Na al een paar dagen niet lekker te zijn geweest en gisteren ook nog een dagje ziektebed heb ik toch besloten vandaag naar de training te gaan. Gisteren voor alle zekerheid toch maar naar Germaine ge-appt dat ik wellicht niet zou komen maar daarom doe ik het vandaag ook rustig aan. Ik heb in ieder ge3val wel een goede nachtrust achter de rug. Wel is de kriebel in de keel er nog steeds en is de longfunctie ook nog niet verre van dat. Om het helemaal compleet te maken voelen de benen nog steeds grieperig-slap. Blijft de vraag meteen waarom ik dan niet in bed blijf. Nou ja, in het verleden wat het wel eens zo dat als ik bij een verkoudheid ging lopen ik er daarna veel beter uit kwam. Helaas ben ik niet zo jong meer maar we zullen het wel zien. Ik kan altijd tijdens de training omdraaien want zo ver van de auto's gaan we niet. 😉
Bij de wandelaars ontbreken vandaan André en Monique en bij de training zijn dat Dorie en Hans, hoewel ik niet weet of ik Riet nog moet meetellen sinds ze al een aantal weken niet meer is gezien.
Omdat het zo kou is, omdat ik het zo koud vind, de gevoelstemperatuur is slechts -1ºC door de venijnig koude wind, doe ik naast mijn windjack over 2 T-shirts, ook weer mijn handschoenen aan. Ook Herman doet zijn jasje maar aan, min of meer op mijn advies...
En zo vertrekken we richting stop 2, alleen stoppen we hier niet maar vanaf hier wandelen we en doen de stop 1 oefeningen al wandelend en daarna weer in galop naar stop 2 voor wat oefeningen. We vervolgen richting paddenstoel en linksaf weer de lunges en squats en dan weer richting bruggetje. Herman wil graag zien hoe de paardenbloemen-weide er bij staat. Hij heeft zijn fototoestel al in de auto liggen om eventueel straks nog terug te rijden. Richting bruggetje moet ik het helemaal afleggen tegen de andere 2. Nee, tussen de oren wil het wel maar het vlees werkt niet mee en al helemaal niet de longen. En zo komt het weer voor dat Carla zelfs nog kan omdraaien en me tegemoet kan komen...
De paardebloemenweide valt dan wel tegen, de bloemen zijn nog niet zo ver open, aldus Herman, maar de koeien lijken wel blij te zijn ons te zien. Ze dringen zich met zijn allen tegen het prikkeldraad. Goed voor een fotomomentje, dit keer van mij en Herman mag er ook bij en meteen doen de koeien een stap terug 😁.
Op de terug weg ondervinden we weer de koude wind en daarom gaan we niet meteen rechtsaf over het zandpad maar eerst weer oversteken en pas een stukje verder door een bospad rechtsaf. Veel leuker om te doen hoewel ik wel erg duidelijk de langzamere ben. Carla komt me nog wel weer ophalen,ik was maar een "muizen-eindje" achterop geraakt. We volgen dit pad door het bos. Doen we eigenlijk al lang niet meer omdat er altijd wel iemand bij was die dat niet goed kon maar nu dat niet meer is, is wel lekker om zo door het bos te rennen.Zonder in de gaten te hebben naderen we zelfs al de Turfweg. "Verrek, zijn we al zover terug gelopen", laat ik me al ontglippen. Maar voor we er zijn gaan we alweer linksaf, op aandringen van Herman, en volgen we dit bospad wat overgaat in een open pad tot aan het brede bospad. Vooral op het open stuk zie ik de andere 2 van me weg lopen. Dii keer dan, denk ik nog. Het bospad overgestoken langs de grafheuvels langs en dan is het nog bijna 10 minuten tot aan de koffie en dus gaan we weer linksaf tot de Turfweg en maken al dribbelend het blokje via De Locht richting kantine af.
Nog even wat rek- en strek- en ademhalingsoefeningen en we zijn klaar.
Mooi 58:29min. bezig geweest en in totaal 5,24km afgelegd. Gezien mijn conditie, erg tevreden.
Ik was wel blij met mijn jasje maar Herman allerminst. Hij had het veel te warm met zijn jasje aan, blijkbaar.
Volgende week weer...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten