De Vrijbuiters - en waar is Jo...?

De sneeuwperiode is wéér voorbij. Ben benieuwd hoe het bos er nu bij ligt.

Er is weer van alles gesnoeid. Weer een deel van het bos helemaal omgeploegd.

Het is lekker weer, frisjes, maar beslist niet te koud.

Ik had Moniek ook wel verwacht omdat ze afgelopen week de magistrale leeftijd van 55 heeft mogen vieren. Daarom had ik mijn pak met cakejes maar niet meegenomen. "Maar misschien komt ze wel na de training...", weet Riet nog te melden.

Enfin, wij gaan van start met de training, hoewel dat ook wel wat voeten in aarde heeft. Trainer André is nl. nogal laat gearriveerd en dan is het wachten, natuurijk. Maar eenmaal zover doen we de plaatselijke warming-up en gaan we daarna op pad.

Het bos is best wel nat en modderig. Ook liggen op diverse paden bomen om. Allemaal onderhoudswerk. Op sommige plaatsen ligt zelfs nog een meter sneeuw. ;-)

Regelmatig keren we terug om Jan en Jo op te halen. Als we halverwege de training de wandelende tak (van de Vrijbuiters) weer tegenkomen, haakt Herman af. Ook Hans blijft even achter om te zien wat die Polen nou precies met die boompjes aan het doen zijn. Wij, de rest lopen wel door maar uiteindelijk wachten we even op de achterblijvers, want André raakt zo helemaal van de kaart. Hij ziet Jo niet meer. Kijkt om zich heen, maar nee, niet te zien. Waar is Jo? 

En dan te bedenken dat hij pal naast hem staat. Maar Jo is een kop kleiner dan André en tja, dan ziet André hem meteen "over het hoofd...".

Wanneer Hans er ook weer bij is, maken we onze training verder af en is het op naar de koffie.

Maar geen Moniek, helaas. Gelukkig is er nog een pak speculaas en heeft iemand voor een zakje Marsjes gezorgd.

En ik heb weer wat smartphone-foto's geschoten. En eerst thuis nog de lens schoongemaakt.
Helaas is inzoomen miet voor een smartphone weggelegd en dat is ook wel te zien.