Vanwege die 30km zijn ook wij, en niet Reinier en Ellen, daarom ook erg vroeg aanwezig. Niet dat dat ons wat uit maakt want we zijn graag vroeg. En zo ook meerdere, zoals Marion en Verona, ook 2 vaste bekenden bij de trails in Zuid-Limburg.
Net zoals bij de Sint Pietersberg trail een paar jaar geleden is Geert vandaag weer de fotograaf. Hij heeft nu wel zijn eigen telefoon-camera maar meegenomen en laat ook meteen de eerste selfie/onsie maken.
We maken de start van Johan en Jürgen van binnen mee want als we mee naar buiten zouden gaan zou dat weleens onze zitplaatsen kosten. En het is maar goed ook, want nauwelijks zijn de 30km-trailers vertrokken of de kantine stroomt binnen 10 minuten helemaal vol.
Pas tegen de tijd dat de 16km van start dreigt te gaan, gaan we met zijn allen mee naar buiten om dat ook mee te maken. Merk ik meteen hoe koud ik het heb....
Na wat foto's van de start gemaakt te hebben maak ik me verder meteen op voor mijn start. En zelfs een beetje warm lopen. Moet ook wel want ik heb het echt koud.
Zoals gebruikelijk start ik ook zowat helemaal achteraan. Alleen Marion en iemand met een hond staan nog achter mij.
Het parkoers is in het begin wel bekend. Ook het singeltrack aan het begin waar we vorig jaar allemaal stil stonden toen de 7 en 16 nog tegelijk startten. Het parkoers glooit wel wat maar is nou niet echt trail achtig. Ik loop rustig. De eerste kilometer ging weliswaar nog onder de 7 minuten maar nu het omhoog gaat, gaat ook de tijd omhoog. De eerste lange helling kan ik nog steeds vrij moeiteloos in laag dribbeltempo omhoog doen. Zo ga ik wat wandelende deelnemers voorbij.
Ik ben bijna op 4 kilometer als me opeens buiten adem voel en ik mijn hart in mijn keel voel kloppen. Alsof ik net gesprint heb. Meteen ga ik over in de wandelpas en wandel een stuk. Even later in nog lager tempo hervat ik mijn dribbel maar dat duurt weer niet zo lang. Het doet me aan de Kangoeroeloop in Vught denken, alleen ben ik nu pas aan de 4km en is het tempo een stuk lager.
Na een lang wandelstuk pak ik de dribbel weer op. Langzaam, net iets meer dan stevig doorlopen, zo ongeveer de manier zoals Jos de kapper loopt, stel ik me voor.
Een groep dames die ik eerder omhoog lopend heb ingehaald komen mij nu weer voorbij. Marion loopt nog steeds achter mij, heb ik gezien. Ik sluit niet achter de dames aan maar hou mijn eigen tempo vast. Ook als het pad weer omlaag gaat. De dames lopen daarom ook omlaag lopend op me uit. Een rare gewaarwording want omlaag kan ik normaal gesproken goed uit de voeten. Niet vandaag.
Het pad gaat opeens over in asfalt. Vreemd. Ik kijk nog rond maar ik zie nergens pijlen. Ik zie het groepje dames uitkomen op een kruispunt. Even blijven ze staan en gaan linksaf. Als ik ook op het kruispunt aankom, inmiddels al in Spaubeek, kan ik geen pijl ontwaarden. En als ik omkijk zie ik ook geen Marion meer. Shit! Verkeerd gelopen. Kan niet anders. De dames kan ik niet meer terugroepen. Die zijn al een eind weg. En ze achterna gaan is al helemaal geen optie. En dus loop ik weer terug alleen nu die bult waar ik net vanaf kwam nu er tegen op. En dan zie ik bovenaan, nog hoger weer mensen lopen en wandelen. En dan blijkt het dat vlak voor dat het zandpad over gaat in asfalt, er een pijl op een boom bevestigd is, alleen staat die boom nogal hoog boven het pad en niet erg logisch. Een andere pijl is op een paal bevestigd maar ook deze bevindt zich boven aan een verhoging, zeker 2 meter boven het pad waar wij omlaag kwamen.
Enfin, ik ga nu weer verder omhoog, een behoorlijk stijl en modderig stuk, wandelend, terwijl ik een 30km-loper het afdalende pad zie afkomen. Hij gaat niet verder maar blijft onder staan waar ik net naar boven ben gegaan. Hij kijkt met een blik van "waar ga jij nou heen... je gaat verkeerd...." Maar dan ziet hij de dames die mij voorgingen ook weer terugkomen en waarschijnlijk nu ook de pijl in de boom en hij begint ook omhoog te lopen en uiteindelijk mij voorbij.
Ik wandel intussen tot aan de top en ja, nu zie ik het eigenlijk ook dat het parkoers ook met witte linten wordt gemarkeerd.
Als het eenmaal boven weer even naar beneden gaat kan ik de dribbel weer hervatten maar helaas niet voor lang als het weer wat stijgt. Wel zie ik een wandelende dame voor me en met een wat stevigere pas nader ik haar en na aan de praat geraakt te zijn gaan we samen verder. Intussen zijn ook de andere dames die verkeer gelopen waren ons genaderd en passeren ons. Ja ja, we zijn allemaal verkeerd gelopen. Ik was gewoon de dames achterna gelopen.... "Nooit ons achterna lopen", laten ze nog weten, "dat gaat niet goed...."
Ik wandel en klets nog een eind met Vera,want zo heet ze, en bij een stukje afdaling dribbelen we ook weer samen maar bij de volgende stijging wandelen we weer. Al die tijd worden we links en rechts ingehaald door de 30km-lopers. Ik herken de laatste kilometers naar de atletiekbaan en het gaat weer omlaag. Ik verlaat Vera en dribbel in laag tempo verder. Ondanks dat het tempo laag is,loopt het niet echt lekker, alsof ik veel te hard ga. Het lukt me ook niet om het dribbelen vol te houden, zelfs niet nu het omlaag gaat. Vlak voor de laatste bocht naar linkt moet ik toch even wandelen en dan weer dribbelen naar beneden tot aan de weg, oversteken en dan weer omhoog de skeelerbaan op. Dat alles doe ik met nog 3x wandelen, helaas. Ik klok 1u15:27 op mijn horloge, 1u15:38 op de wedstrijdklok. Een dikke minuut later komt Vera binnen.
Dan zie ik ook dat die zware man die ik aan het begin ook al heb ingehaald en die nu ook nog eens eerder dan mij binnen is gekomen, niemand minder is dan Danny Roufs, de wedstrijdleider van de Hivernaltrail in Landgraaf.
In afwachting van de binnenkomst van de rest upload ik de registratiegegevens van mijn TomTom-horloge naar mijn smartphone. Vooral benieuwd ben ik naar mijn hartslag. Die kan ik eigenlijk pas zien als ik de data naar de TomTom-app heb verstuurd. Ik weet dat het zo rond de 4km was, dat ik last kreeg en de data geeft inderdaad ook aan dat rond 3,61km mijn hartslag maximaal was en wel een hartslag van 201. Erg hoog dus. En een dikke 3 minuten eerder was het ook al in die buurt. Die hartslag afgezet tegen mijn snelheid (5,75km/u oftewel langzamer dan wanneer ik wandel) en de stijging van het parkoers (wat erg mee viel) lijkt er toch hier iets niet helemaal te gaan zoals het hoort.
Ik heb uiteraard ook de rest over de gehele afstand gecheckt en vanaf die 3,6km zie je me wandelen en bij dribbelen meteen een forse stijging van mijn hartslag.
Even goed in de gaten houden, dus...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten