De weervoorspellingen zijn alles behalve vrolijk voor de ochtend en een blik door het raam naar buiten neigt me toe te moeten geven dat "ze" helaas gelijk hebben. Maar ik moet wel naar de training. Morgen wachten namelijk de10km van de Scopiastrail in Belfeld. Vandaag trainen zal mogelijk wel wat verbetering brengen in de stijfheid, denk ik.
In het bos aangekomen is iedereen er al. Ja, we zijn nagenoeg voltallig, m.u.v. Hans, Jan en Jo dan en of Ko en Ine nog wel komen is ook nog de vraag. En wat nog meer bijzonder is, is dat iedereen met de auto is gekomen. Misschien wel vanwege de onheilspellende weervoorspellingen.
In ieder geval vertrekken we dit keer op tijd voor de training. Voor alle zekerheid laat ik maar weer weten dat ik dit keer toch wel behoorlijke last heb van mijn bovenbenen en dat ik het vandaag wel rustig aan zal moeten doen, oftewel, ik zal ze niet bij kunnen houden en ze hoeven zich niet voor mij in te houden. "Ja ja", weet Carla te antwoorden, "en dan even later gaat ie weer....". Nou, ik zou willen dat het waar was, maar de weg naar de 1e stop moet ik al met een achterstand van een meter of 30 bekopen.
We doen onze warming-up oefeningen en misschien wel meer dan gebruikelijk, omdat het mij goed uitkomt en dan gaan we weer achter Herman aan, de paadjes in.
Ik kan ze, desondanks, redelijk goed bij houden, of beter gezegd, de achterstand is minder groot dan ik zelf verwachtte. Eenmaal weer op het fietspad aangekomen doen we wat oefeningen. We krijgen nog even bezoek van een wandelaar maar die doet toch niet met ons mee. Wel zegt ze ons al vaker bezig gezien te hebben, en ook de wandelaars. "GVAC of zoiets...", maar dat corrigeer ik nog wel even naar "Trimclub De Vrijbuiters..." En dan gaan we richting de Nedermolen. Daar wacht toch weer de sprint.
Ik zie daar nu best wel tegen op en daarom start ik ook wat langzamer en achteraan maar na een tiental meters ga ik over op turbo en het gaat toch wat rapper dan ik had verwacht. Alleen hou ik het niet zo lang vol en de laatste meters gaan dan ook al langzamer. Ik klok dit keer 48seconden over 220 meter wat gemiddeld 16,5km/u is. De start is echt langzaam maar de topsnelheid komt toch nog op 18,4km/u en na 130m begint het al af te zakken. Carla en Herman volgen op 6 seconden, goed voor 14,7km/u gemiddeld. Ondanks die stramme en pijnlijke beenspieren is dit toch nog goed verlopen. Maar die start was dit keer wel heel erg traag....
We gaan weer het bos in en het volgende pad wat we volgen zal ons tot aan de blokhut van de scouting brengen. Dit keer gaat Carla voorop en dat zullen we weten ook. Carla legt er een hoog tempo in. Ik moet alle zeilen bij zetten om in haar voetsporen te blijven en bij aankomst bij de blokhut heeft Herman zelfs een achterstand opgelopen op mij. Ja, nu is uithijgen wel even een must.
We vervolgen wat rustiger onze training en bij het kapelleke maken we nog even een fotomomentje tijdens het rekken.
En dan is er nog de koffie ter afsluiting van vandaag.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten