Lang verhaal kort, Rik gaat ook mee en hij is al 8 uur bij mij omdat hij schoenen van mij gaat passen. Hij heeft geen trailschoenen en ik heb net nieuwe gekocht en de oude zijn rijp voor de sloop. Hoewel, ze kunnen nog wel een keer mee om het gevoel te krijgen hoe het vandaag met trailschoenen zal gaan. Ze hebben in ieder geval nog steeds flinke noppen en beter dan zijn wegschoenen. En de oude Salomon Speedcross 3 passen hem en de scheuren in de stof die blijkbaar een slecht kenmerk zijn van dit type schoen, vallen niet eens zo erg op.
Anja is er op het afgesproken tijdstip van 8:15, zij het met wat moeite met zoeken in onze (kleine) wijk en eigenlijk kunnen we meteen al vertrekken.
Zo'n 140km verder parkeert ze haar Golfje op de parkeerplaats voor AV Gelre en niet op de aangegeven parkeerplaats van de website. Ik kan me van die keer in 2016 herinneren dat dat wel nog een aardig stukje lopen was naar hier.
Natuurlijk ben ik mijn starnummer vergeten en, nee, het was geen 630 maar 680. Eigenlijk had ik het toch bijna goed onthouden.
Ik sta buiten het hek en als de eerste lopers de sintelbaan verlaten en de weg op draaien staan er nog een behoorlijk aantal nog voor de streep te wachten om te kunnen starten.
We hebben allebei de laatste tijd dezelfde ademhalingsklachten. Zal wellicht toch te maken hebben met de hoge vochtigheid en/of de lage luchtdruk. Wie zal het zeggen?
In ieder geval betekent dat voor mij dat ik echt wel moet inlopen en dat doe ik dan ook 2½ ronde op de baan. Heb ik nog mooi 10 minuten de tijd om weer op adem te komen, klaar voor de start.
Met een belletje wordt het startsein gegeven. Het is een zandloperstart. Vandaar dat het zo lang duurt eer de laatsten over de streep kunnen.
Het duurt niet lang of we lopen zo wat helemaal achteraan. Even halen we nog een 2-tal in waarvan een helft voor een sanitaire stop de bosjes in moet maar even later lopen zij weer achter ons. Ze voelen zich nog niet geroepen om ons voorbij te gaan. Pas als het eerste hellinkje zich voordoet gaan ze ons voorbij. Als ik dan omkijk zie ik nog maar 2 lopers achter ons.
Als we een stuk verder een langere beklimming zien en ik voor de afslag naar rechts voor de 7,5km blijf wachten voor een foto te maken, zie ik dat één van de achterblijvende dames al dicht op Rik is genaderd. Zij gaat echter rechtdoor, voor de 15,6km.
Wij gaan rechtsaf en het parkoers wordt nu smaller en meer groener. Hier komen we dan ook de eerste "omgevallen" bomen tegen. Het parkoers is redelijk vlak, de ondergrond wat verraderlijk door de vele losse taken die er overal liggen.
We naderen al snel de atletiekbaan maar voordat we komen lopen we nog even door een soort speeltuin en daarna is het recht oversteken naar de atletiekbaan en meteen door naar de finish.
Voorbij de finish zien we de dame ook finishen. Ze is eigenlijk niet meer dichterbij gekomen.
Dan blijkt er uit de uitslag dat er nog een dame een aantal minuten later volgde. Die heb ik dus helemaal niet gezien.
Terug naar de kantine de tas maar opgepakt en in de stillere garderobe met ook nog eens meer licht nogmaals in de tas kijken en ja hoor, toch uit de zak van de rugzak los in mijn sporttas terecht gekomen. Zo, weer opgelost. En dan nu weer naar huis.
Al met al was dit voor mij maar een lichte trail. Ik verwacht dat dat volgende week wel wat pittiger zal zijn bij de Day & Night trail in Doorn.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten