Vandaag is de dag....
Rik is er al om 10 voor 10 i.p.v. de afgesproken "tussen 10 en kwart over 10, maar dat mag de pret niet drukken. Dan hoeven we ons in ieder geval niet te haasten. Ik ben weliswaar nog niet helemaal klaar maar dat is nog maar een kwestie van een paar minuten en een laatste sanitaire stop nummer 2 😏
Lekker op tijd op station Eindhoven waar Rik met zijn zomer-meereisretourtje, vandaag de laatste dag geldig, nog mooi met mij in de 1e klasse naar Tilburg mag afreizen. We ontmoeten GVAC-er Louis, die onderweg is naar Schiphol om naar Bilbao af te reizen voor zijn wandeltocht naar Santiago de Compostella. Door werkzaamheden aan het spoor tussen Amsterdam en Utrecht reist hij met ons mee richting Breda en kletsen we wat bij totdat we er in Tilburg uit moeten.
Ik ben niet meer op station Tilburg geweest voordat deze verbouwd werd en daarom is bijna alles nieuw voor me. Sowieso de brede tunnel die nu helemaal doorloopt naar achteren waar wij naar toe moeten richting de wagenmakerij.
Op dit moment is de 5km aan de gang en is het al een drukte van belang. Ik heb dan wel de plattegrond bestudeert en verkent hoe te moeten lopen maar daar staat niet in vermeld dat je het parkoers tijdens de loop ergens kunt oversteken. Dat is nog even een uitdaging maar ook dat lukt.
Binnen in de hal van de wagenmakerij is het nog niet echt druk en we kunnen, na een korte verkenning van waar alles te vinden is, nog gemakkelijk een plaats vinden aan één van de tafels.
Het is heerlijk relaxed om er zo vroeg te zijn. Zo kunnen we heel wat babbelen met iedereen die aan tafel komt na of ter voorbereiding van hun loop. Na een uurtje zijn loopt het langzaam vol met 10EM-ers. Door een gesprekje met jongedame Roos, wordt het ons wel duidelijk dat het toch de bedoeling is dat wij in de 2e golf moeten starten. Dus om 13:45u en niet om 13:30u. Dat wilde Roos ook wel maar ze is bang dat ze de 1u15 niet zal redden en zich daarom stuk zal lopen. Dus kiest ze voor de 1u20 en dan zou ze in de 13:45u golf moeten starten.
Eerlijk gezegd heb ik dat nergens kunnen opmaken maar dat iedereen naar eigen believen in golf 1 of 2 mogen starten. Nou ja, misschien heb ik het mis en daarom gaan we maar voor 13:45u. Weer een kwartiertje langer pauze....
Ik heb gepuft en we lopen richting startvakken. Helemaal naar achteren. WE lopen voorbij de ballonnen van de pacers en sluiten heel voortvarend nog voor de 1:50 groep aan. En er staan nogal wat mensen in het startvak. In de uitslag staan 4410 namen. Dat zijn dus de "finishers". Dan ga ik er maar vanuit dat er nu het startvak ook weer ruimt 2000 deelnemers zullen staan. En dat er met de 1e golf ongeveer zo'n zelfde aantal al een kwartier onderweg zijn.
Het duurt ook even voordat wij eindelijk de startstreep passeren en ik posteer me meteen enen beetje schuin achter Rik. Ik ga zijn tempo volgen om er zeker van te zijn dat ik niet te snel weg ga.
Het duurt niet lang of de groep van 1:50 komt ons voorbij maar blijven daarna niet ver voor ons lopen. Intussen zijn schijnt de zon volop. Eigenlijk was ons bewolking beloofd en hooguit wat gesluierde zon dus dit hebben we niet verwacht. En als dan een thermometer langs de kant van de weg 25ºC aangeeft, dan weten we het wel.
Na 2km, ik loop wat onrustig telkens af te remmen, besluit ik Rik te verlaten. Niet meteen weglopen maar gewoon rustig constant tempo. Niet telkens meer afremmen. We maken een lusje engaan omlaag onder de weg waar net over heen gekomen zijn. Dit is meteen een "snelle" kilometer van onder de 6:30 en dat is niet goed. Meteen de rem erop maar toch inmiddels aangesloten bij de pacers van 1:50. Alleen gaat de hele groep bij de verzorgingspost rustig stilstaan om hun eerste dorst te lessen. Ik heb mijn water in mijn rugzak en ga dus door. Vervelend want dat is niet zo goed voor mijn tempo. Maar ik mag niet klagen. Ik ga niet te snel.
Het is wel warm intussen en ik maak dankbaar gebruik van wat sproeiers langs de kant van de weg.
Het mooie weer lokt wel veel publiek naar de kant van het parkoers. Het blijf overal een lange rij mensen die iedereen toejuichen.
Als de 9km gepasseerd is ben ik het uur al voorbij en is de kilometertijd ook al aan de 7 minuten. Nee, het gaat niet snel maar dat hoeft vandaag ook niet. Uitlopen is het doel en liefst zonder wandelen. Maar met elke kilometer gaat de tijd omhoog. Nee, ik ga dat niet corrigeren maar probeer gewoon te blijven "hardlopen", hoe langzaam dat ook gaat.
Er zijn er al bij die gaan wandelen en af en toe weer hardlopen en dan duurt het toch een behoorlijke tijd eer ik er dan toch voorbij ben. Ook ik krijg het moeilijk, hoor. De langste getrainde afstand was 12,6km en dat is al weer even geleden. Die afstand is ook gepasseerd en ik dacht nog:"bij 11km heel even wandelen...", maar toch niet gedaan. "Dan maar bijde 12km...", maar ook niet gedaan, net als bij de 13 en de 14. En het lijkt alsof er steeds meer publiek staat en die me voortdurend bij mijn naam noemen om me op te peppen. Nee, die 1 dames die om me heen lopen hebben geen naam op hun startnummer. Hebben die even geluk. Ik durf gewoonweg niet te gaan wandelen tussen al dat publiek. En dan is het opeens stil. We lopen de wijk uit en een fietspad op die linksaf omhoog gaat, langs het spoor. Iedereen denkt het zelfde als ik. Eindelijk.... rust... en er wordt naar boven gewandeld. Ik ook. En ik wandel wat steviger dus ga ik wat lopers voorbij. Ik wil pas lopen als aan de knik in het wegdek van het fietspad te zien is, dat het weer omlaag gaat. En dan ga ik weer over in dribbel.
We gaan richting station en maar voordat we weer rechts onder het spoor door gaan richting oude werkplaats gaan we eerst nog nar links waar even verderop het 15km-bord staat. De laatste kilomer en 100 meter gaan in. Overigens heeft mijn TomTom al een heel eind eerder aangeven dat we de 15km zijn gepasseerd.... Vroeger zette ik nog even een laatste snelle kilometer in,maar dat was vroeger. Nu denk ik:"Wat is het nog een end en wat duurt het lang...". En en passant passeer ik toch nog lopers die dachten even een eindsprintje in te zetten.
Onder het spoor door en dan verderop naar links waar de finish wacht.
Pfff.... wat ben ik blij dat ik er ben. En toch nog binnen de 2 uur.
Rustig loop ik door om om de hoek mijn medaille in ontvangst te nemen.
Ik loop weer terug om even een selfie maken bij de finish als ik Rik al zie. Hij is ook al gefinisht en dus maken we ons op om een selfie van ons tweeen te maken als er naast ons een fotograaf staat die ons op de gevoelige plaat wil zetten. Nou dat kan. Alleen afwachten of de foto ook gepubliceerd wordt. Rik blijkt nog net over de 2 uur te zijn gefinisht. Zo veel scheelt het dus niet tussen ons.
Nadat we ons in alle rust hebben omgekleed gaan via de andere kant van het spoor naar het station. Daar staat de intercity al speciaal op ons te wachten en pas als we bij de conducteur zijn ingestapt, sluit hij de deuren en mag de trein pas weg. Tenminste, zo lijkt het 😂 Dat betekent dan wel dat we toch niet met de stoptrein naar Eindhoven onderweg zijn en dat Rik weer niet lang in de 1e klas zal zitten....
Wat een gezellige dag was het vandaag. We zijn allebei content.
Thuis nog lekker aan de koffie en dan gaat Rik ook weer terug naar Duizel.
Volgende uitdaging is de Dam-Tot-Damloop. Ook 10EM. Op 22 september.
Filmpjes van ons bezig zijn...:
Onze resultaten volgens de officiële tijdwaarneming:
Mijn kilometer tussentijden volgens de TomTom Spark 3:
