volgende fietspad linksaf. Dit keer gaat niet alleen Carla voorop maar gevolgd door Herman. Nee, ik doe het nog steeds heel rustig aan. Na de lunges en squats steken we dit keer de verharde weg over en gaan we ieder op eigen tempo door tot aan het bruggetje. Hier staat stiekem toch wat wind op kop en dus best koud. Gelukkig verwarmt de felle zon onze huid nog wat op. Als ik uiteindelijk ook op het bruggetje aan ben gekomen maken we hier eens een keer een onsie van ons drietjes. En omdat ik dat "verkeersbord" langs het weiland zo leuk vind,doen we het daar nog een keer. Maar dan blijkt achteraf door de bleke foto wel hoe fel de zon hier schijnt. Maar goed, niet geschoten is altijd mis... 😕

We keren om, We hebben er al een half uur op zitten. Al babbelend, dribbelend, rekkend gaan we terug richting de kantine. Nog een keertje molenwieken en dan maken we nog een klein rondje door het bos om de tijd vol te maken. Carla mag voorop maar dat had ik niet echt hoeven te zeggen wat in rap tempo gaat ze weer voorop. Die ruikt de koffie... Als we de afsluitende rek-  en ademhalingsoefeningen achter de rug hebben we er precies een uur op zitten.
Wat betreft mijn ademhaling is het vandaag goed gegaan. Dat ik het rustig aan gedaan heb zal daar ook wel mee te maken hebben, ga ik vanuit.

Omdat ik vorige keer mijn thee gemist heb (die was al opgeruimd toen ik eindelijk klaar was met het fotograferen van deel 2 van de groepsfoto), doe ik eerst maar vlug deel 3 van de groepsfoto zodat ik toch nog van mijn warme kop thee kan genieten.
Ook nu vraag ik enkele Vrijbuiters om er bij te staan omals referentiegrootte te dien voor het bijpassen van Carla en Jo, die intussen ook op de koffie is gekomen. Alleen is het licht nu heel anders dan de vorige 2 keren. Na 2 fotosessies in grauw, donker en bewolkt weer, is het vandaag uitbundig zonnig en niet zo'n beetje ook! Ik zoek daarom maar  een plek die het meeste in de schaduw staat om toch enigszins dezelfde belichting te krijgten als de vorige keren.
Thuis gekomen kom ik er echter pas achter dat Carla niet "los" op de foto staat maar enigszins gearmd met Annie (en Jo). Dat kan ik helaas niet gebruiken want Annie staat al ergens op een andere foto op een ander plaats waar ik haar niet weg kan halen. Dat wordt lastig, maar er is nog een foto van Carla waar ze nog een kopje koffie vast houdt. Fotoshop ik die wel weg en plaats ik nog iemand (Monique?) nog deels voor haar. Misschien wordt het wel wat. We gaan het zien als ik zo ver ben.

Carla met haar kopje koffie...

en Carla zonder kopje koffie...

Of stevig gearmd met Annie en Jo...?

Er is dus nog wel wat werk aan de winkel!

Energie en gewicht

Elektriciteit:

Standen:
Laag  = 795 verbruik= 32kWh
Hoog = 714 verbruik= 33kWh
Totaalverbruik:            65kWh (-5) [9,3kWh/dag]

Ik kan er niet om heen dat ik het verbruik nog best hoog vind. Eigenlijk altijd als het boven de 60kWh per dag is.

Gas:

Stand = 553 Verbruik = 51m³ (+11) [7,3m³/dag]
Ondanks dat het niet zo'n bijzonder koude afgelopen week was best veel verbruikt. Nu is het wel dat de behaaglijkheid door de wind en de vele regen wat te wensen over liet. En dan gaat de cv toch weer een graadje hoger.....

Gewicht = 81,6kg (0)
Ik weet niet of dat nu goed is of slecht.... 😕

Training De Vrijbuiters

Weer zo'n dag dat ik veel te laat ontwaak en ondanks veel gehaast ook pas een kwartier voor de start van de training mijn Grand Scenic de sporen geef. Het ontbijt bestaat nu uit een Brusselse wafel zonder slagroom die ik onderweg verorber.
En toch nog mooi op tijd op de plaats delict. En ik zie ook de blauwe Citroën Picasso staan en dat betekent dat Hans vandaag op de foto wil. Ook Tiny en Monique zie ik al en het is toch stiekem al over elven als ik nog bezig ben met het afsluiten van de auto. Geen Riet te zien vandaag en daarom wordt het vandaag een training met de mannen onder elkaar en dus kunnen we het rustig aan doen. 😁
Nu laat ik alvast weten dat 2 trimlopen van de laatste tijd verre van lekker zijn verlopen. Zowel in Vught als in de Poort naar het Heuvelland heb ik pijn in de borststreek gehad en dat terwijl ik nou niet bepaald hard ging. En vooral niet bij de Poort van het Heuvelland waar de hartslag tot over de 200 ging bij een snelheid van nog geen 6km/u. Helling-op, dat dan weer wel, maar toch...
En dus pas ik mijn snelheid vandaag aan en mogen de anderen hun eigen tempo bepalen.
We doen wel op diverse plekken onze broodnodige oefeningen en ook het nodige wandelwerk maar tijdens de dribbelpartijen blijkt wel dat ik niet heb overdreven. Zelfs met een tempootje van, ik schat 7min/km, raak ik flink buiten adem. En halverwege de training, dribbelend in een rustig tempo vanaf ongeveer de blokhut, over het asfalt naar het 2e fietspad, als Herman al bijna aan de horizon is verdwenen, raak ik weer even in de kokhals-modus. Ja precies, Hans herkent het en ook nu gingen we niet meer dan in stevig-wandeltempo-PLUS....
Onderweg worden we er ook nog terloops  op gewezen hoe het gevaarlijk hier in het bos wel niet is.

Toch gaan we gewoon verder met de training, doen nog wat oefeningen, weer wat dribbelen, wat rekoefeningen,dribbelen, balansoefeningen en de ademhalingsoefeningen vóór de kantine en dan zit het er voor vandaag weer op wat de training betreft.

Ik moet nog wel weer even als fotograaf aan de bak om wat afwezigen van vorige week een kans te geven. Meteen ook maar gevraagd of er meer vrijwilligers zijn die erbij willen. Dat maakt het fotoshoppen wat gemakkelijker omdat ik dan de juiste referentie heb voor de verhoudingen.

De training was incl. het latere aanzetten, ongeveer 4,5km.
Naar aanleiding van de laatste problemen die ik heb ondervonden,toch maar weer de data uit mijn horloge bestudeerd. De hartslag is niet zo bijzonder hoog maar wel is de verhouding tussen de hartslag en bij behorend tempo niet echt zoals het hoort,als je het mij vraagt. De gekleurde lijn is de hartslag, rood is boven de 150 slagen/minuut. De grijze lijn is de bijbehorende snelheid...  
klik op het plaatje voor vergroting.
 

Energie en gewicht

Elektriciteit:

Standen:
Laag  = 763 verbruik= 40kWh
Hoog = 681 verbruik= 30kWh
Totaalverbruik:            70kWh (-14) [10,0kWh/dag]

Halverwege de week is al de carportverliching uitgezet en in het weekeinde de tuinverlichting en is de kerstboom en de kerstverlichting binnen ook opgeruimd. Dus, als het goed is zal het verbruik vanaf volgende week weer normaal moeten zijn. Ik ben benieuwd.

Gas:

Stand = 502 Verbruik = 40m³ (-11) [5,7m³/dag]
Weer niet zo'n bijzonder koude week afgelopen week, hoewel het vooral de laatste 3 dagen erg waterkoud aanvoelde en dus onbehaaglijk. En dan gaat bij ons de cv toch wel weer een graadje hoger. We mogen het toch zeker wel behaaglijk hebben....

Gewicht = 81,6kg (+0,4)
En zo voelt het ook. Mijn buik steekt weer prominent naar voren.

Trimloop - 7e Poort naar het Heuvelland Trail (8,3km Start-2-Trail)

In het kader van het rustiger aan doen heb ik voor het eerst hier voor de kortste afstand in geschreven: 8,3km. Dorie en Reinier en voorzitter Geert (hij mag voor in de auto zitten) gaan de 16km doen en Johan en Jürgen de 30km.
Vanwege die 30km zijn ook wij, en niet Reinier en Ellen, daarom ook erg vroeg aanwezig. Niet dat dat ons wat uit maakt want we zijn graag vroeg. En zo ook meerdere, zoals Marion en Verona, ook 2 vaste bekenden bij de trails in Zuid-Limburg.
Net zoals bij de Sint Pietersberg trail een paar jaar geleden is Geert vandaag weer de fotograaf. Hij heeft nu wel zijn eigen telefoon-camera maar meegenomen en laat ook meteen de eerste selfie/onsie maken.

We maken de start van Johan en Jürgen van binnen mee want als we mee naar buiten zouden gaan zou dat weleens onze zitplaatsen kosten. En het is maar goed ook, want nauwelijks zijn de 30km-trailers vertrokken of de kantine stroomt binnen 10 minuten helemaal vol.
Pas tegen de tijd dat de 16km van start dreigt te gaan, gaan we met zijn allen mee naar buiten om dat ook mee te maken. Merk ik meteen hoe koud ik het heb....

Na wat foto's van de start gemaakt te hebben maak ik me verder meteen op voor mijn start. En zelfs een beetje warm lopen. Moet ook wel want ik heb het echt koud.
Zoals gebruikelijk start ik ook zowat helemaal achteraan. Alleen Marion en iemand met een hond staan nog achter mij.

Het parkoers is in het begin wel bekend. Ook het singeltrack aan het begin waar we vorig jaar allemaal stil stonden toen de 7 en 16 nog tegelijk startten. Het parkoers glooit wel wat maar is nou niet echt trail achtig. Ik loop rustig. De eerste kilometer ging weliswaar nog onder de 7 minuten maar nu het omhoog gaat, gaat ook de tijd omhoog. De eerste lange helling kan ik nog steeds vrij moeiteloos in laag dribbeltempo omhoog doen. Zo ga ik wat wandelende deelnemers voorbij.

Ik ben bijna op 4 kilometer als me opeens buiten adem voel en ik mijn hart in mijn keel voel kloppen. Alsof ik net gesprint heb. Meteen ga ik over in de wandelpas en wandel een stuk. Even later in nog lager tempo hervat ik mijn dribbel maar dat duurt weer niet zo lang. Het doet me aan de Kangoeroeloop in Vught denken, alleen ben ik nu pas aan de 4km en is het tempo een stuk lager.
Na een lang wandelstuk pak ik de dribbel weer op. Langzaam, net iets meer dan stevig doorlopen, zo ongeveer de manier zoals Jos de kapper loopt, stel ik me voor.
Een groep dames die ik eerder omhoog lopend heb ingehaald komen mij nu weer voorbij. Marion loopt nog steeds achter mij, heb ik gezien. Ik sluit niet achter de dames aan maar hou mijn eigen tempo vast. Ook als het pad weer omlaag gaat. De dames lopen daarom ook omlaag lopend op me uit. Een rare gewaarwording want omlaag kan ik normaal gesproken goed uit de voeten. Niet vandaag.
Het pad gaat opeens over in asfalt. Vreemd. Ik kijk nog rond maar ik zie nergens pijlen. Ik zie het groepje dames uitkomen op een kruispunt. Even blijven ze staan en gaan linksaf. Als ik ook op het kruispunt aankom, inmiddels al in Spaubeek, kan ik geen pijl ontwaarden. En als ik omkijk zie ik ook geen Marion meer. Shit! Verkeerd gelopen. Kan niet anders. De dames kan ik niet meer terugroepen. Die zijn al een eind weg. En ze achterna gaan is al helemaal geen optie. En dus loop ik weer terug alleen nu die bult waar ik net vanaf kwam nu er tegen op. En dan zie ik bovenaan, nog hoger weer mensen lopen en wandelen. En dan blijkt het dat vlak voor dat het zandpad over gaat in asfalt, er een pijl op een boom bevestigd is, alleen staat die boom nogal hoog boven het pad en niet erg logisch. Een andere pijl is op een paal bevestigd maar ook deze bevindt zich boven aan een verhoging, zeker 2 meter boven het pad waar wij omlaag kwamen.

Enfin, ik ga nu weer verder omhoog, een behoorlijk stijl en modderig stuk, wandelend, terwijl ik een 30km-loper het afdalende pad zie afkomen. Hij gaat niet verder maar blijft onder staan waar ik net naar boven ben gegaan. Hij kijkt met een blik van "waar ga jij nou heen... je gaat verkeerd...." Maar dan ziet hij de dames die mij voorgingen ook weer terugkomen en waarschijnlijk nu ook de pijl in de boom en hij begint ook omhoog te lopen en uiteindelijk mij voorbij.
Ik wandel intussen tot aan de top en ja, nu zie ik het eigenlijk ook dat het parkoers ook met witte linten wordt gemarkeerd.
Als het eenmaal boven weer even naar beneden gaat kan ik de dribbel weer hervatten maar helaas niet voor lang als het weer wat stijgt. Wel zie ik een wandelende dame voor me en met een wat stevigere pas nader ik haar en na aan de praat geraakt te zijn gaan we samen verder. Intussen zijn ook de andere dames die verkeer gelopen waren ons genaderd en passeren ons. Ja ja, we zijn allemaal verkeerd gelopen. Ik was gewoon de dames achterna gelopen.... "Nooit ons achterna lopen", laten ze nog weten, "dat gaat niet goed...."
Ik wandel en klets nog een eind met Vera,want zo heet ze, en bij een stukje afdaling dribbelen we ook weer samen maar bij de volgende stijging wandelen we weer. Al die tijd worden we links en rechts ingehaald door de 30km-lopers. Ik herken de laatste kilometers naar de atletiekbaan en het gaat weer omlaag. Ik verlaat Vera en dribbel in laag tempo verder. Ondanks dat het tempo laag is,loopt het niet echt lekker, alsof ik veel te hard ga. Het lukt me ook niet om het dribbelen vol te houden, zelfs niet nu het omlaag gaat. Vlak voor de laatste bocht naar linkt moet ik toch even wandelen en dan weer dribbelen naar beneden tot aan de weg, oversteken en dan weer omhoog de skeelerbaan op. Dat alles doe ik met nog 3x wandelen, helaas. Ik klok 1u15:27 op mijn horloge, 1u15:38 op de wedstrijdklok. Een dikke minuut later komt Vera binnen.
Dan zie ik ook dat die zware man die ik aan het begin ook al heb ingehaald en die nu ook nog eens eerder dan mij binnen is gekomen, niemand minder is dan Danny Roufs, de wedstrijdleider van de Hivernaltrail in Landgraaf.

Hier verlaat ik Vera (in het paars)

In afwachting van de binnenkomst van de rest upload ik de registratiegegevens van mijn TomTom-horloge naar mijn smartphone. Vooral benieuwd ben ik naar mijn hartslag. Die kan ik eigenlijk pas zien als ik de data naar de TomTom-app heb verstuurd. Ik weet dat het zo rond de 4km was, dat ik last kreeg en de data geeft inderdaad ook aan dat rond 3,61km mijn hartslag maximaal was en wel  een hartslag van 201. Erg hoog dus. En een dikke 3 minuten eerder was het ook al in die buurt. Die hartslag afgezet tegen mijn snelheid (5,75km/u oftewel langzamer dan wanneer ik wandel) en de stijging van het parkoers (wat erg mee viel) lijkt er toch hier iets niet helemaal te gaan zoals het hoort.
Ik heb uiteraard ook de rest over de gehele afstand gecheckt en vanaf die 3,6km zie je me wandelen en bij dribbelen meteen een forse stijging van mijn hartslag.
Even goed in de gaten houden, dus...

Tussen 3 en 4 km op 3,61km is in rood mijn hartslag te zien (waarden aan linkerkant. De bovenste balk geeft de bijbehorende snelheid (aan de rechterkant) en de onderste balk geeft de hoogte meters aan (aan de rechterkant). Klik op het plaatje voor vergroting.

Het punt van de hoogste hartslag uitvergroot.

Het totale verloop van mijn hartslag. Rood is boven de 150slagen/min. en rose en paars daaronder. De lichtgrijze lijn geeft de snelheid aan en duidelijk is ook te zien dat die niet bijster hoog was maar ook dat er vaak is gewandeld. De laatste 20m heb ik even boven de 10km/u gelopen. Klik op het plaatje voor vergroting.

Training - De Vrijbuiters, Nieuwejaar 2019 en dus de groepsfoto

Van training is vandaag voor mij geen sprake. Nee, ik volg het advies op om daags voor een trail geen training te doen. Morgen is voor mij de Poort naar het Heuvelland trail, vandaar. Echter loop ik vandaag niet de gebruikelijke 16km maar is er dit jaar voor het eerst een Start2Trail van 8,3km. En niet vanwege de korte afstand, of misschien juist wel, doe ik hier toch aan mee, want die 16km is gewoon op dit moment te hoog gegrepen. Ik denk wel haalbaar maar dan op sterven na dood. En met een trail van 8,3km zou ik best vandaag een rustige training kunnen doen maar ik heb al besloten om het over te slaan.
En aangekomen bij de startplek van de Vrijbuiters mis ik toch een aantal auto's.
Nu weet ik dat Carla en Monique niet zouden komen maar ik had Hans wel verwacht en Jo. In de plaats van Jo is dan toch Dorie gekomen. Vanwege ziekte van Bets slaat Jo het toch maar over en zal waarschijnlijk pas over 2 weken weer op de koffie komen. Jan is er nooit de eerste zaterdag van het jaar omdat hij dan nog op vakantie is.
En dus vertrekken Riet en Herman voor de training en de rest voor de wandeling. Dat is ook wel eens lekker. Het weer is goed, het is droog en niet zo koud als ik verwacht had.

Het bos ziet er berooid uit en dan bedoel ik ook berooid... Heel wat bomen liggen om en het licht overal bezaaid met boomstronken en takken.
Bijna weer terug bij af komen we Jan tegen. Hij is blijkbaar al terug van vakantie.

Aan het einde van de wandeling, terug bij de koffie en thee, blijkt men ook vlak bij onze kantine druk in de weer. We zien en vooral horen een machine op nog geen 50 meter van ons vandaan, bomen ombreken, knakken, verpulveren. We horen de bomen omvallen en af en toe lijkt het net alsof ze richting ons vallen.

We maken ons op voor de groepsfoto. Voor mij altijd wel wat werk in korte tijd. Statief uitpakken en opstellen, fototoestel op statief, afstandbediening uitpakken en aansluiten, flitser op de camera, voor geval dat... en dan doet de afstandsbediening het niet.... En gisterenavond nog wel de generale repetitie gehad. Potdorie.... Alle batterijen eruit en er weer in. Nog niets. Nog een keer en nog een keer. Alle kanalen verzet en weer terug gezet, switches verzet en gecontroleerd, aansluitkabels los en opnieuw aangesloten, nog een keer de kleine batterij in de zender en dan... Hij doet het!!!
Vlug een paar test opnames van Jan en Herman en ik ben klaar voor de foto.

Alleen zit de helft van de groep nog in conclaaf met de houthakker maar zodra ze er ook van bewust zijn dat we toch echt weer een foto gaan maken verzamelen ze zich op de uitkozen plek. Het enthousiasme springt er niet echt uit want mijn pogingen om de groep "smal" te maken zodat iedereen er groot en duidelijk op komt en dus niet zoveel lucht en grond op de foto komen, kosten nogal wat moeite. Dan toch maar wat uitgezoomd en dan de foto's geschoten.

En dan te bedenken dat het landschap er bij de volgende foto's van de ontbrekende Vrijbuiters er waarschijnlijk anders uit zal zien nadat de houthakkers hun werk hebben gedaan. Wellicht zullen we komende week/weken nog eens bij elkaar moeten komen voor een nieuwe groepsfoto op een andere locatie... Ik sluit het nu nog niet uit. En bij het bekijken van de foto's ontdek ik pas dat Tiny er vandaag ook niet bij was.

Trimloop - Oliebollenloop Weert (5km)

Net als vorig jaar zijn wij er weer, Marcia, Luuk, Damian en ik. De 2 jongens voor de 3km en wij voor een rustige 5. Johan zal ook komen, samen met zus Anja, maar die starten na ons op de 10km. Dorie moet vandaag, op deze laatste maandag van het jaar, gewoon werken.
Omdat we vroeger starten zijn we er ook vroeg. Gelukkig is er dan nog voldoende plek op de parkeerplaats. Dat zal over een uur wel anders zijn, weten we uit ervaring.
Het afhalen van de startnummers is nu anders. Buiten het clubgebouw staat een deur open van, denk ik, het materiaalhok, en daar ontvangen we in no-time onze startnummers. Dat betekent natuurlijk wel dat het binnen in de kantine een stuk rustiger zal zijn. Inderdaad, een heel stuk rustiger. We kunnen zelfs nog eventjes zitten in afwachting van onze start. Kom ik daar ook weer Marina tegen die weer genezen is van haar operatie aan de schildklier en het hier toch nog rustig aan gaat doen, samen met haar man Rudi. Het zal zo rond de 10km/u worden, laat ze nog weten.
Als het bijna zo ver is gaan we, de paar honderd meter, op pad richting het start/finish gebied.
Gelukkig is het vandaag niet zo koud.
Nadat de 1-kilometer-runnertjes zijn gefinisht gaan wij naar de startstreep. Nog even de belangrijke selfie voor de start en dan is het nog een minuut of 5 eer we weg worden geschoten.

Na 200 meter lopen Marcia en ik al bijna helemaal achter. Alleen nog 2 dames lopen vlak op onze hielen. De 2 jongens zijn alvast doorgelopen. We lopen allemaal eerst een rondje van een kilometer.
Wel een vervelende doorkomt. Op het smaller stuk tussen finish en doorkomst wringt een oudere dame van de organisatie zich nog tussen ons in, met haar fiets mèt aanhangwagen, het parkoers op. Ik moet echt afremmen en met beide handen de aanhanger vast pakken om er niet tegen aan te knotsen. Wat een domme actie als je weet dat er direct achter ons nog 2 dames lopen en daarna een hele tijd helemaal niemand meer...... Hoezo eventjes 5 tellen wachten??? 😣

De man in het rood die we deze ronde nog gaan inhalen en op de achtergrond het moment waarop ik een kop-staart-botsing moet voorkomen

Even dat bewuste stukje nog eens ingezoomd 😣

Jammer dat Luuk (in oranje) net niet te zien is naast Damian

Foto's Otto Plantema

In de 2e ronde gaan we, op het stuk waar we de eerste ronde, recht door gingen nu linksaf en volgen we nu de grote ronde van 2 kilometer. Voor de jongens meteen de laatste ronde.
Intussen hebben we warempel toch nog een man in het rood ingehaald. Voor ons zien we een kleine dame zich uit het zweet sprinten, een meter of 20-30 om vervolgens weer te gaan wandelen. Ze wordt weer door een loopster ingehaald en weer een 20 meter sprint en weer wandelen. Uiteindelijk loopt ze achter die loopster en kijkt ze in onze richting. Jaja, we zijn er bijna en hup daar gaat de 20-meter  -sprint weer en weer staan we in no-time in ons easy-going tempo meteen achter haar en na de volgende sprint gaan we haar zelfs voorbij. En zij ons weer en even later zijn we weer bij haar. Het lijkt mij dat ze daar moe(deloos) van moet worden.... 😁. We lopen op het laatste stuk voor de doorkomst voor onze 2e grote ronde als ik Marcia zeg dat ik niet verwacht dat die nog een ronde gaat doen. En dan zul je zien dat ze de laatste 20 meter weer als een gek sprint naar de finish en dat ze daar denken dat zij de 1e dame is. En ja hoor, precies zoals gezegd sprint ze als een gek naar de finish en horen we de speaker omroepen dat de 1e dame binnen is en of ze haar moeilijke naam wel goed uitspreken. Het is niet te hopen dat zij echt in de prijzen gaat vallen want de 5km is namelijk de wedstrijd voor de vrouwen.

Wij beginnen aan onze laatste ronde en worden even vergezeld door Johan die inloopt voor zijn 10km. Marcia begint de vermoeidheid al wat te voelen maar intussen hebben we toch al een aardig voorsprong opgebouwd op de 2 dames achter ons maar die lopen ook lekker op hun gemak te keuvelen en aan hun gesprek te horen komen ze er, net als wij, om lekker op hun gemak de 5km af te leggen. Op de laatste kilometer gaan we zelfs nog een dame voorbij en aan de finish blijken we ook nog eens onder de 35 minuten gebleven te zijn. Dat hadden we toch niet verwacht.
De vermoeid valt best mee.
In de kleedkamer meldt Marcia nog wel aan enkele dames die aangaven dat zij bij de eerste 3 hoorden dat de 1e gefinishte dame echt niet de eerste was maar dat die al na 3km was gaan finishen. Dat zullen ze dan ook goed in de gaten houden.
Na omkleden is er dan nog het zakje oliebollen. Ik krijg ook nog een extra zakje van Rudi en dan de eind-selfie nog voordat we de auto pakken om weer terug te rijden naar Veldhoven.
Ook de jongens zijn tevreden met hun eindtijd van 17:53 (10km/u)

Op de foto's van de oliebollenloop zie ik warempel die 20-meter-sprint-dame helemaal vooraan staan, direct achter het startlint!! En die kon nog niet eens de 3km volhouden! En nee, haar moeilijke naam komt ook niet voor in de uitslagen. Zelfs niet bij de 3km (tot 15 jaar). Dat moest er anders ook nog bijkomen.
En Marina heeft wel degelijk goed gelopen. Zelfs binnen de 25minuten (24:40 V45) 👍

Energie en gewicht

Elektriciteit:

Standen:
Laag  = 723 verbruik= 57kWh
Hoog = 651 verbruik= 27kWh
Totaalverbruik:             84kWh (+2) [12,0kWh/dag]

De kerstverlichting brandt overal en we koken elektrisch. Dan rechtvaardigt, denk ik, het hoge energieverbruik. Nog een week en daarna zouden we terug moeten vallen naar onder de 60kWh per week, afgezien van eventuele extra wasmachine-wasjes.

Gas:

Stand = 462 Verbruik = 51m³ (+10) [7,3m³/dag]
Eigenlijk is het afgelopen week niet bijzonder koud geweest maar zijn we wel bijna de hele dat in huis geweest en voelt het vaak onbehaaglijk waardoor we de thermostaat een graadje hoger hebben gezet. We mogen het toch zeker wel behaaglijk hebben....

Gewicht = 81,2kg (0)
Tja.... Feestdagen, Kerst en Nieuw.

Trimloop - 32e Auwjaorscross Oirschot

De 2e keer dat ik deelneem aan een "wedstrijd" van de Runnersworld Kempencross Competitie 2018-2019 en dit keer in Oirschot voor de 32e editie van de Auwjaorscross.
Voor alle zekerheid ben ik er weer lekker vroeg en kan ik gewoon op de parkeerplaats parkeren die overigens al half vol staat. Allemaal mountainbikers, zo lijkt het.
In het eenvoudige onderkomen van de atletiekvereniging haal ik mijn startnummer op, nummer 276 en samen met Karin brengen we daar de tijd tot onze start door, zittend aan de tafel die midden in de ruimte staat. Eigenlijk een beetje onhandig want de ruimte is niet zo groot en wordt ook nog gebruikt als wedstrijdsecretariaat. Maar hier in Brabant klagen ze daar niet over.
De andere GVAC-ers druppelen ook binnen en voor mij tijd om toch maar eens naar buiten te gaan, Het begint ook aardig warm te worden daar binnen.
De traditionele witte omkleed-tenten naast het onderkomen zijn nu omgeruild voor 2, stukken kleinere, grijze tenten direct achter de finish. Het is behoorlijk behelpen in deze tent, waar ook nog eens 3 rijen banken staan opgesteld en waar ook de tassen achter gelaten moeten worden.
Eenmaal weer buiten is het tijd voor een groepsfoto. Gelukkig is fotograaf Connie ook aanwezig en aan haar is het wel toevertrouwd om een foto te maken. Ondanks dat Giel ontbreekt maken we de foto en als Giel even later toch op komt draven doen we dat toch gewoon nog een keer. Alleen krijgen we te maken met een clown die achter de groep de foto verstoort, Connie zag het wel maar dat maakt niet uit want een paar streekjes van een fotobewerkingsprogramma en van die clown is daarna helemaal niets meer te zien 😀.

Vlak voor de start zorgt Yvonne ervoor dat een uithangend labeltje nog keurig in mijn shirt wordt geduwd. "Goed voor de stroomlijning", aldus Yvonne.
Zoals het "hoort" starten wij gewoon achteraan. Na het startschot blijkt pas hoe groot het startveld is. In ieder geval 254 staan na afloop vermeld als zijnde gefinisht terwijl ik in de tent al heb gehoord dat er 2 mensen zijn uitgestapt na door hun enkel te zijn gegaan. Een behoorlijk startveld van recreanten, mag wel gezegd worden. En dan vond ik die 156 recreanten bij de L'Avant Sylvestre in Reusel al veel!
Door dat grote deelnemersveld gaat het tempo vooral in het begin ook echt in "mijn" tempo 😁. Ik zie niet ver voor me Dorie en Rien worstelen om voorbij de langzamere voorgangers te komen, maar dat gaat vooralsnog niet gemakkelijk door het smalle pad. Ik keuvel intussen onderweg met een lid van AV Oirschot en achter me loopt een kind ook vrolijk te babbelen met commentaren over andere lopers... Het klinkt allemaal heel komisch wijs,vooral als hij/zij (dat weet ik niet....) ook vermeld dat sommigen "iets" niet goed kunnen... en of dat nu echt een vrouwending is 😂😂. Als hij (het lijkt me een jongen) mij passeert, schat ik zijn leeftijd toch niet meer dan 7-8 jaar, misschien zelfs jonger afgaande op zijn lengte. Ik vind hem best nogal klein.

Foto's Peter Kramer

Ik heb me intussen achter een damesduo genesteld en blijf daar gewoon mooi achter hangen, Met de finish in zicht gaat de 2e dame over de 1e heen en versnelt. Ik dacht toch echt dat die bij elkaar hoorden. En ik ga dan meteen maar beide dames voorbij en mijn 2e en laatste ronde in.
Nu loopt het al een stuk gemakkelijker in de vrijheid. Amper een paar honderd meter in de 2e ronde worden we al door de eerste gedubbeld en eenmaal weer op de terugweg richting start en finish worden we al door meerdere lopers op een ronde gezet. In de verte zie ik Hannie lopen en de afstand tussen ons wordt zichtbaar kleiner. Zij loopt meestal de volledige afstand dus dan is dat ook logisch, maar dit keer toch niet want ook zij stopt na 2 rondes en ik finish toch maar 18 seconden achter haar.
Dorie is dan al 1:11min. binnen terwijl Rien door is gegaan.
Niet lang na mijn binnenkomst zie ik de 2 fotografen finishen. Eerst Yvonne en niet ver daar achter ook Connie.

Na het omkleednummer in de tent is er dan nog de herinnering, een oliebol, tegen inlevering van mijn startnummer. Die oliebol heb ik toch maar gewoon opgegeten 😂.
In de drukte zie ik Dorie of Johan niet meer maar waarschijnlijk zijn die al naar huis dus klets ik wat af met wat bekenden in afwachting van de gelijktijdige start van de heren en dames. Daarna is het welletjes en tijd om weer naar Veldhoven terug te gaan.

In de officiële uitslag vind ik mezelf niet terug in de brutotijd van iets boven het half uur. Wel de echtgenoot van Daniëlle en die heeft toevallig een startnummer dat lijkt op die van mij, namelijk 267 tegenover 276 van mij. Als ik dan Daniëlle opzoek, zie ik dat zij is gefinisht in 54:52 gevolgd door...... mij in 54:53. Het mag wel duidelijk zijn wat er bij de finish-administratie is mis gegaan. 😕

Training Vrijbuiters

En dan word ik pas tegen half 10 vanmorgen wakker.
Met een tijdstip van slapen gaan van omstreeks half 2 resulteert dat alsnog in ongeveer 8 uur slaap. Daar is dus niks mis mee. Alleen de zin om op te staan... 😩 Dan kijken we toch nog even samen de film af die we gisteren op hadden staan, totdat we gestoord werden door bezoek die even nog niet naar huis mocht.
Na afloop van de film is er nog voldoende tijd om me voorbereiden voor de training. Toch maar gaan, dus.

Als ik het bospad nader zie ik al een aantal auto's geparkeerd staan. Och ja, ik ben niet zo vroeg dit keer. Sterker nog, ik zie nog veel meer auto's dan anders. Kortom, behalve Jan is iedereen er vandaag. Dan tel ik Jo niet mee omdat die er eigenlijk maar heel af en toe is en dan is Dorie er niet. Of het één of het ander.😄  Zelfs Hans is in hardlopers kledij gehuld.

De 11 uur is al verstreken als we op pad gaan. Met zijn zessen! Dorie, Riet, Carla, Herman, Hans, allemaal onder leiding van mij. We doen vandaag gewoon de vaste eerste en tweede stop voor warming-up oefeningen en daarna dribbelen we het fietspad af en bij de bocht naar links gaan we rechtdoor, het bospad in en dan linksaf langs de blokhut naar de verharde weg.

Van hier af begint de terug weg. Onderwijl hebben we natuurlijk wel de diverse Vrijbuiter oefeningen gedaan en ook de broodnodige wandelingen tussendoor, want er moet ook wat gekletst kunnen worden. Na de afsluitende ademhalingsoefeningen zit het uur er al weer op en kunnen we aan de koffie of thee.

Hiermee sluiten we het jaar 2018 voor de Vrijbuiters af. Volgende week is al weer volgend jaar en dan gaan we weer op de foto. Monique en Carla zullen er dan niet bij zijn evenals Dorie die dan plaats maakt voor Jo. Of Jan er dan wel bij is, is even afwachten. Maar de ontbrekende Vrijbuiters gaan de week erop op de foto en die Photoshoppen we er wel gewoon bij. 😊