Het aftellen is begonnen....

Het moet onderhand eens afgelopen zijn met de winter.

Daarom nu het energieverbruik van de afgelopen week:

Elektriciteit: Stand = 140.024, Verbruik = 75kWh (-2)
Gas: Stand = 24.572 , Verbruik = 60m³ (-8)

Even niet vergeten dat we begin afgelopenweek nog sneeuw hadden. Met de rest van de week toch nog temperaturen rond de 0ºC tot 3ºC lagen deze nog onder de waarden die normaal rond deze tijd zijn.

Pas aan het einde leek er wat schot in te komen en dat is precies ook wat voor komende week wordt voorspeld. Een voorzichtige aankondiging van de lente met waarschijnlijk dinsdag en woensdag positieve temperaturen met dubbele cijfers.

Ik ben benieuwd wat daar van waar zal zijn. Over een week weten we het.

Gewicht:84,2kg (0)
Niets aangekomen maar ook niets afgevallen. Dat lijkt niet slecht maar dat is het natuurlijk niet.
Tot nu toe wijt ik e.e.a. aan de winter maar daar begint langzamerhand een einde aan te komen.
Of daarmee mijn gewicht ook omlaag gaat...?
Ik zal er toch echt zelf aan moeten werken. Zal het lopen ook een stuk gemakkelijker maken, denk ik.

In de bios: Silver Linings Playbook

De titel alleen al: Silver Linings Playbook.

Ik vraag me vaak af hoe ze toch altijd aan de titel voor een film weten te komen. Achteraf is het veelal wel een stuk duidelijker.

Soms vind ik zo'n titel alleen al mooi klinken, zonder te weten wat het betekent.

Voor de titel in kwestie staat "Silver Linings" vanuit het Engels spreekwoord "Every cloud has a silver lining", wat zoiets betekent dat er in elke slechte situatie altijd wel iets goeds te vinden is. Tenminste, dat zegt de Engelse versie van Wikipedia. "Playbook" moet je dan maar vertalen als het tekstboek of script voor een (toneel)stuk. Samen vormen deze betekenissen dan de inhoud van de film.

De film:

Het verhaal gaat over een man die ontslagen wordt uit een inrichting maar nog wel zijn medicijnen moet gebruiken,wat natuurlijk niet gebeurt. Hij leeft nog steeds met de gedachte terug te keren naar zijn vrouw met wie hij een contactverbod heeft. Eenmaal weer thuis leert hij een andere vrouw kennen, min of meer tegen wil en dank. Door omstandigheden worden ze aan elkaar opgedrongen. Zij zullen meedoen aan een danswedstrijd en daarvoor trainen. Intussen raakt zijn vader steeds verder aan lager wal door zijn gokverslaving. Het hoogtepunt komt wanneer een ultieme gok en de danswedstrijd een beslissing gaan vormen voor de toekomst. En hoe dat afloopt en hoe dat allemaal in elkaar zit....

Mijn beoordeling van de film: Een hele leuke (vaak gelachen) en ontspannende film maar ook een goeie film. 

Jennifer Lawrence heeft wat mij betreft niet voor niets een Oscar ontvangen. Goed geacteerd en wat een lijntje heeft ze.
Deze film scoort bij mij hoog. Ik geef er een 9 voor.

THE SILVER LININGS PLAYBOOK trailer (NL subs)

In de bios: Beautiful Creatures

Tijdens Pitch Perfect zag ik al wel een voorstukje maar heb toen niet bewust gekeken naar waar de film over ging. Ik was toen meer gefocust op de reactie van een 15-tal 5-jarigen in de zaal. Ik zit daarom vandaag ook geheel onbevangen voor wat er komen gaat bij Beautiful Creatures in Pathé Eindhoven.

Het verhaal:

Het speelt zich gewoon af in de hedendaagse tijd, maar wel in een afgelegen stadje in Amerika. Die lopen bijvoor baat al mijlen achter op de rest van de Amerika.

Een nieuweling in zo'n stadje wordt, zoals altijd, alt een alien beschouwd. In deze film is dat ook niets nieuws. Als dan blijkt dat beschuldigingen over vreemde gebeurtenissen wel eens de waarheid kunnen zijn wordt het al wat anders. De ingrediënten: heksen, buitenaardse krachten, een jongeman die verliefd wordt op een heks wat natuurlijk niet mag met alle gevolgen vandien, ook in dit geval niet echt iets bijzonders voor dit genre van films. Maar het blijft wel leuk om in de film de diverse wendingen te zien en wat leuke effecten. Aardig gemaakt.

Het verhaal is dan wel flinterdun en goed voorspelbaar maar is toch wel leuk om naar te kijken. Geen echte kaskraker.

  

 Beautiful Creatures 2013 Official trailer HD

Trimloop: DES Halve Marathon - 10,5km

Vandaag is het dé dag!
Ik heb eens wat nagekeken en voor zover ik het kan vinden is de laatste keer dat ik 10km gelopen heb, in 2009 geweest. Daar moet ik wel bij vertellen dat ik niet elke trimloop meer uitvoerig heb bij gehouden. Ook niet op mijn weblog. De 10,5km van vandaag is dus weer de eerste stap naar het "grote werk".

Om half 10 arriveer ik in Duizel om daar loopmaatje Dorie op te pikken en zo tegen half 11 rijden we de parkeerplek op het gras naast de Postelseweg op.
Het is weer ouderwets gezellig zo, met allerlei bekenden uit de loopwereld. Voor mij het meest opvallend was toch de aanwezigheid van Nicole Smeets. Na een lange afwezigheid is ze toch weer terug, als recreante. En net als wij komt ze hier voor de kwart marathon. met haar prognose van onder de 50 minuten blijft ze ver van onze planning af. Die is nl. 1uur en 10 minuten.

Overigens heb ik die planning na aankomst in Duizel al iets aangepast. Niet dat we langzamer of sneller moeten lopen, maar omdat ik er niet in geloof dat we "maar" 9km/u kunnen lopen. Volgens mij lopen we automatisch al wat sneller en ik verwacht dat we de 9,5km/u wel zullen halen. Ik schat onze eindtijd daarom in op tussen de 1 uur en 6 en 7 minuten.

Omdat de temperatuur slechts 3ºC is maar er nauwelijks wind staat, gok ik het op een thermoshirt en een longsleeve met daarover heen mijn GVAC-shirt. Dorie houdt bij haar windjack.
De ronde draait sinds 2012 in tegenovergestelde richting. De start is daarom ook niet meer op de Postelseweg maar op de weg waar we voorheen terug liepen richting finish. Daarmee hoeft de Postelseweg niet meer te worden afgesloten en bijkomend voordeel is ook dat we met de wind in de rug starten.

Het startschot is al gevallen als we, achter in het veld, nog plaats aan het maken zijn voor een groepsfoto van AVR. Ik druk daarom mijn stopwatch een 2-3 seconden te laat in. We passeren een seconde of 10 later de startstreep maar dan zijn we ook echt weg. En niet eens helemaal achteraan.

Zoals afgesproken starten we heel rustig, puur op gevoel. Een stukje verder worden we ingehaald door een bekende van de Grenslaupers, Martin. Ik maak wat grapjes over deze "oude bekende" en uiteindelijk besluit hij bij ons te blijven. Ons geplande laag tempo over de 1e ronde bevalt hem wel. Ik zeg 1e ronde omdat hij voor nog een 2e gaat.
Na 2 "langzame" eerste kilometers gaat het al wat vlotter. Dat gaat zo de rest van de hele afstand door. We lopen  aardig constant. Martin volg ons gedwee, alleen op de drankpost op de 5km. raakt hij even achter. Ikzelf ondervind na een bekertje water dat ik even in ademnood kom, maar dat gaat gelukkig zo over.
Na 8km begint de vermoeidheid in de benen, het tekort aan conditie, een beetje merkbaar te worden.
Als we de 10e kilometer zijn ingegaan lopen we langzaam in op een duo voor ons. Die hebben ons eerder al ingehaald. Daarbij heb ik gezien dat ze groene startnummers dragen. Dus ook zij lopen de halve marathon. We zetten er even de pas in en net voor we het 10km-punt passeren leveren we Martin bij hen af. Hij hoeft zijn 2e ronde dus niet alleen te doen.

Wij schakelen de laatste 500 meter nog wel een tandje bij.
1u05:40 horen we de man aan de finish doorgeven. Klopt niet helemaal met mijn klokje,maar ik heb hem dan ook bij de start iets te laat ingedrukt. Laat ik deze eindtijd dan toch maar aanhouden.In de uitslagen zie ik later dat Martin eentijd van 2u11:54 heeft gescoord. Dat is zo ongeveer 2x de tijd die wij over de eerste ronde hebben gedaan,maar daarbij zijn we de laatste 500meter wel wat sneller gegaan. Het komt er dus op neer dat hij de 2e ronde net zo snel heeft gelopen als de eerste met ons. Een knappe prestatie voor iemand van 72 (!)

We zijn beiden niet echt moe dus hebben we het vandaag goed gedaan.
Nog even wat uitlopen en rekken, even bij de finish kijken en dan terug naar Duizel.
Daar wacht nog een warme douche, een saunabeurt en een lekker bord stevige en pittige noodlesoep (of twee). Het is al 4 uur geweest als het onderhand wel weer tijd wordt om te zien hoe het in Veldhoven gaat. In ieder geval weer een leuk dagje "lopen" achter de rug.
Morgen een rustdag.

 

Mijn weblog is jarig

Ja, vandaag is mijn weblog jarig.
Niet dit weblog helaas, maar wel de tijd dat ik aan het bloggen ben.

Het is nu 9 jaar geleden dat ik op 28 februari 2004 bij web-log.nl voor het eerst een bericht schreef.

En 7 jaar later ging Web-log.nl over naar Weblog.nl (zonder streepje er tussen). Dat was op 23 augustus 2011. Daarbij zou over gegaan worden van Typepad naar Wordpress. Deze migratie zou een week of 2 in beslag nemen om de content van de ruim 300.000 bloggers over te zetten.

Dat pakte heel anders uit. Weblog was niet meer bereikbaar. Voor niemand. Niet de lezeres, niet de volgers, maar ook niet voor de bloggers zelf. Uiteindelijk ben ik op 8 oktober 2011 maar "tijdelijk" op een ander blog begonnen, waar ik nu nog op zit. Helaas lukt het Weblog na anderhalf jaar nog steeds niet om aan de praat te komen. Tot een paar weken geleden het bericht kwam dat ze er mee gaan stoppen. Het lukt ze gewoonweg niet! Iedereen moet maar zien hoe ze het verder gaan doen, maar niet meer bij Weblog.nl

Best wel een hele kwalijke zaak.

De inhoud van alle berichten kunnen wel ge-exporteerd worden naar een nieuw account van Wordpress. Dat heb ik wel gedaan, maar tot nu toe nog geen inhoud gezien.

Het zal me niet verbazen als mijn oude berichten uit web-log.nl nu definitief verloren zijn. Dat zou toch wel jammer zijn want niets is zo leuk om oude loopverslagen of gebeurtenissen nog eens terug te lezen. En ook de plaatjes, die toch wel gewaardeerd werden.

Laat ik daarom maar vooruit kijken.

En mocht mijn inhoud toch nog gered zijn, dan zal ik deze te zijner tijd ook in deze blog bij plakken. Met enkele berichten uit 2004 heb ik dat nog kunnen doen.

Om het spannend te houden is hier nog een plaatje speciaal voor mijn 9-jarige weblog. :-)

Het is altijd iets

Na de training van gisteren komt het 's avonds opzetten.
Geen spierpijn of iets van dien aard.
Nee, heel wat anders, nl.: Oorpijn.

Het komt bij mij wel vaker voor. Je zou bijna zeggen "geregeld" .

Vaak genoeg hiervoor bij de huisarts geweest. En eigenlijk weet ik het nu wel.

Door de een of andere oorzaak ontstaat er druk op het trommelvlies. Oorzaak, irritatie of door verkoudheid of zo. De buis van Eustacius zit dan deels verstopt waardoor de druk aan de binnenkant van het trommelvlies lager wordt dan de buitenlucht. Dit gaat gepaard met een hevige zeurderige pijn die in het oor eigenlijk niet eens zo erg pijnlijk is maar vooral de uitstraling ervan. Zo kan de pijn boven tot over de helft van de schedel uitstralen. Dat komt niet zo vaak voor. Wel de andere kant op.

Mijn kaakgewricht lijkt dan ontstoken en knakt en knarst bij elke beweging en is daarbij ook pijnlijk. Verder ook kiespijn. Zelfs gevoelig en opgezwollen tandvlees. Het is dat ik weet dat het door mijn oor komt anders zou ik zweren dat ik een ontstoken kaak of kiezen heb.

Remedie:
Pijnstillers  of paracetamol en de oren niet "klaren"(maar probeer dat maar eens te laten)
Meestal is één dagje neusspray snuiven al genoeg en kan ik de, nog bijna volle, flacon daarna weggooien.

Erg vervelend allemaal en ik kan me daar ook behoorlijk beroerd van voelen, maar één ding staat vast, tenminste tot nu toe: Over een dag of 2-3 ben ik er weer vanaf. Als het niet met paracetamol lukt, dan toch maar weer met een neusspray.

Op internet is van alles te vinden over oorziekten maar daar word je niet echt vrolijk van. Wel kwam ik er ook iets tegen over oorsuizen, iets waar ik ook al wat last van heb. Het kan blijkbaar allemaal met elkaar te maken hebben. Maar zoals ik al eerder zei, je wordt er niet vrolijk van.

Jammer dan, maar ik mis zo wel een broodnodige training. Desondanks heb ik nog volop vertrouwen in aanstaande zaterdag. Dan maar gewoon vroeg mijn nest in...

Inhaalrace?

Ik werd er gisteren een beetje door verrast: volgende week, nee deze week zaterdag is de halve marathon van Eersel. Nu ga ik dáár beslist niet aan mee doen, maar voor de halve halve-marathon, de kwart marathon, zo gezegd, heeft Dorie zich al ingeschreven. Dat betekent dat ik dat natuurlijk ook moet doen. Ik kan niet achterblijven, toch? We maken er dan een rustige duurloop van. Voor het inschrijfgeld hoef je het in ieder geval niet te laten. Met 3 Euro, waar vind je dat nog, voor een trimloop van 10,5 km? Nergens toch?

De inschrijving is in ieder geval de digitale deur uit.
Nu de training nog.
Met vandaag meegerekend heb ik nog 5 dagen te gaan.

Direct na werktijd spoed ik me daarom naar het Klokgebouw op Strijp-S.
Het wordt alleen lopende-band-werk vandaag.
Eerst maar eens een 10 minuten warming-up.
De band aan en langzaam oplopen van wandeltempo naar 9km/u en de laatste 5 minuten op 9,5km/u.
Daartussen in nog even een minuutje op 12km/u als een steigerung.
Even op adem komen en dan weer de band aan, nu op 10km/u
Een half uur op 10km/u
Dan een kwartier op 10,5km/u
Daarna terug naar 10 en langzaam afbouwend met elke keer een halve km/u gedurende een minuut.
Op 2,5km/u uit gekomen staat de teller op 9km. Inclusief warming-up ben ik de 10 wel gepasseerd. Aan de lengte van de afstand zal het dus niet gaan liggen.

 Ik moet toegeven, het kwartiertje op 10,5km/u heeft me wel vermoeid, maar dat kan natuurlijk ook komen omdat dat pas begon na al een half uur op 10km/u te hebben gedaan. 

Eigenlijk had ik het laatste kwartier helemaal op 10km/u willen volmaken maar de vermoeidheid was al te groot en ik hoef niet zo nodig tot het gaatje. Vandaar die langzame afdaling / cooling down.

Morgen is er weer een dag.

Al wéér een witte Kerst maar wéér géén GVAC trimlopen

Het is zondag en er zijn 2 loop evenementen:
In Best, de Joe Mann bosloop als onderdeel van de Kempische Crosscompetitie
In Veldhoven, GVAC trimlopen.
Ik heb maar voor het laatste gekozen.

Maar dan: Zondagmorgen en de aarde is al wéér bedekt met een laag sneeuw.
Jo gaat niet, Dorie wordt met de hond het bos in gestuurd en ik..., ik ga natuurlijk ook niet...

Op twitter verschijnt intussen het aantal die-hards die wel de weg naar GVAC trimlopen hebben gevonden: nl. 16 mensen!

Na de zoveelste winteraanval...

...het wil maar geen lente worden. Gelukkig hebben we wel overdag steeds meer licht.
Dat is in ieder geval één lichtpuntje.

Electriciteit: Stand = 139.949, Verbruik = 77kWh (-5)
Gas: Stand = 24.512, Verbruik = 68m³ (-5)

Na een week van de zoveelste winteraanval met temperaturen van rond het vriespunt overdag tot enkele graden onder 0ºC in de nachten, maar met een stevige, gure oostenwind die de gevoelstemperauur tot -7ºC en zelfs tot -10ºC laat zakken, verwachtte ik een behoorlijk gasverbruik. Wonder boven wonder valt me dat echter reuze mee. Ik hoop dat ik gelijk krijg want ik verwacht van nu af aan een dalende lijn in het gasverbruik.

Gewicht: 84,2kg (+1,1)

Wat een gewichtstoename, alweer. Valt natuurlijk niet goed te praten, maar... de hele week niet gesport en toch flink moeten eten om tegen de kou te kunnen. Het goede nieuwe is, dat ik volgende week zaterdag 10km moet gaan lopen en deze week dus wel moét gaan trainen wil ik daar in Eersel straks de finish nog halen.

Altijd iets met die pc's

Amper 2 weken geleden weigerde mijn pc nog om aan te gaan, zoals ik al in mijn blog van 16 februari meldde. Ik heb het geluk dat ik in het bezit ben van meerder pc's. Met een andere gelijkwaardige Quadcore dan maar aan de slag. Alleen heb ik daar niet dezelfde software op geïnstalleerd en dus moet dat ook nog even gebeuren. Je bent nu eenmaal aan bepaalde programma's gewend. Maar alles is voor handen en dus kan ik zo weer verder.

So far so good, als....

Ja hoor. Opeens doet de dvd-brander het niet meer.

Sterker nog, de pc ziet hem niet eens.

En gisteren avond heb ik nog een dvd-tje gebrand en daarna zitten kijken.

Zucht...

Dan maar alle updates checken en verwijderen. Je weet maar nooit. Maar geen resultaat. De pc afspeuren naar onregelmatigheden. Niets, Internet? Ja, komt wel meer voor dat de BIOS de DVD-brander wel ziet maar Windows Vista/7 niet. Even in het register wat wijzigen, 2 filters verwijderen. Mooi gezegd, maar die filters staan er niet. In ieder geval niet op de plaats waar ze moeten staan.

Time flies...
Terug in de tijd: Systeemherstel. Helaas, door een interne fout (?) kunnen geen oude herstelpunten worden teruggeroepen. Ben je mooi klaar mee!
Blijft er niet anders over dan maar eens aan de hardware kant te kijken. Per slot van rekening start Windows ook wel heel erg traag op.
Dus kabeltjes los, weer vast, aan/uit, van alles met resultaat: nada-noppes-niente.
Maar met verwijderde DVD-brander start de pc wel sneller op. Zou het...?
De dvd-brander uit pc#1 verwijderd. Die staat nu toch even stil, en in de huidige gestopt, aanzetten en... ja hoor. Hij wordt herkend.

De DVD-brander blijkt overleden.
Op zich eigenlijk heel simpel ware het niet dat ik nog ooit een defecte CD- en/of DVD-brander heb meegemaakt.
Het komt dus blijkbaar toch voor.
Ik kan in ieder geval weer verder.

De volgende stap is reparatie pc#1. Dat wordt het vervangen van de voeding. En als dat geen resultaat geeft dan is-ie echt overleden en is het Game Over. 

Maar ik heb voorlopig nog geen zin om daaraan te beginnen nu pc#2 weer draait.

 Wordt vervolgd...

In de bios: Pitch Perfect

 

Het is maar goed dat Pitch Perfect al zolang draait. Deze staat nl. ook al een tijdje op mijn kijklijst. Oké, ik weet het is een zoetsappige film maar met de voorfilmpjes is er genoeg nieuwsgierigheid gewekt om het in de bios te gaan kijken. En waarom? Op de eerste plaats omdat het over muziek gaat en dat geeft vaak wat sfeer, uitzonderingen daargelaten (zoals Les Miserables die wat tè was...). En daarbij vind ik de verschijning van Anna Kendrick (50/50) wel appetijtelijk, al is dat natuurlijk van persoonlijke smaak.

Opvallend in de bioscoopzaal zijn de doekjes met opschrift "kinderfeestje" op de rugleuningen 2 rijen voor me. Het wordt nog gekker als even later een kudde kinderen, in de leeftijd van kleindochter Holly, dus 4-5 jaar, onder begeleiding van een Pathé personeelslid naar die plaatsen worden verwezen. In de rij achter de, ik schat zo'n 15 kinderen, zitten dan de begeleiders.

Ik denk, ik zit in de verkeerde zaal. Dat is niet zo vreemd want ook dat is mij al eens eerder gebeurd. Ik wacht nog even af maar check toch even de leeftijdscategorie van deze film. Toch echt 12 jaar!

Als de voorfilms beginnen weet ik inmiddels wel dat ik goed moet zitten.

Met Beautiful Creatures en Host kun je nu niet bepaald over voorfilms voor jeugdige kijkers spreken.

Maar goed. Het kinderfeestje komt dus echt voor Pitch Perfect. Ze kunnen nog iet lezen en zelfs met de verhogingen kun je hoofdjes nog niet boven de leuningen zien. Vreemd hoor!

Als tijdens de douchescene (!) ook nog een naakte man in beeld verschijnt hoor je 15 mondjes "aaaah..." roepen. Grote hilariteit bij de rest van de kijkers in de zaal. En natuurlijk begint na een uur het toiletbezoek van de kleintjes. Ja, ja...

De film:

Deze gaat over de strijd tussen verschillende a capella zingende zanggroepen op Amerikaanse universiteiten. Het verhaal spitst zich toe op 2 groepen, een jongens groep en een meidengroep. De jongens, rasechte nerds, de meiden, saai dom en ouderwets. Alles draait om de jaarlijkse zangwedstrijd waarvan de hoofdprijs uiteindelijk altijd in de handen van de nerds terecht komt. Maar dan is daar Anna Kendrick in de gedaante van Beca. Na eerst een tijd saai te hebben meegedraaid komt het dan toch tot een onenigheid met de rest van de meidengroep met als inzet, saai doorgaan of vernieuwen. Als je het niet kunt raden dan moet je het in de bioscoop maar gaan kijken.

De film is een simpele en vrolijke film. Easy listening, easy watching, al is de a capella nou niet bepaald echt a capella. Daar hoort nu eenmaal geen muziek bij, ook niet op de achtergrond, but who cares...

Een familiefilm, oké voor boven de 12 jaar dan, om lekker tijdens de familiematinee te gaan zien

Pitch Perfect - Trailer 

 

Winterblues 2.1: géén Vrijbuiters vandaag

Ja, ja, de winterblues is nu echt in mijn bol geslagen.

Gatvergielekes, wat heb ik nog maar weinig zin om uit mijn bed te komen laat staan om nog naar buiten te gaan. In alle vroegte is vrouwlief dan al naar haar werk aan de pomp vertrokken. Daarbij voel ik me ook nog voortdurend moe. Dat moet de winterblues zijn.

Op den duur sleep ik me wel langzaam mijn bed uit. Eerst de pilletjes, de bammetjes, de koffie en omdat ik toch geen plannen heb om in het bos bij de Vrijbuiters kou te lijden dan maar lekker een hete douche.

Lekker opgewarmd maak ik de planning op voor de rest van de dag. Ik moet nog wat films zien in de bioscoop en de eerste is "Pitch Perfect"om 13:00u en daarna misschien nog wel één. Maar zover komt het nog niet want eenmaal lekker opgewarmd door de hete douche val ik op de bank weer in diepe rust.... Niet echt de bedoeling natuurlijk en als ik om half één wakker schiet is het opeens opschieten geblazen. Gelukkig blijkt na een vlugge check dat de film een kwartier later begint dan verwacht, pas om kwart over één. Een welkome afleiding van de winterblues.

Het wordt overigens maar één film en omdat vrouwlief werkt zorg ik vandaag voor het eten.
Afhaal chinees.... Smullen maar...

Geen bevroren baan bij GVAC

Lees ik vandaag op Twitter dat de baan bij GVAC helemaal niet bevroren was!
Maar het was wel koud...
Zie hieronder de thread zoals dat zo mooi heet:

Winterblues 2.0

Vanmiddag wist ik het al....

Tussen de middag, mijn broodnodige wandellunch, vandaag richting Media Markt.
Nee, ik ben helaas niet geslaagd in waar ik voor kwam. Maar de weg er naar toe al. Wat zal het zijn? 800 meter tops? Wind, harde wind, oostenwind in de rug. Met -1ºC op de thermometer van de Rabobank, maar wat is het KOUD! Gevoelstemperatuur -7ºC tot -10ºC. Kun je nagaan hoe die 800 meters terug aanvoelen.

Eenmaal terug achter mijn bureau weet ik het al. Het wordt helemaal niets vanavond.
Niet dat ik geen zin heb in de training, nee, ik heb gewoon geen zin meer in die kou en eigenlijk voornamelijk in die koude wind. Toegegeven, het zit dit keer wel erg tussen mijn oren. Net als dinsdag heb ik er gewoon genoeg van.

Het wordt echt tijd voor nog meer licht, langer licht, groen aan de bomen, kleuren in het gras en de perkjes, zon en aangename temperaturen. En pas over een maand is het lente, helaas.

Dus van mij geen verschijning op de baan vanavond.
Ik verwacht ook dat die, net als 2 weken geleden ook weer zal bevriezen. Dan zal die 6-minuten-test ook weer niet doorgaan.
Ik meld me af bij Dorie.

Vanavond maar eens ouderwets DVD-tje kijken.
Kill Bill 1 & 2. Uit resp. 2003 en 2004

Winterblues

Het goede voornemen is er: Ik ga vanavond weer mee de weg op bij de GVAC wegtraining.
Ik doe 's middags nog wat aan thuiswerk terwijl een verdieping lager vrouwlief zich bezighoudt met de oppas van de 7 kleinkinderen.
Als ik rond een uur of 5 even een blik naar buiten werp zie ik dat het regent. Alwéér....
Als een donderslag bij heldere hemel is mijn goede voornemen verdwenen.
Ik begin echt genoeg te krijgen van deze winter. Op zich heb ik het deze winter niet zo koud gehad, maar de laatste dagen, met al dat gekwakkel en die gure wind, het voelt allemaal erg onbehaaglijk. En dan voelt het toch weer nét iets anders. Dan heb ik gewoon weer zin om het warm te hebben. Dan zijn ook nog eens de voorspellingen dat we wéér een koude periode gaan krijgen... Bwéééh!

Het mag wel duidelijk zijn dat ik deze dinsdagtraining ook weer oversla.
In plaats daarvan lekker een filmpje kijken op mijn kamer, in mijn relaxfauteuil onder een warme deken.
Ja, ja, ik heb duidelijk last van de winterblues. Er zijn overigens wel remedies daartegen, maar of die nu werkelijk de oplossing brengen?

      

Nu maar eens afwachten hoe de donderdag verloopt, vooral nu we het zonder Marjolijn moeten stellen.

Energie: de volgende koude periode nadert alweer.

Het begint steeds langer licht te worden. Alleen jammer dat het nog geen lente wil worden.

Elektriciteit: Stand = 139.872, Verbruik = 82kWh (+1)
Gas: Stand = 24.444, Verbruik = 73m³ (+7)
Gewicht = 83,1kg (0)

De stijging van het gasverbruik wijt ik aan de kortstondige koude- en sneeuwaanval aan het beging van de afgelopen week en de temperaturen rond het vriespunt in rest van de week. Ook is er het gevoel dat de verwarming wat hoger moet terwijl het niet echt koud is maar wel onbehaaglijk. Daarom wordt het tijd dat die winter er mee stopt. Maar helaas, er staat weer een volgende koudegolf voor de deur. Ut giet oan....

In de bios: A Good Day To Die Hard

Voor de die-hard Die-Hard fans zijn er al de uitnodigende voorfilms te zien geweest.
Echt een film voor mij om te gaan zien.

Hoewel ik er niet echt van hou om van tevoren kritieken te gaan lezen kom ik er toch niet onderuit. Wat wil je als er paginagrote afbeeldingen in de gratis kranten staan met grote koppen "dat het nét niet is....", en Die Hard (1) was toch wel het beste. 

Ook zouden sommige scènes niet realistisch zijn. 

Niet realistisch? 

In een A-team achtige film waar de held altijd wint? 

Zouden Die Hard 1 en 2 en 3 en 4 dan wel realistisch zijn? 

Ik ga er in ieder geval van uit dat het nu net zo realistisch is als Superman, Batman, Spiderman Iron Man,.... noem maar op. 

Ja, ja, die kritieken toch...

Dus samen met Kathy zitten we dan 's middags in de IMAX-zaal.

Het is niet zo druk in deze grote zaal. Ik schat dat-ie voor een kwart gevuld is. En dat terwijl het bij de ingang en kassa's poepie druk is. Maar het is zondagmiddag en dan zullen er wel heel wat jongelui zijn voor de goedkopere jeugdfilms zoals Verliefd op Ibiza, Ach ja, ik zal er met mijn kleinkinderen in ieder geval niet naar toe gaan. Dan nog liever naar Ted en de schat van de mummie.

Maar in ieder geval bouwt het begin van de film al meteen op naar een climax. Zo voelt dat en dat verwacht je dan ook. We hebben immers de voorfilms al gezien. En we worden niet teleur gesteld. Ook niet op zijn minst door het gigantische IMAX-geluid. Afgezien van het verhaal (ja,ja...) blijft de film vol actie zitten.Ik hoef niet al te veel van het verhaal te vertellen. Inhoudelijk gaat het over de good guys en de bad guys, politiek, verraad, Rusland en de Verenigde Staten en veel schieten en knallen en ontploffingen. Ook een achtervolging ontbreekt niet. Kortom, een echte onderhoudende film. Wel een film voor de liefhebber. Anderen kunnen altijd nog naar Les Miserables. Die draait ook nog. Maar ik zou naar A Good Day To Die Hard gaan. En ik heb ze allebei gezien dus ik kan het weten. En ik weet ook dat ze allebei niet realistisch zijn, dus....

"A Good Day To Die Hard" Official Trailer 2

Wedertcross Valkenswaard 5800m.

Het voordeel van de Kempische Crosscompetitie is dat de recreanten trimloop al om 10.00u. begint. Dan ben je lekker vroeg klaar. Vandaag zijn we in Valkenswaard voor de Wedertloop.
Loopmaatje Dorie zal vandaag niet komen. De griep heeft nu ook haar in de greep.
Valkenswaard is bijna om de hoek en ik ben er dan ook ruimschoots op tijd bij om voor 4 euro mijn startnummer in ontvangst te nemen. Ik heb mijn spikes wel meegenomen maar ik verwacht dat het op de sportvelden niet echt nodig zal zijn. Vorig jaar ben ik er, dacht ik, niet bij geweest, maar de voorgaande jaren is de cross altijd een soort veldloop geweest met tussen door wat bultjes in bossages. Maar nu is dat niet het geval. Het blijkt dat we helemaal naar de jeugdherberg moeten. Bij de "oude" plek waar vroeger de AVV-trimlopen gehouden werden en de Wedertcross, daar is het nu ook weer te doen. Reden voor de organisatie om het weer "De Wedertcross" te noemen, naar het naast het bos gelegen zwembad "De Wedert".
Nu had ik mijn spikes wel aan kunnen doen, maar om nou helemaal op spikes van de atletiekbaan naar het bos te lopen, zie ik niet zo zitten.

Marjolijn is ook aanwezig tussen de recreanten. Na een 35km training van gisteren gaat zij nu voor een rustige 9,5km. Ben benieuwd want ik kan niet anders dan rustig...
Direct na de start loop ik al helemaal achteraan. Niet echt lang, een paar honderd meter maar, maar het gaat gevoelsmatig ook niet hard. Ik loop zelfs een hele tijd op de hielen van Marjolijn. Geen haar op mijn hoofd die ook maar denkt om haar voorbij te gaan. En dat is maar goed ook want halverwege de 1e ronde neemt ze al afstand. Ik loop nu achter een gozer aan waarmee ik voor de "wedstrijd" nog mee heb staan kletsen. In de 2e ronde maakt hij keurig plaats voor mij zodat ik kan passeren, maar ik maak hem toch maar even duidelijk dat ik echt niet zo hard ga en blijf nog de volle ronde achter hem aan hangen.
Pas in de 3e en voor mij de laatste ronde schakel ik een tandje bij. Ik ga hem voorbij maar zie Marjolijn al aan de horizon verdwijnen. Ondanks dat ik deze laatste ronde nog wat vlugger ga loopt Marjolijn nog "rustig" op me uit.
Aan de finish hoor ik 33:20 omroepen. Ik ben weggegaan voor een 35:00 dus dat is goed.

Het is me niet helemaal duidelijk hoe men aan die afstand van 5800m is gekomen als 1 ronde 1900m is.  Ik denk er het volgende van:
De afstand van start naar finish bedraagt 1900m
De afstand van finish naar het startdoek voor de volgende ronde bedraagt 50m
3 Rondes zijn dan 3x1900m+2x50m=5800m
Mijn 2e en 3e ronde zijn dan elk 1950m.
Anders zou ik het ook niet weten.

En dan zie je in de uitslag opeens dat het 5700m is.
Vreemd, voor een ronde die niet elke keer hetzelfde is.
Maar goed. Laat ik daarom voor mijn overzicht dat laatste maar aanhouden.

De Vrijbuiters - en waar is Jo...?

De sneeuwperiode is wéér voorbij. Ben benieuwd hoe het bos er nu bij ligt.

Er is weer van alles gesnoeid. Weer een deel van het bos helemaal omgeploegd.

Het is lekker weer, frisjes, maar beslist niet te koud.

Ik had Moniek ook wel verwacht omdat ze afgelopen week de magistrale leeftijd van 55 heeft mogen vieren. Daarom had ik mijn pak met cakejes maar niet meegenomen. "Maar misschien komt ze wel na de training...", weet Riet nog te melden.

Enfin, wij gaan van start met de training, hoewel dat ook wel wat voeten in aarde heeft. Trainer André is nl. nogal laat gearriveerd en dan is het wachten, natuurijk. Maar eenmaal zover doen we de plaatselijke warming-up en gaan we daarna op pad.

Het bos is best wel nat en modderig. Ook liggen op diverse paden bomen om. Allemaal onderhoudswerk. Op sommige plaatsen ligt zelfs nog een meter sneeuw. ;-)

Regelmatig keren we terug om Jan en Jo op te halen. Als we halverwege de training de wandelende tak (van de Vrijbuiters) weer tegenkomen, haakt Herman af. Ook Hans blijft even achter om te zien wat die Polen nou precies met die boompjes aan het doen zijn. Wij, de rest lopen wel door maar uiteindelijk wachten we even op de achterblijvers, want André raakt zo helemaal van de kaart. Hij ziet Jo niet meer. Kijkt om zich heen, maar nee, niet te zien. Waar is Jo? 

En dan te bedenken dat hij pal naast hem staat. Maar Jo is een kop kleiner dan André en tja, dan ziet André hem meteen "over het hoofd...".

Wanneer Hans er ook weer bij is, maken we onze training verder af en is het op naar de koffie.

Maar geen Moniek, helaas. Gelukkig is er nog een pak speculaas en heeft iemand voor een zakje Marsjes gezorgd.

En ik heb weer wat smartphone-foto's geschoten. En eerst thuis nog de lens schoongemaakt.
Helaas is inzoomen miet voor een smartphone weggelegd en dat is ook wel te zien.

Computer dood?

Ik doe het altijd. In ieder geval op de dagen dat ik vrij ben. Zo ook vandaag.
Ik zet mijn computer aan. Even mail checken en zo...

Maar nee hoor, de PC doet niets. Hij gaat alleen maar aan en that's it. "Aan " en dan bedoel ik dat alleen wat ventilators draaien en het powerlampje brandt. Geen "piep, ik ga nu opstarten...", of "piep-piep-piep, er is iets niet in orde...", nee, gewoon helemaal niets. Uiteraard van alles nog geprobeerd: systeemkast uit en weer aan, minuutje wachten en weer hetzelfde, de stekker er helemaal uit, de DVD-drive losgekoppeld, zelfs de harde schijven los en de monitor. Tevergeefs. Hij komt gewoon niet tot aan het moederbord.

Dan zijn er dus 2 mogelijkheden:

1. De voeding is (weer) kapot
2. Het moederbord is overleden.

Met dat eerste weet ik wel raad. Ik heb nog een systeemkast in gebruik met dezelfde voeding. Eventjes omzetten en dan weet ik meteen op allebei de vragen antwoord.

Alleen..., daar heb ik dus helemaal geen zin in.


Ik denk dat ik eerst maar naar de Vrijbuiters ga. Dan zie ik vanmiddag wel verder.