Trimloop - TrechoTEAMrun Estafette ½ Marathon in Vleuten

Het was amper 2 weken voor de TrechoTEAMrun toen ik hem tegenkwam, terwijl ik aan het zoeken was naar leuke loopjes. De TrechoTEAMrun, een halve marathon in estafette vorm. Met 3 deelnemers, die elk 2x aan bod moeten komen over een rondje van 3,5km. Volgens mij zou dat dan 21km zijn en dan zou je nog 100m tekort komen voor een halve marathon, lijkt mij.
Enfin, estafettes vind ik gewoon leuk en het zou ook nog wel eens leuk kunnen zijn als we dat met vader, zoon en kleinzoon zouden doen. En dus ging de vraag uit naar Danny en Damian en of zij daar wel iets voor zouden voelen. Het zijn dan weliswaar geen echte hardlopers maar wel nog jong en dan stelt een rondje van 3,5km toch niet zo veel voor, dacht ik zo.
Het duurt wel even maar dan komt toch de bevestiging en dan kan ik ook meteen, voordat de uiterste inschrijfdatum verstreken is, ons aanmelden. Ons teamnaam wordt dan D-man generatie. Het eerste deel omdat Danny dat altijd gebruikt en de generatie is omdat we met 3 generaties meedoen en omdat de tijd tekort was om nog een fatsoenlijke, lees originele naam te bedenken. Voor een eventuele volgende keer hebben we intussen wel wat suggesties.

Het weekend van tevoren gaan Danny en Damian alsnog in training maar of dat nou verstandig is...
Dat blijkt ook wel als Danny na afloop last heeft van zijn knie en wat misschien nog wel ernstige gevolgen kan hebben voor onze deelname. In ieder geval voor als hij zijn 2e keer de 3,5km moet volbrengen. We gaan het zien.

Iets over half 9 vertrekken we richting Vleuten. Het zou ongeveer een uur rijden moeten zijn en inderdaad staan we dan ook een klein uur later al op de parkeerplaats van DESTO.
Het paviljoen waar we onze nummers kunnen ophalen en waar vlak ervoor het wisselvak en de finish zich bevinden is duidelijk zichtbaar.

Ik heb nergens hoeven opgeven wat onze leeftijden zijn (je moet minstens 12 jaar zijn) en evenmin wat onze volgorde van lopen zal zijn. Voor ons zelf hebben we dat laatste al bepaald, nl. dat Damian als eerste zal starten, vervolgens met Danny zal wisselen en dat ik dan de 3e loper ben. Vervolgens wissel ik weer met Damian en dan volgt Danny weer en ik neem dan de laatste ronde voor mijn rekening. Omdat we niet weten hoe lang we er over zullen doen heb ik voorzichtigheidshalve 25 minuten per ronde per persoon aangehouden. Dan zouden we uitkomen op 2u30. Vermoedelijk zal Damian wel wat sneller gaan en zelf denk ik ook onder de 23 minuten te kunnen blijven. Deze eindtijd vergeleken met de uitslagen van 2017 en 2018 betekent dat wij als allerlaatste zullen eindigen. Dat is geen ramp want er is geen tijdslimiet en het is een funrun, zo wordt gezegd, en omdat ik wel wat ervaring heb met helemaal alleen achteraan lopen heb ik om die reden besloten om als laatste te lopen. Laten ze nu bij de organisatie besloten hebben om zelf een volgorde te bepalen en waarschijnlijk afgeleid van de inschrijving. Ik ben de inschrijver en dus sta ik als eerste loper genoteerd. Vervolgens Danny en dan als laatste Damian. Dat trekken we nog wel even recht bij de speaker, want hij zal degene zijn die onze namen opnoemt als we gaan wisselen en zo zullen we toch in onze eigen volgorde aan deze halve marathon beginnen.

De start is op een andere plek dan het wisselvak. Dat is wel logisch want het wisselvak is maar smal en daar starten met 95 deelnemers, dat is vragen om problemen.
Het startvak zal daarom wel op dezelfde afstand vanaf het wisselvak op een andere en brede plek gaan plaatsvinden. Ik geef Damian nog de instructie om maar achteraan te starten en rustig weg te gaan omdat het standaard is dat iedereen als een gek er vandoor zal gaan.
Terwijl we op veilige afstand staan wordt er afgeteld en bij NUL gaat het hele lopersveld van start. Damian heeft keurig zijn plek achter in het veld gekozen. En inderdaad, zoals verwacht is iedereen er ook als een gek vandoor gegaan. Wij gaan terug naar het wisselvak en Danny doet zijn warming-up.

We verwachten stiekem dat Damian zo rond de 20 minuten zal binnenkomen maar daar hebben we ons wel in vergist. Nog voor 17minuten zijn verstreken zien we hem al aan de andere kant van het hek voorbij komen en na de haarspeldbocht komt hij al richting wisselvak. Met 17:36 op de klok maar met een officiële tijd van 17:39 op de chip, rondt hij de 1e etappe af.
Het wisselen gaat niet zoals we gewend bij bij een estafette, dat er al lopend een baton wordt doorgegeven aan de volgende loper, maar hier gebeurt dat door een oranje sherp/lint over het hek voorbij de finish aan de volgende loper te overhandigen, die dan aan zijn etappe kan beginnen.

Ook Danny heeft er geen 25 minuten voor nodig. Al na 22:14 officieel geklokte tijd wissel ik hem af, onderweg nog omkijkend naar de totaal-tijd. Die blijkt nog onder de 40 minuten te zijn.
Ook bij mij gaan de eerste paar honderd meter te hard.  Met het reguleren op mijn ademhaling probeer ik het tempo wat te stabiliseren. Mijn eerste kilometertijd toont aan dat ik dat nog niet goed beheers maar het rondje is niet zo lang en ik probeer het huidige tempo aan te houden. Ik weet immers dat het begin al wat te snel was. Na 2 bochten en wat slingeren volgt het langste stuk, een weg met in het midden een brede berm met gras en bomen en aan het einde van de berm keren we, om over de andere weghelft terug te gaan. En dan lopen we terug tot aan de zijstraat rechtsaf waar we via een mini Alp d'Hues over een snelweg moeten. Maar eenmaal boven en over de snelweg gaat het weer omlaag tot aan de poort waar je via een U-turn weer van richting omkeert en nu weer vals plat omhoog richting wisselvak/finish gaat. Nettotijd volgens de TomTom 20:41 en officieel 20:42. Oef! Dat is boven de 10km/u. Dat is rap voor mij. Gelukkig is het herstel ook snel.

Intussen is Damian al weer op pad. De vraag is, of hij zijn tijd van de 1e etappe zal verbeteren maar die tijd is al verstreken als hij nog niet in zicht is.Vader Danny maakt zich al lichtelijk zorgen totdat het oranje lint van Damian al weer zichtbaar wordt. Op het stuk richting finish perst hij er nog wel een eindsprint uit om uiteindelijk deze 4e etappe met 18:13 op zijn naam te schrijven. 

Zijn 1e ronde heeft Danny het rustig aan gedaan om zijn knie te sparen en wie weet kan hij er in de 2e ronde meer uit halen. We hebben intussen al gezien dat er best wel veel teams nog moeten wisselen terwijl Danny al even onderweg is. Met andere woorden, we zijn helemaal niet zo slecht als we van te voren hadden gedacht.
Intussen ga ik ook al warm draaien voor mijn rondje, de 6e en laatste etappe, maar mijn benen voelen toch wel behoorlijk stijf en moe van die eerste, voor mij best wel snelle, ronde. Ik laat Damian alvast weten dat ik verwacht dat het bij mij ook niet zo snel zal gaan als bij de eerste beurt.
En dan komt Danny al in zicht. Best wel vroeg en dus schiet ik naar het wisselvak en dan wisselen we voor de laatste keer.

Vlug blik ik nog even, in het voorbijgaan, op de klok. 1u39 en nog wat... Dat was snel.... Dan zouden we dus dicht bij de 2 uur uit kunnen komen. Maar tijdens het lopen ben ik niet zo'n held in het hoofdrekenen. Bij de 1e kilometer check ik mijn doorkomst en die blijkt al een aantal seconden over de 6 minuten te zijn en dus nu al een "behoorlijk stuk" langzamer dan bij mijn vorige beurt. Intussen word ik ingehaald door dezelfde persoon in oranje en met een zakje Yahtzee + dobbelstenen op haar rug, als in de 3e etappe. Alleen gaat zij nu zo rap dat ze meteen bij me wegloopt. Of ga ik nu zo langzaam? Dat langzaam is overigens wel relatief want zo snel als ik nu loop, loop ik al jaren niet meer. Bij het 2-km punt is wel duidelijk dat de snelheid er niet echt meer in zit als ik deze met nog 3 seconden langer dan de 1e kilometer afsluit. Ik schat onze eindtijd nu al in op pakweg 2 minuten over de 2 uur. Nog altijd een hele prestatie, vind ik zelf.
Die laatste anderhalve kilometer loop ik voor wat ik waard ben. In de verte zie ik een groepje kleurrijke dames lopen en dat wordt mijn richtpunt. Weliswaar zijn ze nog een behoorlijke afstand verwijderd, het kan mijn tempo wel goed doen. En het lijkt al meteen alsof ik op ze in loop. Wanneer we voor het slingerpad rechtsaf gaan is de afstand misschien nog maar 20 meter. En op het slingerpad omhoog wordt het zelfs zienderogen kleiner. Onderweg staat een dame nog foto's van ons te maken. Ik glimlach nog vlug en hup er weer tegen aan. Helemaal bovenaan eerst over de brug en dan gaan we voor het laatste keer omlaag. Ik ben niet de enige die de stal ruikt want ook zij gaan in rap tempo omlaag en pas bij de poort waar we die beruchte U-turn maken kan ik de laatste dame verschalken. Dat gaat overigens niet vanzelf want eerst naar rechts, gaat zij ook naar rechts, dan links binnendoor aan de binnenkant van de bocht, snijdt ze ook binnendoor...Het lijkt Maxime Verstappen wel! Dan maar rechts buiten om en in sprinttempo er rechts langs en richting finish. Ik zie de klok nog steeds onder de 2 uur staan en dan gaat de turbo er nog even over heen. Ik lees 1:59:55 als ik de klok passeer maar dan ben ik nog niet op de matten. Volgens de speaker en mijn klokje hebben we de 2uur verslagen!! Dat hadden we van tevoren absoluut niet verwacht.

Mijn chip wordt wat moeizaam en onhandig van mijn schoen geknipt en ik krijg mijn medaille omgehangen. Die van Danny en Damian krijgen zij bij de fotografe die van ons nog een teamfoto maakt.

Na een kort rondje uitlopen en wat op adem komen gaan we het paviljoen binnen waar ons een kippensoepje wacht, aldus de speaker. Helaas is dat niet meer dan een dode mus. Er is werkelijk niets meer te krijgen. Geen hamburger, broodje frikandel en al zeker geen kippensoep. Niets wat op de prijslijst staat is nog te verkrijgen behalve een tosti. En zo komt Damian onverrichter zake weer met mijn geld terug. We besluiten daarom op de terugweg maar wat langs de weg te gaan eten want als je je al ergens lekker voor hebt gemaakt, dan gaat dat niet zomaar meer weg.

Voordat we vertrekken vindt nog wel de prijsuitreiking plaats. Daar is niet zo veel van te verstaan omdat de microfoon maar sporadisch wordt gebruikt. Wel gaat de prijs voor de leukste naam naar een team die uit 3 generaties blijkt te bestaan en dat zijn wij niet. En eerlijk gezegd had ik het idee dat daar leden bij waren die de minimum leeftijdsgrens van 12 jaar nog niet hadden bereikt, zo op het eerste gezicht te zien. Maar we hoefden ook geen geboortedatum op te geven. Ook van de andere prijzen kunnen we niet veel verstaan en daarom doen we nog wel even een sanitaire stop en verlateb dan het sportpark.

Ver hoeven we niet te rijden als we al een KFC drive in zien. En na daar de lunch te hebben genuttigd gaan we weer verder richting huis. Rond 15:00u weer thuis. Tevreden en met een mooie medaille.

Intussen zijn alle tijden bekend en in een grafiek ziet het er dan zo uit:

En mijn resultaten:

Training - Vrijbuiters

Vandaag heb ik de koffie mee en dus is het weer vroeg aan de gang om de 2 kannen gevuld te krijgen. Ons kleine koffiezetapparaat kan nl. maximaal maar 5 kopjes tegelijk zetten. Dat betekent dat er toch meerdere keren een pot gezet moet worden maar ook dat het zetten van één pot ook niet bepaald in sneltreinvaart gaat. Geen snelfilter koffie dus, zo gezegd. Maar vroeg begonnen, en dan heb ik het over kwart voor 10, dan is het ook allemaal mooi op tijd klaar.

En na weer helemaal niet getraind te hebben deze week kijk ik toch altijd weer tegen de training op. Niet zo zeer hoe zwaar het zal zijn, want dat heb ik immers zelf in de hand, maar wel hoe het weer is. Is het nat of kletsnat. Waait het of stormt het en hoe zit het met de temperatuur? In ieder geval is het droog en de zon schijnt zelfs maar eenmaal in het bos aangekomen voelt de temperatuur minder aangenaam dan dat het er uitziet. Terwijl Jan alvast aan zijn wandeling start heeft hij al wel handschoenen aan en die zal ik na vandaag toch ook maar in mijn sporttas stoppen.
Carla is er vandaag niet bij en we doen de training met Herman, Dorie en mij. Bij de wandelaars zien we naast Jan ook André, Rini, Jos, Annie, Tini, Germaine en Dorris.

We dribbelen rustig naar de eerste stop maar ik kom al adem te kort dus gaat het tempo klaarblijkelijk nog iets te hoog óf ik moet nog niet praten tijdens het lopen.
Na wat warming-up oefeningen gaan we weer voor het bos en pas nu start ik mijn horloge. Helaas vergeten eerder aan te zetten en dat betekent dat de eerste 400 meter niet zijn geregistreerd.
We zullen het rustig aan doen, aldus Herman, nadat ik heb aangegeven dat ze gewoon in hun eigen tempo moeten lopen en ik er wel aan kom. En het gaat ook wat rustig aan, gelukkig,want ik kan het ook goed bijhouden. Op zich al een hele prestatie want het is best tricky om nu over die bospaden te gaan. Alles is bedekt door een dikke laag natte bladeren en het is daarom ook goed uitkijken waar je je voeten moet neerzetten.
We trailen zo door over de diverse bospaden en af en toe stoppen we om wat op adem te komen en te wandelen of om nog wat oefeningen te doen voor de andere spieren van ons lijf. Ik kan goed bij blijven en eigenlijk slechts 1x raak ik maar een klein stukje achterop omdat ik het tempo even niet kan bijbenen. Als ik later de data bekijk blijken de snelheden door de bossen toch telkens een eind boven de 9km/u te liggen en zelf af en toe boven de 10. M.a.w., zo slecht heb ik het dus niet gedaan. En de TomTom beloont me daarom met een fitnessleeftijd van 61 jaar, oftewel, mijn conditie is nu vergelijkbaar met die van iemand van 61 jaar 😁
Het weer was mooi. De zon scheen volop. Diep in het bos merk je daar wel wat minder van. En de kou op de handen viel ook wat mee. En ik had mijn Canon Powershot 280SX mee. Ingesteld op 1/250 om vooral geen bewogen foto's te krijgen maar helaas onderweg toch verschoven naar de P-stand. Maar toch nog wel wat herinneringen kunnen schieten waarop het beulwerk van Herman goed te zien is.😄

Energie en gewicht

Elektriciteit:

Standen:
Laag  = 2147 verbruik= 32kWh
Hoog = 1770 verbruik= 28kWh
Totaalverbruik:              60kWh (+2) [8,6kWh/dag]
Zal aan de wasmachine-wasjes liggen maar het moet niet elke week zo zijn.

Gas:

Stand = 1244 Verbruik = 29m³ (+19) [4,1m³/dag]
Oei. Dit valt tegen. O.k., ik vond het deze week koud en kil maar dacht tocht dat dat alleen aan mij lag.

Gewicht = 79,3kg (+0,8)
😇

Weekoverzicht 2019-44

Zaterdag 2-11-2019
Vrijbuiters: training alleen met Carla, 5,42km in 58:36 alleen over verharde fietspaden en wegen en inclusief oefeningen en wandelen.
En hiermee is mijn fitnessleeftijd gedaald naar 62jaar, oftewel ben ik nu al weer net zo fit als iemand van 62jaar!

Zondag 3-11-2019
Trimloop: Krollenloop Veghel: 10km in 1u03:42 officieel (=9,42km/u)
                    Volgens de TomTom Spark 3: 9,89km in 1u03:45 in (9,31km/u)

Trimloop - Krollenloop Veghel, 10km

In plaats van vandaag naar de Valkenloop te gaan hebben we besloten om nu eens de Krollenloop in Veghel aan te doen. De Valkenloop is en blijft weliswaar nog steeds een mooie loop maar we hebben die inmiddels zo vaak gedaan en de laatste jaren delen ze ook altijd dezelfde medailles uit, dus daar hoef je het ook niet meer voor te doen. Maar de Krollenloop heeft tegenwoordig ook al een respectabele bezetting en omdat er ook limieten aan aantallen zijn en deze ook al waren bereikt, geeft dit toch wel aan dat het ook tot een van de populaire (streek)lopen behoort. Het hoofdnummer is dan wel de 10 Engelse Mijl. En aangezien wij niet verder gaan dan de 10km worden we min of meer gedegradeerd tot het sluitstuk van de dag. Oftewel, de start van de 10km is pas om145:45u.>

Enfin, na de grondige voorbereiding daags tevoren hebben we beslotenom toch al om 13:00u naar Veghel af te reizen. Deels omdat ik niet weet of we wel parkeerplek kunnen vinden, omdat op Google Maps het maar karig uitzier voor wat betreft parkeerplaatsen en omdat ik er via de website van de gemeente ook niet veel wijzer wordt en omdat we nogal wat moeten lopen. Parkeren op stadhuisplein (hopelijk), startnummer afhalen op de Aa-Veste bijSport 2000, Omkleden en tassengarderobe in Franciscusschool in de Sweelinckstraat en dan naar de start op de Markt...

Maar eenmaal in Veghel aangekomen blijkt Rik daar bijna kind aan huis te zijn en weet hij de vele parkeerplaatsen, incl. de betaalde uit zijn hoofd. En dat alles omdat hij daar ook gewerkt heeft. En daar heb ik dan anderhalf uur om zitten puzzelen!
Maar goed, het is nog steeds zoeken naar de plek waar we de startnummers moeten ophalen en natuurlijk lopen we eerst even verkeerd maar met Google Maps komen we er uiteindelijk wel en ook bij de omkleedruimte, wat een gewone gymzaal blijkt te zijn. Bewaakte tassengarderobe gaat niet meer door want de stickers zijn op.... Nou, dat betekent gewoon dat wij na omkleden onze tassen zonder sticker gewoon bij de andere tassen neerzetten. Het hele stickerverhaal is daar mee meteen om zeep geholpen.

Zo'n 20 min. voor de start gaan we richting Markt waar ze intussen al begonnen zijn met een warming-up. Wij lopen gewoon wat in, terwijl het wat miezelt. Eigenlijk hadden ze pas rond 17:00u voorspeld dat het zou gaan regenen. Ik loop in ieder geval met lange tight en lange mouwen onder mijn GVAC-shirt terwijl Rik nog gewoon in het kort gaat. Net als 75% van de andere deelnemers.
na de selfie sluiten we achter in het startvak aan. Dit is in ieder geval toch wel een stuk groter startveld als vorige week in Kerkrade. Dat zou kunnen betekenen dat we niet helemaal achteraan zullen eindigen, hopen we...

Als het aftellen naar "0" is geweest en we in beweging komen ga ik rustig weg. Weer op langzame ademhaling. En Rik loopt al meteen voor me uit. Ik laat me niet misleiden want er lopen nog enkele achter mij. Het zal pas na zo'n 500m zijn dat ik weer bij Rik langszij kom. Nu loop ik nog steeds op langzame ademhaling (4/5) maar ga al over op 3/4 terwijl ik me aansluit achter een groepje wat mijn tempo loopt. Toch blijkt de 1e kilometer veel sneller dan verwacht maar omdat ik het met mijn langzame ademhaling nog steeds kan bolwerken hou ik dat gewoon aan. Ook de 2e kilometer gaat rap, alleen loop ik wat zuiniger dan mijn voorgangers. Ik snij de bochten wat scherper aan en ga sowieso altijd door de binnenbocht terwijl mij voorgangers gewoon aan de linkerkant van de weg blijven lopen, of de bocht nu naar links of naar rechts gaat. En zo ga ik ze dan toch opeens in een bocht rechts voorbij. Gevaarlijk want dan zou ik weleens te hard kunnen gaan. En ik loop dan ook meteen in op een 2-tal voor me. En die volg ik tot we bij een volgende groep neerstrijken. maar die lijken dan sneller te gaan en ik ga met hen mee. Maar het gaat niet sneller maar zelfs langzamer, ook al is het maar secondenwerk. Tussen mijn oren zegt het dat ik best wel harder kan maar mijn gevoel zegt dat ik maar moet wachten tot de 5km. En als dat op mijn TomTom horloge wordt aangegeven. ga ik wat vrijer lopen. D.w.z., niet meer zo ingehouden.

Ik passeer 2 personen uit de groep en die gaan meteen weer over me heen en snellen vooruit. Ziet er een beetje vreemd uit met nog 5km voor de boeg. Ik hou gewoon mijn tempo aan en ja hoor, een paar honderd meter verder kakken ze weer in. Ik ga er naar toe en er langs, meneer kijkt weer maar ik loop maar door. Alleen de dame uit de groep loopt nog voor me en die gaat ook weer harder lopen. Het lijkt wel een wedstrijd... Ik probeer het nog zo constant mogelijk te houden.

Dan komen we aan op een groepje in witte T-shirts waarin ook een GVAC-er. Het is Jolanda W. die me heeft herkend en toespreekt. Ik had haar in dat witte T-shirt die de rest van de groep ook draagt niet herkend.
Dat ik ook hier loop.... "Ja, maar ik doe het rustig aan....".
"Ja dat ken ik...", is haar antwoord lachend. "Nou ja, deed ik er vroeger 45min. over, nu is dat toch 1u05-1u06 dus dat is toch een stuk rustiger aan", is mijn repliek. En na haar "maar we lopen nog..." nemen we voorlopig afscheid van elkaar en ga ik weer vooruit, achter de dame in het oranje-roze aan.
Als de TomTom voor de 8km trilt (het bordje van 8km is dan al gepasseerd) vind ik het welletjes en schakel een tandje bij. Ik ga de dame voorbij en voor me doemen weer een heer en verderop een dame op. De heer ga ik maar aan de ander kant van de weg voorbij en de dame zo'n 30m verder naar voren schakelt ook bij als ze me aan hoort komen. Maar nu ben ik op stoom en loop gewoon erop en erover. Ik voel me nog fit. Ik merk ook dat de laatst gepasseerde me probeert bij te houden maar blijkbaar ga ik toch nog te snel. Ik raap er nog 2 op totdat ik het finishgebied inloop.

De TomTom geeft netto 1u03:45 aan over 9,89km terwijl later zal blijken dat de chip 1u03:42 geregistreerd heeft over de 10km wedstrijdafstand.
Niet kapot aan de finish en snel hersteld en met een Krol met boter en speculaas en mijn medaille loop ik naar de finsh-boog in afwachting van de binnenkomst van Rik. Nee, ik ben helemaal niet moe en ook snel hersteld. Ik denk toch wel dat de andere ademhalingstechniek goed werkt, hoewel ik de laatste kilometer toch al op 2/2 (2passen in-/2passen uitademen) gelopen heb.
Rik volgt op dik 4 minuten en is toch zeker niet de laatste.

Even afsluiten met een finish met medaille foto en snel omkleden want ik moet nog naar het verjaardagfeestje van Luuk en Lizzie.
Bijna terug in Veldhoven begint het te regenen. Met bakken komt het er uit. We hebben toch weer geluk gehad vandaag.

Training - De Vrijbuiters

Vorige week overgeslagen en vandaag kan ik weer.
Ik weet dat Herman er niet zal zijn vanwege de verjaardag van Tini en dan heb ik ook nog gehoord dat Dorie niet komt omdat Jo op de koffie komt. Laat ik dan maar voor alle zekerheid gisteren toch maar even Carla gebeld hebben en die zat eigenlijk met hetzelfde dilemma. Gaan of niet gaan en wie zal er zijn voor de training....
Afgesproken wordt dat we er beiden zullen zijn.
En dus sta ik al vroeg in mijn loopkleren klaar om naar de bossen te rijden. Voor alle zekerheid toch maar 2 T-shirts over elkaar aan getrokken want zo warm vind ik het niet. De gevoelstemperatuur is nog geen 10ºC en het begint ook nog te regenen. En niet zo'n beetje ook. Hoewel het van korte duur is begint het weer opnieuw in alle hevigheid. Het lijkt wel een echter herfststorm waar de regen en bladeren gewoon horizontaal door de lucht bewegen.
Mijn zin om te gaan is al weer bijna op het nulpunt.
Ik denk: "zal ik Carla bellen.... Kan dat nog, het is bijna half 11..."
Ach ik bel niet. Vorige keer was het ook zo en toen viel het onder het lopen best wel mee. En als het heel erg slecht blijft, dan gaan we toch gewoon wandelen... Ik heb de paraplu's bij me.

Ik ben er daarom ruim op tijd met nog bijna een kwartier te gaan. Net als Germaine blijf ik wel nog even in de auto zitten. Ook geen zin om overbodig nat te worden.
Als Carla is gearriveerd is de regen inmiddels gestopt en omdat we weten dat wij de enigen zijn gaan we alvast van start, ook al is het pas 5 minuten voor 11.

Ik stel voor om vandaag niet de bospaden te nemen, gezien de hoeveelheid water wat er de afgelopen nacht is gevallen en ook vanwege de hoeveelheid bladeren die nu over de paden liggen en die daardoor de ondergrond maskeren. En ik ben niet bepaald in vorm na weer een week niets te hebben getraind.
En zo lopen we over het fietspad naar de 1e traditionele stop voor wat oefeningen en daarna weer verder naar de 2e traditionele stop voor de volgende oefeningen.

Over het fietspad gaan we tot aan de verharde weg en wandelen we rechtsaf een stuk voordat we overgaan tot paaltje-paaltje tot aan de Stevert. We doen wat oefeningen van Carla en na een stukje wandelen dribbelen we terug tot aan de 2e paddenstoel. Ieder in zijn eigen tempo. We lopen gelijk op maar nabij de 1e paddenstoel loopt Carla weg maar ik moet haar er even aan herinneren dat we naar de 2e paddenstoel gaan en hup daar gaan we weer. Helaas, ik kan toch niet aanhaken.
We slaan hier het fietspad in waar we de andere Vrijbuiters al zien wandelen. Halverwege doen we nog wat lunges en kniebuigingen en weer op het grote pad gaan we weer in dribbelpas tot aan het kapelleke of schuilhut of hoe dat ook mag heten. We rekken wat terwijl de wandelaars passeren en en passant ons ook even op de foto zetten.

Daarna gaan we weer dribbelend verder richting onze kantine maar we slaan niet het pad daar naar toe in maar rekken en strekken nog tot zelfs op de Turfweg en dan pas gaan we weer uitlopen verder tot aan de kantine. Na de laatste rek- strek- en ademhalingsoefeningen zit het er weer op.
Totaal 5,42km afgelegd in 58:36. En,zoals op de foto's te zien is, geen regen meer en zelfs een heerlijk zonnetje.

Bij de koffie komt Jo ook meedoen. Het is vandaag niet zo druk met Vrijbuiters.
In ieder geval neem ik weer eens een keer de koffie mee. Mocht ik volgende week niet komen trainen dan kom ik alleen om de koffie te brengen.