Spoorwensdag

 

 Morgen en overmorgen rij ik mee als fotograaf op de Spoorwensdagexpress, een trein die speciaal rijdt voor de Spoorwensdag. Een dag waar mensen gelukkig worden gemaakt met spoorse activiteiten.
Kijk ook op www.spoorwensdag.nl

Wie schrijft, die blijft...

Voor de statistieken:

Elektriciteit: Stand =140.864, Verbruik = 68kWh (-8)
Zoals ik vorige week al had voorspeld, een stuk minder.

Gas: Stand = 24.940, Verbruik = 22m³ (+4)
Ook zoals ik vorige week al had voorspeld, te wijten aan de herfstachtige lente met temperaturen nog steeds ruim onder de 20ºC en dus springt geregeld de verwarmingsketel aan. Helaas.

Gewicht: 83,0 kg (-1,2)
Afgevallen? Nou, daar hecht ik nog geen waarde aan.

GVAC Trimlopen - eerste keer meer dan 1 ronde

Het plan voor vandaag is 2x een grote ronde van 6,3km. Eigenlijk is het 6,35km dus zou het totaal 12,7km worden. Maar het was gisteren een lichamelijk zware dag voor mij. Toch nog mijn blog van gisteren afgewerkt, ben ik uiterlijk omstreeks half 11 al naar dromenland vertrokken. Dat wil niet zeggen dat ik vandaag in de ochtend al ben uitgeslapen. Nee hoor! Als vrouwlief me niet om 9 uur uit datzelfde dromenland rukt, zou ik daar nog gemakkelijk een uur of 2, 3 in kunnen verblijven. Dan te bedenken dat ik dus zo'n 10,5 uur op "vakantie" ben geweest. Ik zal het toch wel nodig gehad hebben. En nóg, want ik zou zo nog terug willen. Maar de plicht roept.

Wat zal ik aan doen?

Dat heeft niets met mode te maken maar met temperatuur. Theoretisch is het lente, maar praktisch lijkt het daar helemaal niet op. Ik hou het daarom maar op lang. Zowel legging als T-shirt. Voor alle zekerheid een windjack zonder mouwen erover.

Bij GVAC aangekomen heerst bij velen dezelfde twijfel. Wat moet je nu 's morgens aantrekken...?

Het zal 50/50 zijn. 50% In het lang, 50% in het kort.

Dorie heeft mijn laatste blog al gelezen. "We zullen het vandaag maar inkorten...".

Nou, ik heb daar geen bezwaar tegen. We hebben hier sinds heel lang al niet meer dan 1 ronde gedaan. Het zou vandaag de eerste keer weer worden. Dan mag het ook wel 1 grote en 1 kleine ronde zijn. Goed voor 10,25km. En dan als training, dus max. 10km/u.

We lopen wel alvast een rondje op de baan in. Het is behoorlijk fris, voornamelijk door de stevige wind. En dat weerklinkt ook in het 47-koppige startveld. Vanwege het ontbreken van een wapenvergunning gaan we weer van start na de 1-2-3.

De eerste kilometer is behoorlijk traag, maar daar laten we ons niet door misleiden. We kachelen rustig verder tegen de harde wind in, richting Knegsel. Vreemd genoeg, als we de Moormanlaan terugdraaien richting Veldhoven, hebben we hier weer de wind op kop. En dat in de bossen, waar het anders windstil is. Zelfs eenmaal uit het bos laat de wind ons niet met rust. Het lijkt wel een persoonlijk gerichte (tegen)wind, vandaag.

We komen de eerste ronde door in 38:48. We hebben redelijk constant de 6:08 per kilometer gehaald.

Ging de eerste ronde erg gemakkelijk, door het lage tempo, nu in de tweede, maar kleine, ronde voel ik duidelijk de vermoeidheid van gisteren in mijn benen opkomen. Desondanks gaat ook deze ronde vrij constant en op het einde zelfs ietsjes vlotter. Eindtijd 1u02:30, is 9,84km/u

We zijn dan ook niet echt moe en met nog 2 rondjes uitlopen op de baan, zijn we toch aardig richting de 12km gekomen.

En toch blijft het nog steeds koud...

Klusjes

De Vrijbuiters zit er vandaag niet in. Er wacht een dag vol klusjes. Beter gezegd: klussen.
Vrouwlief is vandaag ook aan het werk maar dan bij de pomp.
Nog vermoeid kan ik 's morgens maar moeilijk wakker worden. En toch moet het en om 9 uur sta ik dan toch aan het ontbijt.
Het is 10 uur als ik de achterdeur open.

De schuur moet leeg, materialen klaar gelegd,  gereedschappen idem dito en dan begin ik alvast met het aanbrengen van een extra balk tegen de achterkant van mijn schuurtje. Deze wordt vandaag van een nieuwe achterwand voorzien. Aan de buitenkant. Gepotdekseld, zoals dat heet met hout wat ik al heb liggen. Dat moet allemaal nog wel op maat gezaagd worden. Maar eerst natuurlijk het rachelwerk, want je moet het toch ergens tegenaan schroeven.

Een uur later is Danny er ook en de rest van de dag is het puzzelen en ploeteren. Daarna de deklatten op de pas opgeleverde schutting. Wat werkzaamheden aan de carport.

Als het voor Danny tijd wordt om naar huis te gaan is het voor mij nog opruimen geblazen.
Om half 9 stop ik er mee. Ben eigenlijk nog niet helemaal klaar, maar het is genoeg zo.
Een lange dag. En dat op een vrije zaterdag.
Ik ben total loss.
Morgen wacht 2 rondjes GVAC, goed voor 12,7km. Dus vlug maar naar bed. Het is al 10 uur.
Geweest...

En na de woendsdag is het weer donderdag...

... en woensdag was het weer slecht en voor donderdag is er een dieptepunt voorspeld met de hele dag regen en tussendoor ook nog zware buien met hagel en onweer, en als afsluiting een nachtvorst. Bovendien zou het wel eens de koudste dag kunnen worden sinds Sint Juttemis, tenminste als de temperatuur in De Bilt niet boven de 10,4ºC uit zou komen.

Al met al niet zo'n heel goed vooruitzicht voor een mooi-weer-loper als ik, want donderdag is nu net de baantrainingsdag, op dit moment nog de leukste training, al zeg ik het zelf.

Echter, ik heb me al vanaf gisteren voorgenomen om hoe dan ook naar de training te gaan. Zo dicht bij de warme en droge kleedkamers trainen geeft mij toch een geruststellend gevoel.

Maar vanavond zouden ook zoon Danny en neef Mark een deel van de schutting komen zetten, fase 3.

(Fase 1 is de schutting met de buren, fase 2 de achterkant van de tuin, fase 3 de zijkant van achteren tot aan de poort en fase 4 is  de zijkant vanaf de poort tot aan de berging richting openbare weg.)

Er van uitgaand dat er in de voorspelde stromende regen niet veel gedaan kan worden, immers mijn elektrisch gereedschap is niet bepaald waterdicht, heb ik geen voorbereidende werkzaamheden verricht. Als ik dan in de middag te horen krijg dat ze toch aan het werk gaan betekent dat, dat ik alsnog vlug aan de bak moet. Dus na werktijd nog vlug de benodigde schroeven, bouten, moeren enz. nog aangeschaft.

Eenmaal thuis, vlug een deel van het avondmaal naar binnen geschoven en dan naar buiten. Maar ik zie intussen ook dat ik een Whatsapp heb ontvangen. Dorie meldt dat het volgens buienradar vanavond droog blijft en dat betekent dat ik gewoon naar de baantraining zal gaan. Wel nog even op de mannen wachten om ze mijn wensen te instrueren.

En dan begin ik vlug met het afbreken van de bestaande schutting. Gaat best wel snel, op die vastgeroeste, bouten en moeren in de betonpalen na. Maar alles is op tijd gesloopt voordat de klussers er zijn. Even aangeven wat de wensen zijn en vervolgens vlug in mijn trainings-loop-outfit schieten. Het is inmiddels al 7 uur en de training staat al op springen als ik nog niet ben vertrokken.

Als ik eindelijk het tartan op huppel, zijn mijn mede groep 1-ers al druk aan het skippen. Ik word van harte welkom geheten met mijn prachtige nieuwe schoenen en na mijn persoonlijke felicitaties aan Marjolijn met haar eigen bedrijfje "Loop & Leef", sluit ik helemaal achter aan voor de rest van de loopscholing.

De kern van vandaag bestaat ui 6x 5 minuten hardlopen met daartussen 2 minuten wandelen. Bij het hardlopen lopen we de oneven keren hard (=85% van de 6-minutentest) en de even keren harder (=90% van de 6 minutentest). Dorie en ik kiezen voor resp. 36sec./100m. en 34sec/100m.

We lopen aardig op schema. Het blijft lastig want achter op de baan hebben we wat wind tegen en kost het dus meer energie om hetzelfde tempo aan te houden. En we lopen geregeld in baan 2 en zelfs 3 en dat betekent in de bochten een behoorlijk stuk meer lopen.

Het is ook wel aardig druk op de baan. In ieder geval loopt iedereen elkaar lekker in de weg. Alleen voor de superatleten zoals Joan willen we de binnenbaan wel vrijmaken. Maar eerlijk gezegd, als wij er aan komen en de binnenbaan wordt voor ons niet vrijgemaakt, dan doe ik dat ook niet meer als diezelfde personen of groep vervolgens weer achter mij gestart zijn met hun schema.

En we hebben het helemaal droog gehouden. Buitenradar heeft dit keer woord gehouden. De avondzon schijnt zelfs uitbundig en die warmt ons lijf ook lekker op. Eigenlijk had ik niet in het lang hoeven te gaan, want zelfs het windjack kan tijdens de kern uit.

We sluiten weer gezellig af met de cooling down. Binnen omdat het buiten toch nog wat frisjes waait en de temperatuur bij lange niet op lente niveau is. (7,2ºC toen ik van huis vertrok...!)

Op het klokje van de Scénic staat het 21:06 als ik voor ons eigen huis stil sta.

De schutting staat inmiddels al en de mannen zijn met tegels de boel onder de schutting nog even aan het verharden. Nou, dat is weer een karwei plat.

Volgende week waarschijnlijk fase 4,  de schutting vanaf de poort richting openbare weg.

Dat heeft nog wat extra werk want een paar palen moeten nog worden rechtgezet en in beton gegoten.

We komen er wel.
Langzaam maar zeker...

 

Tja, dan zijn er nog de resultaten van vanavond.
Alles bij elkaar hebben we toch net iets te hard gelopen. Iets....

Wegtraining + regen = weg training

Tis goei weer voor de hooikoortslijers.
Slecht weer voor mij.
Ben allergisch voor regen.
Word er altijd hartstikke nat van.
Moet aan mijn gezondheid denken.
Dan kan ik nu beter maar niet gaan trainen.

Donderdag, volgende poging.

Die maandagelijkse dingen weer....

... en dat houdt in: de standen van de energiemeters opnemen en mijn gewicht controleren.

Elektriciteit: Stand=140.796, Verbruik = 76kWh (+9)

Eerlijkheidshalve moet ik wel vermelden dat ik de standen een dag te laat heb opgenomen. Dat krijg je met feestdagen en als je het weekend ook niet thuis bent. Dit betekent wel dat het verbruik volgende week waarschijnlijk extreem laag zal zijn, gemeten over 1 dag minder dan normaal.

Gas: Stand = 24.918, Verbruik = 18 m³ (+10)

Hetzelfde geldt voor de opname van het gasverbruik. Er mag wel bij vermeld worden dat de afgelopen week de verwarming enkele keren is aangeslagen vanwege de veel te lage temperaturen. En het belooft komende week zelfs nog kouder te worden met donderdag zelfs weer nachtvorst.

Gewicht: 84,2 kg (0,0)

En dat ondanks de MacDonalds op vrijdag, het junkfood op zaterdag tijdens de Top 100 in Made, de friet met frikandel in Etten-Leur op zondag en de friet met een heleboel snacks op maandag.

Hoe komt het toch dat ik maar niet afval...?

2e Pinksterdag- Pinksterloop Eersel 10km

Vanmorgen kreeg ik een mailtje van Nicole. Ze komt vandaag helaas niet naar Eersel. Niet zo fit. En dat op haar verjaardag. Jammer. Ook Dorie zal niet komen lopen, maar dat heeft meer met het klinkerparkoers te maken.

Onderweg naar Eersel rij ik al een aantal fanatieke GVAC-ers op de fiets voorbij.

Ik ben voor de eerste keer hier. Dat wil zeggen bij de Pinksterloop van AV DES op déze locatie. Terwijl het toch al de 3e keer hier is. Om de een of andere reden zijn ze afgestapt van de ronde door het buitengebied. Maar goed.

Er zijn veel GVAC-ers. En wonder boven wonder, ook nog veel in GVAC-geel. Dat gebeurt niet altijd. Doorgaans is het maar een vaste kern die de GVAC-kleuren verdedigt. Datzelfde geel geeft nu duidelijk de aanwezigheid van GVAC aan, en dat, terwijl er toch nog enkele GVAC-ers incognito zijn.

Dorie is als toeschouwer aanwezig en aanschouwt de wedstrijd vanaf het terras. Dat kan makkelijk want ondanks dat het 2e Pinksterdag is, is het maar bar rustig op de terrasjes hier op de markt in Eersel. Het zijn alleen supporters of familie van de atleten die er zitten.

Met Rian heb ik het nog even over Gulpen. Nee, er was niets aan de hand, daar. Ze had het alleen wat rustiger aan gedaan. Was wat moe van de voorafgaande dagen en de trails wil ze toch als ontspanning blijven uitoefenen. Wel lange afstanden, maar niet meer tot het gaatje, zonder druk. Ik kan haar geen ongelijk geven. Ze heeft haar sporen toch al verdiend.

Met een klein beetje inlopen hijg ik al zo hard, dat ik maar besluit het daar bij te laten en gewoon de eerste 2 kilometers van de trimloop "in te lopen".

Vanaf mijn plek, achteraan, duurt het ettelijke seconden voor ik de startstreep (nou ja streep, denkbeeldige lijn tussen 2 witte vlaggen) passeer. We zijn amper 200 meter onderweg als ik omkijk en zie dat er nog maar 2 mensen achter mij lopen waaronder Ingrid. Poehee, ik wist niet dat ik zo ver achteraan liep. Maar iedereen is er ook als een gek van door gegaan.

Bij de doorkomst op de 1e kilometer klok ik 6;42. Dat is wel héél erg langzaam. Dan moet ik erg veel goed maken wil ik nog onder het uur uitkomen. Jammer genoeg staat er geen bordje 2 km. en is de eerstvolgende tussentijd, die bij de doorkomst: 14:47 Dat is een tijd die helemaal niet overeenkomt met de tijd op het 1e kilometerpunt. Ik heb het donkerbruine vermoeden dat het 1km/6km-bord echt niet goed staat. Verderop staat er nog een 3km/8km-bordje maar ik hou me maar aan de doorkomsttijden. Daar heb ik een beter gevoel bij.

Al bij het ingaan van de 2e ronde word ik gedubbeld door een flinterdunne Keniaanachtige. Hij loopt dus 2x zo snel als ik. In de 3e ronde gaat eerst Rian mij voorbij en even later ook Johan. En terwijl zij zijn gefinisht mag ik nog een rondje.

Ondanks de vermoeidheid in mijn benen van het langdurig staan bij de Top 100 in Made afgelopen zaterdag en de paar uur geslenter in Etten-Leur gisteren, breng ik het hier redelijk goed af. Na de 1e ronde heb ik mijn ritme gevonden. Het gaat alleen niet veel sneller. Daar hebben de benen helaas nog te weinig voor getraind. Maar zoals vroeger bouw ik tegenwoordig mijn "wedstrijd" weer langzaam op. De laatste ronde is dan weer de snelste. "Dan heb ik op het einde over...", is één van de opmerkingen in de provisorische kleedkamer achter het café. Daar zit inderdaad wel iets in. Ik was niet moe maar heb op het laatst ook geen "sprint" eruit geperst.

Eindtijd op mijn klokje: netto 57:00 De officiële uitslag staat op 11 tellen langzamer.

Vandaag is ook de dag dat ik op nieuwe schoenen loop. Ook nog eens de allereerste keer dat ik ze aan heb. Ik was alle boeken kwijt waarin staat dat je dat niet moet doen, dus heb ik dat toch maar gedaan. De schoenen hebben in ieder geval wel profiel onder de zolen, ook al heb je dat hier niet direct nodig. Maar of het nu aan het zware klinkerparkoers ligt of aan de schoenen, gevoelsmatig denk ik dat deze ASICS GEL OBERON 7 meer geschikt zijn voor trainingen en minder voor wedstrijden/trimlopen. Het is pas de eerste keer dat ik ze aan heb, dus dat kan nog veranderen.

 

                         oude    en    nieuwe zool

Ik ben iets te laat voor de prijsuitreiking en daarom heb ik de heren senioren/M35 met onze Joan School op het podium net gemist.
Bij de M55 staat Johan op het podium op plek 3.
Op het één-na-hoogste podium van de V45 staat ook onze Karin weer.
Last but not least staat op nummer 1 bij de dames senioren/V35 onze Rian.
En ik, ik was zeker niet de laatste. Zelfs niet de laatste GVAC-er....

1e Pinksterdag - in Breda

1e Pinksterdag is deels al opgegaan aan de top 100 Live in Made en een stukje filmnacht.
Maar ondanks het late tijdstip van slapen gaan ben ik toch al om 10.00 's morgens beneden. Moet ik wel eerlijk zeggen dat ik dacht dat iedereen al op was, zo aan de geluiden te horen. Blijkt dat die geluiden van buiten af komen.
Nou ja, niet al te laat op is ook niet erg.

We ontbijten buiten in een stralend zonnetje.

Daarna, op naar de "Leurse Havenfeesten", waaronder een grote braderie, ons doel.

We gaan met de Scénic. Passen we mooi met ons vijven in. Eva gaat niet mee. Die probeert de laatste  restjes kennis er nog in te stampen voor deel 2 en 3 van haar examens.

Het is niet ver naar Etten-Leur, maar daar aangekomen  is de drukte al goed zichtbaar.

Overal zie je al auto's geparkeerd staan en van alle kanten zie je drommen mensen lopen. We volgen het bordje Parkeren Leurse Havenfeesten maar. We passeren diverse andere parkeerplaatsen en die lijken ook "openbaar"  te zijn. We zien zelfs nog een leeg plekje. En dus gaat de handrem erop voor een 180º en hop vlug, voor een bestelwagen, de parkeerplaats op. Uiteraard slaat dan de motor af tijdens het parkeren maar daarna staat de Scénic weer keurig tussen 2 andere wagens geparkeerd. Van hieruit is het niet meer zo ver naar de kassa's van de entree, à 2,00 per persoon.

Het is er druk! Niet te filmen! Op een gegeven moment staan we gewoon stil. Niet eventjes maar gewoon een tijdje. In de brandende zon....  Aan alles komt een einde, zo ook aan de file.

De buit van vandaag: 2 gitaristen beeldjes.

 

Geen Vrijbuiters maar de Top 100 Live in Made

Nee, inderdaad, vandaag ga ik weer niet naar de Vrijbuiters.

Nee, dit Pinksterweekend ben ik weer in Made te vinden. Hier vindt jaarlijks de top 100 live in Made plaats.

Een aantal regionale coverbandjes spelen dan de top 100 na.

Een leuke boel. Zekers

Nou zijn de optredens van coverbandjes altijd al leuk, zo ook hier. Vooral als het om zoveel nummers gaat. Het wordt dus een weer een lang concert, daar ben je van verzekerd.

Gelukkig is alles overdekt in een grote tent. Je kunt natuurlijk ook buiten zitten als de druk op de oren wat te groot gaat worden, of de maag schreeuwt om junkfood of alcohol, maar of de weergoden dan ook goedgezind zijn??

We zijn niet van plan om de hele top 100 bij te wonen. Dat zou zo pakweg 12 uur vergen. Is iets te veel van het goede, voor ons oudjes.We stappen de grote tent binnen als "Love is a battlefield" van Pat Benatar wordt gespeeld. Nr. 48, dus nog bijna de helft van de top 100 te gaan.

De pas nieuw gekochte oordopjes zijn beslist geen overbodige luxe. Buiten is al een behoorlijk volume waarneembaar, maar eenmaal binnen word je zowat weggeblazen. Zonder oordopjes dan.

We wurmen ons naar voren, tot zo'n beetje links naast het podium. Maar de zware bassen dreunen hier zowat mijn ribben uit mijn ribbenkast. Daarom terug naar achteren, ongeveer recht voor het podium. een stuk beter geluid, maar de artiesten zijn natuurlijk nu wel verder weg. Niet zo'n probleem, maar wel die boomlange mensen voor ons. Er zouden regels moeten zijn voor mensen boven de 1.90m. Bijvoorbeeld "alleen toegang achterkant zaal...", of zo. Bij pretparken hebben ze zo iets al voor kleinere mensen, dus waarom dan niet voor de lange slungels.

 

De sfeer is in ieder geval goed en de coverbandjes maken hun faam wel waar. Veel zangeressen, zowel achtergrond, maar ook solo. En dat solo geldt natuurlijk ook voor de gitaristen, hoewel het "ad libitum" naarmate de avond verstrijkt meer om de snelheid gaat dan om de melodie. Typisch kwaaltje van amateurgitaristen, helaas. Ondertussen worden we ook nog op de hoogte gehouden van de stand van zaken bij het Eurovisiesongfestival, hoe onze Anouk er voor staat.

                     

De inwendige mens wordt uiteraard ook niet vergeten. Alcohol, daar doe ik meestal niet aan mee, maar een colaatje gaat er wel in. En het junkfood, voor ons broodjes hamburger en een fricandel worden werkelijk in no-time geserveerd. Fastfood, zeg maar.

Als we de top 10 binnen gaan is het lijf inmiddels al aardig vermoeid aan het worden, in rug, benen, kuiten. De top 3 haalt het toch niet om 1 uur en als Bohemian Rapsodie als laatste en beste nummer wordt afgesloten lopen we al aardig tegen half 2 aan. Als verrassing komt er ook nog als toegift een nummer "nul": "Closing Time" van REM. Maar wat kan zo'n nummer nu toevoegen na zo'n nummer 1 hit van Queen?, vraag ik me af. Ik ben niet de enige want het voelt als een anti-climax. De tent stroomt leeg en de eettent stroomt vol. Thony wil zijn munten nog omzetten in een hamburger, maar zo snel als het tijdens het concert ging lukt nu dus helemaal niet. De bakplaten en kokend vet kunnen de immense vraag nu even niet aan.

Bij het licht van mijn smartphone en een zaklamp van Thony waden we voorzichtig een baan door de duisternis over het, met koeienvlaaien bedekte, parkeerweiland, op zoek naar onze witte Mazda 323. Onze veiligheidsschoenen hebben diepe profielen. Dan wil je niet door zo'n verse vlaai baggeren. Maar we bereiken heelhuids de Mazda.

In Breda praten we nog wat na, bekijken de resultaten van de foto's en daarna nog even een film op Film 1. Nou ja, "even",... Om half vier is de film na een ongelooflijk flauw einde zomaar opeens afgelopen. Ben ik daar voor wakker gebleven (met veel moeite!)

Nou naar bed, het is inmiddels al Pinksteren.